Gran Casino (1947)

Eerste Bunuel uit zijn Mexicaanse periode,en waarschijnlijk ook zijn slechtste.De man zat duidelijk aan de grond en was wanhopig toen hij ja zij tegen dit project.

Een soort potpourri van allerhande b-genres zoals goedkope westerns,gangsterfilms en musicals,al lijkt het erop dat Bunuel zich ook heeft laten inspireren door de muzikale komedies van Clair,vooral dan ANLL.Let ook op de weinig spectaculaire ontsnappingsscène.Bovendien gaat het over 2 eigenlijk goudeerlijke diefjes warvan er 1 zeer snel carrière maakt in de zakenwereld,maar snel ontdekt dat kapitalisme smerig is.

Voor een Mexicaanse komedie redelijk geacteerd,vooral door Negrete die de film draagt.Van die Argentijnse "schone" kon ik niet echt warm worden,had liever meer van dat danseresje Camelia gezien.

Toch zit er in deze film wel degelik wat Bunueleske weirdness,vooral dan het Cavaleras trio dat op mysterieuze wijze steeds aanwezig is waar Negrete ook maar een lied aanheft( en de film wordt om de haverklap onderbroken door zang en dans,maar wel goed geintegreerd).Deed warempel aan de muppet show denken.

Bunuel verveelde zich duidelijk suf tijdens het filmen en loopt regelmatig te kutten door op onverwachte momenten pardoes in te zoemen of te pennen.

Enfin,de film flopte gigantisch en is nu slechts geschikt voor de diehard completisten.

In 1946 kon Bunuel weinig kanten op. Hij was een linkse man en dat lag niet goed in Spanje waar hij vroeger gewerkt had, want daar had Franco het land overgenomen, Hij kon daardoor ook niet veel beginnen in de Verenigde Staten waar hij tijdens de oorlog had gezeten. In deze tijd draaide de Mexicaanse cinema op volle toeren. En daar hadden ze werk voor hem, in een wat ze daar charro-films noemden, een soort quasi westerns, maar vaak lichtvoetig en met liedjes en hun eigen bekende sterren. Soms bijna kluchtig. En graag een beetje romantiek.

Als je veel wil zoeken kun je hier een antikapitalistische film van maken of Bunuel af en toe iets geks de film in te smokkelen. Het verhaal is echter gewoon nauwelijks interessant en Bunuel legt hier zeker geen creatief ei. Maar ook hij kon niet van de lucht leven, dus moest er brood op de plank.

De film werd ondanks de aanwezigheid van een aantal toenmalige bekende namen een flinke flop. Zijn volgende film zou een stuk succesvoller worden.