Je Préfère Qu'on Reste Amis (2005)

Deze eerste langspeelfilm van Nakache en Toledano is een leuke tragikomedie met Depardieu en Rouve die twee vrienden spelen, die niet (meer) aan een vrouw raken. Ze schuimen speed dates en huwelijksfeesten van vreemden af op zoek naar de ware. Ze raken daarbij meer dan eens gedesillusioneerd. Er schuilt een tragische noot in deze film over de oppervlakkigheid van relaties, eenzaamheid en de connectie daartussen. Ik vond het evenwicht tussen humor en tragiek van hun situatie goed werken. Rouve wordt hier ook niet weggespeeld door Depardieu en speelt een klungelig en lummelig personage die blijft hangen.

Sympathiek filmpje over twee in de liefde wanhopige mannen. Ze zijn nogal obsessief bezig met hun zoektocht naar liefde.

Depardieu presenteert zich aanvankelijk als Don Juan. Hij doet alsof hij heel makkelijk contacten met vrouwen weet aan te knopen. Zijn pogingen blijken echter vrij weinig succesvol. En het is natuurlijk ook wel wat tragisch als je als 50+er wekelijks crasht op bruiloften van volstrekt willekeurige personen.

Het pré-Tinder datingwereldje met speed dates en louche datingbureau's oogt weinig hoopvol en lijkt vooral een industrie om dankbare 'slachtoffers' zo snel mogelijk veel mogelijk geld uit de zakken te kloppen.

Jean-Paul Rouve is goed gecast als onhandige schlemiel. Maar toch is zijn rol meer dan een typetje. Hij komt wel degelijk echt en oprecht over. Ik vond het leuk om te zien dat hij opleeft wanneer hij op de twee meisjes mag oppassen.

Ook ik vond het einde wat slap. Ik had de film en de hoofdpersonages een sprankelender einde gegund.