Edmond (2005)

Fijn filmpje, beetje apart, drama, komedie. Een grappig einde trouwens.

Tragikomedie, thriller, drama en gitzwarte humor. Edmond is een erg aardige mengelmoes van een aantal verschillende genres. Film weet met zijn korte speelduur prima te boeien, komt af en toe erg scherp uit de hoek en het hier veelgenoemde einde is inderdaad erg geestig. Toch vond ik de film nergens écht scherp, écht hilarisch of écht goed worden. Vond het op bepaalde momenten zelfs wat flauw. Macy speelt voor de zoveelste keer hetzelfde voorspelbare typetje. Desondanks deed ie 't prima.

3 sterren.

Vreemd filmpje.

Erg onsamenhand ding, er valt geen lijn in te ontdekken. Macy gaat van situatie naar situatie, maakt wat quasi filosopische opmerkingen en stort zich in het volgende avontuur. Film zal beter werken als toneelstuk denk ik

Toch nog wel aardig, zeker voor de William H. Macy liefhebber. Sfeer zit goed, dialogen zijn nutteloos maar plezierig en vaak grappig. Onheilspellende donkere stadssfeertje is mooi getroffen.

3*

Gordon is toch wel een toffe peer. Uit het rijtje Master of Horror regisseurs is hij er eigenlijk als interessantste uitgekomen, en dat bevestigt hij met deze film.

Macy inderdaad in een typische rol, maar de man is er dan ook echt voor gemaakt. Heerlijk neurotische freak. Film lijkt een beetje op Blessing Bell in die zin dat Macy vertrekt van thuis en daarna ook van situatie in situatie duikelt. Werkt wat mij betreft erg goed in een film. Houdt het een beetje gevarieerd. Sowieso werkt de zwarte comedy van Gordon ook, dus naast Macy's verval valt er ook nog best wat te grinniken.

Leuk einde ook, de nutteloze filosofie van Macy tegenover die droge zwarte kerel, heerlijk contrast tussen die twee. Visueel best aardig in beeld gebracht verder, soundtrack deed mij iets minder. Jammer, want had de stad een wat leuker sfeertje kunnen meegeven, had de film echt afgemaakt.

Dikke 3.5*, leuk en amusant, bij momenten ook tragisch. Gordon heeft in ieder geval veel meer te zeggen dan iemand als Romero. Leuke verrassing.

Zonder van het bestaan van deze film af te weten, en zonder ook maar een benul van het verhaal te hebben, besloten om Edmond te gaan kijken gister. Hou er altijd wel van om zo een film in te stappen, heb toch het idee dat je anders licht bevooroordeeld een film in stapt, en de score op imdb stiekem in je achterhoofd meegenomen wordt in je waardering. Zo niet bij Edmond, een film waarbij ik me 80 minuten lang behoorlijk vermaakt heb! Een ontzettend rare film. Macy begint weer als zijn gebruikelijke klungelige type, om vervolgens tezamen met zijn nieuwe mes los te gaan. De film is gortdroog en tegelijk gifzwart. Gortdroog is het begin, hoe hij zijn vrouw verlaat bijvoorbeeld, hilarisch. Gifzwart is het hoe hij, door het mes?, ineens in een beest veranderd, en al zijn frustratie van zijn leven eruit laat barsten.

Aangename verrassing deze film,

3,5*

Asociaal en mensverlagend werkje. En wie beter dan Macy kon zo'n sukkel als Edmond spelen die terzelfdertijd de afgrond als de hemel bereikt. Gordon spuwt op menselijke kleinzieligheid en zorgt voor een gevoel van schaamte. Zeer apart werkje waarin de humor nooit ver weg is.

Tegenvaller. Een beetje makke Gordon. Vond de film slecht uit de verf komen en weinig boeiend of verrassend.

Eigenlijk vond 'k hem zo slecht niet hoor. Vooral het eerste uur had wel iets en wist me wel te intrigeren, maar eenmaal hij werd opgepakt werd de film wel een stuk minder. Toen gingen ze meer de filosofische toer op en boeide het me minder.

Ondanks dat er toch heel wat bekend volk meedeed (al waren het wel allemaal kleine rollen), moest de film het vooral hebben van William H. Macy.

De film heeft een beetje weg van Falling Down, maar is wel een stuk minder. 'k vond hem redelijk, niet waw, maar zeker ook niet slecht

Heel af en toe kom je zo'n film tegen.

Een film waarvan je blijkbaar een heel ander gevoel bij krijgt als de gemiddelde stemmer.

Ik vond Macy een miscast, ongeloofwaardig en plat.

Wat een psychologisch drama zou moeten zijn was voor mij een R-rated RTL4 B-film.

Aardige film over een man van middelbare leeftijd die zijn huidige leven zat is en het over een andere boeg gooit. Een film met een wat vreemde toon en een bij vlagen boeiend hoofdpersonage. De aanhoudende financiële onderhandelingen op het begin zijn grappig. Een fijne cast met een nooit teleurstellende William H. Macy voorop. Met gemak 3.0 sterren.

Verfilming van een toneelstuk van David Mamet dat hij begin jaren '80 schreef over Edmond [William H. Macey]. een man die, na een bezoek aan een tarotlezer, abrupt besluit zijn relatie te beëindigen en zijn leven om te gooien. Op advies van een vriend zoekt hij zijn heil in het nachtleven, maar dat blijkt een dusdanig frustrerende ervaring dat het al snel uit de hand loopt.

Macey is perfect gecast in de titelrol en het eerste deel is ijzersterk, zeker wanneer hij zich beklaagt over het gebrek aan menselijkheid in zijn contacten met o.a. een moteleigenaar en de baas in een pandjeshuis. Maar de verandering in zijn persoonlijkheid is erg abrupt, waardoor de tot dan toe sterk opgebouwde sympathie voor Edmond te snel als sneeuw voor de zon verdwijnt. Gelukkig is het einde dan al snel nabij, maar het is jammer dat een film die zo goed lijkt opgebouwd de eigen glazen zo genadeloos ingooit.