Sometimes in April (2005)

Deze film was 20 euro bij de Freerecordshop en dat was nog geeneens een special edition!! Hoe kan het dat 'ie zo prijzig is?

ik heb hem voor 5 euro bij de mediamarkt gekocht

en € 8,99 bij bol.com

Zeer indrukwekkende film, 4.5*

Het is jullie misschien niet opgevallen maar nog 3 stemmen en deze jongen staat op een verdienden (en hoge) plaats in de top 250..

Goeie film! Soms wel een beetje langzaam maar je blijft toch geboeid. Aanrader...

Ik hoop daar snel een steentje aan bij te kunnen dragen.

Vanavond gekeken. Vond het een ontzettende aangrijpende film!! Waar ik me altijd weer aan erger is de houding van het westen in dit soort films. Zijn er dan echt helemaal geen goede mensen meer in de regeringen?

De film is zeker een aanrader. Ik zelf wist erg weinig van de oorlog in Rwanda, en deze film legt haarfijn uit hoe alles gegaan is.

4,5*

Degelijk drama, dat nogal een warrig scenario heeft. De film leunt dan ook vooral op de verschrikkingen, die best indruk maken. De film duurt alleen veel te lang aan het eind en de scenes in het Witte Huis waren erg knullig.

3*

De film leunt inderdaad op de verschrikkelijke gebeurtenissen.

Verder is er niks, daarom wat mij betreft ook inwisselbaar met Hotel Rwanda, en daarmee ook overbodig.

Film geeft op zich wel goed de gebeurtenissen in Rwanda weer, maar faalt als film. Daarbij vind ik dat wie interesse heeft in de gebeurtenissen veel beter een docu kan bekijken. De zin voor realiteit en het sentiment werken elkaar gewoon (zoals vaak) tegen in dit soort films.

Blijft erg wat er toen gebeurd is maar dat maakt zeker geen goede film. De film komt dan ook niet uit boven de tv-film kwaliteit en loopt hier wat mij betreft vreselijk verloren in de top 50.

Inwisselbaar met Hotel Rwanda. Wie hetzelfde opnieuw wil kijken kan zich hier een keertje aan wagen, voor mij hoefde het allemaal niet zo.

1.5*

de film is best goed, maar de zoveelste film, met de zelfde achtergrond. Ik denk dat je als je Hotel Rwanda gekeken hebt geen andere tutsi hutsi film moet bekijken, toch krijgt deze film, van mij ***3

Ik kan niet zeggen dat ik houd van dit type film. Wonderlijk vind ik het dat na het zien van deze film, ik een vreselijke hekel heb aan domme Afrikanen met een geweer en een uniform. De beeldvorming is zó scherp, dat gebeurtenissen in Zimbabwe, Congo en Somalië ineens veel reëler worden. Ze bestaan echt, deze mensen. Het is echt mogelijk om in de 21ste eeuw een volkerenmoord te organiseren. Zo neem ik behoorlijk afstand van mensen die menen dat één film over één miljoen doden wel genoeg is.

Het kan geen kwaad om deze film daarna te kijken;) Hij is zeker wel de moeite waard.

Toch vind ik Hotel Rwanda beter.

Aardige film, maar het voegt inderdaad weinig toe, wat we na het zien van Hotel Rwanda nog niet wisten. Het verhaal is verder niet slecht, maar soms wat onevenwichtig en een beetje rommelig. Zat verder goed in elkaar, alleen de beelden van het Witte huis kwamen inderdaad een beetje amateuristisch over.

3,0*

meeslepend verhaal, ook zeer interessant omdat het echt gebeurd is.

Superfilm!

Zo aangrijpend wat er allemaal is gebeurd in '94,maar o zo realistisch in beeld gebracht.

De acteerprestaties waren ook meer dan in orde,en dit ondanks dat er geen bekende namen in mee deden.

4 sterren.

Wat een aangrijpende film zeg, pff! Hotel Rwanda gezien maar ik vind deze persoonlijk wel wat beter. Tjonge, de wereld moest zich schamen!

Als je daar naar toe gaat loop je zomaar tussen duizenden killers, brrr.

Ik ben wel eens benieuwd en ik hoop jullie ook welke van je vrienden er in killers veranderen wanneer hier zo'n extreme situatie zich zou voordoen. Of stel jezelf die vraag eens...

Beter dan Hotel Rwanda, hoewel deze maar weinig toegevoegde waarde heeft na hetzelfde Hotel Rwanda. Realistischer, mooier, sterker verhaal en minder 'patriottisch'.

Weer zo'n typische top 250 film uit de laatste drie jaar. Veel bijzonders is het echt niet maar het is zo zielig dus we geven maar weer 5 sterren. Begrijp me niet verkeerd ik heb er niets op tegen dat er dergelijke films gemaakt worden en dat vergeten misstanden op deze manier onder de aandacht gebracht worden maar niet iedere film over dergelijke misstanden is een goede film. Dat lijkt hier tegenwoordig wel zo. Maar zoals al gezegd. Weinig bijzondere film. De massale slachtingen zijn verschrikkelijk maar tegelijkertijd missen ze hun doel want ze doen je als kijker vaak weinig. Juist omdat het er zoveel zijn en je met veel van de personages nauwelijks een band hebt. Het acteerwerk is wel heel aardig. De film ziet er ook degelijk uit maar niet meer dan dat. Uiteindelijk blijft Sometimes in April een film die drijft op medelijden alleen weet hij dat enkel door massale slachtingen op te roepen. Al met al is de film het aanzien best waard en voor mensen die Shooting Dogs of Hotel Rwanda nog niet hebben gezien de moeite best waard maar eigenlijk zijn alledrie de films voor elkaar inwisselbaar.

Valt zwaar tegen deze film. Ik vond het geen acteren maar toneel spelen, alles werd zwaar aangedikt en geromantiseerd ofterwijl: teveel hollywood voor mij. 2.5 *

de film vind ik niet zo goed. beetje saai eigenlijk, als je iets meer wil weten over de Rwandese burgeroorlog kan ik je Hotel Rwanda of Shooting Dogs aanraden. Deze film geeft de feiten ook weer maar in de andere 2 films wordt dat beter gedaan zodat die niet saai wordt. krijgt toch een 4* voor het verhaal dat wordt geschetst!!!

Stukken beter te behappen dan Hotel Rwanda dankzij het wegblijven van verschrikkelijke Hollywood - acteurs als Don Cheadle of Nick Nolte. Dit maakte het drama alvast een stuk authentieker.

Verder eigenlijk niet veel nieuws onder de zon in vergelijking met Hotel Rwanda. Deze film volgt zo `n beetje dezelfde lijn als bovengenoemde film. Toch had de slachtpartij op die meisjesschool een grotere impact hier. Net zoals ik er net wat meer shots tussen vond zitten die op een mooie manier de wanhoop van die mensen daar vastlegde, zoals bij dat halflege zwembadshot. Een voldoende is meer dan genoeg voor deze film. Op muzikaal en filmisch gebied wordt er zelden gepoogd om een baanbrekende film te maken. Verder vind ik het jammerlijk dat er voor beide Rwanda - films zowat dezelfde invalshoek gekozen is en men alleen lijkt te gokken op ' de Westerse mensen die vol medelijden deze film omarmen '. 3*

Altijd moeilijk, het beoordelen van dit soort - op waargebeurde feiten gebaseerde - films. Was de film nou goed, sprongen camerawerk, acteerwerk en bijvoorbeeld muziek eruit? Of was het toch eigenlijk alleen het medelijdengevoel wat deze film tot zogenaamde grootse hoogten doet stijgen?

De inhoud van de film zelf was vrijwel indentiek aan Hotel Rwanda, beide films zijn duidelijk uit Westers stadpunt geschreven/gefilmd. Het verhaal zat vrij goed in elkaar en hier is dan ook vrij weinig op aan te merken, hoewel het switchen tussen heden en verleden iets minder vaak had gekund.

De muziek en het camerawerk sprongen er op geen moment echt uit. Bij vlagen werden de beelden goed ondersteund met enkele mooie stukken muziek, maar meestal was het wat futloos en leek het er op alsof de muziek puur was geschreven om je "aan het janken te krijgen".

Het acteerwerk was niet bijzonder, maar ook niet slecht. Hoewel de

Hutu-rebellen en -soldaten vaak vrij belachelijk overkwamen.

Als conclusie kunnen we dus zeggen dat Sometimes in April geen verkeerd beeld geeft van de verschrikkelijke gebeurtenissen in Rwanda, maar of het op filmgebied ook echt iets nieuws te bieden heeft? Nee, absoluut niet.

3*

Overduidelijk een tvfilm, wat onder andere te zien is aan de decors (vooral bij de conferenties tussen de verschillende westerse partijen), de cinematografie, de productiewaarde, het acteren... Maar toch, hoewel het dus niet zo slick is als bijvoorbeeld Hotel Rwanda, is het op andere gebieden wel de betere. Soms is Sometimes in April iets te overgedramatiseerd gebracht (bijv de muziek) en drijft het vaak op medelijden (richting het einde). Ook slaagt het er niet echt in je mee te nemen, ondanks de plaatsgevonden menselijke tragedies. Het geheel is te oninteressant ondanks wat betere momenten (zoals enkele mooi shots).

Deze film heeft mij toch behoorlijk wat koude rillingen bezorgd. Een meesterstukje, dat mag ik wel bekennen. Een verhaal dat doorverteld moet worden.

Tot ver in de nachtelijke uurtjes heeft deze film me bezig gehouden. Ik heb nu de drie 'major-movies' over de genocide van Rwanda gezien: Hotel Rwanda, Shooting Dogs en deze; Sometimes in April.

Ik vond deze het beste, de omschakeling tussen 2004 en 1994 was erg goed.

Carole Karemera, die Jeanne speelt, is een overlevende van de genocide, en het moet voor haar vreselijk moeilijk geweest zijn om in deze film te acteren. Ze deed het erg overtuigend.

'Sometimes in April' komt erg waarheidsgetrouw over, voor zover ik dat kan weten. Raoul Peck heeft het grootste deel van zijn leven in buurland Congo gewoond, dus ik neem aan dat hij weet waar ie het over heeft.

Wat ik hier beter vond dan in de eerder genoemde twee films, is dat deze veel persoonlijker is. Close-ups van de gezichten van mensen die spoedig geëxecuteerd gaan worden maakt het allemaal nog wranger.

De beelden uit het westen, waar slechts werd gefilosofeerd wat de term "genocide" inhoudt en waar journalisten zich afvragen of er in Rwanda zich een genocide afspeelt, of dat ze het anders moeten noemen zijn bijna nog wranger dan de harde realiteit in Rwanda op dat moment en geven een hele nare smaak.

Vooral omdat ik destijds ook die nieuwsbeelden over Rwanda volgde, en dacht: "Wat afschuwelijk!" en vervolgens verder zapte...

Zeer indringend.

1e ziening van Sometimes in April.

Idris Elba doet nog eventjes denken aan zijn indrukwekkende rol in The Wire waarna hij veel respect afdwingt met het schijnbaar moeiteloos neerzetten van een Rwandees. Hij speelt een mooie, uitgediepte rol waarin een rijkgeschakeerd scala aan emoties te zien is.

Deze film balanceert perfect tussen verschillende aspecten van de massamoord. Eigenlijk is ze van alle markten thuis. Vaak is dat geen aanbeveling omdat een film dan veel te gefragmenteerd wordt. Maar Sometimes in April is erg mooi afgewogen.

De gruwelen worden getoond vanuit de wederwaardigheden van een enkel gezin en een kleine kring van mensen rondom deze man, vrouw en 2 kinderen.

Dat maakt het makkelijk inleven en is misschien wel de enige manier om de horror inzichtelijk te maken. Dezelfde keuze is gemaakt in Hotel Rwanda met het verschil dat 'Sometimes' vele malen realistischer overkomt.

De andere invalshoeken bestaan oa uit een impressie van de keuzes die het westen heeft gemaakt ttv de slachtingen, een westers opgezet oorlogstribunaal, het tonen van hoe de Rwandezen zelf pogen met hun oorlogsverleden om te gaan dmv volksstribunalen, de gacaca genaamd. Maar het meest voorname hierin is dat ook een toekomst wordt geschetst van het eerder genoemde gezin. Zo wordt er geschakeld tussen de rampspoed van april 1994 en diezelfde maand tien jaar later.

Dat werkt erg goed.

Een van de scènes, op de hotelkamer, is filmisch prachtig. Sterke keuzes gemaakt door de makers, goed spel van Elba.

Een aantal andere scènes is zeer heftig. Die jagen mij de stuipen op het lijf.

Dat is nu juist het grootste verschil tussen Hotel Rwanda en 'Sometimes'. Hier wordt wèl getoond hoe schrikwekkend en vreselijk deze maanden in 1994 geweest zijn. Dat hoort er gewoon bij. En is dus toe te juigen.

De afgelopen 2, 3 uur heb ik de film nogmaals gezien, nu met audiocommentaar van de zo te horen uitermate integere regisseur Raoul Peck.

Dames, heren, ga deze film zien. Wat is zij mooi!

Nu ik (veel) meer weet over de film (het is een audiocommentaar om van te smullen) ga ik haar nog exponentieel meer waarderen.

Een half *retje erbij.

Beter dan Hotel Rwanda, die ik persoonlijk overrated vind. En ik moet zeggen dat het mij bij de strot greep.

Ik vind Sometimes In April ook de beste van deze drie. Heeft me het meest gepakt. Een indrukwekkende weergave van deze verschrikkelijke gebeurtenis.