Crossing the Bridge: The Sound of Istanbul (2005)

Site , ook met informatie (met korte videobeelden) over alle muzikanten die aan bod komen. En verdorie, wat heeft die man een goede smaak:

As he wanders through this seductive world, Alex collects impressions and tracks by artists such as neo-psychedelic band Baba Zula (!), fusion DJs Orient Expressions, rock groups Duman (!) and Replikas, maverick rocker Erkin Koray (!), Ceza (Turkey’s answer to Public Enemy), breakdance performers Istanbul Style Breakers, digital dervish Mercan Dede (!), renowned clarinetist Selim Sesler (!), Canadian folk singer Brenna MacCrimmon, street performers Siyasiyabend, Kurdish singer Aynur, the "Elvis of Arabesque" Orhan Gencebay (!), and legendary divas Müzeyyen Senar and Sezen Aksu.

(De uitroeptekens zijn van mijn hand)

Trailer en teaser

Een release in Nederland zit er denk ik niet in?

Wel in de Belgische bioscopen, maar ik twijfel aan de kwaliteit. Akin gaf, las ik in de Focus Knack, zelf aan dat dit als tussendoortje bedoeld is, wat ik een zeer raar iets vind om over je eigen film te zeggen.

Volgende week donderdag op het Turkse NTV, om 19.30 uur (Nederlandse tijd).

Akin en Hacke weten Istanbul in al haar naaktheid ten toon te stellen, d.m.v. een bijna magische reis door het labyrint van de Turkse muziek waaruit ontsnappen bijna onmogelijk lijkt.

De film heeft me kennis laten maken met zeer boeiende groepen en artiesten als de Canadese (!) Brenna MacCrimmon die de Turkse zangkunst als geen ander blijkt te beheersen en de straatartiestengroep Siya Siyabend, van wie je aan de levensfilosofie opzich al een hele film kan wijden.

Jammer dat bijvoorbeeld de straatzangeres Nur Ceylan niet wat meer aan bod kwam met haar erg mooie stem, maar uiteindelijk heeft Akin toch goed weten te doseren zodat er op een gegevent zelfs ruimte was voor een bezoekje aan Keshan (de geboorteplaats van Selim Sesler, aan de Griekse grens), die met zijn Roma-bevolking direct geplukt leek te zijn uit een Kusturica-film.

De aanwezigheid van autoriteiten als Erkin Koray, Orhan Gencebay, Müzeyyen Senar en Sezen Aksu (inclusief erg leuke archiefbeelden) aan wie alle andere artiesten in de film hun grote respect betuigen, maakt de docu uiteindelijk een klein pareltje.

4* voor nu met uitzicht op hoger.

Noot voor later: dvd aanschaffen, maar op dit moment slechts uitgebracht in het Duits, zonder ondertiteling. (mijn Duits is zwakker dan mijn Engels en zelfs Frans, denk ik)

NFC.org vermeldt de film nu op de release lijst, evenwel zonder specifieke datum in Maart 2006 en met een voor mij onbekende distributeur. (MTF?)

Wat vond je precies van de film feanaro surion?

Ik was namelijk eerlijk gezegd een beetje bang, dat mijn beoordeling een beetje gekleurd was, aangezien ik nogal "close" ben met Turkse muziek.

Hoe ervaarde jij het?

Fisherking: MTF staat voor MultiToneFilm, volgens mij brengen ze in de pathé bioscopen ook de turkse/marokaanse en indiase films. (maar die staan normaal niet op de NVB lijst, geen idee waarom niet)

MTF doet alleen Turkse films. Zie hieronder.

In tegenstelling tot bijv. Filmfreak, Arti- en Contact film en de distributeurs van Indiase films (bijv. Asian Music Center, Susha) en Marokkaanse films is Multitone WEL lid geworden van de NVF, de Nederlandse Vereniging van Filmdistributeurs. Alleen de titels van bij de NVF aangesloten distributeurs worden op de officiele releaselijst vermeld, vandaar dat je Crossing the bridge daar wel ziet en bijv. Cave of the yellow dog, Salaam namaste en Sangre niet. Overigens is MTF niet de enige die Turkse films doet, ook het Duitse bedrijf Maximum brengt ism Pathé Turkse films naar Nederland.

Over Multitone, hun website zegt:

"MultiToneFilm is een nieuwe speler in de arena van Nederlandse filmdistributeurs. Een ambitieuze organisatie met een jong en betrokken team dat een grote passie heeft voor het witte doek. Een team dat zeven dagen per week met groot enthousiasme werkt aan het uitvoeren van onze missie: Turkse films met internationale uitstraling introduceren aan een breed publiek."

http://www.multitoneproductions.com/

Ik heb hem gezien op Rotterdam en ik was ontzettend onder de indruk. Ik wist tot nu toe niet hoe divers het fenomeen Turkse muziek kan zijnen deze film was echt een eye-opener voor me.

Ik denk dat Akin ongeveer iedereen die hij ook maar had kunnen willen ook op film heeft gekregen. Geweldig hoe compleet het beeld is dat hij op die manier weet te schetsen.

Ik ben bezig om al zijn andere films te bekijen en ik kan er geen slechte tussen vinden.

Einstürzende Neubauten!

Belooft weer wat, in positieve zin.

Fatih Akin (Gegen die Wand) en Alexander Hacke (bassist van Einstürzende Neubauten, tevens mede verantwoordelijk voor de score van Gegen die Wand) ondernemen een Jan Douwe Kroeske 2-Meter-Sessie reis door Turkije.

Zo worden er 'sessies' opgenomen in 18-de eeuwse badhuizen, huiskamers, hotelkamers, in cafe's en op straat. Fantastisch natuurlijk, ware het niet dat tijdens de sessies dan weer het een en ander verteld moet worden zodat de muziek op de achtergrond verdwijnt. Zo krijg je steeds maar weer flarden muziek, en wordt je steeds uit een droom weggerukt.

Hoogtepunten: de Koerdische zangeres Aynur met een klaagzang in het badhuis (akoestiek dames en heren!) [het was muisstil in de zaal, breath-taking], rapper Ceza [die vergat zelf adem te halen, potdikkeme], en Orhan Gencebey.

Dieptepunten: de break-dancers (wat deden die nou in deze documentaire...) en een walgelijke cover van Madonna's Music tijdens de aftiteling, die weer op zijn beurt de moeite waard is om uit te zitten dankzij oude Turkse single-hoesjes enzo...maar stop je vingers in je oren!

3,5 sterren. Divers, maar ook vervelend hier en daar (laat ons gewoon genieten van de muziek, praatjes kunnen ervoor en/of erna).

Turkije kan beter voorlopig Documentarie films maken

Hollywood actie films misschien over paar jaar hoop het dan

3,5 sterren

Hoe moet ik dat zien dan? Een aaneenrijging van liedjes uit al die verschillende genres? Zou je dan als buitenstaander van het geheel er een touw aan vastgeknoopt kunnen hebben, vraag ik me dan af (rock? arabesque? pop? reggea? klassiek? hiphop? folk?). De praatjes zijn naar mijn mening onmisbaar en zorgen voor een aangename afwisseling (zie het gesprek met de straatartiestengroep Siya Siyabend bijvoorbeeld).

Nee, meer verduidelijking is gewenst blijkbaar. Praatjes zijn essentiëel, maar doe die praatjes niet in de muzikale nummers, maar er voor en er na. De muziek is ook essentiëel, maar dat wordt nu hier en dan verpest. Beschouw het maar als een radio-dj die de intro van een liedje volpraat en voor de geinigheid ook nog eens leuke geluidjes door het nummer heen gaat mixen.

hij was gewoon schitterend om te zien.. klaar....

I Love Turkey!!!

Vandaar de soundtrack

And I Love Turkey 2

Mijn Film, zoiets. Akin vertelt twee films, voor de goede verstaanders.

Istanbul als smeltkroes van het mensenvolk. En elke groep had zijn eigen muziek die zich compleet vertaalde naar hun verhaal. En dat vond ik meesterlijk verhaal, want via elke groep kreeg ik een nieuwe film te zien.

Alexander Hacke (van Einsturzende Neubauten) speelde er een briljante rol in.

Dus genoten qua muziek, regie (3 films gezien), camerawerk en montage. Tja, een 5 moet dus volgen.

En nog genoten van Lagendijk en Von Der Dunk, FisherKing?

haha. Was jij er ook ? Discussie was wat minder, vond ik

Haha leven jullie twee (FK en Anatolia) nog!!!

Geweldige muziek, mercan dede! helaas zijn er in Nederland geen muzikanten van dit kaliber te vinden en sowieso al geen Turkse zangeressen / muzikanten. Of heb ik het mis?

Behoorlijk "stichting Moorkop" rokende bandleden die veel herrie voortbrengen!!

vond ik een goede film, en duidelijk veel meer muzikaal talent daar dan hier in nederland

Toch wel grappig om te zien dat ze daar dus o.a. een Canadese folkzangeres (Brenna MacCrimmon) voor nodig hebben, tot schaamte van sommige Turken (naar wat ik heb begrepen)....

Clip met Selim Sesler en Brenna Mac Crimmon uit de film:

http://www.youtube.com/