Goodbye, Mr. Chips (1939)

Donat is weergaloos! Echter de charme van het braafheid van die eind jaren 30' komt niet bekoren ditmaal, tegenover 100den malen dan dat wel zo was. Ik zie dan toch liever een Browing Version of een Dead Poets Society. Het raakte mij niet dus niet echt. 2.5 sterren

Best aardige film over een aardig man.

Ik kan mij best voorstellen dat deze film bij het verschijnen in de filmzalen heel wat traantjes heeft doen wegpinken.

De film bevat enkele leuke scènes, heeft een fijn taalgebruik en de humor steunt heel dikwijls op mooie woordspelingen.

Een mooie film, die de acteur Donnat nog eens goed in de verf zet. Heeft hij terecht de oscar gewonnen tov Clark Gable in Gone with the wind? Waarschijnlijk niet, maar toch ben ik blij dat Robert Donnat ereentje gewonnen heeft (Clark Gable heeft er uiteindelijk toch al eentje voor It happened one night). Donnat had nog een grotere carriere kunnen hebben had hij niet zoveel gezondheidsproblemen gehad. Hictchcock wou hem na de 39 steps eigenlijk nog meer rollen geven.

De enige zwakkere momenten van de film (daarom ook 4.5 ipv 5 sterren) zijn de scenes in de bergen die toch wel wat gedateerd overkomen maar vooral nogal gekunsteld zijn. Kijk maar eens naar de beginscene waarin Mr Chips het koud heeft in de bergen. Hilarisch, maar niet zo bedoeld.

Maar voor de rest geeft de film een mooi beeld van het schoolleven van toen, en kan je dit niet anders dan een mooie film noemen die dankzij spitsvondige dialogen regelmatig een lach op mijn gezicht toverde.

Hm, films waarbij een compleet mensenleven behandeld wordt met op de achtergrond een geschiedenisles van de alsmaar veranderende wereld, heb ik iets teveel gezien de afgelopen tijd. Robert Donat is leraar op zo'n Harry Potter-achtige school (maar dan zonder die magieshizzle) en zijn leven wordt dus gevolgd. Op een heftige gebeurtenis ergens midden in de film, leidt hij ogenschijnlijk een alleraardigst leven. Het kabbelt allemaal maar wat voort.

Ik zat telkens te denken: is het de moeite waard om dit verhaal te vertellen? Zijn rol is nogal duffig neergezet en op het eind wordt ie met zijn anti-oorlogshouding een halve messias. Anyway het is wel adequaat gemaakt en het bevat zelfs een paar onbedoeld grappige momenten.

Uitstekende film waarin een oude en alom gerespecteerde leraar terugblikt op zijn carrière en leven. Een mooi verhaal vol ontroering zonder dat het er te dik boven op ligt. Een fijne nostalgische toon en bovenal een prachtige rol van Robert Donat die de leraar op een overtuigende manier in al zijn leeftijden neerzet.

Deze film spreekt mij veel minder aan dan het gelijknamige boek van James Hilton. Ik vind het door het gebrek aan tempo nogal langdradig. Jammer dat Greer Garson geen grotere rol heeft, maar ja het oorspronkelijke verhaal biedt daarvoor nu eenmaal geen ruimte. Ze komt, ze verandert Chips’ levenshouding en ze gaat.

Robert Donat heeft met zijn rol een Oscar verdiend. Gegeven de concurrentie (Clark Gable in Gone with the Wind, Laurence Olivier in Wuthering Heights en James Stewart in Mr. Smith Goes to Washington) kan ik mij daar niet erg in vinden.

Well, remember me sometimes. I shall always remember you...

1939 zie je wel eens opduiken als een van de beste jaren in de geschiedenis van Hollywood. Hoe kan het ook anders? The Wizard of Oz veroverde de kinderharten, Mr. Smith Goes To Washington bracht met James Stewart een filmlegende naar voor, en John Ford had zijn eeuwige maatje gevonden in John Wayne voor Stagecoach. Oh ja, en er was ook nog Gone With The Wind.

Tussen al dat boxoffice-geweld, raakte Goodbye, Mr. Chips door de jaren heen wat ondergesneeuwd en dat is jammer. Vergeet niet dat Robert Donat met deze rol toch maar even Laurence Olivier, Clark Gable en James Stewart (terecht) versloeg in de strijd om de Oscar voor Beste Acteur. Het woord 'sentimenteel' viel hier al, en dat klopt ook wel. Alles wordt mierzoet verteld, op bijzonder simplistische wijze. Soms voelde ik een vleugje Charles Dickens voorbijwaaien in het sneeuwachtige landschap van Brookfield School. En toch, en toch betrapte ik me er zelf op dat ik niet kon wegkijken. Doe uzelf een plezier en geniet mee van Chips carrière, want deze klassieker verdient meer aandacht. 4*

dat zo,n brave en wellicht een wat saaie film toch nog zo weet te boeien is heel knap gedaan , Donat doet het ook heel goed in zijn rol , het is een acteur die mij niet echt bekend is maar hij weet in alle leeftijden goed te overtuigen .

Verder een heel braaf verhaal vol sentiment maar helaas niet heel veel diepgang in de personages .