Un Amour à Taire (2005)

Deze film ook wel bekend onder de naam A Love To Hide is in mijn optiek een van de meest ondergewaarde oorlogsfilms.

Door vooral de emotionele zwaarte van deze film, moeilijk om te kijken, houd je zakdoeken bij de hand.

De eerste keer ben er een aantal dagen kapot van geweest, hij liet mij niet los.

De acteur Jérémie Renier die ook al zeer sterk was in L' Enfant, zet weer een sterke rol neer, en de rest van de cast is ook zeer goed.

Houd je van oorlogsfilms, dan mag deze zeker niet aan je lijstje ontbreken.

Laat je a.u.b. niet tegenhouden omdat het zogenaamde Gay interest is, ik als hetero vrouw heb hem ook gekeken.

4 september verschijnt de film op koop-DVD in Nederland.

Beklemmend en hartverscheurend. Film laat je niet los en onberoerd. Weer een film die duidelijk maakt hoe wreed en onmenselijk de tweede wereldoorlog geweest is. Klasse acteurs!

Goede film, mogelijk de eerste die deportaties van joden en homo's uit Frankrijk in beeld brengt. Keek even op, dat niet ALLE homo's een roze driehoek opgespeld kregen (Franse homo's droegen een blauw-wit geblokte balk). Het verhaal speelt zich in eerste instantie af van medio 1942 tot medio 1945 waardoor een schokkerig effect optreedt.
Overdreven dat de eerste 3 stemmers ieder 5* gaven (hetgeen het absolute hoogtepunt is dat dus niet overstegen kan worden), maar ieder mag dat uiteraard zelf weten.

Prachtige film, die absoluut een groter publiek verdient. Regisseur Christian Faure heeft een aangrijpend eerbetoon gemaakt aan een vergeten groep; de honderdduizenden homo's die slachtoffer werden van de nazi's. Het had gemakkelijk een overdreven sentimentele film kunnen worden maar dat hebben de makers vermeden. De kleinschaligheid van deze low-budget oorlogsfilm is een verademing vergeleken bij de pompeuze producties à la Schindler's List. Faure bewijst dat less nog altijd more is. Uitstekend acteerwerk van twee jonge Belgen (Jérémie Renier en Nicolas Gob) en ook Louise Monot speelt sterk.

Laat je niet weerhouden door het stempel 'gay interest' dat deze film heeft. De romance tussen Jean en Phillippe is op een bescheiden en aandoenlijke wijze in beeld gebracht.

Absoluut een aanrader! 4*

Zag de film samen met ene vriend van me en moest hem hebben. Zeer af te raden om te film te kijken als je je rot voelt want hij laat een hele hele diepe indruk achter. Heb het boek Homoholocaust gelezen van Frank Rector en toch speelde de film nog dagen en dagen door mijn hoofd.

Voor wie interesse heeft, even de belangrijkste soorten 'herkenningstekens' voor gevangenen in de Duitse kampen.

Joodse gevangenen: gele ster

Homosexuelen: roze driehoek

Joodse homo's: geel/roze combi-ster

Politieken en verzetslieden: rode driehoek

Misdadigers: groene driehoek

Vrouwen en asocialen kregen vaak een zwarte driehoek.

Blauwe driehoeken voor emigranten, Fransen en Spaanse republikeinen

Priesters en Jehova's: paarse driehoeken

Andere geestelijken (dominee's, e.a.): witte driehoeken

Zigeuners: bruine driehoeken

In 1 woord Fantasties......film die lang blijft hangen.........5,0

De film viel me tegen nadat ik moviemeter de recensies gelezen had.

Wat mij toch wel stoorde was het toch wat houterige acteren. Op 1 of andere manier loopt het niet. Het verhaaltje is al vele malen gebracht. Het kon mij niet echt ontroeren of zo. Ik heb echt veel betere oorlogs/verzets/films gezien. Alles was echt stereotiep zoals: de homo, de verliefde/op onmogelijke liefde wachtende vriendin en dan nog joods/onderduiker ook(erger kan toch niet) De schreeuwende doodschietende uitlachende dikke mof, de verrader/broer die spijt krijgt, duitse herders, autoritaire vader die toch uiteindelijk weer bijdraaid, lieve moeder die tegen haar man in opstand komt, enz.

Deze film zal niet echt blijven hangen. Toch wel de moeite waard om te kijken.

2,5 *

Het punt is dat het eigenlijk geen oorlogsfilm is maar een drama, gesitueerd tijdens de oorlog. En dat is eigenlijk het vervelende aan deze film: het heeft een ietwat te hoog entertainment gehalte. Tevens wordt het acteren te sterk aangedikt gedurende emotionele scenes. Het verhaal is verder uitstekend en de acteurs doen het goed.

Een *3.0

vandaag op tv 5 gezien. prima verhaal hoe er werd omgegaan met homosexuelen. De film heeft mij bij mijn keel gegrepen. woensdag 21 mei herkansing. weer op tv 5

De film staat te boek als de eerste (?) film die als onderwerp heeft de vervolging en opsluiting in straf- dan wel vernietigingskampen van homoseksuelen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Des te opmerkelijker dat dit dan mondjesmaat aan bod komt.

De film, hoofdzakelijk gemaakt voor het Franse tv-publiek, blijft keurig binnen de lijntjes van het drama dat zich voltrekt op het beeldscherm. Slechts her en der schiet het buiten de lijntjes door enige martelpraktijken in beeld te brengen danwel te verwijzen naar de status van homoseksuelen in de kampen. Van complete vernederingen tot lobotomie (een hersenziekte die waarschijnlijk zo genezen kan worden). En dan blijft het vaak nog bij een woordelijke verwijzing.

Blijkbaar was het publiek er nog niet klaar voor? Het systematisch 'oppakken' van homoseksuelen tijdens WWII is pas sinds 2001 in Frankrijk erkend. Twee jaar later dan in Duitsland overigens.

Een onderwerp dat door deze film dan wel aandacht krijgt, maar dan wel braafjes. En dat is jammer, want zo braaf was het allemaal niet. Voor het verhaal is het personage Sarah uitermate belangrijk, maar voor het onderwerp nogal dodelijk.

Desalniettemin een sterk verhaal ondanks weinig grote verrassingen en een onderwerp dat op de kaart werd gezet voor een groter publiek.

Nog geen projekt bekend voor de vervolging van de Sinti/Roma die nog lager op de rangorde stonden? Blijkbaar is dat nog te taboe (en nog niet officieel erkend, of toch wel?).

Erg indrukwekkende film. De film heeft een bepaalde sfeer en zwaarte die je wel moet aangrijpen. Je wordt er niet vrolijk van, maar het geeft je nog dagen stof tot nadenken. 4.5*

Zeer frappant dat ik vanavond eerst L´Enfant heb gezien en vervolgens deze film, en nu pas zie dat ik de hele avond naar Jérémie Rénier heb zitten kijken!

Save the best for last is voor mij van toepassing vanavond. Na het ietwat tegenvallende L´Enfant was dit een erg indrukwekkende film die me nog dagenlang zal bezighouden.

Toen ik merkte wat er met Jean was gebeurd in Dachau was ik geschokt. Hoewel ik wel heb gehoord over de expirimenten die werden uitgevoerd overheerste het ongeloof bij me... Dat een mens tot zoiets beestachtigs in staat is is voor mij niet te verkroppen.

Hmm, nam hem laatst voor 5 euro mee bij DVDValley ... geen slechte aankoop zo te zien. Probeer hem z.s.m. te kijken.

Film staat op de vierde plaats in mijn persoonlijke top 10. Ik heb deze film vorig jaar september gezien en ben blij dat hij inmiddels op nr. 8 in de tip 200 staat.

Aangrijpend verhaal over de natuurlijke onschuld van een jongeman, de liefde voor zijn naasten en de liefde voor het leven. Wat jaloezie kapot kan maken, wat door onrecht en colloboratie gekocht kan worden, ontkomt niet aan de blijvende kracht van herinneringen en zal uiteindelijk achterhaald worden door de tijd, die onherroepelijk voortschrijdt. Un Amour à Traire laat zien waar liefde een mens toe in staat brengt, hoe fataal dit soms kan zijn, maar dat die liefde - onder welke omstandigheden dan ook - altijd de drijvende kracht is achter. Een film om te koesteren, ware het niet dat de epiloog de kijker uit een realiteit trekt die ondanks haar hardheid en onrechtmatigheid meer liefde uitstraalt dan de koele wereld waarin wij vandaag leven.

voor de liefhebbers van deze film

raad ik zeer zeker de film "Bent" aan.

Bent (1997)

Filmpje die vooral het in het begin tot aan de 70 min. indruk maakt.

Wat daarna allemaal volgt zit zo vol met cliche's en hebben we nu al zo vaak gezien maar dan nu, met homo's op de set.

Ik vind het allemaal prima want het begon zo veelbelovend, maar om daarna weg te zakken in een veel te moralistisch toontje doet me geen deugd.

De setting was prima, veel goede (voor mij) onbekende acteurs en actrices die dit uitgemolken verhaaltje nog enigszins op de been hield.

Helaas wisten die zelfde acteurs vast niet dat er te pas en te onpas overal een melancholisch muziekje door de zaal dendert. Zonde.

Volgens mij hoorde ik het ook nog bij de martelingen (kan ook een vorige echo zijn geweest ) . Fijn hoor zo'n sound director die alles verknald.

Ondanks dat ik nog wel iets met het verhaaltje en de acteurs kon doen, heeft het totale plaatje geen diepe indruk op mij gemaakt.

Nadeel is ook de korte speelduur, het kwam toch wel afgeraffeld over want het tempo van de gebeurtenissen lag na de 70 min. te hoog. Er werd teveel opgestapeld en dat alles verpakt zonder verassingen.

En ondanks alle minpunten heb ik niet onnodig veel uit mijn neus lopen eten en heb ik me ook niet zo druk lopen maken als ik hierboven opnoemde. Maar het zijn te dik aangelegde gemiste kansen die dit prentje afhouden van een mooie score.

Aangrijpend oorlogsdrama met een ongewoon thema wat altijd onderbelicht is geweest.

Ik heb genoten

bijzonder oorlogsdrame, ofschoon het plot m.i. wat minder extravagant had gemogen. Nu was het net een beetje té onwaarschijnlijk voor mij.

ook vond ik het jammer dat de film m.i. pas in de tweede helft goed op gang kwam.

Toch als geheel een aangrijpend document.

3,5

Super mooie film die het thema homoseksualiteit en WO II op een goede en pakkende wijze aanpakt. De film maakt tevens duidelijk en geeft antwoord op de vraag waarom wij hier ieder jaar een Gay PRIDE vieren !!!!! Niet om verkleed op een boot door de Amsterdamse grachten te varen om te laten zien hoe TROTS je mag zijn op je homo zijn. BRAVO voor deze film !

In een woord "prachtig"..

. wat een gemiddelde hier en op IMDB.

Niet dat ik dat de film niet gun, want het is zeker een sympathieke film die wat te vertellen heeft.

Echter blijft het wel érg nadrukkelijk een made-for-tv drama.

Het volgt filmisch gezien en qua script nogal betreden paden en weet nergens echt een hoogtepunt op te bouwen.

Jeremie Renier is toch wel een heel erg goed acteur en het einde is wel een behoorlijk slikmomentje.

Prachtige film, echt een aanrader.

Een zeer goede film. De film lijkt in het begin niets te worden. Dat komt omdat ik het in het begin te zoetsappig vond. Daarna word het verhaal heel sterk en zwaar om doorheen te komen. Wat een tragedie allemaal. Een prachtige film.

De film hinkt op 2 gedachten. Is het nou een oorlogsfilm, of een drama? Ik ga voor de laatste optie,waardoor hij voor mij zeer indrukwekkend is. Als oorlogsfilm heb ik er meer moeite mee, aangezien (terecht hierboven al eens opgemerkt) de film vol zit met cliché`s m.b.t. de oorlog.

Derhalve: als drama meer dan geslaagd, als oorlogsfilm minder. Als combinatie van de 2 : te weinig "oorlog", ik kan me nauwelijks voorstellen dat er in de oorlog, zo weinig"oorlog voorkwam!

Desalniettemin het kijken meer dan waard, een welverdiende 4 *

Hoes ziet er uit als een serie of tv-film.

Oh... is het ook, zie ik nu.

Beter laat dan nooit nog even twee reacties: