Fan Chan (2003)

dan zal ik maar de eerste zijn die iets over deze film zegt..Ik vond het een erg leuke en schattige film die van het begin tot het eind ontroerend is. De hoofdrolspelers zijn erg leuk en schattig.. Lijkt ook totaal niet op de Amerikaanse My girl wat ik dus eigenlijk wel verwacht had. 4 * voor de leuke acteerprestaties van alle kinderen

Hele lieve schattige film. De film kijkt heerlijk weg, genoeg ruimte voor humor en ontroering, de kinderen spelen erg naturel, leuke catchy muziek en een lekker wegkijk verhaal. Het is een lust voor het oog om de chemie te zien tussen Jeab en Noi Nah. Eigenlijk had hij daar naast haar op het altaar moeten staan natuurlijk.

Heel erg adorable deze Fan Chan. 4*

Opvallend weinig stemmen voor een film die gewoon in de winkel te koop is.

De film heeft een tijdje nodig om te overtuigen. De eerste 90 minuten zijn best fijn. Fris en lief feel-good filmpje, dat zeker. Af en toe een paar mooie, kleurrijke shots, lieflijke tafereeltjes, grappige muzikale stukjes ... maar het blijft iets te simpel. Met films als Amélie, Taste of Tea en Citizen Dog in het achterhoofd is deze film wel érg braaf, vooral een beetje saai. De kindjes doen het ook wel aardig, maar ook hier niet iets dat echt overtuigd.

En zo rol je de eerste 90 minuten makkelijk door, blijft allemaal erg fijn en lollig, maar een wat verre twijfel of het allemaal niet een beetje te gewoontjes en melig is blijft. In dat opzicht brengt de scene waar Jeab de achtervolging inzet op de verhuizende Noi Nah verlossing. Je hoopt dat hij de wagen inhaalt, en dat bevestigt dat het hart van de film toch op de juiste plaats zit. Het niet-happy end van deze film is in dat opzicht ook redelijk gedurfd, hoewel de conclusie toch eentje is waar vrede mee genomen kan worden.

Het is geen grootse film, maar een lekker tussendoortje voor een zonnig dagje. Amusant, leuk en geslaagd. Er zijn betere opties, maar dit is een fijn alternatiefje. 3.5*

Vergeet ik nog te zeggen dat het muziekje waar Jeab met z'n vader de eerste keer achter de bus rijden en vreselijk rip-off is van Kikujiro. 't Was bijna een remix

Ik als thailandgek heb zeer genoten van deze film.Eigenlijk is dit niet mijn favorite genre,maar ik heb hem toch met een lach en een traan uitgezeten.Geweldig wat die kinderen neerzetten.En als je de making-off gezien hebt krijg je zelfs respect voor de kids , want de opnames zijn loodzwaar geweest.Huilbuien,geen zin meer hebben,ik wil naar huis toe gemekker,aandoenlijk om te zien.KLASSE

In de ramsh-bakken van de FRS gevonden en ik moet zeggen: een leuk luchtig filmpje voor zo tussendoor. Je krijgt een leuk kijkje in het leven van de gemiddelde Thai midden jaren tachtig. De lol die de makers hadden in het maken van deze films komt wel goed tot uitdrukking in de film. Ik vond ook de soundtrack (met voor mij als Thai-ondeskundige totaal onbekende Thaise muziek) erg goed in de film ingepast. Knap dat de film ondanks al die verschillende regisseurs zo consistent is gebleven!

Warme nostalgische film over jeugdherinneringen en vooral het moment dat meisjes en jongens uit elkaar gaan groeien. Mooie details en een prettig zoet sentimenteel verhaal. En ook weer, net als in een van de weinige andere Thaise films die ik zag, Moon Rak Transistor, vol met sentimentele liefdesliedjes.

Een beetje een film in de sfeer van het Chinese Electric Shadows, het eerste deel van Cinema Paradiso en Stand By Me. Te vrijblijvend om een enorme indruk te maken, maar een erg fijn warm bad was het zeker.

3.5*

Een hele leuke jeugdfilm, leuke shots, mooie tafereeltjes, must voor de liefhebber.

Fan Chan, zojuist nog een keer herbekeken(woon in Thailand), en het blijft een leuke, ontroerende, feel-good movie. Makers hadden er volgens mij veel plezier in, in het maken van deze vrolijke terugblik van een jongeman, naar zijn prille jeugd en eerste jeugdvriendin.

Leuk gespeeld door de cast, vond met name Focus Jirakul(noi nah)en de dikke jongen (jack zoals ze hem in thailand noemen) fijn acteren voor hun leeftijd. Prettige, vrolijke nummers en een passend einde maken het geheel af.

Aanrader,zelfs voor de grootste zuurpruim(of misschien nou juist;-).

Aangename kinderfilm die nostalgische gevoelens oproept. Het is bij mij weliswaar erg lang geleden, maar de interactie tussen de kinderen komt mij nog steeds bekend voor. Mijn sentimentele kant vindt de ontknoping eigenlijk wel zielig. Wat dat betreft had de film een mooier einde mogen hebben, vind ik. Maar ja, berouw komt nu eenmaal na de zonde.