Hwal (2005)

Aardige film van Ki-duk Kim, maar de film mist de magie, die de andere films die ik tot nu toe van hem gezien heb (bij vlagen) wel hebben. De muziek is erg mooi en het verhaal is op zich ook erg interessant. Het verloop van het verhaal vond ik echter niet altijd even bijster interessant. De film kabbelt op een gegeven moment voor mij in tot het moment dat de jongen aan de oude man vraagt wat de toekomst brengen zal voor hem en het meisje. Eigenlijk een geniaal moment, al zakt de film daarna wat mij betreft voor de twede keer flink in. Hoewel de eindscene misschien niet voor iedereen even logisch is, vind ik dat dan wel weer een erg sterk einde aan deze film. Het voorkomt echter niet dat ik dit tot nu toe de minste Ki-duk Kim vind.

3,0*

De 6de film van Kim Ki-duk die ik zie en het was prachtig.
Ik vind deze beter dan Bin-jip, al moet ik die nog wel eens herzien.
Het meisje woont al haar hele jeugd samen met die oude man op een boot. Hoe ze op daar terecht is gekomen weet ik niet, is ze door de man ontvoerd? De man heeft in elk geval enkel het beste met haar voor en houdt oprecht van haar, dat merk je aan alles.
Ze hebben dan ook een echt goede verstandhouding, jammer genoeg komt daar verandering in wanneer er een jonge visser opduikt en er verliefdheid ontstaat tussen hem en het beeldschone meisje.

Ik moet benadrukken dat ik haar op bepaalde momenten werkelijk betoverend mooi vond. Zo een mooie glimlach heb ik zelden gezien. Moest ik 1 van die vissers zijn, ik zou ogenblikkelijk verliefd worden.

Ook de muziek was betoverend, dit is muziek waar ik de hele dag naar zou kunnen luisteren, zo rustgevend.

De mooiste scene vond ik die waar de oude man het touw rond zijn nek doet.
Ook het einde als die boot langzaam in de zee zinkt was prachtig.
Die 2 scenes grepen me naar de keel. Ik had dan ook moeite om mijn tranen te bedwingen.

Ook een vermelding waard is de scene waar het meisje pijlen in de benen van de 2 vissers schiet.

Dit is één van de mooiste liefdesverhalen die ik in een film heb gezien.

4,5*

Of

Een voor het leven gevluchtte, waarschijnlijk getraumatiseerde, in psychische nood verkerende oude man, die een 7-jarige meisje kidnapt en haar 10 jaar lang vasthoudt op een boot om dan zijn grote droom (het huwelijk) in vervulling te kunnen laten gaan.

Deze tweede beschrijving hield voor mij tijdens het kijken van de film toch de overhand. Hierdoor begon het liefdesverhaal wel erg te wringen. Hoe netjes de oude man het meisje ook behandelt, en hoe gelukkig ze ook lijken, de ongelijkheid van de relatie drong zich wel heel erg op. Ik voelde dan ook vooral medelijden, zowel met de door het leven getekende oude man (sympathie kon ik niet voor hem opbrengen, ook omdat zijn beweegredenen niet uitgesproken worden), als met het van haar vrijheid beroofde meisje, als met de ouders van het meisje die naar haar op zoek bleken te zijn. Het lijntje tussen zelfopoffering door het meisje uit sympathie voor de oude man (de enige persoon met wie ze van haar 7e tot haar 17e levensjaar werkelijk contact had) en indoctrinatie van een minderjarig meisje door een oude man is erg dun.

Om deze reden viel het mij zwaar volop te genieten van de liefdesgeschiedenis. Ik had ook het gevoel dat de regisseur niet helemaal wist wat hij aanmoest met de morele spagaat waarin hij zichzelf geregisseerd had. Als vertederend liefdesverhaal slaagde de film voor mij dus niet helemaal. En als Lolita-achtige morele mind-fuck ook niet. Kortom, interessante materie, maar had beter uitgewerkt kunnen worden.

Het voordeel is dat deze film ook te genieten valt zonder op het verhaal te letten en gewoon weg te dromen bij de prachtige plaatjes en muziek. Voor een stukje onthaasting als dit, kan men mij altijd wakker maken

Na Bin-Jip opnieuw een prachtig ingetogen filmpje van Ki-duk Kim. Net als in die eerste genoemde wordt ook hier de film weer volledig gedragen door de magische sfeer, zwijgzame momenten en symboliek. Ik vond hem opnieuw niet meesterlijk maar ik heb wel de gehele speelduur met open ogen zitten kijken. Ook het verhaal kon me opzich prima boeien en zowel de oude man als het meisje vertolkte hun rollen prima, die- laatste was ook nog eens oogverblindend mooi dus dat hielp opzich ook wel. Verder kent de film een aantal geweldig mooie (uitgerekte scenes) vooral de vele pijl en boog schiet momenten, de zelfmoord poging, de zinkende boot en natuurlijk het wat aparte maar schitterende einde, ben er overgens nog steeds niet helemaal uit was er nu precies gebeurde. Werd het meisje nou ontmaagd door de geest van de oude man? of was er iets anders aan de hand. Ben na twee films van hem gezien te hebben overgens wel erg benieuwd geworden naar het overige werk van regisseur Duk Kim.

3,5 sterren

Mijn tweede Ki-Duk na Bin-jip, alleen mist Hwal een beetje de magie die Bin-jip wel had.

Erg knap van Ki-Duk om de kijker te boeien terwijl het tempo in de film zo langzaam is. Hoewel alles enorm sloom gaat blijf je toch geïnteresseerd kijken. Dat komt deels ook door de betoverend mooie muziek die gespeeld wordt in de film. Alleen was er iets dat me stoorde aan deze film. Ik was wel geboeid maar ik zat ook weer niet helemaal in de film. Eigenlijk vond ik alleen het middenstuk écht mooi. Het begin vond ik namelijk nogal kinderachtig en het meisje doet in het begin niks anders dan stom lachen. Maar na een half uurtje is de film enorm goed op dreef en laat het meisje zien dat ze meer kan dan alleen mooi zijn en lachen. De relatie zonder woorden is bij vlagen erg mooi. Maar jammer dat het einde zo flauw is. Vanaf hem moment dat opa de strop om zijn nek doet wordt de film weer minder interessant.

Goede film alleen hij pakt je niet zoals Bin-jip dat wel deed. Ben nog steeds erg benieuwd naar andere films van Ki-Duk.

3*

Ik was altijd in de veronderstelling dat Ki-duk Kim een man van ingetogenheid was. Wellicht was dat een vooroordeel, maar ook na deze film valt op dat subtiliteit niet zijn sterkste punt is. Natuurlijk is het tempo ook in deze film vrij laag en hangt er heerlijke mysterieuze sfeer. Maar een aantal plotwendingen zijn zo voorspelbaar, en het gedrag van een aantal karakters zo overdreven, dat het voor mij een beetje de film heeft verpest. Toch levert Ki-duk met The Bow wederom een bovengemiddelde film af, ondanks zijn gebrek aan timing en subtiliteit.

Ik ben het met je beoordeling eens. Wat het einde van de film betreft denk ik hetzelfde als jij en was er niet iets anders aan de hand.

Dit haalde ik er ook uit maar ben ik nou de enige die hier een beetje onpasselijk van werd? Natuurlijk is het symbolisch bedoeld maar het ging mij toch ff te ver.

Laat ik voorop stellen dat de film er prachtig uitziet. Ook de muziek was zeer de moeite waard (al waren er nét even te veel stukjes waarbij de boog als instrument wordt gebruikt) en na een uur kijken was ik er zeker van dat dit minstens 4* zou opleveren. Tot het moment dat de ouwe man een zelfmoordpoging in scene zet. Vanaf dat moment was mijn sympathie voor hem volledig verdwenen. Bij de opvolgende trouwscene was ik er dan ook helemaal klaar mee en dan komt die ontmaagdingscene er nog bovenop..

Ik lees hier reacties van "wat mooi dat de ouwe man toch nog zijn laatste wens kreeg" maar ik vond het allerminst mooi. Sterker nog het haalt voor mij de hele film naar beneden. Deze vieze pedofiele kinderontvoerder verdiende dat namelijk totaal niet.

Wellicht dat mensen mij het anders kunnen laten inzien maar voor nu kom ik niet verder dan 2,5*.

Nee.

Kim Ki-Duk heeft mij duidelijk niet veel meer te laten zien, na Bin-Jip, Seom en Nabbeun Namja. Film is vrij leeg en sommige elementjes en typetjes zijn films ben ik gewoon zat. De film is weer rustig geschoten, dat is wel ok. De hoofdpersoon leiden weer een vreselijk eentonig leven. Pluspuntje: Het meisje is Hwal zag er trouwens wel leuk uit.

Spring, Summer.... en Samaria liggen ook nog klaar, de eerste verwacht ik nog wel wat van. Maar daarna is de kous ook echt af, voorlopig een vrij overschatte regisseur. 2,0* en dan ben ik nog mild. Kom op Kim, doe eens gek!

Mijn 4e Kim Ki-Duk film ondertussen en opnieuw een sterk staaltje cinema. Een film met heerlijke muziek die je meesleept in een golf van emoties. Het zwijgen van de personages doet de aandacht nog meer trekken naar de karakters zelf en de banden tussen hen.

Een film die niet alleen mooi is maar ook af en toe doet verrassen zoals de zelfmoordscène, de ontmaagding van het meisje en het zinken van de boot. Geweldige idee en prachtig metaforisch neergezet allemaal. Hoog tijd om Bin-Jip eens vast te nemen uit m'n collectie.

Een preachtige film, van alle kanten.

dat wat velen hier zo eentonig vinden, heb ik niet echt als eentonig ervaren. De film is één en al subtiliteit zowel qua verhaal, acteren, camerawerk, als muziek.

Ik heb genoten.

4,5

Mooi dat ze dit op de Nederlandse televisie uit hebben gezonden, hoewel wel op een laat tijdstip. Mogen ze vaker doen!

Zojuist gezien. Wat een film. Met een doordacht einde.

Breekt haar maagdenvlies nou?

In ieder geval zet haat om in sympathie, voor de oude man.

Vandaag, ongeveer een week later, was hij 's ochtends op de buis...

Merkwaardig dat de BOS - met hun schaarse zendtijd - deze film uitzend, en dat twee keer in een korte periode. Maar wat is zo Boeddhistisch aan deze film? Ik mis de link een beetje... Enige wat ik kan bedenken dat bezitterigheid / gehechtheid een belangrijk thema in zowel deze film als in het Boeddhisme is, en dat de regisseur wel eens een film heeft gemaakt over twee Zen-monniken. Maar dat is het dan ook...

Net als gewoonlijk weer 4 1/2 ster voor Dukkie. alweer een film waarin de twee hoofdrolspelers geen enkel woord spreken, maar de emoties de pan uit gillen!!!!. Maar de muziek slaat nergens op helaas. Niet dat de muziek niet mooi zou zijn; prima filmmuziek met een sentimenteel ondertoontje, maar totaal niet gekoppeld aan de muziek die de ouwe lul uit zn boog haalt, als je t nou over een staaltje slecht playbacken wilt hebben....

Maar ome Duk ruled voor mij, zeldzaam hoog niveau verder. Zou die zouteloze zemel van een Spielberg ooit wel eens een Duk film hebben gezien?

Was opnieuw weer een mooie film van Ki Duk. Net als in Bin Jip zijn de hoofdrolspelers de hele film stil en praten alleen de bij figuranten. Het verhaal is ook wel erg goed en ook een beetje op de realiteit gebasseert. Over een onschuldige lieve jonge meid die van de buitenwereld word gehouden van zo'n vies oud mannetje die niet met zijn tengeltjes van jonge meisjes af kan blijven en verwacht dat ie op zijn ouwe dag nog met een jong meisje kan trouwen. En haar ook helemaal in bezit neemt en de jongenlui mag der ook maar niet aankijken. Die figurant vind ik gewoon een viezerik. Het verhaal speelt zich ook de hele film af op een bootje op de zee met een bizar liefdesverhaal en weer volledig in de schitterende stijl van Kim Ki duk. Wie ik ook heel mooi vond spelen was die jonge visser, die dat meisje uit de handen van die ouwe smeerlap wil redden. En dan word het meisje wispelturig aangezien ze al 10 jaar verborgen word gehouden op de boot bij die ouwe. En dan is het wachten op de beslissing van de meid voor wie ze zal kiezen en dat loopt door naar een heel verrassend maar wispelturig einde.

Ki-duk heeft het gewoon weer voor elkaar. Weer zo'n liefdesverhaal die alleen hij zo goed kan maken zonder geslijm erdoor. En dit is dan ook wel een bizar liefdesverhaal aangezien dit ook gebasseert word op de werkelijkheid, denk maar aan dat verhaal over die Opa in Oostenrijk die der kleindochter 24 jaar verborgen hield.

Maar dit was gewoon weer petje af voor Duk

4,0*

Helemaal vergeten te stemmen. Bij deze dan.

Veel bekende Kim Ki-Duk thema's en settings komen weer terug in deze film. Maar erg is dat niet. Ik heb een beetje de indruk dat hij hier ook het beste in is en er is genoeg subtiel anders om het interessant te houden. We zien dus weer een wereld op het water, weer een relatie tussen twee personen die elkaar aantrekken en afstoten, weer zwijgzame personages.

Haalt het niet bij zijn twee beroemdste films (die voor mij ook de twee beste zijn, van wat ik gezien heb dan toch), maar vooral de laatste 20 minuten zijn weer zo sterk dat het er ook niet zo ver onder zit. De drie belangrijkste figuren zijn subliem gecast (de man, het engelachtig meisje en de vissersjongen met zijn onschuldige gezicht, maar wereldse kleding), de andere bijrollen zitten soms wel erg dik te acteren en dat vloekt een beetje met de film.

Ja, mooi dus.

3.5*

De hoofdrolspelers communiceren nauwelijks door woorden maar juist door bepaalde gezichtsuitdrukkingen. In het begin lacht het meisje en is de oude visser tevreden. De film verloopt heel rustig totdat er opeens een jongen in het spel komt. Het meisje krijgt een jongen te zien die haar hart op gang brengt. Er bloeit iets. De oude visser wil dat niet daarom is het meisje boos. Uiteindelijk lijkt alles op zijn plaats te komen (althans zo interpreteerde ik het). De oude visser trouwt uiteindelijk wel maar neemt erna wel zijn leven zodat het meisje toch verder kan leven met de jongen.

De film straalt rust en voldoening uit. De film kent een gelaagd kleurenpalet ondersteunt met een hypnotiserende soundtrack. Een meditatieve film dat niet voor iedereen weggelegd is maar als je er open voor staat zal de film je omarmen en wegblazen. Weet iemand trouwens of hier een soundtrack van bestaat?

Wat denken jullie wat er met het meisje gebeurde, werd ze voor het eerst ongesteld of was ze aan het vrijen met haar toen net gestorven man?

En wat zou het betekenen? Ze hebben beide afscheid genomen van elkaar, en betekend dit een nieuwe fase in haar leven (de ongesteld? )

Mijn eerste film van Ki-duk Kim.

Vooral een film die op sfeer leunt maar hier weet de film me helaas net niet te pakken. Beelden zijn soms erg mooi maar heb nergens echt met verbazing naar zitten kijken. Miste ook een beetje plaatjes zoals op de poster. Muziek voegde best veel toe aan de sfeer maar was soms iets te aanwezig.

Zoals al gezegd vooral een film die op sfeer leunt en vond het script eigenlijk weinig bijzonder. De personages zijn erg voorspelbaar in hun acties en het uitbeelden van hun eentonige leven trekt mij totaal niet. Toch zaten er wel wat leuke vondsten in, zoals hoe die oude man de toekomst voorspelt en het poëtische einde.

Misschien nog maar eens bekijken als ik wat meer van Ki-duk Kim gezien heb.

3*

Aardige film van Kim Ki-duk. Het meisje betovert met haar glimlach, er is een goede chemie in het acteren met de ouwe, waar ik overigens ondanks zijn egoïstische bedoelingen best sympathie voor kon opbrengen. Het einde is verrassend te noemen, maar na een aantal van zijn eerdere films was de impact toch wat minder. Misschien dat ik deze een halve ster meer en Bin-jip een halve ster minder had gegeven als ik deze als eerste Kim Ki-duk film had gezien in plaats van Bin-jip.

Ik vind het script heel bijzonder. het verhaal is juist fascinerend en verassend. De sfeer is leuk maar louter in dienst van het script en niet andersom naar mijn mening.

Mijn derde Ki-duk Kim filmpje en toch iets minder dan S.S.F.W & S en Bin-Jip.

Vond het verhaal niet echt aangrijpend. Ook was er weinig te beleven. Gelukkig heeft de film zijn speelduur mee!

Wel vond ik het meisje en de oude man zeer goed spelen en ook het iets wat mysterieuze einde maakte deze film toch nog plezier om uit te zitten!

Minste Ki-duk die ik (tot nu toe) zag, deze Hwal. Ik kon echt niks met het feit dat Ki-duk het blijkbaar nogal nodig vond om de twee hoofdrolspelers geen woord te laten zeggen (zowel tegen elkaar, als tegen de andere vissers). Ik begrijp de symboliek, maar het beviel me totaal niet.

Zoiets kan best werken, maar ik miste hier totaal enige vorm van magie; iets wat ik wél eerder heb gezien bij Ki-duk, maar wat hier (voor mij) absoluut nergens uit de verf kwam. Daarnaast vond ik het verhaaltje nogal onnozel, net als de totaal langzame uitwerking en het vreselijke gebruik van de oversentimentele (en weinig bijzondere) muziek. Nee, dit deed me echt he-le-maal niks.

De film begint best veelbelovend, met een paar leuke scénes en de mooie cinematografie... helaas had ik dit op een gegeven moment al snel gezien en was het aftellen naar het einde.

Heerlijk rustige poetische film. Wat kan die man dat goed.

Film over een oude man en een jong meisje op een boot op zee. Het verhaal stelt niet zo veel voor. Oersaai en vol symboliek, volgens Aziatische traditie. Maar de muziek is wel mooi. Alhoewel het einde ook weer een oersaai zijkdeuntje is.

Tweede keer gezien. Ik blijf het een mooie hypnotiserende, meditatieve film vinden over de afstand die er altijd tussen twee mensen zal blijven bestaan en hoe deze alleen overbrugd kan worden door de keuzemogelijkheden van de ander. Aziatische films kunnen seksualiteit op zo'n subtiele en smaakvolle manier in beeld brengen. Jammer van het wat te gekunsteld symbolische einde, maar ik zou eerlijk gezegd ook niet zo goed weten hoe ze het anders hadden kunnen eindigen.

Zo heb ik het nog niet bekeken. Het staat in ieder geval voor een nieuwe fase die zij ingaat waarbij de vaderfiguur uit beeld verdwijnt en er ruimte vrij wordt gemaakt voor het nieuwe in haar leven. Zelf had ik het fragment al gekoppeld aan haar ontluikende seksualiteit, van hoe zij eindelijk een zelfstandige vrouw is die kan kiezen wie zij wel of niet toelaat ''in haar lichaam''. In die zin zou ongesteldheid wel een soort rite of passage kunnen zijn, als een transitie van meisje naar vrouw.