Planta 4ª (2003)

Er staat komedie / drama. En dat is ook juist. Want er is zeer veel ruimte voor 'de lach'. Er wordt heel wat kattenkwaad uitgehaald en de film zit vol echte puber-gesprekken met puber-humor [dat tevens de grote kracht is van de film].

Daarnaast is er ruimte voor 'de traan'. Vanzelfsprekend. De angst voor chemo-therapieen, uitslagen, en daarnaast natuurlijk nog bij-zaken in de film zoals een kind van wie de ouders net zijn gescheiden.

Zelf vind ik er meer humor in zitten dan drama.

Goede jeugdfilm met uitstekend acteer-werk. Misschien hier en daar iets te luchtig en dan weer iets te dramatisch. Maar de te verwachten clichés bleven gelukkig ver weg. Knap.

Het einde was wel erg zuur...een optreden van hun favoriete band, en dan gaan ze nog playbacken ook ... het zou een gepast einde zijn, maar helaas kwam er nog een domper met het vertrek van Jorge en de blikken van de drie vrienden. Het vloeide niet lekker in elkaar.

Dikke 3,5*

Gebeurt niet heel vaak dat ik op zondagmiddag naar de Zapp-kinderfilm kijk, maar naar deze was ik erg benieuwd.

Allereerst is het natuurlijk een jeugdfilm en gaat qua drama net niet zo ver als je eigenlijk zou willen, maar dan zou ie de doelgroep waarschijnlijk voorbijschieten.

Overigens zat ik wel met de tranen in de ogen hoor, paar scenes zijn echt wel heel raak.

Kattekwaad en humor compenseert het een beetje en de alledaagse puberproblemen.

Tsja ziekenhuizen in ieder geval de plek waar ik liever niet kom (3 oorlogstrofeën).

Acteurtjes zijn erg overtuigend (ex-kankerpatiëntjes???).

'k ben echt aangenaam verrast geweest. 'k vreesde dat het (omwille van het thema) een erg depressieve film zou worden, maar is dit even anders uitgedraaid.

Nee, de film bevat verrassend veel humor, vooral door het kattenkwaad dat ze in het ziekenhuis uitsteken, maar er komen natuurlijk ook serieuze dingen aan bod.

De cast was uitstekend, de jongens speelden echt erg goed.

'k vond het een mooie mix van drama en "komedie". Aangenaam verrast.

Een goede film en eigenlijk beter dan ik verwacht had. Aanvankelijk is het acteerwerk niet helemaal overtuigend, maar vervolgens merk je vrij snel dat de acteurs goed op elkaar ingespeeld raken.

Verbaast mij ook dat dit een komedie is, zelfs een jeugdfilm. Het is een luchtig drama met een zwaar onderwerp als uitgangspunt. De komische noot zit er in, maar de humor met puberaal gedrag als basis krijgt niet de overhand in de film.

De artsen komen wat karikaturaal over, en ook de kwajongensstreken die uitgehaald worden zijn niet altijd even realistisch. Toch is het gebaseerd op een stuk geschreven door Albert Espinosa over zijn eigen ziekenhuiservaringen als kankerpatient van zijn 13-de tot zijn 23-ste, al gooit men ongetwijfeld in de film een schepje erbovenop wat de kwajongensstreken betreft.

Naast de Nederlandse remake bestaat er ook een Catalaanse TV-serie The Red Band Society (2011-) waarvoor ook weer een Engelstalige remake in de planning staat.