The Mysterious Lady (1928)

In het begin is het even wennen aan deze stomme film met Garbo. Naast de stilte is op de DVD wel speciaal voor deze film geschreven muziek te horen.

Op een gegeven ogenblik wordt je ondanks wat traagheid in het verhaal toch meegesleept door een aardig plot. Het is een ander shottempo dan we tegenwoordig gewend zijn. Soms alle tijd dus om je af en toe ook even te verwonderen over de prachtige shots die toen in die tijd al gedraaid werden. Niks primitiefs!

Garbo kan me nog steeds niet echt bekoren. Wel laat ze in deze film een sterker soort raffinement zien dan in haar rol drie jaar later in de film Mata Hari die ook over liefde en spionage gaat.

Eveneens aardig tijdens het kijken is om te letten op visuele oplossingen die soms naast die met de tussentitels gevonden zijn. Zonder het geluid moesten bepaalde niet-visuele zaken toch duidelijk gemaakt worden.

Ik kan me voorstellen dat The Mysterious Lady in de jaren dertig van de vorige eeuw enorme indruk heeft gemaakt.

Raar, tot nog toe vond ik de twee stomme films met Garbo boeiender dan de twee die ik gezien heb met de sprekende Garbo.

Ninotcka, Camille en Anna Karenina, alledrie wel met geluid, ga ik nog bekijken evenals het ook stomme Flesh and the Devil.

Het is vreemd dit soort films te beoordelen. De film is namelijk nergens slecht, maar ook nergens echt uitmuntend. Het verhaal was opzich origineel maar had aan de andere kant een simpele uitwerking en was redelijk voorspelbaar. De acteerprestaties van Garbo waren heel goed, maar Nagel acteerde erg saai.

Niblo is een regisseur die extra aandacht verdiend. Hij beheerste de cinematografie tot in zijn vingertoppen. Spectakelstuk 'Ben-Hur' is fantastisch. Maar dit eenvoudig liefdesverhaal wist hij ook met prachtige aankleding en shots tot een bezienswaardigheid te maken. De belichting en close-ups zijn fenomenaal. Voor de ware filmliefhebber ( ) is dit toch wel een romantische kleinnood die men vaker kan zien. Garbo steelt met haar mooie verfijnde présence de show, maar haar tegenspelers mogen er ook zijn, hoewel haar minnaar soms net iets teveel in het theatrale schiet....maar goed hij moest dan ook, van de mannen, de meeste emoties tonen.

Al die prachtige 'geschoten' koppen met hun expressies vertellen grotendeels het verhaal.

En die nieuwe filmmuziek is heerlijk... hoewel ik moest er eerst aan wennen....het kwam in het begin nogal wezenloos over.... maar hoe verder de film vorderde hoe meer ik de muziek vond kloppen. Het is sfeervolle muziek die bij een mysterie past!

Wat Garbo voor mij zo bijzonder maakt is dat ze natuurlijk overkomt ondanks al het theatrale dat stomme films

bevat... ze leek mij een zwijgzaam typ...ze was een 'loner':..."I never said that I want to be left alone, I only said I want to be let alone"....zwijgzaam alleen zijn was waarschijnlijk voor haar geen straf (woorden kunnen je rust verstoren)....de stomme film paste dus bij haar. Haar gezicht is fascinerend, ze beheerst mimiek maar ook andere lichaamstaal tot in de details. Inderdaad raffinement.

En Fred Niblo heeft dat prachtig met camera en creatieve belichting weten te vangen.

4,5 sterren in romantisch kaarslicht ...aangestoken door Garbo.

ps: wat een prachtige naam: Gustav von Seyffertitz....

Ik weet niet of ik Garbo nou zo veel beter vind als stomme actrice dan in haar latere periode, maar ze speelde wél in betere films, die conclusie trek ik althans na wat ik tot nu toe van haar oeuvre gezien heb. Ook deze Mysterious Lady is weer een erg fijne film van Niblo, een beetje in de von Sternberg stijl, elegant en in een Centraal Europese setting. Het duurt even voor het op gang komt maar vanaf de geweldige scène met de vernederende degradatie (ondersteund door bombastische maar opzwepende muziek, sowieso een erg knappe nieuwe score van Vivek Maddala) tot het eind spat de kwaliteit van het scherm.

Een vrij simpel verhaal over spionage en romantiek wordt spannend verteld met knappe fotografie en montage (die jammer genoeg wat korte scène met die volksdansers van boven opgenomen deed me zowaar denken aan Noé's Climax), en naast Garbo zijn ook Conrad Nagel en Gustav von Seyffertitz sterk bezig.