Le Locataire (1976)

Dat Polanski goeie films kon maken, dat wist ik wel (The Pianist), maar dat hij ook nog eens goed kon acteren dat wist ik dus niet. Ook in deze film is hij aardig op dreef als een paranoia flathuurder, die zichzelf helemaal gek maakt. Maar ik heb (helaas) geen scènes ontdekt die echt spannend of 'claustrofobisch' waren. Voorlopig een dikke voldoende.

Na mijn vierde Polanski weet ik dat ik een favoriete regisseur bij heb. Kan me niet schelen als de rest van zijn films minder goed zijn.

Ook dit is weer een fraaie. Polanski behandelt enigszins hetzelfde thema als in Rosemary's baby, maar kleurt het dusdanig anders in dat deze film makkelijk op zichzelf kan staan. Deze film laat echter veel meer over aan je eigen interpretatie.

En Polanski acteert fantastisch.

4.0*

Hitchcock is the master of suspence. Polanski doet op dat gebied weinig voor hem onder. sterker; ik ken geen Hitchcock die angstaanjagender en spannender is dan deze of Rosemary's baby.

de spanning wordt heerlijk opgebouwd. paar grappige momenten, steeds hogere spanning en steeds absurdere gebeurtenissen.

naarmate het eind in zicht komt, wordt de film steeds spannender...nee, werkelijk eng zelfs. zijn het sekteleden waar hij mee te maken heeft? wordt hij echt gedreven tot zelfmoord? en proberen de andere bewoners hem te veranderen in de vorige huurster? net als in Rosemary's baby hink je op (minimaal) twee gedachten, hoewel het bij deze film net iets eerder duidelijk wordt hoe het zit. krijg nog steeds rillingen als ik aan bepaalde scènes denk zoals: die vrouw die het verband van haar gezicht rukt op dat toilet, Polanski die als travestiet steeds meer paranoia wordt. die scène op de binnenplaats met dat masker van Trelkovskyetc. film die nog dagen in mijn hoofd zal blijven rondspoken. 4,5 sterren.

Begrippen als 'beklemmend' en 'claustrofobisch' komen hier vrij regelmatig langs en hoewel ik het hier helemaal mee eens ben, was ik toch ietwat teleurgesteld door het verhaal zelf.
De sfeer zit er goed in, en de spanning wordt heel geduldig (en effectief) opgebouwd maar de langzaam rijzende verklaring dat het de hoofdpersoon is die krankzinnig wordt vind ik te makkelijk. De enige 'normale' persoon in de hele film lijkt zich alles te verbeelden; laat hem dan meteen wakker worden met het besef dat alles een droom is geweest...Je vraagt je de hele film af wat er met die bewoners aan de hand is, blijkt het aan Trelkovsky zelf te liggen. Wellicht dat juist hier de kracht van de film moet liggen, ik vond het allesbehalve bevredigend.
Het slot is dan wel weer verrassend, maar sluit niet genoeg aan bij de opbouw van de rest van de film. Daarentegen biedt de film genoeg om wel van te genieten; enkele absurde scenes die je bloeddruk omhoog voeren de scene als hij zichzelf vanuit het toilet ziet is meerdere malen genoemd, net zoals de vorige bewoonster met het verband. Zelf vond ik het stuiterende hoofd voor zijn raam echt geweldig eng, evenals het jongetje met het Trelkovsky-masker...brrr.
Daarnaast was ik erg onder de indruk van het spel van de hoofdrolspeler, zonder te weten dat het Polanski zelf is. Complimentje voor deze man. Ook de muziek draagt goed bij aan de sfeer in deze film, al blijven sommige geluidseffecten mij wat gedateerd aandoen. Ik blijf het gevoel hebben dat ik meer in deze film moet kunnen ontdekken en wellicht komt dat na herziening wel, maar voorlopig blijft ie steken op 3,5*

Het 1ste deel van de film bevat lekker veel humor. Geweldig hoe de omgangsvormen tussen Polanski en zijn huisgenoten in beeld worden gebracht. Dat stuk waarin de buren komen klagen tijdens een feestje. En de vrienden van Polanski de buren imiteren was hilarisch grappig en anno 2006 nog steeds niet achterhaald. Ik vond de film wel wat weg hebben van Rosemary `s Baby. Net zoals bij die film was ik reuze benieuwd naar de ontknoping. De ontknoping in deze film vond ik een beetje tegenvallen. Mij werd niet echt duidelijk wat Polanski nou precies tot zijn daad bracht. Ik snap ook niet dat zijn vrienden ineens helemaal uit beeld verdwenen. Maar deze film deed zeker niet oubollig aan en keek lekker weg. Bovendien hield de film mij toch lange tijd in spanning, en waren er enkele beklemmende momenten. Het is mij trouwens nog niet helemaal duidelijk wat die mensen allemaal zolang op het toilet deden. Beeldde hij dit zich in? Wilden de mensen hem daarmee een beetje treiteren? Of gaven ze zichzelf gewoon een handje? Toch een dikverdiende 3,5* voor deze boeiende film.

Als Hitchcock is The Master of Suspence en als Fulci is The Godfather of Gore, dan is Polanski The Master of Paranoia.

Ook in The Tenant weet hij alweer als geen ander dat drukkende, claustrofobische gevoel vol wanen op de kijker over te brengen. De schitterende setting is hierbij de sleutel tot succes. Een na-oorlogs appartementsgebouw vol krakende trappen en deuren en buren die elke zucht horen en je hiervoor op de vingers tikken... Echt geweldig.

De trage maar gestage opbouw zorgt ervoor dat je steeds dieper in een deken van onderhuidse spanning wordt gewikkeld tot op het moment van de grote uitbarsting waar de werkelijkheid aan het licht komt en, spijtig genoeg in het geval van The Tenant, de film een beetje inzakt. Waar bijvoorbeeld Rosemary's Baby een climax had die de spannigsboog nog verder opdreef, viel het verhaal hier een beetje uit mekaar waardoor je met moeite naar de eindgeneriek gesleept werd.

Maar behalve het laatste kwartier alweer een ijzersterke thriller die dertig jaar na datum nog niets aan impact heeft verloren.

Toch wel positief verrast door deze film van Polanski. Als regisseur en als acteur weet Polanski te overtuigen. De film kent een perfecte opbouw en het einde is ongekend. Hoewel ik deze film niet als echte horror kan bestempelen, is de film zeker spannend en boeiend genoeg om de aandacht van de kijker zonder moeite vast te houden. Overigens ook heel knap van Polanski om dit na zijn meesterwerk, Chinatown, te maken. De verwachtingen waren waarschijnlijk ongekend hoog in die periode.

Had deze film van Polanski nog nooit gezien. Ik had er namelijk nooit hoge verwachtingen van gehad. Een fragment in de MM contest #3 maakte mij echter toch nieuwsgierig. De eerste 1,5 uur van deze film vond ik erg boring, maar dat veranderde radicaal in het laatste half uur. De scene op het eind waarin Trelkovsky hallucineerde dat hij in een soort circustheater was waarin de mensen onder tromgeroffel zaten te wachten op zijn zelfmoordsprong vond ik geniaal. Voor mij verreweg de beste scene in deze uitstekende thriller.
Over de film zelf las ik in Wikipedia dat er heel veel interpretaties zijn voor het plot. Was het allemaal verbeelding van Trelkovsky of leed hij aan een ernstige vorm van schizofrenie? Wat was de betekenis van die Egyptische symbolen? En nog meer van dat. Dit alles plaatst het "saaie" eerste 1,5 uur voor mij toch in een heel ander daglicht en maakt een herziening van deze film voor mij daarom ook zonder meer noodzakelijk. Net zoals in het meer recente "The ninth gate" zet Polanski je ook in deze film dus geen hapklare brokken voor.
Ook het acteren van Polanski vond ik erg goed, hoewel ik er toch altijd aan moet wennen net zoals bij de films van Woody Allen wanneer een regisseur tevens de hoofdrol speelt.

4,5*

Mijn vierde Polanski-film... en na "repulsion" waren de verwachtingen erg hoog!

En jawel, Polanski bewijst in deze film niet alleen een uitzonderlijk regisseur te zijn, maar hij is tevens ook een uitzonderlijk apart en erg goed acteur. Ik heb nog (bijna) NOOIT iemand zich zo zien smijten (dat moogt ge hier zelfs soms vrij letterlijk nemen:-)) in een rol. Het is echt van Romans' gezicht af te lezen dat hij echt leeft voor deze film (en ook wel voor film in het algemeen denk ik:-))

De locatie van de film is ook erg goed gekozen. Het gebouw ademt echt een heel claustrofobische sfeer uit. En dat is wat deze film echt "draagt". Samen met de fantastische soundtrack, waarmee we al kennismaakten in de begingeneriek, geeft dit een hele aparte stijl aan de film. (Misschien een aanrader voor de mensen met een appartement ter hunner beschikking: DE ideale plek om deze film te kijken!!! MAAR LET OP! ZET HET GELUID NIET TE HARD! de buren luisteren mee...:-))))

Ook zijn er in de film echt een paar ijzingwekkende scenes met zeker de schreeuwende mummie-vrouw voorop. Maar ook de zelfmoordscene in circusstijl laat echt een grote indruk na! En dan is er nog de ongelooflijk akelige scene waar Polanski zichzelf ziet staan met de verrekijker: echt enorm goed gedaan!

Een ander erg origineel onderdeel van de film is de manier waarop de plotwendingen zijn uitgewerkt. Oke, voor de aandachtige kijker zal de frank al tamelijk snel vallen, maar daar gaat het Polanski niet om. De regisseur geeft namelijk op een heel subtiele manier de echte waarheid vrij. Hij maakt dus geen gebruik van een twist-point (een soort van "AHA-moment" waarop plots de hele film in een andere context komt te staan), maar hij doet alles geleidelijk aan. En dit werkt enorm goed! Het zorgt er immers voor dat je je meermaals afvraagt "wat er nu echt is?" en het vergroot ook de "herkijkbaarheid" van de film enorm. Bovendien zorgde dit bij mij ook voor een zekere vorm van medelijden voor het hoofdpersonage.
We zijn deze manier van werken niet gewoon in de hedendaagse mysterie-thriller (a la memento), maar Polanski bewijst dat het werkt...!

Het is nog maar eens gebleken, Polanski is echt een van de beste en meest interessante filmmakers die ik ooit tegenkwam! Men zegt wel eens dat de perfecte film niet bestaat, awel... dit was toch al een serieuze benadering van de perfectie!

Rosemary's baby en Chinatown staan nog op mijn 'te zien'-lijst... ik ben benieuwd!

Eerst 4,5* gegeven, maar verhoogd naar 5*

Roman Polanski heeft meermaals aangetoond de messcherpe lijn tussen drama en horror goed te kunnen bewandelen en daar mag Le Locataire met een gerust hart toch wel het hoogtepunt van worden genoemd. Polanski’s haat en achterdocht tegen de mensheid komt enorm beklemmend naar voren in deze pessimistische film. De film bevat een schitterend grauwe setting en vormgeving en het verhaal vol onderhuidse spanningen wordt op bijzonder sfeervolle wijze verteld.

Ooit gehoord dat mensen het ironisch vonden dat Polanski zichzelf een Oscar-waardig acteur vond maar ik moet bekennen moeilijk te kunnen zeggen dat hij slecht is. Net als in The Fearless Vampire Killers speelt hij op overtuigende wijze een onschuldige jongen die al het absurde simpelweg overkomt. Het verschil is echter dat hij in deze film een enorme verandering ondergaat en dat deze op werkelijk weergaloze wijze wordt overgebracht. Le Locataire is een geweldige spannende film en mag met gemak een meesterwerk worden genoemd.

Vind dit wel een aardige psychologische thriller maar zie het toch niet als een groot meesterwerk.

Grootste minpunt is nog wel dat ik de film erg gedateerd vind aanvoelen, zeker vergeleken met Polanskis's Chinatown die notabene 2 jaar ouder is. Le Locataire heeft een bedroevend slechte dub, alle fransen praten ineens vlekkeloos engels en de film is nogal donker met een fletse kleur. Het stoorde me toch wel bij de filmbeleving eigenlijk.
Verder vind ik het verhaal niet altijd even logisch en ging de eerste helft van de film nogal stroef. De geroemde onderhuidse spanning vind ik zelf vrij ver te zoeken, zo eng of angstwekkend was het allemaal niet. Na het einde toe, wanneer de paranoia steeds groteskere vormen gaat aannemen wordt de film wel interessanter en gaat Polanski ook lekker over de schreef.

Toch is dit zeker geen slechte film. Polanski blijkt werkelijk over enig acteertalent te bezitten en weet de film zo'n beetje in z'n eentje te dragen (de bijrollen zijn maar vrij matig) en de insteek van de film vind ik erg sterk gevonden. Trelkovsky lijkt het enige punt van gezond verstand in de film maar tegelijk wordt hij zo gek als een deur... Wat best geniaal is aangezien de meeste paranoiden en schizofrenen ook denken dat ze zelf helemaal 100% onder de pet zijn en de juist rest van de wereld een beetje vreemd en onbegrepen doet. Voorts kent de film zeker wel enige ijzersterke scènes die de geestestoestand van Trelkovsky mooi vormgeven maar er staan er te veel tegenover die gewoon matig uitgevoerd zijn..

Beetje lastige film om te beoordelen dit. Le Locataire is zeker het bekijken waard maar de uitvoering vind ik niet over de hele film genomen altijd even geweldig. Houd het voorlopig op een goede 3*.

Na het geweldige Rosemary's Baby had ik wel weer zin in een Polanski. Ook deze viel zeker niet tegen. Polanski speelt zelf de hoofdrol en doet dat best goed.

De film begint rustig en het eerste uur leer je Trelkovsky aardig kennen en zat ik me op een gegeven moment net zo te irriteren aan de vervelende buren als Trelkovski zelf. Echt spannend vond ik de film tot op dat moment nog niet. Dat maakt Polanski in het tweede gedeelte echter helemaal goed door langzaam wat spanningelelmenten in de film te brengen, om uiteindelijk in het laatste half uur op een fantastische manier helemaal los te gaan. De scene dat hij zichzelf op de WC ziet is meer dan sterk te noemen, evanals het moment dat iedereen hem zogenaamd zit aan te moedigen om zelfmoord te plegen.

Polanski slaagt erin ook in deze film een sterke naargeestige sfeer te scheppen, al heeft de film even de tijd nodig om op gang te komen. Toch heb ik wederom erg zitten te genieten en dat smaakt dus wederom naar meer op het gebied van Polanski.

4,0*

Mooi, die psychische neergang in een nostalgisch sfeertje. Polanski neemt de tijd om zijn karakter en zijn ervaringen goed neer te zetten. Erg goede score, niet alleen de muziek zoals tijdens het feestje, maar ook de geluidseffecten: het druppelen van de kraan, het tikken van de wekker, het gekraak van de kast, en meer geluiden die onschuldig zijn maar in deze film de paranoïde benadrukken.

Toch ontgaat mij de veel geroemde engheid. Ik vind het hooguit bevreemdend, en dat komt grotendeels door het acteerwerk van Polanski. Niet dat hij slecht speelt, maar ik zie in zijn gezicht te weinig waanzin, angst en paniek die je zou verwachten in zulke situaties, denk aan een Nicholson of Bale. En hoewel de opbouw goed is, komt de ommekeer (het omkleden tot vrouw, dat sowieso niet erg verrassend is) toch vrij abrupt, vreemd genoeg.

De paralellen met Rosemary’s Baby zijn ook duidelijk, maar dat is zeker niet erg. Ook dat is een film om rustig over je heen te laten komen en de tijd doet vergeten.

Redelijk bizar filmje die absoluut zijn sterke momenten kent, maar helaas ook wat mindere. Van Polanski heb ik eigenlijk nog erg weinig gezien, maar wat ik van hem heb gezien, beviel me uitstekend. Chinatown zou ik zelfs in mijn top twintig plaatsen.

The Tenant is bij vlagen dan ook best wel goed. De film begint in ieder geval erg sterk. Het beginshot is er eentje die me bij zal blijven. Sfeervol mede dankzij het onheilspellende deuntje. Het eerste uur is dan ook prima. De film wordt goed opgebouwd en er zit zelfs een vleugje humor in het eerste uur. Ik was dan ook erg benieuwd hoe de film verder zou gaan. Helaas kende de film wel een flinke inzinking in het midden vond ik. Gelukkig was het laatste half uur wel goed. Was er dan ook werkelijk van overtuigd dat er echt iets van een complot was, maar uiteindelijk bleek Trelkovsky zelf krankzinnig te zijn. Toch wel een verassing.

Over het acteerwerk van Polanski ben ik tot mijn verbazing erg positief. Nooit gedacht dat die man zo goed kan acteren! Uiteindelijk was The Tenant dus best goed. Het sfeervolle begin en het goeie einde maken dit een prettige film om naar te kijken. Naja, prettig. Zit ook erg dicht tegen een 3,5* aan, maar omdat de film in het midden toch wel een stuk minder boeiend wordt, wordt het cijfer ook ietsje lager.

3*

Blijft na herziening nog steeds mijn favoriete film van Polanski. Heerlijk hoe haast elke scène onheilspellend en zwartkomisch is. Overal krijg je wel het gevoel dat er iets niet klopt. Eigenlijk is heeft haast elke situatie in de film wel een bizarre kant. Daarnaast is de uitwerking waarbij Trelkovsky langzaam in Simone Choule verandert mooi stapsgewijs gedaan. In het begin neemt hij alleen wat maniertjes over, maar bijvoorbeeld ook zo'n moment waar hij een nagel lakt is goed, vooral omdat het relatief weinig aandacht krijgt. Het zou dan vervolgens een makkelijke keuze zijn om na het kopen van de pruik Trelkovsky meteen het raam uit te laten springen, maar het feit dat hij er nog een half uur tegen vecht (zelfs een andere woning regelt), maakt het veel beter.

Vooral dus een lekker zwartgallige film, die bij herziening niets aan kracht inboet.

Goede paranoiafilm van Polanski, duidelijk verwant aan zijn eerdere Rosemary's Baby en Repulsion. Als suspensefilm is hij spannend en het donkere sfeertje is perfect getroffen, maar ik moet eerlijk zeggen dat de film voor mij het beste werkte als een zwarte komedie. Het sukkelige hoofdpersonage en de langzaam opbouwende irritaties worden met toch minstens zoveel gevoel voor humor als voor spanning gebracht. Het deed me zelfs een tikkeltje aan A Serious Man denken op een thrillermanier. Als thriller werkte het voor mij vooral bij de momenten waarop Trelkovsky zo stil mogelijk moet blijven. Een herkenbare situatie, moet ik helaas zeggen.

Polanski doet het best aardig in de hoofdrol, maar ik denk wel dat er een betere acteur voor te vinden zou zijn geweest. De bijrollen zijn wisselend, van een matige Adjani tot een erg vermakelijke Shelley Winters. Wat ik miste om het een meesterlijke thriller te maken was een reden waarom Trelkovsky doordraaide. Werd er vanaf het begin al gehint naar paranoia? Volgens mij niet. Ik vond het soms moeilijk om zijn ontwikkeling te geloven, zeker als hij vrouwenkleren begint te dragen. Het is niet zozeer dat het niet opgebouwd werd, maar het kwam toch teveel uit het niets. Een karakterontwikkeling waar ik moeilijk in mee kon gaan. Dat is de enige zwakte, want verder is het een geslaagde film.

4*

Begint saai, eindigt ijzersterk. Het eerste uur is verschrikkelijk saai en ik zag er tegenop om deze film af te kijken, maar gelukkig heb ik dat wel gedaan. Het einde is echt supersterk en het is zo zonde dat het eerste deel zo saai is anders had hier een (heel) hoog cijfer ingezeten. Beklemmende sfeer, huiveringwekkende soundeffects en ijzersterk spel van Polanski. Zelden zo'n goed einde gezien. Tevens ook zelden zo'n contradictoire film gezien, qua interessewekkendheid (alsof dat een woord is ). Misschien dat deze nog kan groeien. Zeker een film die ik ga herzien.

Erg goeie Polanski, met een ouderwets ijzingwekkende sfeer.

De opbouw is wat lang en rustig. Absoluut wel goed voor de spanning, maar voor dat moment iets te weinig wat je er bij houdt behalve het sfeertje. Verder niet zo veel minpunten. Het camerawerk is bijzonder sfeervol, net als de muziek.

Verder een tikje hallucinant natuurlijk en een paar aardig bizarre bevreemende scenes die erg goed werken maken het absoluut een erg fraaie film.

4*

Een film van Polanski, een regisseur die over het algemeen toch wel goed scoort bij mij. Deze film lijkt wel een buitenbeentje. De regisseur speelt nu zelf mee en de film kent een zwargallige bizarre fantasy die me helaas niet echt licht. Het doet me wat denken aan de films van Jeunet.

Het begin is nogal pover met tal van irritante personages, maar het is nodig om de sfeer te scheppen. Gaandeweg komt wel de paranoia en de psychologische druk op het personage wat de film toch nog goed maakt. Gelukkig maar, want op zich heb ik toch niets met deze film. Meer dan een goeie voldoende kan ik er dan ook niet aan geven.

Typische Polanski-film, waarin hij zelf de hoofdrol op zich neemt. Hij huurt een aftands appartement in Parijs met een lugubere voorgeschiedenis. De huurster die er eerst in zat, pleegde zelfmoord door uit het raam te springen. Al gauw gebeuren er met Polanski zelf ook vreemde dingen als ie zijn nieuwe woning betrekt. De onheilspellende opbouw is okee opgezet, maar in de tweede helft zwakt de film toch wat af. De tripscenes zijn aardig, maar daarnaast heeft The Tenant niet zoveel meer te vertellen. Redelijke film desalniettemin, dat dan weer wel!

Voor deze aan horror grenzende film, die zich afspeelt in een sfeer van onbehagen en angstvalligheid, laat Polanski zich omringen door Amerikaanse ervaring maar vooral door een pak Franse acteurs, sommige aan het begin van een succesvolle carrière.

Nietemin is de cineast zelf de spil van het verhaal. Trouwens de verschijning van Polanski past uitstekend voor het naar paniek evolerende personage.

Het eerste gedeelte van de film is het meest toegankelijk, al is de sfeer van geheimzinnigheid reeds aanwezig, terwijl het achteraf het toch wel psychologischer en moeilijker wordt.

Polanski zet hier toch wel een bijzondere film neer, naar verluidt volledig in studio opgenomen en trouwens gewaardeerd voor de decors, en bewijst toch doorgaans in te staan voor de nodige portie originaliteit.

Drie keer 3½* voor Polanski's appartement trilogie. Als ik dan toch een favorietje zou moeten noemen, doe dan Repulsion maar. Niet dat deze het echt laat afweten, maar Polanski, de acteur, biedt net wat minder houvast dan die blondine. Ergens heeft hij er de uitstraling wel voor, maar het is bij mij nooit helemaal raak. Sowieso is de cast nogal wisselend van niveau. Zo heb ik Adjani wel eens wat leukere dingen zien doen. Hoe dan ook, de regisseur Polanski heeft het beter voor elkaar.

Een smoezelig onderkomen met buren die je het bloed onder de nagels vandaan halen en vanzelf eens onder de huid kruipen. Vanaf de chocolademelk en de sigaretten weet je wel zo ongeveer welke richting dit op zal gaan. Dat gaat met gestage tred, maar Telkovsky ziet ze steeds meer vliegen en zijn wereldje wordt steeds kleiner, benauwder en gekker. Ik kon wel mee in die waan, al blijft het een beetje hangen tussen bibberen en leedvermaak. Ik heb er toch een paar keer flink om moeten lachen.

"If you cut off my head, what would I say... Me and my head, or me and my body? What right has my head to call itself me?"

Aparte film van Roman Polanski. Le Locataire vormt samen met Rosemary's Baby en Repulsion zijn appartement-trilogie. Naar het schijnt Bruce Campbell's favoriete horror-film, over bizarre feitjes gesproken...

Een huurder betrekt het appartement van een vrouw die onlangs een zelfmoord poging heeft gedaan. Als hij haar in het ziekenhuis opzoekt ontmoet hij haar vriendin Stella. De dag daarna is de vrouw overleden. Er is echter iets vreemds aan de hand in het appartementencomplex. Vreemden buren ruzies doen zich voor en de huurder begint zich steeds meer te interesseren in de vorige bewoner...

Polanski speelt zelf de hoofdrol. Lijkt me erg moeilijk als filmmaker om dat te doen. Uiteraard weet je zelf het beste wat je wilt zien van je acteurs, maar achter de camera heb je toch veel meer (en veel beter) de controle. Toch vind ik dat hij het zeker niet slecht doet, hij komt erg overtuigend over. Ik vond hem een beetje op Martin Freeman lijken, in ieder geval zijn Hobbit haha. Overigens ook opmerkelijk dat Polanksi zich voor de film als vrouw verkleed heeft (werd mij ook niet duidelijk waarom hij dit deed). Wat ik wel erg typisch vond was dat Polanski met een accent praat, iedereen 'monsieur' zegt i.p.v. 'mister', terwijl alle andere acteurs wel Brits of Amerikaans praten en dat in Parijs.

Het grappige is dat ik me vandaag nog afvroeg hoe het zou zijn als je buren zich over je beklagen als je helemaal niet voor overlast zorgt. Nou blijkbaar helemaal niets.

De film begon vrij normaal waarna langzaam een mysterieuze sfeer begon te ontstaan. Het verhaal was spannend en sfeervol. Uiteindelijk wordt de film steeds vager en uit eindelijk begreep ik het niet helemaal meer. Uiteindelijk is het niet helemaal duidelijk hoe het nou precies zit. Proberen de buren hem nu echt gek te maken? Of is dat allemaal paranoia? Het is in ieder geval wel behoorlijk onheilspellend. En ondanks enkele onverklaarbare voorvallen (de huurder die een jongetje in zijn gezicht slaat bijv.) vond ik het verhaal toch best sterk.

Alles bij elkaar zeker geen slechte film van Polanski. Behoorlijk sfeervol, spannend en goed opgenomen.

Weerzinwekkend.

Mijn derde Polanski, en weer stelt de man niet teleur. Na een enigszins teleurstellende Chinatown maar een geweldige Bitter Moon zet hij hier weer een film van formaat neer. Iets minder dan laatstgenoemde, maar nog zeker de moeite waard. Opnieuw weet hij een ijzersterke, en deze keer een wat apartere sfeer neer te zetten. Komt zeer langzaam op gang, maar de spanning zit er vanaf het begin al meteen in. Halverwege neemt het verhaal een wending waardoor je op het puntje van je stoel komt te zitten. Huiveren tot de laatste minuut. Dikke 4,5*.

Ik heb deze film jaren geleden gezien en het stukje waarin Simone Choule in het ziekenhuis ligt en schreeuwt is mij altijd bijgebleven. Ik vind het een geweldige film, erg beklemmend. Wel vond ik de 'overgang' van de gewone gezonde Trelkovsky naar de krankzinnige een beetje magertjes. Over een paar jaar nog maar eens kijken!

Rare film met een bizar verhaal die ondanks weinig horrorelementen best creepy overkomt.

Dit heeft te maken met de stijlvolle regie van Polanski die zelf ook nog de hoofdrol prima weet in te vullen. 7/10

Dit was de laatste van de losse city-appartement trilogie die ik nog niet gezien had, na Repulsion en Rosemary's Baby. Zo indrukwekkend als die twee is The Tenant (ik zag hem in het Engels, en dat liep bij de meeste acteurs vrij synchroon) misschien niet, maar het is alsnog een fijne Polanski, met een hoog paranoia gehalte. Het duurt even voor de film op gang komt, maar daarna komen er een aantal behoorlijk memorabele scènes, wat mij betreft.

Ebert was niet zo dol op deze film, maar wat mij betreft kunnen we die dus in het rijtje van Roger's mistakes plaatsen. The Tenant is een rustig opgebouwd, maar bijzonder sfeervol stukje narigheid, waarin Polanski (die een best aardig acteur blijkt) steeds verder in conflict komt met de buren in zijn appartement, wat voor hem steeds meer als een complot begint te voelen. Waarom staan die mensen die hij uit zijn raam ziet bewegingsloos stil op de wc? Waarom heeft de vorige huurder zich in deze zelfde kamer uit het raam gegooid? Bergman cinematograaf Sven Nykvist legt een en ander op gloomy wijze vast.

De film heeft een flinke sloot Oscarwinnaars en genomineerden, waaronder Isabelle Adjani, waarbij ik 2 keer moest kijken of ze het nu wel of niet was, toen haar karakter werd geïntroduceerd. Achteraf viel dat mee, want Shelley Winters had ik helemaal niet herkend, terwijl ik 4 dagen terug nog A Place in the Sun (1951) zag. Ik dacht dat ze daar al een beetje irritant was, maar hier speelt ze écht een rotwijf. Pardon my French.

Mijn veertiende Polanski, en tiende speelfilm van zijn hand. Wederom geen teleurstelling gelukkig. De 'grote' titels die ik nog niet gezien heb zijn Knife in the Water, Cul-de-sac, Tess en The Fearless Vampire Killers. Vooral naar die eerste ben ik toch wel erg benieuwd, nu hij al een jaar of wat klaarligt.

4*

De derde van Polanski's trilogie die ik te zien krijg, en ook hier viel ik helaas niet van m'n stoel van plezier. De thematiek is bijzonder vergelijkbaar, gekheid en manie in de grote stad, maar hoewel het filmwerk wederom goed gemaakt is kon het me qua verhaal maar nauwelijks boeien. Na een langzaam uur waarin we Polanski zelf als huurder in een nieuw appartement zien trekken, en waarin we kennis maken met verschillende medehuurders, zien we langzaamaan dat de rare ontwikkelingen zich blijven opstapelen. Waar komen al die rare klachten vandaan? Waarom blijven mensen langskomen met allerlei petities? Vanwaar dat rare gestaar en stilstaan van zijn flatgenoten? En waarom heeft die verdomde koffietent nou nooit eens Gauloises?

Het begin is wellicht langzaam maar belooft nog wat, maar de tweede helft lost dat helaas niet in. Ja, we zien dat Polanski (Trelkovsky in de film) zelf nou ook niet bepaald een betrouwbare getuige is, die zich steeds bizarder gaat gedragen, zich als de vorige huurster gaat verkleden en steeds verder de paranoia inschiet. Van het mysterie blijft ook niet veel over - Trelkovsky blijkt gewoon zo gek als een deur is mijn simpele interpretatie, met het circulaire einde nog als leuk gimmickje - en wederom is Polanski die zich een uitstapje richting de horror waagt wat mij betreft geen succes. Het ziet er fraai uit, daarbuiten vond ik het wat ondermaats.

Fijne film. Sfeervol, met prachtig camerawerk. Het verhaal waarin Treikovsky langzamerhand verandert in de vorige huurster egyptologe Simone Choule.

De aandacht van zijn de medebewoners van het appartementengebouw doet beklemmend aan en de heer Treikovsky die alleszins een kalme en evenwichtige indruk maakt aan het begin van de film, begint het kwijt te raken.

Het einde is ook fraai.

Een Franse film die (ook?) in het Engels gedraaid wordt, dat zie je toch niet vaak. De dub stoorde niet al klonk het soms wat onnatuurlijk, met name als de vrienden van Trelkovsky aan het woord waren.

Polanski vind ik altijd wel fijn in de hoofdrol, hij speelt bijna altijd een antiheld met een droog-komische uitstraling. Dat gaat soms wel ten koste van de spanning, maar The Tenant blijft toch wel een onheilspellend paranoia-sfeertje houden. Dat komt vooral door het camerawerk (van niemand minder dan Sven Nykvist) en de soundtrack. Eng wordt The Tenant niet, sfeervol en licht-verontrustend zeker wel. Net wat minder dan het verwante Repulsion, maar zeker de moeite waard.