Lemming (2005)

Niet helemaal geslaagd, maar erg sfeervol en vol onderhuidse spanning.
De sfeer en themathiek lijkt op een Haneke film en de stijl van filmen heeft wel wat van de films van François Ozon. Goede ingrediënten kortom.
Uitstekende rollen van Laurent Lucas (Calvaire!), Charlotte Rampling en André Dussollier. Toch heeft de film me niet helemaal weten te pakken. Vooral het begin van de film is erg sterk.
De plotontwikkeling is daarentegen niet goed. De motieven van de personages worden een beetje droog ter kennisgeving opgegeven. Echt begrijpen doe ik de personages niet, wat wel tot op zekere hoogte het mysterie en de spanning vergroot.
De film duurt te lang (ruim 2 uur) en voelt niet aan als een geheel. De film kent maar 1 tempo. Tempowisselingen en wat meer afwisseling op visueel vlak hadden de film aantrekkelijker kunnen maken.
Dominik Moll lijkt te veel te willen. Haalt er ineens Hitchcock en Lynch elementen bij, maar het komt op mij een beetje geforceerd en te bedacht over.
Uiteindelijk blijf ik een beetje zitten met een onbevredigd gevoel. De simpele verklaring op het einde van de film over de lemming vind ik wel geestig. Ik had tijdens de film al zo'n vermoeden dat het zoiets zou kunnen zijn. Wel een dooddoener, maar het heeft de personages en met name Alain Getty (de man) aardig in de war gebracht.
Ruime 3 sterren.

Vervreemde psychologische film die traag begint maar steeds boeiender wordt..

3*

Eigentijdse Hitchcock mist geloofwaardig verhaal

De poster geeft al een aardig beeld van de personages en hun onderlinge verhouding. Links staat Charlotte Gainsbourg (21 grams), een jonge, wat naïeve vrouw die helemaal in de macht raakt van de vrouw rechts, Charlotte Rampling (Vers le sud), een door het leven getekende intrigante. Het verschil in beider oogopslag zegt al heel veel over het karakter dat ze spelen.

Zo eng als Rampling uit haar ogen kijkt, zo eng is ook de film. Dominik Moll heeft een eigentijdse Hitchcock gemaakt die bol staat van de suspense. Dat deel van de film is dan ook wel geslaagd. Spannend is de film zeker en van begin tot het eind zit je op het puntje van je stoel.

Maar het verhaal dat deze spanning moet dragen, is helaas niet veel soeps. Het leven van een pasgetrouwd stel wordt helemaal overhoop gegooid als de baas van de jongeman met zijn vrouw komt eten. Het oudere echtpaar leeft in grote onmin met elkaar en dat komt allemaal naar boven als ze bij het gelukkige, jonge stel aan tafel zitten. De situatie is meer dan alleen ongemakkelijk, er gaat ook een zekere dreiging vanuit.

De ellende die daarna volgt, wordt symbolisch aangekondigd door het zeldzame knaagdier dat verstopt zit in de gootsteen. Het blijkt een Scandinavische lemming te zijn, die bekend staat om zijn zelfmoordneigingen. Zoals dit kleine beestje het nieuwe leventje van het jonge stel verstoort, zo verstoort ook het oudere echtpaar dat leven. Hoewel de oudere vrouw zich heeft misdragen, komt ze wel weer terug. Ze gaat zowel bij de jonge vrouw thuis langs als bij de man op zijn werk. En irritant genoeg laten zij dit allemaal toe.

Daarna loopt de situatie volkomen uit de hand. Minder aan het verloop van het verhaal vind ik de onwaarschijnlijk naïeve manier waarop de twee jonge mensen overal op reageren. De spannende verwikkelingen blijven weliswaar spannend, maar het psychologische spel is dan niet echt geloofwaardig meer. En dan haalt de regisseur ook nog monsterlijke diertjes en bovennatuurlijke gebeurtenissen uit de kast. Prima in beeld gebracht, veel suggestie wat bijdraagt aan de spanning, maar gebouwd op een verhaal waarbij ik halverwege ben afgehaakt.

Net als Harry un Ami Qui Vous Veut du Bienvond een film met veel the apathische karakters. Daardoor compleet oninteressant. Ik vind het niet erg als personages hun lijdensweg ondergaan, maar Moll lijkt een zwak te hebben voor grijze muizen die alleen maar ja en amen zeggen terwijl ze met een stok geprikt worden. Hij trekt daarnaast ook nog teveel tijd uit voor veel simpele zaken. Dat kan als sfeerschepping aangemerkt worden, ik noem het saai (in Lemming in ieder geval). Ondanks twee kutfilms van deze regisseur ben ik stiekem wel benieuwd naar zijn volgende... Komt vooral door Cassel en het verhaal denk ik (zolang de hoofdpersoon daar ook maar niet zo lijdzaam is).

Goeie film waarin een man zijn baas en diens vrouw uitnodigt voor een etentje bij hem thuis. Tijdens de eerste helft is de film op zijn best, wanneer een aantal vreemde en bizarre gebeurtenissen elkaar opvolgen. De hele afwerking hiervan tijdens de tweede helft is helaas wat minder. Desalniettemin een intrigerende film, vooral omdat je totaal geen idee hebt welke kant het opgaat.

Nu hebben David Lynch en Michael Haneke al wel wat overeenkomsten, maar het lijkt wel alsof Lemming gemaakt is om die synergie voor eens en altijd te onderstrepen. Een wisselend onthutsend, grappig, eng en vervreemdende thriller over het middenklasseleven in de buitenwijken. Maar wat er nu precies over gezegd wordt is me vooralsnog niet meteen duidelijk. Wellicht een pluspunt.

Leuk mysterie.

Erg sterk geacteerd door een mooie cast. Heerlijk absurd verhaal met nogal wat onverwachte elementen er in, waarvan de uitleg je ongeveer niets dichter bij de oplossing van het mysterie brengt - en je misschien ook niet teveel moet gaan nadenken over details die misschien net niet helemaal kloppen.

Net niet...

Ik ontvang dit soort thema's altijd met veel liefde... en vol verwachtingen ging ik deze film bekijken. Ik had, zoals de vele omschrijvingen, weer een heerlijke onderhuidse Lynchachtige film verwacht waarbij je de spanning kon voelen... maar tevergeefs.

Deze film wil helaas iets teveel arthouse worden waardoor het weer zo'n typische huis tuin en keuken verhaal kant op neigt... nouja, met een Lemming in de afvoerpijp en een mysterieuze vrouw... dat laatste wil nog, samen met andere mysterieuze snufjes wel eens sterke stukjes creëeren maar uiteindelijk wordt je met de uitgangspunt blij gemaakt met een dooie mus. Verder weet ik nog steeds niet wat nou dat hele gedoe met die Lemming toevoegde aan deze film en het climax is ook totaal snel afgewerkt.

Nee, beetje een saaie zit dat met Lynch probeert mee te liften en krampachtig wat donkere elementen erin wilt toevoegen... Overduidelijk moest alles snel klaar zijn in plaats van dat er echt aandacht en liefde aan geschonken werd.

2,5*

Erg geslaagd en sfeervol mysterie, waarbij je als kijker het eerste uur nauwelijks een idee hebt waar het naar toe gaat. Saai vond ik het eerste uur zeker niet, ik was eigenlijk vanaf de eerste scène geboeid aan het kijken. Dat het mysterie zich zou ontwikkelen tot een onvervalst spookverhaal had ik pas vrij laat door, al leg je achteraf natuurlijk wel alle puzzelstukjes. Sterk geacteerd door met name Rampling en Gainsbourg, maar ook Lucas doet het goed in de hoofdrol.

Het laatste stuk, met de moord op Pollock en het tot ontploffing brengen van zijn huis, vond ik eigenlijk het minste, de epiloog over hoe de lemming nou in die afvoer was beland was wat overbodig, maar toch kom ik wel op ruim 3,5 ster uit voor deze knappe film van de inmiddels wat in de vergetelheid geraakte Dominik Moll.

Leuke psychologische thriller die zich niet zomaar laat voorspellen. Alles tot aan het auto-ongeluk is prima opgebouwd met bizarre sociale interacties, en daarbovenop ook spannend dankzij de onvoorspelbare weg die bewandeld wordt. De lemming uit de titel heeft een eerder symbolische waarde. Daarna krijgt de film onverwachts een occult kantje met de manipulerende geest van Alice . Dat laatste was misschien niet echt nodig geweest en lijkt een wat gemakkelijke twist, maar helpt de film gelukkig niet om zeep. Het deed me wat denken aan elementen uit What Lies Beneath (2000) . Ik vond alle acteurs hier prima hun werk doen, vooral Laurent Lucas die stilaan wegzinkt in de nachtmerrie dat zijn koppel uiteenvalt. Maar eigenlijk is de hele film vakkundig en doordacht in elkaar gezet, als een puzzel. Had er een 4* voor over maar die wending na het uitstapje naar het meer kost dan toch nog een halve ster.