Adams Æbler (2005)

Niet echt mijn ding, deze film.

Ik vond het allemaal op niet veel slagen, en vond het dus nogal een vreemde film. Ook qua (zwarte) humor bleef de film onder mijn verwachtingen, al zaten er wel 2 scènes in die me aan het lachen konden brengen (met dank aan Khalid en zijn pistool, waarbij ik vooral de scène waarin hij die vogels en de kat uit de boom neerknalt, echt goed vond). Dan was er ook nog dat einde, dat me nogal vergezocht leek.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik geen fan ben van Adams Æbler, maar een verschrikkelijk slechte film was het nu ook weer niet.

Wat een grandiose film. Heerlijk die gortdroge en inktzwarte humor! Khalid die ineens zijn pistool pakt en al die kraaien neerschiet (inclusief poes), ik kwam niet meer bij. Perfect einde ook, lekker meezingen (ik hoopte al dat Adam uiteindelijk ook mee zou doen, en jawel hij deed het) met How Deep is Your Love.

4,5*

Erg leuke film, die zeker in het begin erg grappig is. Prachtig, die wtf-kop van Thomsen als reactie op de priester. En wat schetst mijn verbazing? De film blijkt ook nog eens mooi geschoten te zijn. Alles wordt netjes in beeld gebracht en de belichting is ook vaak erg fraai. De gebeurtenissen worden steeds onwaarschijnlijker en absurder en dan is het grappig als iemand een keer rationeel handelt (de pakistaan die die neo-nazi neerschiet als die zegt dat ie hem gaat vermoorden. Ja sukkel, het is niet slim om iemand met een pistool te bedreigen.) Op een gegeven moment wordt de humor toch wel minder aanwezig en neemt het drama het meer over, en dat is enerzijds jammer, maar anderzijds werkte het drama wel bij mij. Het feelgood einde zou in veel andere films flauw zijn, maar hier voelt het aan alsof het terecht is dat die tumor op onwaarschijnlijke wijze uit Ivans hoofd is geschoten.
Grootste pijnpunt is de muziek. En dan bedoel ik niet eens het Take That nummer, dat was eigenlijk best wel grappig. Het is eerder dat ik de soundtrack vaak iets te aanwezig dramatisch vond. Had voor mij niet gehoeven. Desondanks 4 ruime sterren.

Wat een heerlijke film is dit!! Gortdroge humor met daarachter een enorm droevige gedachte. Veel memorabele scenes en formidabele optredens van Thomsen en vooral Mikkelsen.

Weer een erg fijne film van Jensen. Blijkbaar wou hij slechts 3 verhalen kwijt in zijn leven en dat zijn dus zijn 3 voormalige films, dat zie je maar dat je jammer genoeg niks meer van hem hoord na Adam's Apple. Bij de titel Adam's Apple zou je als Nederlander gelijk denken aan "ademsappel" Maargoed. Jensen schetst weer een heerlijke harde zwarte komedie neer dat weer oh zo lekker uithaald. Het sfeertje is in iedergeval nog meeslepender geworden dan de 2 vorige films. Dit keer nemen we een kijkje in het rurale omgeving van Denemarken waar het er saai en uitzichtloos is, maar de natuur je toch nog wel weet te entertainen en er misschien maar 2 huisjes staan en een kerk. Maar niet zomaar een kerk...

We maken kennis met de Neonazi Adam die naar die kerk gaat. Niet om te biechten om vergevenis, nee om een taakstraf uit te voeren. Pats Mikkelsen is ook weer fantastisch als de priester die ook nog 2 andere criminelen (een Arabische terrorist en een verkrachter) moet onderhouden. Die Arabier vond ik toch wel echt fantastisch en ook heerlijk cynistisch, Nicolas Bro mag dit keer een alcolistische ex verkrachter zijn, al lijk je dat zowat niet aan hem te zien. Je weet wel dat hij klunsig is, maar hij ziet er voor een verkrachter nog best onschuldig uit. Ook hierin is het plot gewoon erg bizar en komen we, ook hier, weer heerlijke foute en onwaarschijnlijke dingen tegen. En naast alle zwarte komedie ook nog tijd voor een beetje actie. Die scene met die skinheads was ook om te gillen, en ook dat vogeltjes schieten, dat die hersentumor door een kogel word weggeschoten en Ivan weer genezen is. Ook dat rolletje van Kaas als wapenhandelaar was leuk en die zwangere vrouw natuurlijk.

Weer een erg heerlijk filmpje van Jensen waar ik zelf trouwens ook een appeltaart als filmtussendoortje zat weg te kniezen. Jammer dat er niks nieuws bekend staat van Jensen.

Leuk zwart en cynistisch sprookje.

5,0*

Goed verzonnen en allicht nog beter uitgevoerd.

De humor is pikzwart, de personages zijn karikaturen op zich (die arts!), en het verhaal is vermakelijk, maar het sfeertje is me toch iets te naargeestig om er écht van te kunnen genieten.

Genoeg hilarische scènes, zoals het moment wanneer Ivan vraagt wie die knappe vent op de foto is. Adam: "Dat is Hitler." . En natuurlijk het vogel-schiet-en-oeps-ook-een-kat-stukje .

Het acteerwerk, van vooral Mads Mikkelsen, was echt prima. Alleen Paprika Steen (je zou zo heten) voegde niets toe, met een nogal onbeduidende rol.

De additional scènes zijn van hetzelfde niveau en dus zeker de moeite waard om te bekijken.

3,5*

Deze ook eens bekeken, maar 'k wist eigenlijk niet waarover het ging. Hoe dan ook, 'k ben aangenaam verrast.

De humor was soms goed (of het een foto van z'n vader is ), maar soms wel erg zwart (de kat). Het thema religie was wel origineel verpakt en stoorde eigenlijk niet. How Deep Is Your Love? staat nu wel in m'n geheugen gegrift en als 'k het nog eens hoor, zal 'k zeker aan deze film denken. Voor de rest deed de cast het uitstekend en wist de film me de volledige speelduur te boeien.

Een aanrader

Een aantal opmerkelijke figuren waaronder een priester die geestelijk op wankelen staat, een buitenlander die overdreven gewelddadig is en een persoon met een chipszak die gerust een maandje het dieet van Sonja Bakker mag volgen. Alhoewel hier en daar verassend, toch vind ik het grotendeels cliché en net iets te flauw. Sowieso was het wel te verwachten dat de stoere neo nazi zijn agenda bij ging stellen en vervolgens zijn dagen vredevol in ging vullen. Verder kon je in de beschrijving al terugvinden dat de appelboom getroffen zou worden door allerlei vervelende toestanden dus wat over blijft is niet schokkend veel. De humor is zoals vaker weer een tikkeltje overdreven en in de meeste gevallen lag de intensie, hoe zwart het ook mag wezen, er vrij dik bovenop. Natuurlijk zijn er hier en daar wat gekke scènes terug te vinden en dit is nou eenmaal een kerk die je niet in ieder dorp terug zal vinden maar het totaalplaatje vind ik niet bijzonder sterk. Eerder nietszeggend, ondanks het geloof dat aan de kaak wordt gesteld.

Subliem geacteerd door Mikkelsen (die ik verder alleen van Casino Royale en King Arthur ken).

Adams Æbler is een mooi verhaal met de nodige zwarte humor, die mij deed denken aan die van de gebroeders Coen. Twee tegenpolen, Ivan en Adam zijn elkaar voortdurend aan het testen, met als gevolg dat Ivan de strijd alsmaar wint.

Het onbegrip, dat Thomsen perfect op zijn gezicht weet te toveren, spreekt boekdelen.

Wat ik enigszins jammer vond was het (redelijk) voorspelbare einde: dat Adam uiteindelijk toegaf en Ivan ging assisteren, was een beetje zoetsappig en romantisch gedacht. Ik zag dit mijlenver aankomen.

Dat doet echter niet veel af aan de kwaliteit van deze moderne roman.

Redelijk.

Prettig gestoorde taferelen zorgen voor de broodnodige humor. Dergelijke stukken (zoals de Paki die dreigende skinheads droogweg neerschiet) kan ik erg smaken, maar lijken een dienende functie te hebben, namelijk het drama wat lucht geven. Dat hele geloofsdilemma boeit voor geen meter en staat een kurkdroge komedie pur sang in de weg. Spijtig.

Adam's Apples teert grotendeels op z'n rare typetjes en de cast haalt daar zichtbaar profijt uit. Ulrich Thomsen vind ik dan nog de minst leuke. Ook Paprika Steen loopt er maar wat bij. Mads Mikkelsen en zijn twee kompanen stelen de show.

Ondanks degelijk camerawerk en een leuke locatie springt het visuele er niet uit. Voeg daar nog een twijfelachtige soundtrack - iets fris had wel gemogen - aan toe en het is duidelijk dat de humor de boel staande houdt en meer.

3

tegenvaller. door de hoge scores op IMDB en hier was ik getriggerd, ook door de benoeming dat deze film veel zwarte humor zou hebben, en daar hou ik wel van. nu zat die er zeker in, maar neigde het te vaak naar bepaalde flauwigheid. als het dan uiteindelijk zelfs nog moralistische trekjes krijgt (met toppunt het einde waarin Adam met scencertje en haar ook nog de Bee Gees gaat meezingen), is het zeker dubbele minpunten.
er zat wel voldoende sarcastische hilariteit in, maar toch is het even inkomen. je ergert je een beetje aan de ongeloofwaardigheid, voordat je dat langs je heen laat gaat en goed beseft dat de zwarte humor een rol speelt. acteerwerk is prima, gekke karakters, matig verhaal.

Film over een ex-gevangene, die voor zijn resocialisatie in een gezelschap surrealistische figuren belandt. Het opzettelijk onevenwichtige verhaal is rijkelijk gevuld met absurde humor, maar daar gaat op d’n duur de lol wel een beetje vanaf. De schietgrage Ali Kazim en Ole Thestrup (de plaatselijke dokter) stelen wat mij betreft de show.

Valt over het algemeen genomen toch wat tegen.

Uitstekend acteerwerk, vooral van Ulrich Thomsen in deze toch originele, fantaisiefilm.

Met belangstelling gekeken, maar niet uitermate geboeid. Af en toe grappige gezegden.

Grappigste film die ik in tijden heb gezien, geniale karakters en een interessant verloop van gebeurtenissen. Geweldig geacteerd door de hoofdspelers. Hij slaat volledig de plank raak.

Deense gedroogkloot met een creatieve geest aan het roer. Jensens film ziet er weer strak uit, klinkt als een klok, verhaaltje is meer dan zomaar wat gein en de alom geroemde Mikkelsen heeft met Thomsen een formidabele tegenstander. Zeker de eerste helft van de film is het alleen al genieten met een dikke grijns van zijn granieten kop, die van de ene in de andere verbazing valt.

Zoals wanneer hij Ivan tegenkomt, net nadat hij hem bont en blauw heeft geslagen. Met die neus komt het nooit meer goed. Je kan niet om de scène met de kraaien heen, die ís ook ontzettend grappig, maar extra leuk omdat de aangeslagen, geschokte Gunnar Ivan ook nog over zich heen krijgt. Zwart, droog en absurd, deze humor en toch houdt Jensen zijn personages in het gareel.

In die zin dat het geen stuiterballen van de plot en de lol worden, ze houden altijd een zekere mate van vlees en bloed. De film maakt dan wel even pas op de plaats wanneer Job zich stevig gaat roeren, maar met deze basis kan het dat drama prima hebben. De oude Thestrup is weer grandioos en het slot heeft ergens nog een loeier van een grap in huis. Iets over Indonesië en een kind.

Een vreemde film die een merkwaardige balans weet te vinden tussen humor (eerder zwart, maar soms o zo verderlicht), tragedie, een snuifje drama en - vreemd genoeg - feel good.

En eigenlijk heb ik daar al genoeg mee gezegd: een film die deze genres weet te verbinden zonder ergens té melig of flauw te worden verdiend eigenlijk al een medaille.

Maar hier zijn de genres niet zomaar tezamen gebruikt, nee: ze vormen echt een homogeen mengsel!

Hier wordt dan weer een grap verteld om dan over te gaan op een stevige portie tragedie.

Soms zachtjes, soms bruusk, maar nergens ongepast en steeds gevoelig.

En daar stopt het niet: naast deze merkwaardige balans bereikt door de regisseur doen de acteerprestaties zeker ook nog een duit in het zakje. Qua beelden of muziek wel geen vernieuwende film, alhoewel het deuntje in de auto krachtig gebruikt wordt. Dit minimalisme heeft zeker zijn effect niet gemist. De inzet was vooral vorm en inhoud.

Het einde is super voorspelbaar na het lezen van de korte inhoud. Maar de manier waarop dat bereik is maakt voor mij van deze film een subliem pareltje. En na een film die bol staat van tegenstellingen is het eigenlijk een aangenaam, eenvoudig einde.

Voorlopig 4.5*, mogelijks nog te herzien als de film een beetje meer in ingezonken is.

Een film met een aparte soort (zwarte) humor. Helaas sprak mij dat in dit geval niet echt aan en komt het ook niet overal even goed uit de verf, waardoor de film nogal tegenvalt. Slechts een enkele keer valt er iets te lachen. Visueel ziet het er zeer behoorlijk uit, dus dat is wel een pluspunt, hoewel er niet heel veel mee wordt gedaan. Het acteerwerk is over de hele linie best degelijk, maar niets bijzonders. Mads Mikkelsen heeft beduidend interessantere rollen neergezet.

Aardige film die wat wegheeft van een toneelstuk door de kleine cast en de weinige locaties. Heb een paar keer erg moeten lachen, met name om de arts. Maar over het geheel genomen geen erg indrukwekkende film.

Soms heel erg grappig. Vreemd sfeertje ook, enorm droog geacteerd (de nazi lijkt ook de enige normale persoon tussen die malloten met Mikkelsen voorop) en een fijn tempo. De leuke locatie met die witte kerk maakt het af. Het is wel, dat als de humor wat minder naar voren de komt de film ook steeds wat inkakt. Inhoudelijk als verfilming van het boek Job is wel aardig gevonden, maar ik vind dat er weinig mee wordt gedaan. Hierboven wordt al pretentieloosheid genoemd, maar van mij had het juist wel pretentie mogen hebben. 3,5*.

Films met een mystieke religieus getinte sfeer hebben me steeds al aangetrokken. Als ze dan nog eens uit Denemarken komen en Mads Mikkelsen van de partij is, dan ben ik er helemaal bij. Deze Adam's apples stond al eventjes op mijn lijstje en stelde me dus ook niet teleur. In de eerste plaats al met een erg leuk concept dat Bijbels geïnspireerd is op het verhaal van Job die danig op de proef werd gesteld, maar God nooit verloochende.

Die lijn wordt in de film doorgetrokken naar de dominee Ivan waarbij een geweldige Mads Mikkelsen een sterke prestatie neerzet met Ulrich Thompson (Adam) in zijn zog. De twee zijn goed op elkaar ingespeeld en de soms verbijsterde verbaasde ietwat domme blik van Adam is ontzettend fijn om naar te kijken. Ivan daarentegen is de goedgelovige naïeveling die elk kwaad ombuigt en minimaliseert, tot grote ergernis van Adam. Ook de andere personages zijn geweldig met de dokter op kop met zijn enthousiaste anamnese van zijn patiënten.

Wat de film verder erg vermakelijk maakt is de subtiele humor, de no-nonsense aanpak van Jensen om in schijnbaar normale situaties iets absurds te brengen. Al was het maar de discussie over de koffiebiscuits terwijl de dame haar hart uitstort of ze een abortus wenst of niet. Het zit hem soms ook in de kleine dingen zoals het muziekdeuntje in de auto, één of andere gezichtsexpressie of de droge humor die gebracht wordt. Al deze situaties van drama, humor en mysterie worden perfect gemixt tot één geheel. In mijn ogen een absoluut toppertje! Mooi!

Oké,...een gokje, bij de kringloop, niet helemaal wetende wat te verwachten, en op ruim een uur ook echt zoiets van WTF, maar dan toch dat laatste half uur. Desalniettemin overheerste verbazing van waar ik nu eigenlijk naar heb zitten kijken.

De synopsis mag bekend zijn met het hoogst tegenstrijdige maar niet onlogische idee van misdaad en een soort van taakstraf. Toch is het verschil tussen de babbelzieke priester Ivan en de norse neonazi Adam enorm te noemen. Voeg daar het aparte tweetal Gunnar en Khalid aan toe en je hebt al het nodige dat de wenkbrauwen doet fronsen. Een appeltaart bakken en een boom beschermen, die onderhevigd is aan iets dat Bijbelse plagen lijken, zijn de taken die Nazi Adam zo in de schoot vallen maar niet meteen de meeste aandacht krijgen. Het lijkt zich eerder te richten op een soort ontmaskering van Ivan die hij op steeds meer leugens betrapt of ontkenning betreffende scheve dingen die onder Gunnar en Khalid spelen. Sterker de ontmaskering lijkt eerder op een soort van vernietiging af te steven en deze film die om geloof, kwaad en goedheid zou draaien lijkt alleen maar onbegrijpelijker te worden en verder van mij af te staan.

Maar dan toch; in het laatste half uur gebeurt er iets bijzonders, iets dat zelfs nu twee dagen later nog steeds doorwerkt en me de film met terugwerkende kracht steeds beter laat vinden. Over het onderwerp geloof, kwaad en goedheid kan gediscussieerd worden, maar voor mij zijn die woorden te eendimensionaal om te omschrijven wat er gebeurt en waar het omdraait uiteindelijk. Ik zou eerder het woord lotsbestemming van stal halen, dat alles als een soort Zwitsers uurwerk in elkaar steekt, rond elkaar draait, en dat de meeste onwaarschijnlijke dingen invloed op elkaar hebben en zaken voor elkaar krijgen die bedoeld zijn zo te gebeuren. Want waar Adam, olifant in de porseleinkast, in eerste instantie als een soort Nemesis Ivan naar de afgrond duwt is het tegelijk hij die met alle gevolgen die hij meeneemt het leven redt van Ivan, en dat zelf op onwaarschijnlijke wijze, lotsbestemming dus. Hij ontpopt zich zelfs bij het wegvallen van Ivan als leider die de twee andere onbenullen, Khalid en Gunnar, van ergere dingen weerhoudt. Op hele mooie wijze zit daar natuurlijk ook een stukje leering, wijsheid en groei aan vast. De neonazi is toch opslag een beter mens geworden. [
Welkom dat de film gezien moet worden als soort microkosmos voor het opdoen van levenswijsheid.

Humoristisch vind ik het niet altijd echt, hoewel de film te boek staat als zwart komedie. Toch de dokter die opstapt omdat de abnormale patiënt hem teveel wordt is wel erg leuk, net als de overval. Sowieso zijn er veel kleine verwijzingen naar de Bijbel, het geloof, een appelboom, de plagen, de naam Adam, en er wordt een kleintje geboren, zal ik er vast ook nog wel een paar gemist hebben. Er wordt goed geacteerd door zowel Mikkelsen als Thomsen en Nicholas Bro, om toch maar weer te eindigen met het buitengewone verloop van deze film die toch vooral bevreemdend is het eerste uur, om het laatste half uur in een stroomversnelling naar een bizar einde toe te werken. En in eerste instantie ben ik gul met vier sterren, en dat is vanwege het verrassende einde waar opeens alles op zijn plek viel. Benieuwd of dat op termijn met een herkijk zo blijft.

Best een aardig filmpje. De zwarte en absurde humor levert een aantal leuke momenten op wanneer Ivan overdreven optimistisch doet, maar over het algemeen is het misschien toch allemaal een beetje te 'gewoontjes'. De scènes met de kat die wordt afgeschoten in de boom, de koekjesdiscussie en Khalid die de neonazi's neerschiet waren leuke momenten. Het einde is best over the top, maar in dergelijke films heb ik daar weinig problemen mee. De happy-end met de tumor van Ivan die wordt 'weggeschoten' en Adam die zich aansluit bij de kerk van Ivan, kan ik wel plaatsen in deze film. Verder zijn alle Deense acteurs die ik ken van de partij met een leuke bijrol voor Ole Thestrup als de dokter.

3*