Playing by Heart (1998)

Ik had deze film opgenomen vanwege de vele bekenden in de film. Ook hoopte ik dat dit een soort Magnolia zou worden. Dit was dus helaas niet het geval. Magnolia was ijzersterk om z'n goeie cast, z'n prachtige verhalen en goeie dialogen. In deze film laat de cast hier en daar te wensen over, de verhalen zijn vaak gewoon niet boeiend net als de dialogen. Waar in Magnolia de verhalen op briljante wijze bij elkaar komen, gebeurd het hier op een gewoon familliefeestje waar iedereen famillie en/of vrienden van elkaar blijkt te zijn .
Ook had ik de indruk dat sommige verhalen er een beetje tussengedrukt moesten worden, omdat anders een belangrijk persoon niet in de film kon. Hiermee bedoel ik het verhaal over de jongen die aan aids lijdt. Het ex vriendinnetje had een belangrijke rol in de film en daar gebeurde ook al iets mee. Ze werd namelijk verliefd op die architect. Dus waarom de regisseur nou ook nog dat verhaal over die aids patiënt heeft geschreven is mij een raadsel. Niet echt wat ik er van verwacht had dus, maar hier en daar was het toch wel vermakelijk. 2,5*

een beetje voyeuristische kijk op de levens van een aantal personen die uiteindelijk met elkaar verbonden zijn

een aantal van de segmenten vond ik niet erg boeiend, vnl. vanwege het vrouwelijk perspectief,
met name die van gillian anderson.

het meest benieuwd was ik naar de reden waarom quaid zo vaag aan het doen was. de conslusie daarop was helaas, ironsich genoeg, zelf 'unimaginitive'

Schitterende mozaïekfilm. Geweldige acteerprestaties van de hele cast, zij het met uitzondering van Sean Connery en Gena Rowlands, die ik een beetje uit de toon vind vallen. Tot mijn eigen verbazing trouwens, want doorgaans spelen Connery en Rowlands de sterren van de hemel. Vooral Ryan Philippe en Gillian Anderson zijn in deze film erg op dreef. Dat geldt trouwens ook voor Angelina Jolie én bovendien... she's so fucking beautiful!

Bovengemiddeld.

Dergelijke mozaïekfilms kan ik altijd wel smaken en ook hier zit de schwung er goed in. Er wordt vlot van het ene koppel naar het andere gesprongen, zodat geen enkele passage zagerig of saai wordt.

Na goed anderhalf uur vind ik het allemaal wel wat minder worden. De scherpte gaat af en toe verloren en zo nu en dan steekt meligheid de kop op.

Het einde is zoals te verwachten feelgood van de bovenste plank, maar werkt wel en zorgt voor een oprechte glimlach.

Playing By Heart wordt deels gedragen door de sterrencast. Ellen Burstyn, Sean Connery en Gillian Anderson steken er enigszins bovenuit. Ryan Phillippe en Gena Rowlands vallen dan weer een beetje tegen, maar daar staat dan weer de verrassend degelijke acteerprestatie van iemand als Angelina Jolie tegenover.

Maar Playing By Heart wordt ook gedragen door de dialogen. Die zijn simpelweg erg goed geschreven: scherp, slim, straight-to-the-point maar toch enigszins poëtisch.

Ook de regie is aangenaam. De verschillende verhaallijnen komen nooit in mekaars vaarwater, worden op tijd en stond afgebroken en vormen aan het einde van de rit een mooi en warm geheel.

3,5

Middelmatig en eigenlijk vooral ontgoocheld in "het samenkomen van de paralelle verhalen", zoals aangegeven, want had dit veel hechter en boeiender verwacht en met een steviger achtergrond dan nu.

De verhalen over mislukte relaties, de gebroken harten, de verzuchtingen enzovoort worden wel met verve gebracht door een meer dan gewone cast en dat is maar best ook.

Sterke mozaïekfilm met een hoog tempo en vooral goed acteerwerk. Niet elke verhaallijn is even overtuigend waardoor de aandacht af en toe verslapt maar het acteerniveau houdt het toch boeiend genoeg.

Boven gemiddeld

Onderhoudende film, maar op de dvd hoes stond vermeld dat het een “sexy romantische komedie” was en behalve dat er niets sexy aan was vond ik het ook meer een drama dan een komedie. Het acteerwerk was wel prima, zoals ook wel verwacht mag worden van deze bekende namen.