Joe... Cercati un Posto per Morire! (1968)

Met name naar het einde toe is dit aardig, maar ik heb me er met moeite door gesleept. Jammer, maar helaas...

2*

Wat een zonde voor zo'n regisseur. Zijn Sartana films wist ik wel te waarderen maar deze onzin niet. Het is allemaal gewoon te langdradig en ver gezocht. Ook het rauwe ruige spaghettigevoel zit hier niet echt in. Had meer het gevoel dat ik naar een amerikaanse western zat te kijken. Gelukkig heeft deze "Giuliano Carnimeo" geleerd van zijn fouten.

1 1/2 zat er nog eens naar te kijken maar gezien de tijdsgeest denk ik toch volkomen terecht. 4 jaar vol spaghettifilms komt giuliano met dit werkje aanzetten. deze film is stil blijven staan waar andere genrefilms echt vooruit gingen.

Kijk eens aan, zowaar en Italo remake van "Garden of Evil".

Geenszins van dezelfde kwaliteit natuurlijk, maar tegen Gary Cooper en Richard Widmark viel ook niet op te boksen.

Toch vond ik dit geen vervelende kijksessie.

De cast brengt het er aardig vanaf, al was dit niet Hunter's sterkste rol.

Het was zijn voorlaatste western.

Een jaar later zou de Mexicaanse productie "Super Colt 38"nog volgen.

Dat was tevens het laatste levensjaar van Hunter, die op slechts 42-jarige leeftijd overleed.

Tegenspeelster van Hunter is in deze film de mooie Française Pascale Petit.

Al een beetje over het hoogtepunt van haar populariteit heen, maar nog steeds prachtig met een jeugdige uitstraling.

Daniela Giordana speelt de rol van bandietenliefje Juanita, en is bijna net zo knap als Petit, maar acteren kon ze helaas niet best.

Zij was Miss Italia in 1966.

Ze playbackt wel overtuigend "A Place to die", en speelt er gitaar bij.

De werkelijke zangeres van dit prachtige trieste lied was de excellente zangeres Jula de Palma, bekend om de passionele benadering van haar repertoire, en haar prachtige stem.

De filmmuziek, van Gianni Ferrio, vaak met een melancholische inslag, kon mij wel bekoren.

Geheel volgens spaghetti traditie zijn alle Mexicanen weer bandieten, en lachen overdreven veel en vuil.

De filmlocaties zijn sfeervol, vooral de klooster ruïne; waarin een deel van het verhaal zich afspeelt.

De eind shoot out moet aardig wat gekost hebben aan munitie, en het is niet de enige schietpartij in de film.

In ieder geval is "Find A Place To Die" zeker niet de tegenvaller gebleken die ik wel een beetje verwacht had.

Deze net zitten kijken en deel uitmakend van één van de Arrow boxen.

Behoorlijke spaghetti western van Carnimeo met Hunter in aardige hoofdrol.

Van rol naast Wayne in de klassieker The Searchers naar rol van Jezus naar spaghetti westerns is een opmerkelijke en niet bepaald een teken dat je carrière helemaal goed is verlopen,

desalniettemin heeft Hunter nog steeds een brok charisma met zijn blauwe, priemende ogen en weet hij het scherm met gemak te vullen.

Lulli is voor de verandering een keer geen boef, maar aan de goede kant van de wet, al keert hij na het aardige begin niet meer terug.

Het zijn hier echter de dames die vooral indruk maken:

Petit is groots in haar schoonheid en kan ook nog aardig acteren, al heeft ze een super overbodige naaktscene, die bij mij eerder een lachbui veroorzaakte dan opwinding. Serieus, je bent met een groepje ruige mannen op stap en dan ga je midden in de nacht, in een beekje, in een verder verlaten bos, eventjes lekker bloot zwemmen, want dat is logisch?

De groep waarmee Hunter en Petit op weg gaan om haar man te redden, bestaat uiteraard zoals dat in dit soort van films gaat, uit een gemêleerd gezelschap, inclusief een tricker happy priester en de onvermijdelijke Pazzafini, nou wanneer je die bij je hebt hoef je verder geen vijanden te hebben.

Redelijk amusant Italiaans werkje met vaak niet alle daagse locaties en muzikale score van veelvraat Gianni Ferrio, die in zijn hoogtijddagen wel 30 scores per jaar afleverde, inclusief het titellied gezongen door Julia de Palma en hier in de film geplaybackt door de beeldschone ex-miss Italia Daniela Giordana.

Tegen het einde duurt het vuurgevecht wel erg lang, maar verder een niet onaardige actierijke en mooi in beeld gebrachte Italiaanse western. Niet slecht!

Een mager zeventje, nou vooruit 3,5 ster.