Blinkende Lygter (2000)

Krijg er alweer zin in hem nog een keer te kijken.

Sympathiek debut.

Voor mij niet meer of minder, dus 3 sterren.

Heb 'm net nog eens herzien. Geweldige film is 't ook, heb 'm met een halve ster moeten verhogen. Anyway, ik begrijp niet helemaal waarom je mn commentaar niet begrijpt (overigens mijn excuses voor mijn flauwe reactie op je berichtje) In beide films staat 'vriendschap' centraal. In Blinkende Lygter wordt de kracht van de vriendschap als centrale plek in het leven geschetst, nog boven dat van familie.

En dat 'poetische komedie', die las ik in een review van een Deense krant en ik kan me er wederom geheel in vinden, er is toch zo veel meer dan de bovenste laag in deze film ? De hele film is doordrenkt van symboliek en net als bij poezie is de boodschap gevoelsmatig duidelijk maar moeilijk te omschrijven. Voorbeeldje van dat eerste is het moment dat Peter in de zee gaat liggen en zich 'schoonspoelt'. En een voorbeeldje van dat laatste vond ik het moment dat Arne gaat jagen. Alhoewel die scene uiteraard HELEMAAL over the top is, met het afschieten van koeien (zijn demonen ?) etc, 'klopt' de boodschap uiteindelijk toch wel. En wat die boodschap dan is ? Tja, da's dus net als bij poezie moeilijk te omschrijven Misschien is 't dat Arne eindelijk iemand heeft gevonden die zijn psychopatische wereld begrijpt ? Of is 't dat hij weer 'connected' is met zijn roots en zichzelf weer heeft gevonden ? Hoe dan ook, tussen de kolderieke absurde momenten in die scene zit voor mij een kern die gevoelsmatig 'klopt' zonder dat ik 'm geheel in woorden kan omschrijven, vandaar dus 'poetische komedie'

En verder, heb wederom weer HELEMAAL in een deuk gelegen, die gitzwarte humor, i LIIIIIKE

Bij deze ben ik officieel fan van Anders Thomas Jensen! Of hij nou schrijft of regisseert; het leidt steeds weer tot fijne films!

Een slechte komedie is zo'n beetje het ergste wat er op filmgebied bestaat. Aan de andere kant kan leuke humor een hoop goedmaken aan een film. Dat laatste bewijst ook Blinkende Lygter. De film is over het geheel genomen vrij modaal en kent zelfs een aantal slechte momenten (de flashbacks bijvoorbeeld, maar ook de tekst van die maffiabaas aan het einde). Dat wordt allemaal goedgemaakt door de personages en met name door het hilarische laatste half uur. De leukste grap vond ik nog dat Peter zijn lepeltje als groet opstak naar de gozer die net binnenkwam, enorm gelachen. Dit alles liet me met zo'n goed gevoel achter dat ik hier met gemak 3,5 ster aan kwijt kan. Fijne regisseur, die Anders Thomas Jensen.

Wel aardig.

Maar minder bijzonder dan gehoopt.

Vond het aantal goede grappen nogal karig en zie weinig toegevoegde waarde in de flashbacks. Natuurlijk zijn sommige dialogen erg leuk, maar over het algemeen genomen valt e.e.a. tegen.

Ook het verhaaltje komt, mijns inziens, niet heel goed uit de verf.

Redelijk.

wat een maffe maar heerlijk vage en grappige film

Adams Æbler was een uitstekende film met een dosis zwarte humor en goed drama. Anders Thomas Jensen zijn debuut is echter van een geheel andere orde. Het is als zodanig wel herkenbaar als een familielid van die andere film, maar het is verre van scherp.

Wat krijg je onder andere voor de kiezen? Vlotte dialogen die erg geforceerd aan doen en grappen die zelden leuk zijn. Terwijl zwarte humor mij vaak wel kan bekoren. Natuurlijk worden ook er grappen gemaakt die enkel voor Denen bedoeld zijn (de Matador tv-serie grap bv.) Het is denk ik vooral het gegeven van ''gangsters met een zachte kant die over onzinnige dingen praten'' wat mij ondertussen allang niet meer zo weet te boeien. De Freudiaanse terugblikken waren voor mij zelfs de hoogtepunten van de film.

Beste Jensen.

Waar Adams Æbler en de Groene Slagers een beetje lijden onder overbodige zijlijntjes en geforceerd drama, is deze film veel meer gefocust. Vanaf het moment dat ze wegrijden blijft de droge humor zowat de hele tijd intact en kakt de film eigenlijk geen moment meer in. Erg fijn debuut!

Dit is nou echt een zwarte komedie. Het is wel een heel vaag verhaal van de vier "gangsters" die een restaurant beginnen met gestolen geld. Maar ik vind het wel een leuke film, inclusief al dat schieten en de dubieuze jacht scenes. En inclusief de vriendschap met de twee, minstens even vage lokale mannen uit het bos.

Alleen de flashbacks over hun moeilijke jeugd hadden niet zo nodig gehoeven voor mij. Ik snapte de film zonder die scenes ook wel hoor.

Deze Deense film is een geslaagde mix tussen gangsterfilm en komedie, doorspekt met zwarte humor en absurde knotsgekke situaties. 'Flickering Lights' is niet voor "gevoelige kijkers". Er zitten enkele zeer geweldadige en onaangename scènes in de film. Zo worden o.a. verschillende dieren het slachtoffer van de gestoorde gangsters. Het is allemaal zo overdreven dat het grappig wordt.

Erg grappige film weer van Anders Thomas Jensen. Vooral de rol van Mads Mikkelsen was weer hillarisch en dan met name als ie op jacht gaat! In het geheel vond ik hem toch wat minder dan zijn twee latere films, die met die flashbacks al enigszins naar voren komen. Maar goed, ik heb me weer prima vermaakt en dus nog steeds wel een mooi cijfer waard. 03.5*

Anders Thomas Jensen, een belangrijke naam in de Deense filmwereld. Als schrijver heeft hij zeer goede drama's op zijn naam staan, maar als hij zelf achter het stuur zit dan wordt het allemaal wat zwartgalliger, gewelddadiger en grappiger. Het is lange tijd geleden dat ik dit soort zwarte (actie-)komedies heb gezien, en dat was weer even wennen. Leuk is het zeker, alleen het geweld ontving ik dit keer minder. Maar Jensen's eerste volledige speelfilm is ongetwijfeld een geslaagde zwarte komedie.

Een dramatische vrouwenstem begeleid door strijkers verzorgt de introcutie, om vervolgens het heerlijk oneerbiedige stelletje criminelen te zien. Het zijn vier fantastische rollen van leider Søren Pilmark, en de drie maten (onderhand wel bekend) Ulrich Thomsen, Nikolaj Lie Kaas en (hee is dat... Nee toch? Krijg nou wat, het is 'm wel!) Mads Mikkelsen. Verhaal is lekker maf, met een geweldige afwisseling van lomp geweld en een rustig leven in de natuur. Aangevuld door schitterende bijfiguren, waar vooral Hanne voor veel moois zorgt (de ei-scène!). Ik weet niet precies wat ik van de flashbackintermezzo's moet denken, die waren wel heel vreemd maar op zich wel aardig (wat heeft Anders Thomas Jensen toch met appelbomen?). Of het einde nog serieus te nemen valt weet ik niet (de hele film overigens) maar de finale is toch wel érg leuk.

Waarom Anders Thomas Jensen zich vooral richt op schrijven is mij niet volledig duidelijk, want zijn films zitten op visueel vlak toch echt beter in elkaar dan wat Deense collega's. In ieder geval is zijn regiedebuut (korte films niet meegerekend) heerlijk vermaak door een nogal duister maar heerlijk script, mooie beelden en fantastisch acteerwerk (Kaas die altijd zit te eten, of Mikkelsen met z'n wapenverslaving). Leuk was ook dat op mijn dvd een korte film van Jensen stond, waar ie een Oscar voor had gewonnen: Valgaften. Ook een erg leuk filmpke. Op naar De Grønne Slagtere en een tweede kijkbeurt voor Adams Æbler!

3,5*

Na Adam `s Appels en The Green Butchers gezien te hebben kon een ziening van Anders Thomas Jensen `s debuutfilm natuurlijk niet uitblijven!

Zijn eerste film blijkt dus ook gewoon zijn beste film te zijn. Op basis van de plot had ik alleen verwacht dat onze gangsters elders dan in Denemarken zouden strandden. Niet dat dit van invloed is op de kwaliteit van de film, want die staat als een huis. Op visueel gebied vallen met name de prachtig èn lollig weergegeven flashbacks, van een ongelukkige jeugd bij de bendeleden op.

Verder heb ik mij echt kapot zitten lachen bij de eieren scene! Voeg daar nog een aantal knotsgekke personages ( de jager ) en maffe gebeurtenissen aan toe: willekeurige dieren afschieten en je hebt een prima film voorhanden. Een dikke 3,5*

Onderhoudende film met aardige momenten, het geheel is een beetje rommelig.

Na eerst Adam's apples gezien te hebben ziet dit er een beetje uit als een oefening daarvoor.

Leuke film, die op momenten echt leuk is. De flashbacks en geweldadige scenes waren allemaal geslaagd. Verder gewoon een gezellige gangsterfilm. 4 (heel kleine) sterren.

Leuke debuutfilm van de regisseur van Adam's Apples, met een hoop grappige typetjes en komische verwikkelingen. De verschillende flashbacks zijn goed gedaan, en 'gezellige gangsterfilm' is inderdaad een adequate beschrijving. Scene met de koeien is priceless

3,5*.

Net zoals de rest van de Anders Thomas Jensen films is het bij vlagen erg grappig, maar bevat de film ook de gebruikelijke inkak momentjes. De stereotype typetjes die hij in zijn films gebruikt zijn erg leuk en de tegenstrijdigheden met de gebruikelijke leefwijze van dit soort personages zijn toch erg bizar (grappig) zo af en toe. Het eieren blaas gedeelte zorgde voor de luidruchtigste lach, samen met de koetjes inderdaad.

3,5*

Geinig op momenten, erg geinig zelfs. Ik had de scène met de koeien in ieder geval niet graag willen missen, maar er zijn ook wel wat fases rondom de criminelen die langs me heen gaan. De flashbacks springen er om verschillende redenen wat uit. Enerzijds een beetje overdadig, alhoewel de bedoelingen wel duidelijk zijn, anderzijds hier en daar best geschift. Sowieso is er vrij veel zwarte humor te ontwaren en de meeste bijrollen staan garant voor de nodige lol. Met name de jager is een schot in de roos. Al met al dan ook wel een leuk vriendschapsfilmpje, die zich duidelijk leent voor nog eens een kijkje.

Flickering Lights is toch wel een tegenvaller geworden. Onbewust keek ik uit naar deze film met een aantal goede acteurs. Maar de hele film kwam niet echt door. Ik zat niet echt in het verhaal en dat is absoluut te wijten aan het toch wel magere en niet zo interessant uitgewerkte verhaal. Het komedie-aspect komt heel af en toe naar voren met een aantal leuke scenes maar is ook vaak ver te zoeken. Erg jammer! 2,5*

Na de eerste scene voel je al aan

...dat je de film niet te serieus moet nemen

...dat het om simpel neergezette karakters gaat:

....bij wijze van spreke de Daltons (Lucky Luke)...

Dat het de komische kant op gaat dat wordt spaje voor stapje duidelijker. Met absurde acties aan het eind van het verhaal als toetje; geen onbekend recept voor een Scandinavische komedie. Geen gecompliceerde maar wel een amusante film!

Mijn inziens moet je dat juist wel, alleen moet je de film niet letterlijk serieus nemen, maar meer in haar waarheid tussen de regels. In het algemeen is de tragiek van symboliek dat het vaak gemist wordt. Echter, als een film vernoemd wordt naar een stuk poezie (blinkende lygter - Tove Ditlevsen) en de symboliek er soms zelfs zo dik opligt dat de symbolieke betekenis enkel nog ontweken kan worden door de scene als 'absurd' af te doen, dan zijn uitspraken als de bovenstaande vrij gewaagd in mijn optiek ..

Wat ik bedoel is dat de film als thriller niet snel serieus hoeft te worden genomen. Al snel is immers duidelijk dat het om een komedie rondom "de daltons" .

Ik snap nog steeds niet wat je met die Daltons vergelijking wilt zeggen. De film is niet alleen vernoemd naar maar ook gebaseerd op een Deens gedicht van Tove Ditlevsen dat gaat over het emotionele onvermogen dat voortvloeit uit een ongelukkige jeugd. Dat dit op een zwarthumoristische manier wordt gebracht is inderdaad wel duidelijk.

"In de mistige donkere nacht der kindertijd,

twinkelen heldere lichtjes

licht werpend op verloren herinneringen

terwijl het hart bevriest en vlucht"

(eigen, beperkte, vrije vertaling van een stukje van dat gedicht, dat het misschien wat verduidelijkt)

De daltons zijn broers. Deze mannen niet (zie eerdere post van mijn hand "bij wijze van spreke de Daltons"). Wel hebben ze wat gemeen: dat heb jij heel duidelijk verwoord met verwijzing naar het gedicht (moeilijke jeugd). De daltons (weliswaar niet als broers maar wel als lid van een gang) de snuggere, de domme, de potige etc. worden duidelijk in de eerste scene gepresenteerd.

Fijne zwarte humor!

Ik heb vorige week de Anders Thomas Jensen dvd box aangeschaft en als je de mogelijkheid hebt, begin je natuurlijk met de eerste.

Blinkende Lygter heeft geen bijzonder verhaal, maar genoeg leuke zwarte humor. Tal van scenes waar je wel een glimlach van op je gezicht krijgt. Twee scenes springen er echter bovenuit en zijn al eerder genoemd: het eieren blazen en de koeien. Hier lag ik toch wel even in een scheur. Leuke hoofd- en bijrollen en geweldig acteerwerk van Mikkelsen als tikkende tijdbom. Wat die flashbacks betreft, ik vind het er prima bij passen. Natuurlijk ook weer met een komische ondertoon.

3,5*

Geinige film, alhoewel ik een thriller had verwacht... Misschien naïef van me, maar het komt uit Zweden en als ze daar iets veel maken zijn het thrillers. Of zou het zo zijn dat alleen de thrillers deze kanten uitkomen? Hoe dan ook: ik vond dit een leuke film en ik heb me er geen moment bij verveeld. Het acteerwerk is prima in orde, de zwarte humor is gitzwart en er zit constant beweging in deze film. Vriendschap staat centraal in deze film, iets wat ik zelf heel erg koester. Voor wie eens een ander soort komedie wil als al dat slappe Amerikaanse gedoe is dit een hele goede keuze: 3,5 *

Deens uiteraard, met Zweden enkel als co-producent

Bedankt, Flip.

Ergens tijdens een meet (geloof ik), kreeg ik, tot grote verbijstering van mijzelf, een box in handen van Flip, nog ter ere van m'n verjaardag (zoiets was 't, weet niet meer zo zeker of ik net jarig was geweest, of nog moest worden, ghehe). Ik was van plan om de films weleens te bekijken, maar er waren andere films die meer prioriteit hadden. Nogmaals, het scheelt dat ik dus zowat alles van mijn collectie aan het verkopen ben (verkocht heb), want nu word ik praktisch gewoon gedwongen om te kijken wat ik heb achtergehouden.

Blinkende Lygter is best prachtig, het verloop van de film fascineerde mij. Mooie dialogen, mooie sfeer. Ik werd echt helemaal meegesleept, hoewel ik niet zoveel heb met bepaalde dingen. Leuke ontwikkelingen, maffe personages. Snel maar Adam's Apples, Election Night en Green Butchers kijken. Binnen nu en 4 jaar moet in elk geval wel gaan lukken, ghehe. Dat meisje aan het eind, met Flemming. Was dat Hanne, of was dat iemand anders? Daarover bestond bij mij een beetje twijfel.