Le Locataire (1976)

Wat een ongelofelijke enge film is dit toch, ik geef hem nu 4 1/2 *, maar ga hem binnenkort weer herzien dus wie weet.

Wat een bijzondere film ervaring is deze film toch!.
Ten eerste het hele rustig opbouwende verhaal wat na het einde toe steeds vreemder en gekker begint te worden, en als je dan denkt dat het beste voorbij is komt de film ook nog eens met een ijzersterk einde, een film die mij nog lang aan het denken bracht en heel goed verbeeld hoe een persoon in de situatie van Polanski zelf zich moet voelen..
4,5 sterren!

Ook bijzondere mooie muziek in deze film trouwens die ook 100% bij de sfeer van deze film past.

Na het geweldige Rosemary's Baby had ik wel weer zin in een Polanski. Ook deze viel zeker niet tegen. Polanski speelt zelf de hoofdrol en doet dat best goed.

De film begint rustig en het eerste uur leer je Trelkovsky aardig kennen en zat ik me op een gegeven moment net zo te irriteren aan de vervelende buren als Trelkovski zelf. Echt spannend vond ik de film tot op dat moment nog niet. Dat maakt Polanski in het tweede gedeelte echter helemaal goed door langzaam wat spanningelelmenten in de film te brengen, om uiteindelijk in het laatste half uur op een fantastische manier helemaal los te gaan. De scene dat hij zichzelf op de WC ziet is meer dan sterk te noemen, evanals het moment dat iedereen hem zogenaamd zit aan te moedigen om zelfmoord te plegen.

Polanski slaagt erin ook in deze film een sterke naargeestige sfeer te scheppen, al heeft de film even de tijd nodig om op gang te komen. Toch heb ik wederom erg zitten te genieten en dat smaakt dus wederom naar meer op het gebied van Polanski.

4,0*

Ik wil hem ook ongelofelijk graag weer eens herzien en aangezien ik hem van jou geleend heb... Binnenkort maar weer eens bekijken?

Mooi, die psychische neergang in een nostalgisch sfeertje. Polanski neemt de tijd om zijn karakter en zijn ervaringen goed neer te zetten. Erg goede score, niet alleen de muziek zoals tijdens het feestje, maar ook de geluidseffecten: het druppelen van de kraan, het tikken van de wekker, het gekraak van de kast, en meer geluiden die onschuldig zijn maar in deze film de paranoïde benadrukken.

Toch ontgaat mij de veel geroemde engheid. Ik vind het hooguit bevreemdend, en dat komt grotendeels door het acteerwerk van Polanski. Niet dat hij slecht speelt, maar ik zie in zijn gezicht te weinig waanzin, angst en paniek die je zou verwachten in zulke situaties, denk aan een Nicholson of Bale. En hoewel de opbouw goed is, komt de ommekeer (het omkleden tot vrouw, dat sowieso niet erg verrassend is) toch vrij abrupt, vreemd genoeg.

De paralellen met Rosemary’s Baby zijn ook duidelijk, maar dat is zeker niet erg. Ook dat is een film om rustig over je heen te laten komen en de tijd doet vergeten.

Een goede Polanski, maar ik deel wel de kritiek van Bottleneck: bijzonder akelig was het niet (er zaten inderdaad enkele bevreemdende ogenblikken in en een tweetal shots waren behoorlijk verontrustend om te bekijken het ogenblik waarin hij zichzelf vanuit het toilet ziet en het shot waarin het afgehaakte vrouwenhoofd in slow motion voorbij zijn raam op en neer vliegt) en ik stoorde me eigenlijk ook wel aan de bijzondere vlotheid waarmee Polanski tijdens het laatste half uur een versnelling hoger schakelde vanaf het moment dat hij zich plots in een vrouw begon te verkleden dus. Dit maakte het verhaal in mijn ogen onevenwichtig; tijdens het eerste uur zat je geboeid te kijken naar de ontwikkeling van het verhaal, en ondanks het sterke laatste halfuur voelde de "twist" iets te bruusk aan om probleemloos te slikken.
Mocht de film op deze punten iets beter geweest zijn, dan was het een prachtige film geweest. Want qua sfeerschepping en muziek zit het meer dan goed, Polanski speelt de rol van naïeve jongeman erg overtuigend en de film bevat enkele heerlijke shots de opening van de film, het afgehakte hoofd in slow-motion en vooral misschien de "theaterbinnenplaats" waarin alle buren Polanski's personage aanmoedigen om te springen. Een erg dikke 3,5* voor een film die fascinerend is maar waar naar mijn eigen gevoel nóg meer in kon zitten.


3,5*

Akkoord, maar ik vond de stap die toen gezet werd toch iets te groot.

Inmiddels al enige tijd in mijn kast, maar nog steeds niet aan toe gekomen. Nu ik al die positieve reacties lees, word ik toch wel érg benieuwd.

Deze film behoort tot het best werk van Roman Polanski. Wat een 'mindfuck' is deze film toch!

Gister nog een keer bekeken en blijf het een ijzersterke film vinden!

Wat me wel meer opviel is dat veel acteurs gewoon voice overs hebben maar naar het einde toe lijkt dat ook steeds minder te worden, vraag me af waarom Polanski dat deed?

Toch half sterretje aftrek.. blijven er 4 over.

Tot in de jaren '80 kwam dat veel voor bij Europese films. Zeker die met een internationale cast die elkaars taal onvoldoende spraken. Ook in deze film zitten acteurs uit verschillende landen.

Wist niet dat die film nog zo bekend/populair was.Psychohorror die wat belegen aandoet na alle films die we sinsdien in dat genre hebben gezien en het niet haalt bij wat P. liet zien in Repulsion en zeker niet bij Rosemary's baby.Wel doet Roman het zelf aardig in de titelrol als karakter dat doet denken aan zijn rol in the fearless vampire killers.Overigens ironisch dat P's paranoia in de film door de realiteit is ingehaald:de volkswoede en justitiele vervolging die hij irl mag meemaken omdat de Benno L. van het regisseursgilde besloot de 13-jarige liefde van zijn leven anaal te penetreren op een ongetwijfeld gezellig Hollywood feestje .Meelij heb ik er niet mee.En hoe kwam hij erbij om de bloedlekkere Adjani te casten als lelijk grietje met een enorme bril?(ze is overigens prima doenbaar hier,geen paniek).

p.s.:een film met een a-logisch plot die over dissociatie van de psyche gaat mag je best met Lynch vergelijken heur

Na dat verschrikkelijke gedrocht The Fearless Vampire Killers had Polanski wat goed te maken, maar deed dat niet echt. Eigenlijk had ik er voor een lange tijd best veel vertrouwen in. Met een knap beginshot met spannende muziek wordt er een akelig goed horrorsfeertje neergezet. Vervolgens is de film heel lang gewoontjes, niet slecht met een redelijke rol van Polanski zelf en ik zat m'n borst al nat te maken voor wat er komen zou. Maar de film slaat gewoon volledig om en zinkt in bizarheid. Steeds maffere dingen gebeuren er, en in plaats van een grote ontknoping of spannende twist, wordt er langzamerhand duidelijk gemaakt dat hij gewoon gek is. Sorry dat ik niet volledig ben meegegaan in de film of de neergeestige sfeer oid ik vond het gewoon enorm tegenvallen. Een hoop bombarie om niks. Ja Polanski kan filmen en een griezelig sfeertje creëeren maar zijn films zijn volgens mij niks voor mij. Zijn twee grootste films bevielen mij wel maar volgens mij is dat niet de ware Roman Polanski. Een vreemde filmmaker, maar niet mijn ding.

2,0*

Redelijk bizar filmje die absoluut zijn sterke momenten kent, maar helaas ook wat mindere. Van Polanski heb ik eigenlijk nog erg weinig gezien, maar wat ik van hem heb gezien, beviel me uitstekend. Chinatown zou ik zelfs in mijn top twintig plaatsen.

The Tenant is bij vlagen dan ook best wel goed. De film begint in ieder geval erg sterk. Het beginshot is er eentje die me bij zal blijven. Sfeervol mede dankzij het onheilspellende deuntje. Het eerste uur is dan ook prima. De film wordt goed opgebouwd en er zit zelfs een vleugje humor in het eerste uur. Ik was dan ook erg benieuwd hoe de film verder zou gaan. Helaas kende de film wel een flinke inzinking in het midden vond ik. Gelukkig was het laatste half uur wel goed. Was er dan ook werkelijk van overtuigd dat er echt iets van een complot was, maar uiteindelijk bleek Trelkovsky zelf krankzinnig te zijn. Toch wel een verassing.

Over het acteerwerk van Polanski ben ik tot mijn verbazing erg positief. Nooit gedacht dat die man zo goed kan acteren! Uiteindelijk was The Tenant dus best goed. Het sfeervolle begin en het goeie einde maken dit een prettige film om naar te kijken. Naja, prettig. Zit ook erg dicht tegen een 3,5* aan, maar omdat de film in het midden toch wel een stuk minder boeiend wordt, wordt het cijfer ook ietsje lager.

3*

Goed geregisseerde kunstfilm met een ook goed acterende Polanski.

Blijft na herziening nog steeds mijn favoriete film van Polanski. Heerlijk hoe haast elke scène onheilspellend en zwartkomisch is. Overal krijg je wel het gevoel dat er iets niet klopt. Eigenlijk is heeft haast elke situatie in de film wel een bizarre kant. Daarnaast is de uitwerking waarbij Trelkovsky langzaam in Simone Choule verandert mooi stapsgewijs gedaan. In het begin neemt hij alleen wat maniertjes over, maar bijvoorbeeld ook zo'n moment waar hij een nagel lakt is goed, vooral omdat het relatief weinig aandacht krijgt. Het zou dan vervolgens een makkelijke keuze zijn om na het kopen van de pruik Trelkovsky meteen het raam uit te laten springen, maar het feit dat hij er nog een half uur tegen vecht (zelfs een andere woning regelt), maakt het veel beter.

Vooral dus een lekker zwartgallige film, die bij herziening niets aan kracht inboet.

Het wordt tijd dat Roman Polanski weer een spannende horrorfilm aflevert.

Dat de film begon wist ik eigenlijk al meteen wat er ging komen
Dat is net wat ik leuk vind aan een film (als deze)kijken, je afvragen wat er je te wachten staat.

Deze was wel heeeel overduidelijk hoor, jammer.
2 uur is dan wel erg lang..


Wat ik wel meesterlijk vond was dat hij op het einde gewoon voor de tweede keer uit het raam duikt, heerlijk haha.

3

Goede paranoiafilm van Polanski, duidelijk verwant aan zijn eerdere Rosemary's Baby en Repulsion. Als suspensefilm is hij spannend en het donkere sfeertje is perfect getroffen, maar ik moet eerlijk zeggen dat de film voor mij het beste werkte als een zwarte komedie. Het sukkelige hoofdpersonage en de langzaam opbouwende irritaties worden met toch minstens zoveel gevoel voor humor als voor spanning gebracht. Het deed me zelfs een tikkeltje aan A Serious Man denken op een thrillermanier. Als thriller werkte het voor mij vooral bij de momenten waarop Trelkovsky zo stil mogelijk moet blijven. Een herkenbare situatie, moet ik helaas zeggen.

Polanski doet het best aardig in de hoofdrol, maar ik denk wel dat er een betere acteur voor te vinden zou zijn geweest. De bijrollen zijn wisselend, van een matige Adjani tot een erg vermakelijke Shelley Winters. Wat ik miste om het een meesterlijke thriller te maken was een reden waarom Trelkovsky doordraaide. Werd er vanaf het begin al gehint naar paranoia? Volgens mij niet. Ik vond het soms moeilijk om zijn ontwikkeling te geloven, zeker als hij vrouwenkleren begint te dragen. Het is niet zozeer dat het niet opgebouwd werd, maar het kwam toch teveel uit het niets. Een karakterontwikkeling waar ik moeilijk in mee kon gaan. Dat is de enige zwakte, want verder is het een geslaagde film.

4*

Begint saai, eindigt ijzersterk. Het eerste uur is verschrikkelijk saai en ik zag er tegenop om deze film af te kijken, maar gelukkig heb ik dat wel gedaan. Het einde is echt supersterk en het is zo zonde dat het eerste deel zo saai is anders had hier een (heel) hoog cijfer ingezeten. Beklemmende sfeer, huiveringwekkende soundeffects en ijzersterk spel van Polanski. Zelden zo'n goed einde gezien. Tevens ook zelden zo'n contradictoire film gezien, qua interessewekkendheid (alsof dat een woord is ). Misschien dat deze nog kan groeien. Zeker een film die ik ga herzien.

Rustig, ontspannen begin, beklemmend, gestoord eind.

Bizarre film die het moet hebben van de sfeer en het goeie spel van Polanski. Ik vond deze film van het begin tot eind boeiend.
Het begin is rustig en introduceert de personages en het dan al beklemmend aandoend huis. Typisch frans jaren 70 sfeertje. Er gebeurt weinig opvallends maar je voelt de dreiging in de lucht hangen. Licht bevreemdende wendingen en gedragingen van feitelijk iedereen zorgen voor een bevreemdend onheilzaam sfeertje. Die steeds weer druppelend kraan, zo'n vriendenclub die ineens opduikt en weer verdwijnt, die klachten over overlast, zo'n buurvrouw met haar kind, alles zorgt voor een raar onwerkelijk gevoel. Dan al vraag je je af of die Trelkovsky niet aan waanideeen lijdt.
en dan dat complete doordraaien en volledig paranoia worden is echt geweldig gespeeld. En haast luguber wordende sfeer en een surrealistisch aandoende setting. Geweldig hoe het doordraaien van hem hier wordt uitgebeeld

Een goeie boeiende en zeer interessante film

Polanski wordt zo onderhand mijn favoriete regisseur. Weer een geweldige film waarin de spanningsopbouw subliem is. Op naar Repulsion!

Fantastische Polanski.

Heeft enkele overeenkomsten met zijn Rosemary's Baby, maar heeft toch zeker zijn eigen identiteit.

Deze film laat het verhaal voor deel meer over aan de kijker en zo kon ik, ondanks dat ik het einde al enigzins zag aankomen, onwijs genieten van deze film. Daarnaast was de sfeer, muziek en het acteren van Polanski erg sterk. Zo zie ik horror/thriller films graag.

'k had eigenlijk geen idee waarover de film ging gaan en 'k was eigenlijk wel verrast. De film heeft een relatief lange en trage opbouw, maar je voelt dat er iets gaat komen en het laatste half uur gaat de film dan helemaal loos. De twist wist me eigenlijk niet zo te bekoren, al was hij natuurlijk wel verrassend.

Roman Polanski speelt in deze film ook de hoofdrol en deed dit eigenlijk overtuigend.

Echt spannend wordt het nooit, maar vervelen deed hij ook niet.

Tja, 'k vond het niet mis, niet waw, maar ook niet slecht.

Verd*mme, ik had hem al 5***** gegeven, net weer gekeken en ik wou dat ik er nog een ster aan toe kon voegen. Kippevel, brok in de keel en op het laatste gruwelijke halfuur na ook veel humor.

Triest en eng, WERELDFILM!!!!

Meesterlijke horror zonder horror. Polanski liet al eerder zien daar patent op te hebben in Repulsion en later in Rosemary's Baby. The Tenant is wat mij betreft zijn beste film in dit genre.

Polanski zelf zet een overtuigend timide Trelkovsky neer die in een neerwaartse spiraal terecht komt en steeds meer de grip op de realiteit kwijtraakt. Of juist niet?

De sfeer is onbeschrijfelijk naargeestig en deprimerend. Het verhaal kent nogal wat losse eindjes en enkele onwaarschijnlijke gebeurtenissen hetgeen de boel alleen maar versterkt.

Zijn beste film in dit genre? Wat zeg ik? Gewoon zijn beste film. Punt.

Er zijn nogal wat recensenten die beamen dat deze film veel weg heeft van 'Rosemary's Baby'. Beide gaan over appartementbewoners die bezwijken onder de claustrofobische en schrikaanjagende omgeving en bij 'La Locataire' spant de wereld tegen de hoofdpersoon. Echter, hoewel surrealistisch en psychologisch blijven de contouren onduidelijk, blijven vaag en gaat het meer om de waanzin en vertwijfeling. Voor mij bleef de film zonder betekenis. Bij het prachtige 'Rosemary's Baby' was toch meer sprake van een duidelijk, betekenisvol en afgerond verhaal.

N.B. Door de titel heb ik altijd gedacht dat deze productie in het Frans was.