Dikkenek (2006)

Films uit Belgie hebben nogal eens een grauwe, bruinige sfeer. Depressief al voordat je de eerste minuut door bent. De helaasheid der dingen ten top. Gelukkig kan het ook anders, ook in Belgie. Heerlijk, deze film die nergens over gaat, geen diepere laag kent, geen moraal, geen politieke correctheid. Van begin tot eind lomp, kortzichtig, to the point. Vlot als een dikkenek in een frietkot. Of zoiets.

Daarbij moet het wel komen van de cast en van de beelden, het verhaal is zo leeg als wat. Gelukkig zit dat goed. Vlot en in mooie fris-kleurige beelden gefilmd, en een echte sterrencast - tenminste, Melanie Laurent en Marion Cotillard samen, daar is toch weinig op af te dingen. Niet dat de heren het nou slechter doen, maar wellicht iets minder bekend zijn ze.

Wat overblijft is de vraag of de directors cut iets meer te brengen heeft - ik zag de originele versie. Wellicht de moeite om de langere versie met 6 minuten extra eens een kans te geven - misschien dat het verhaal daarin een extra impuls mee krijgt.

Op en top België dit, "belgitude" noemen ze dit. Niet dat het mij echt "proud to be a Belgian" maakt. Ja, weinig subtiel maar veel minder platvloers dan Ex-Drummer. Dikkenek is pure standup comedy in filmvorm. Je kan ervan houden of niet, deze komedie heeft wel zijn momenten. Er zit geen verhaal in; de film volgt een aantal trashy typetjes en op de één of andere wijze kruisen hun paden elkaar op de meest onverwachte momenten. De amateur-pornograaf en die casanova (JC) vond ik het best neergezet. Jeremie Renier en die lesbische commissaris vond ik geen potten breken. Cotillard en Mélanie Laurent zorgen voor het vrouwelijk schoon. Ik heb me wel redelijk vermaakt met deze nerveuze en soms debiele karikaturen met hun überflauwe humor. Echt een film van Belgen voor Belgen. Ik betwijfel of Nederlanders of zelfs Fransen zullen weten wat"tomber de son sus" betekent