Bad Timing (1980)

Fantastische bizarre erotische thriller van grootmeester Roeg met glansrol van Theresa Russel

Hoogtepunt in het oeuvre van de Britse stilist Nicolas Roeg.

Is deze film wel te verkrijgen ?

Geen idee, heb hem vroeger op video gezien.

http://www.play.com/DVD/DVD/4-/112352/-/Product.html

voor 5 pond

YES! komt in september uit op Criterion!

Da's nog eens goed nieuws !

Volgende week (31 Juli) bij zomergasten.

Leve Zomergasten!

Zonder dat programma zou je never nooit dit soort films zien.

Vanavond op TV. Voor vele de kans om met dit onbekende meesterwerk kennus te maken.

DON'T MISS IT !!!

Sorry maar ik vond het maar een saaie film...

Want?

Dat weet ik eigenlijk niet meer. Misschien heb ik iets interessants gemist omdat hier veel mensen de film wel kunnen waarderen. het was gewoon niet boeiend . Zal de film vandaag een tweede kans geven

Deze film is net als taxi driver, een psychologisch drama waar afgezien van een heerlijke sfeertekening niet veel gebeurt tot het heftige eind. Er zijn al velen (waaronder ikzelf) die Taxi driver twee keer moesten zien voordat ze hem op de juiste waarde schatte. Dit is ook zo'n film...veel kijk plezier.

Tijdens het kijken had ik het gevoel dat ik zoiets al eerder gezien had. Een MD. met een ongezonde, bijna berekenende obsessie voor een vrouw zonder remmingen.

Die film bleek Boxing Helena te zijn, die achteraf minder subtiel en bijna exploitatief te noemen is in vergeleken met Bad Timing. Art Garfunkel heeft overigens in die film een rol als collega/ vriend van de obsessieve chirurg.

Tja, hoe beschrijf je zo'n film?

Mondjesmatig krijgen wij informatie over de hoofdpersonen. Ik schrijf bewust informatie want 'we zien niet hoe ze zijn'.

De kijker maakt zelf een beeld op van de persoonlijke inzichten en invullingen die de figuren geven aan liefde en elkaar liefhebben.

We weten pas aan het eind waar Dr. Linden's verontrustende gedachte over liefhebben toe kan leiden.

En dat is al een stuk meer dan de controlfreak die je hem in eerste instantie toeschrijft.

Ook Milena's karakter krijgt haar definitieve vorm als de bewijsstukken en de woorden van haar oudere echtgenoot het beeld van 'vrije geest', die geliefd wil worden, gewicht geven.

Een DVD-uitgave van Criterion staat op de agenda dus voldoende redenen om deze mooie film met voldoende raakvlakken toe te voegen aan de filmcollectie.

even terugkomend op mijn voorafgaand bericht:

Inderdaad een subtiele film met goed geacteerde rollen. Een film die boven de meeste gemiddelde films uitstijgt ookal ''gebeurd er niet veel''. Ik neem mijn eerdere woorden terug.

Zelfs de VPRO knipt dus nu al de zijkanten af bij films (dat was wel de laatste Nederlandse omroep waarvan ik dat zou verwachten), en dat dan nog wel bij een visueel ingesteld regisseur als Roeg. Het zag er niet uit.

Uitermate vervelend, inderdaad. Zou er geen andere copy voor handen zijn geweest ?

Onaangenaam sfeertje, deze film. En dat bedoel ik als iets positiefs . Je weet ook nooit waar je aan toe bent met die twee hoofdpersonen. Wie is nou eerlijk? Te vertrouwen?

Mooie film, maar blijft voor mij op een of andere manier toch steken op de 3,5.

Fascinerende film. Je ziet flarden van een destructieve relatie. Een relatie die constant balanceert tussen liefde en haat, liefde en lust, passie en bezitsdrang. Is wat Garfunkel voelt voor Russell nog wel liefde in onze ogen? Wat is liefde eigenlijk?

Ik moest nogal in de film komen en uiteindelijk was het wel fascinerend, maar ook hier en daar wat kunstmatig en daardoor bleef het een beetje op afstand. Desalnietemin zeer interessant.

3.5*

A sick film, made by sick people for sick people

Distributeur Rank

Volgens sommige misschien wel de beste film ooit gemaakt

Speelfilm encyclopedie

Twee statements over Bad Timing. Ik kan me veel eerder in het tweede vinden alhoewel ik het eerste statement wel begrijp....

Bad timing vertelt in flashbacks de 'liefdes' geschiedenis van twee personen in Wenen. Constant wordt er heen en weer gesneden tussen verschillende periodes, locaties en personages. Dit gebeurd op zo'n ogenschijnlijk achteloze en natuurlijke manier dat de film kijkt als prachtige poezie of een stuk virtuoze jazz muziek.

Neem daarbij de schitterende fotografie, typerend voor Roeg' stijl met indringende close shots, sterke gekadrering en vol met onconvetionele shots en camerabewegingen, het ijzersterke verhaal en de schitterende rol van Russell en je hebt misschien wel de beste film ooit gemaakt. En dan heb ik nog niet eens de mysterieuze rol van Harvey Keitel genoemd als een getormenteerde detective op zoek naar waarheid in een web van leugens en subjectieve observaties. Enig minpuntje is misschien de casting van Art Garfunkel, hoewel op het eind die keuze wel begrijpelijk wordt. (Roeg had een rare voorkeur voor popsterren en werkte eerder met Mick Jagger en David Bowie als hoofdrolspeler. Beide zeer goede rollen neer zetten.)

Nicolas Roeg (voormalig cameraman) weet bovendien als geen ander het vrouwelijk schoon op een ongelooflijk levendige en erotische manier in beeld te brengen en is hier op z'n best. Dat hij tot over zijn oren verliefd was op Russell met wie hij daarna getrouwd is, heeft zeer zeker geholpen.

En dan nog even over de dvd van Criterion: Ik had de film al meerdere malen gezien, maar het was gisteren alsof het voor het eerst was. Nog nooit heb ik een film uit de jaren 70 gezien die er zo scherp en levendig uitzag. De personges en de schitterende widescreen fotografie knalde van het scherm. Criterion, dank voor deze editie

5+*

Ik vond op de IMDB nog deze schitterende review:

When BAD TIMING: A SENSUAL OBSESSION emerged in 1980, its distributor dropped it like a hot potato. Sex! Surgery! Semen stains! Strippers rolling around on meshy overwire! It was all too much for the Rank Organization, a fading production empire with a long history of releasing family classics like GREAT EXPECTATIONS. (Curiously, Rank did sponsor a 'Win a trip to Vienna, location of BAD TIMING!' publicity contest at early bookings). The only reason they financed the picture, allegedly, was for its Freudian-tinged pedigree. When they saw the finished product, they labeled it 'a film about sick people, made by sick people, for sick people.'

Deviant psychology is but one of the many twisted pleasures in this tragically neglected masterpiece from '70s visionary Nicolas Roeg. With iconoclastic films like WALKABOUT, DON'T LOOK NOW and MAN WHO FELL TO EARTH, Roeg pioneered a new kind of film language. He replaced traditional narrative storytelling with stunning photography, explicit carnality and a signature editing style of jump cuts, cross cuts and subliminal flicker cuts Mixmastered into a mosaic of multiple interpretations. (Unlike today's A.D.D.-inducing overkill, Roeg's fragmentary cutting technique always provided insight into character psychology.) To those of us weaned on art cinema in the '70s and energized by the limitless possibilities of the medium, Nicolas Roeg was (and remains) a god. No filmmaker since has picked up the maverick torch that this deity carried for more than a decade.

Trying to encapsulate BAD TIMING's nuanced, character-driven plot is like describing Europe in a postcard. Essentially, it's about an eroticized interpersonal attraction that goes horribly awry, spiraling into jealousy, paranoia and (of course) sexual obsession. Theresa Russell's wild child Milena (the personification of Henry James' headstrong American girl abroad) is compulsively drawn to a fellow Yank stationed in Austria -- the buttoned-down, Freudian shrink/visiting prof Dr. Linden. Their passionate affair has led to a potentially tragic outcome, and it's up to a local police inspector (Harvey Keitel) to sort out what went wrong, why, and whether criminal malice was involved.

What makes this relationship drama so compelling is Roeg's structure: the film starts in the middle, jumps ahead to the end, then back to the prologue within the first four minutes – and continues in a non-linear fashion until the final shot. It takes us viewers a while to get our bearing, but it also elicits our rapt attention to detail. Never are we certain if the cascading flashbacks are meant to be objective on the filmmaker's part, or the skewed perspective of one of the three main characters. Is Russell a victim, or a tramp? Is Garfunkel a creep, or is that just Keitel's projection? Is Keitel a sympathetic doppelganger, or a crafty manipulator? The stars turn in complex, though off-center performances. Keitel turns miscasting to his advantage; never has he underplayed 'menacing' like he does here. Garfunkel's lack of charisma will turn many viewers off, but he's 100% believable as a shrewd, unstable shrink. Yet it's Russell who's the revelation – those who subscribe to the lazy theory that she can't act will be astonished here. What she may lack in formal technique, she compensates with fearless commitment. Hers may be the most passionate performance by a 21-year old ever captured on film.

Tony Richmond's widescreen photography is particularly rich in color and composition (the film's look was based on the art of Gustav Klimt). He shows us a Vienna that's cold, academic, clinical – but electric whenever Russell's on screen. There's a sequence in a university courtyard where he changes lenses, practically from shot to shot, to convey Russell's emotional collapse. (In the background, Keith Jarrett's 'Köln Concert' mourns her sad dilemma.) It's a heartbreaking passage, poetically surpassed only by the connecting shot of Garfunkel brooding through a polarized car windshield at daybreak. Frequently Richmond balances the stars' close-ups on the very edge of the screen, which is why the film's power is neutered on cable TV, where 2/3 of the image is lopped off. In that pan-and-scan atrocity, the screen is forever hovering on backgrounds and earlobes.

The real tragedy is that BAD TIMING has never been released on any home video format, and I fear it may never happen. It was made at a time when music licenses weren't automatically cleared for home viewing. Considering the eclectic soundtrack incorporates Jarrett, Tom Waits, The Who, Billie Holiday, Harry Partch and others, the idea of renegotiating deals at this point would be any lawyer's nightmare. Even worse, Roeg himself believes the few prints that Rank struck are probably lost or damaged beyond repair, and one fears for the state of the negative. My overlong, effusive review here is a direct plea for a rescue operation. Is any entrepreneurial DVD-releasing outfit willing to salvage this forgotten treasure from obscurity and give it the best letterboxed release possible? Once people are able to see this film as it was intended – for the first time in 24 years or more – I believe its reputation will grow immeasurably. There is simply no other film like it, and, based on current popular trends, nor will there ever be.

En nu op dvd bij Criterion!

Mooie film. Leuke verhaalvertelling, typisch goed werkend fotografie en Russel is geweldig. 4*

Volgens mij, Reinbo, idd. de beste film ooit gemaakt en ik wou dat ik kon uitleggen waarom. Roeg is echt een tovenaar!

Misschien moet ik 'm ook maar (weer) in m'n top 10 opnemen.

(Maar waarom geef je 'm dan maar 4,5*?)

Prachtig gefilmd en geweldig geacteerd, mooi verhaal ook. Dit zijn de films die ik vaker wil tegenkomen in de pakketservice 4 sterren

Dat heb ik gedaan vanwege het spel van Harvey Keitel en Art Garfunkel. De eerste keer dat ik hem zag vond ik dat ze erg mat acteerden en ook niet echt goed bij hun rol pasten, maar nu vind ik hun spel juist perfect passen bij de sfeer van de film.