Le Locataire (1976)

Volgens IMDB: "this film is part of a loose trilogy by Roman Polanski dealing with the horrors faced by apartment/city dwellers".

Ik ben al meer verwijzingen hier over tegen gekomen, maar deze wist ik zo even snel te vinden.

Klinkt logisch ja.

De opbouw van de film beloofde een sterker plot. De paranoia barst bijna uit de voegen. Maar dan krijgt het verhaal een voorspelbare Norman Bates' wending.

Niettemin griezelen...met name het jochie met eng tovermutsje en Trelkovsky's gezicht erop geplakt

Voorlopig 4*

Hele sterke thriller. Aanvankelijk ging ik mee in de paranoïde gedachtes van Trelkovsky, maar dit blijkt toch uiteindelijk niet de waarheid te zijn

Hitchcock is the master of suspence. Polanski doet op dat gebied weinig voor hem onder. sterker; ik ken geen Hitchcock die angstaanjagender en spannender is dan deze of Rosemary's baby.

de spanning wordt heerlijk opgebouwd. paar grappige momenten, steeds hogere spanning en steeds absurdere gebeurtenissen.

naarmate het eind in zicht komt, wordt de film steeds spannender...nee, werkelijk eng zelfs. zijn het sekteleden waar hij mee te maken heeft? wordt hij echt gedreven tot zelfmoord? en proberen de andere bewoners hem te veranderen in de vorige huurster? net als in Rosemary's baby hink je op (minimaal) twee gedachten, hoewel het bij deze film net iets eerder duidelijk wordt hoe het zit. krijg nog steeds rillingen als ik aan bepaalde scènes denk zoals: die vrouw die het verband van haar gezicht rukt op dat toilet, Polanski die als travestiet steeds meer paranoia wordt. die scène op de binnenplaats met dat masker van Trelkovskyetc. film die nog dagen in mijn hoofd zal blijven rondspoken. 4,5 sterren.

Wat een fascinerende film is dit. Er gebeurt, zeker in het eerste uur, nauwelijks wat maar door de enorme onderhuidse spanning is dat geen moment bezwaarlijk. Het is juist de opmaat voor een film die angstaanjagender en enger is dan ik ooit heb gezien.

Polanski zuigt je mee in de waanzin van een individu, die steeds meer de grip op de werkelijkheid verliest. Als je denkt dat het allemaal afgelopen is volgt in de laatste minuut nog een briljant slot dat je nog even op het verkeerde been zet. The tenant zal nog wel een poosje in mijn hoofd blijven spoken. 4,5*.

Begrippen als 'beklemmend' en 'claustrofobisch' komen hier vrij regelmatig langs en hoewel ik het hier helemaal mee eens ben, was ik toch ietwat teleurgesteld door het verhaal zelf.
De sfeer zit er goed in, en de spanning wordt heel geduldig (en effectief) opgebouwd maar de langzaam rijzende verklaring dat het de hoofdpersoon is die krankzinnig wordt vind ik te makkelijk. De enige 'normale' persoon in de hele film lijkt zich alles te verbeelden; laat hem dan meteen wakker worden met het besef dat alles een droom is geweest...Je vraagt je de hele film af wat er met die bewoners aan de hand is, blijkt het aan Trelkovsky zelf te liggen. Wellicht dat juist hier de kracht van de film moet liggen, ik vond het allesbehalve bevredigend.
Het slot is dan wel weer verrassend, maar sluit niet genoeg aan bij de opbouw van de rest van de film. Daarentegen biedt de film genoeg om wel van te genieten; enkele absurde scenes die je bloeddruk omhoog voeren de scene als hij zichzelf vanuit het toilet ziet is meerdere malen genoemd, net zoals de vorige bewoonster met het verband. Zelf vond ik het stuiterende hoofd voor zijn raam echt geweldig eng, evenals het jongetje met het Trelkovsky-masker...brrr.
Daarnaast was ik erg onder de indruk van het spel van de hoofdrolspeler, zonder te weten dat het Polanski zelf is. Complimentje voor deze man. Ook de muziek draagt goed bij aan de sfeer in deze film, al blijven sommige geluidseffecten mij wat gedateerd aandoen. Ik blijf het gevoel hebben dat ik meer in deze film moet kunnen ontdekken en wellicht komt dat na herziening wel, maar voorlopig blijft ie steken op 3,5*

Voor mij Polanski's beste film. Er ziitten enkele grappige fragmenten in, maar het evolueert steeds meer tot een echte psychologische horrorfilm. Het boek van Roland Topor, de inspiratiebron voor deze film, heeft natuurlijk ook zijn verdienste.

Gister eindelijk gezien en had er eerlijk gezegd wat meer van verwacht. Ja de film is op momenten best angstaanjagend (raamscenes), ja de sfeer zit er zeer goed in (dat apartement vooral), ja acteerwerk is goed (hoewel de dubbing vaak overduidelijk was), ja soundtrack is geweldig en ja het suggestieve zet je aan t denken of het nou aan hem ligt of niet, maar toch mistte ik iets. The Tenant mistte denk ik gewoon de impact die bv een Rosemary's Baby wel bij me teweeg bracht. Een wat constantere film denk ik (RB). The Tenant is zeker een zeer goede film maar geen 5* zoals ik had verwacht. Beetje te hoge verwachtingen misschien. 4*

Is dat Enter the Dragon tijdens die scene in de bioscoop?

Yup.

Ook ik had meer verwacht van het verloop in de film. Vanaf het nagellak opsmeren, gaat het de minder spannende kant voor mij uit. Dit heeft er zeker ook mee te maken dat de hoofdpersoon (die één van de normaalste figuren in de film is) 'ineens' gek wordt. Meestal (en ook hier vóór de nagellak) valt er met de hoofdpersoon te identificeren, die opgebouwde identificering wordt vanaf de nagellak hard afgebroken en dat brengt een klap voor de spanning met zich mee. Voor het potentieel dat ik in de film zag een anticlimax. Het onconventionelere plot werkt op dit gebied voor mij dus niet zo.

Daarbij komt dat duidelijk bedoelde horrormomenten voor mij niet werkten. Zoeen eindshot bijvoorbeeld, wordt naar mijn idee vaak nog beter gefilmd in lege horrorfilms. Het idee erachter staat me juist wel sterk aan. Ook de shots van de mensen achter het raam maken erg weinig indruk op mij, vooral die mummy niet, die zit dan ook in de after nagellak-periode Voor mij dus veel beeld en geluid zonder kracht erachter in essentiële stukken. Nog steeds zijn er heel wat goede spannende stukken: het schreeuwende meisje op het ziekenbed, de verzamelde buren buiten (shot ervoor met stuiterend hoofd ziet er weer eens niet uit vind ik), de eigen tand in de muur, Polanski die terug bij z'n buren wordt gebracht. De opbouw vind ik verder om van te smullen en die is lang. 3,5* is mijn eerste stem hiervoor.

Naargeestigste film die ik ooit heb gezien! Maar ook erg mooi tegerlijkertijd. Mustsee voor iedere Polanski-fanaat.

Vond je? Als je het vanuit Polanski's perspectief bekijkt ziet het er inderdaad naargeestig uit (met z'n dubbele zelfmoordpoging op het eind als climax)... Verder toch wat komedie gedoe dat het heel zware naargeestige er wel af haalt voor mij. Rosemary's Baby vind ik naargeestiger, mede omdat het daar echt flink fout zit met de buren

Nee, deze buren waren lekker wou je zeggen?

Het 1ste deel van de film bevat lekker veel humor. Geweldig hoe de omgangsvormen tussen Polanski en zijn huisgenoten in beeld worden gebracht. Dat stuk waarin de buren komen klagen tijdens een feestje. En de vrienden van Polanski de buren imiteren was hilarisch grappig en anno 2006 nog steeds niet achterhaald. Ik vond de film wel wat weg hebben van Rosemary `s Baby. Net zoals bij die film was ik reuze benieuwd naar de ontknoping. De ontknoping in deze film vond ik een beetje tegenvallen. Mij werd niet echt duidelijk wat Polanski nou precies tot zijn daad bracht. Ik snap ook niet dat zijn vrienden ineens helemaal uit beeld verdwenen. Maar deze film deed zeker niet oubollig aan en keek lekker weg. Bovendien hield de film mij toch lange tijd in spanning, en waren er enkele beklemmende momenten. Het is mij trouwens nog niet helemaal duidelijk wat die mensen allemaal zolang op het toilet deden. Beeldde hij dit zich in? Wilden de mensen hem daarmee een beetje treiteren? Of gaven ze zichzelf gewoon een handje? Toch een dikverdiende 3,5* voor deze boeiende film.

Vond deze net iets minder als Repulsion (Rosemary's Baby moet ik nog zien). Desondanks is dit ook een uitstekende beklemmende thriller van Polanski, die zelf ook goed de hoofdrol vertolkt. De spanning blijft 2 uur hangen en ook als de film is afgelopen blijf je nog even zitten met een "apart" gevoel.

4*

Ik vind de film best boeiend, maar spannend vind ik het totaal niet. Vooral pakweg het eerste uur vind ik interessant en amusant, vooral dankzij de vreemde Polanski. Als Polanski de weg kwijt raakt wordt het me allemaal wat te gek, de dubbele zelfmoordpoging vind ik ongeloofwaardig (hoe kan hij nou weer zo snel helemaal naar boven klimmen?). De hallucinaties zijn wel mooi gefilmd, maar ik kan er niet zoveel mee, het roept bij mij geen spanning op. Ik ben wel benieuwd geworden naar de echte Polanski, hier speelt hij een erg raar en grappig mannetje.

2,5 ster

Ik ben benieuwd of hij in het echt ook een beetje een vreemde vogel is, of dat dit echt zijn rol hier was. Mijn gevoel zegt dat dit personage (behoudens de gekte) vrij veel op hem lijkt: erg beleefd, rustig, netjes, bedeesd

vet spannend en creapy, polanski doet zeker niet onder Hitchcock... integendeel..

sterke film van Polanski die 2 uur blijft boeien!

Heel andere regisseurs!

Zijn paranoia trilogie (Repulsion, Rosemary's Baby en the Tenant) hebben zeker wel Hitchcockiaanse overeenkomsten...

Waar het Hitch vooral om spanning en plot te doen was vind ik Polanski naargeestiger en meer met horror en afschuw bezig. Maar Hitch heeft vast ook wel zijn sporen bij Polanski nagelaten.. ik zou ze niet zo snel met elkaar associeren echter.

Als Hitchcock is The Master of Suspence en als Fulci is The Godfather of Gore, dan is Polanski The Master of Paranoia.

Ook in The Tenant weet hij alweer als geen ander dat drukkende, claustrofobische gevoel vol wanen op de kijker over te brengen. De schitterende setting is hierbij de sleutel tot succes. Een na-oorlogs appartementsgebouw vol krakende trappen en deuren en buren die elke zucht horen en je hiervoor op de vingers tikken... Echt geweldig.

De trage maar gestage opbouw zorgt ervoor dat je steeds dieper in een deken van onderhuidse spanning wordt gewikkeld tot op het moment van de grote uitbarsting waar de werkelijkheid aan het licht komt en, spijtig genoeg in het geval van The Tenant, de film een beetje inzakt. Waar bijvoorbeeld Rosemary's Baby een climax had die de spannigsboog nog verder opdreef, viel het verhaal hier een beetje uit mekaar waardoor je met moeite naar de eindgeneriek gesleept werd.

Maar behalve het laatste kwartier alweer een ijzersterke thriller die dertig jaar na datum nog niets aan impact heeft verloren.

Ik kijk er wel raar van op als mensen hier twijfelen aan de geloofwaardigheid van het gedrag van de hoofdpersoon. Hoe geloofwaardig is een krankzinnige? Wederom een enorme sterke film van Polanski, met vooral weer een perfecte (langzaam, maar toch enorm spannend) opbouw, sterke ontknoping en enorme mooie inkijk in het hoofd van de hoofdpersoon. Wat mij betreft net zo sterk als Repulsion

Een geweldig goede film van Polanski en tevens een prima acteur. Een geweldenaar die man!

De sfeer, de spanning , de opbouw, de muziek, alles in de film is perfect. Veel beter dan Bitter Moon, Death and the Maiden, Chinatown, hoewel die films ook goed waren.

Moet zelf nog rosemary' s Baby herzien en Repulsion nog zien.

een 4.5*

Als je deze geweldig vind, dan zal Repulsion je ook niet tegenvallen. Voor mij zijn dit de twee beste films van Polanski.