Shallow Grave (1994)

En blij dat we zijn dat Boyle faalt, want wat is deze film veel beter dan Blood Simple

Leuk, mooi vormgegeven, klein filmpje. De overeenkomst met A Simple Plan (eerder deze week herzien) viel me ook op, maar ook de link naar Boyle's eigen Millions is snel gelegd. Beetje de 14- versie van deze film.

Film begint vooral erg sterk. Lekker muzieke, erg coole flat en die kerel die afgezeken wordt was hilarisch. Visueel blijft het boeiend hoewel het halverwege een klein beetje inkalft. Ook de soundtrack wordt iets rustiger, wat op zich wel jammer is. Gelukkig blijft het Engelse sfeertje wel hangen, wordt het redelijk morbide en komt er zelfs een leuke oneliner voorbij. But Julie, you're a doctor, you kill people every day.

Het verloop is redelijk voorspelbaar, maar de film is sympathiek en een pak minder stroef dan soortgelijke films. Duurt gelukkig ook niet te lang. Erg vermakelijk dus

4*

Waar er 2 vechten om een been gaat de 3de ermee heen, luidt een bekend spreekwoord die hier op een fantastische manier wordt uitgewerkt.

Boyle begint gelijk als een razende gek met zijn camera en hypermuziek door de straten van Edinburgh te tieren. Waarna een voice over gelijk wat grappige informatie aan de kijker doorspeelt, om vervolgens aan te vangen voor een kijkavond voor mensen die graag een kamer met de 3 vrienden willen delen. De auditiekandidaten worden onderworpen aan bizarre vragen en worden zelfs alvast gekiekt om te kijken of er wat chemie is. Vooral Ewan Mc Gregor is lekker op dreef met zijn schaamteloze vragen, nieuwsgierigheid en lompheid.

Uiteindelijk slaat de film na zo `n 30 minuten een wat andere richting in, die allerminst geloofwaardig aanvoelt aangezien de onderlinge verhoudingen wel erg snel kantelen. Ondanks het wat ongeloofwaardige gegeven werkt het allemaal wel, omdat bepaalde typetjes compleet geschift ogen en ineens over lijken gaan. De filantropen zijn ver te zoeken. Een originele film die zeker als inspiratiebron van films als Fargo en A Simple Plan gediend zal hebben.

Het blijft leuk om oeuvres van regisseurs die je bevallen uit te kammen. Shallow Grave bevat geen noemenswaardige actie scenes en qua spanning is het soms net wat te voorspelbaar. De Engelse humor die alleen al voortvloeit uit onderlinge dialogen tussen de personages maken veel goed. In de dialogen hier vinden we vele kenmerkende Engelse quasi nonchalante opmerkingen terug. Niet geforceerd in het plot verwerkt, maar goed verweven in de film. Wat dat betreft misstaat de cast natuurlijk ook niet, aangezien zij allen authentiek overkomen dankzij hun taalgebruik. Wat de soms wat karikaturale invulling van de personages ruimschoots compenseert. 4*

Prima thriller die ietwat voorspelbaar is, met uitstekende acteerprestaties en een onderhoudend verhaal. Geen meesterwerk, wel goed.

Het debuut van Danny Boyle moest ik ook maar eens aanschouwen. Alleen vond ik dat helaas wel een tegenvaller. Shallow Grave gaat al heel snel de saaie kant op en word ook eentonig na een poosje. Het acteerwerk ging wel. Ewan McGregor deed het ook best wel goed alleen de film blijft gewoon erg hangen naar mijn mening. Maarja, dat kan altijd met debuten. Leuk om het beginwerk van Boyle te ondekken maar alsnog is Shallow Grave niet een film om warm voor te lopen en haald het niveaue van Trainspotting niet. Had er denk ook een beetje teveel van verwacht.

2,5*

Shallow Grave is een meer dan degelijke thriller die spanning weet te creëren door simpele dingen, de score voegt hier veel toe. En zo weet Boyle in zijn debuut veel goeds te doen door simpele dingen: De spanning, het verhaaltje, aardig camerawerk en simpel maar effectief decor.

***

Een heerlijke debuutfilm van Danny Boyle, waarmee hij zijn talent al gelijk laat zien. De camera gebruikt hij regelmatig op een drukke, maar fijne manier en daarnaast weet hij het visuele goed te combineren met een alleraardigst verhaal, die prima in balans is en tevens ook nog eens een hoop leuke humor bevat. De film deed mij erg aan A Simple Plan denken, wat ik overigens ook een erg fijne film vind. De drie hoofdrolspelers doen het alleraardigst en blijven leuk om te volgen, omdat ze alledrie zo totaal verschillend van elkaar zijn.

Het plot is uiteindelijk behoorlijk goed uitgewerkt door Boyle. Soms ietwat ongeloofwaardig, maar vooral behoorlijk onvoorspelbaar en mede door dat laatste blijft de film tot en met de laatste minuut boeien. Erg leuk om dan uiteindelijk in het laatste shot te zien waar het geld is gebleven. “So close and just so far away” is hier duidelijk van toepassing. Erg leuke film dus en zeker een aanrader in het genre.

4,0*

Erg leuk. Vooral een komedie eigenlijk, uiteraard met sterke (neo) noir elementen. Fijne humor, art direction prima, mooi kleurengebruik, op momenten echt mooi gefilmd, veel vaart en vol sterke scenes. Verhaal kan je met een flinke korrel zout nemen en daardoor zijn de hiaten die het verhaal heeft, niet zo erg. Uit de tijd dat Mcgregor nog cool was. 4 sterren.

Ik ben niet zo'n fan van Danny Boyle zijn vroegste werk. Trainspotting is wat mij betreft een draak van een film en ook The Beach kon ik nauwelijks waarderen. Slumdog Millionair, Sunshine en in mindere mate 28 Days Later maakte me toch benieuwd naar de rest van zijn ouevre. Daarom me vandaag aan Shallow Grave gewaagd. En net als in Trainspotting heeft Shallow Grave een aantal mankementen die ik in Boyles recentere films minder terugzie.

Het uitgangspunt van Shallow Grave heeft potentie maar de uitwerking is in de beginfase teleurstellend. Boyle maakt zich er te makkelijk, te flauw, te puberaal en vooral te cliché vanaf. De op papier interessante driehoeksverhouding komt daardoor het eerste half uur maar matig uit de verf.

Gelukkig wordt de relatie tussen de drie hoofdrolspelers naarmate de film vordert boeiender en neemt de spanning steeds verder toe. Ook de vraag of de drie wegkomen met hun misdaad blijft tot aan de laatste seconde zinderend spannend. Mede door de geweldige soundtrack is dat meer dan genoeg suspense voor een prima en bij vlagen zenuwslopende film, waarbij het wat mindere eerste half uur met gemak wordt goedgemaakt.

Begint wel vermakelijk, maar uiteindelijk te weinig creatief en een vrij voorspelbaar verloop. De film wordt dan ook nergens spannend, al was het wel aardig dat David een beetje doordraaide.

2.5*

Soms lijkt het wel of ik een andere film zit te kijken dan de meeste mensen. "Film blijft hangen... vrij voorspelbaar verloop... nogal standaard film... traag en weinig spannend verloop van het eerste gedeelte... karikaturale invulling van de personages..." Misschien zit iedereen tijdens het kijken al te bedenken wat er nou weer zou kunnen komen, maar ik vond hem de eerste keer verrassend, de tweede keer spannend en de derde keer zo mogelijk nog beklemmender omdat je weet wat er gaat gebeuren. Overdonderend. Elke keer dat ik Christopher Eccleston vanaf nu zie ben ik bang dat hij weer door gaat slaan.

Debuutfilm van de regisseur die ons pareltjes als Trainspotting en 127 Hours bracht. Het niveau van die twee films haalt hij niet maar ondanks dat is Shallow Grave geen echte straf om te kijken.

De grote digitale trukendoos van Boyle was in 1994 nog een stuk kleiner dan hij anno 2010 is. En dat die fijne cinematografie voor een groot deel de sfeer en kwaliteit van Boyle's film bepalen wordt onder andere duidelijk in Shallow Grave. Want die is toch een stuk minder in deze prent.

Een interessant verhaal, kolderieke personages en een aardig verhaal maken dit behalve een thriller toch ook een zwarte komedie. Vooral de operningscenes zijn erg geestig. Met het acteerwerk zit het wel goed overigens. Ewan mcGreggor zit goed in zijn rol al is het Christopher Eccleston die de show steelt. Volgens mij had ik hem nog niet aan het werk gezien maar hij doet mij uitkijken naar zijn volgende film.

Zoals gezegd is de film soms komisch, soms vreemd, maar helaas mist de film spanning. Juist dat had de film boven de middelmaat doen uitsteken. Want ondanks dat het allemaal redelijk origineel is, is het nergens speciaal.

3*

Best een hele leuke film. Ik deel absoluut niet de mening van de mensen hierboven die het voorspelbaar vonden. Het einde was iets wat ik niet had kunnen bedenken.

Bij vlagen ook behoorlijk spannend.

Het enige nadeel is: ik kan er niet meer naar kijken zonder ieder moment te verwachten dat Andrew Scott verschijnt en zegt: " I had a goldfish once".

Bekijk de hele serie My life in film en wees ervan verzekerd dat je naar 6 films nooit meer hetzelfde zult kijken.

Voor de film 3*

En als de serie op moviemeter zou staan kreeg de aflevering Shallow Grave 4*

Gelegenheid maakt de dief en met dit soort bedragen nog wat meer. Een plannetje dat niet anders kan dan misgaan. Ze zijn er meer, maar met z'n Britse setting en sfeertje plus de gierende opening heeft het al snel z'n eigen, dartele identiteit te pakken. Ondanks enkele leuke momentjes (de ginger!) heeft het toch wat moeite om ongeschonden door z'n eerste helft te geraken. Het veert weer op wanneer (dat voelt dan een beetje als eindelijk) de boefjes droogjes de film uit worden getimmerd (sterke plotmanoeuvre) en de drie het onderling gaan uitvechten. En dat is nog best vernuftig.

Sterke film, bevreemdend met horrorbenaderende scènes, boeiend en spannend en vooral met expresssief spitante dialogen.

Keurige, originele opbouw en uitstekende acts.

Het eerste kwartier hadden ik dik mijn twijfels over deze film, maar ben blijven kijken en vond hem steeds beter worden. Boeiende film.

Best aardig, maar glijdt weg tegen het einde als het was absurdistischer wordt en echt fan ben ik daar niet van. De stijl van Boyle is al aanwezig, met vlotte scènes en lekkere wat stampende muziek. Daarnaast is deze film heel klein gehouden (ongetwijfeld vanwege het budget) maar geeft zo wel een creepy sfeer en het kleine appartement wordt een groot spookhuis. Ook wordt en behoorlijk geacteerd al is vooral de rol van Eccleston tegen het eind niet helemaal overtuigend. Maar goed, dit is eerst en vooral een komedie die zeker zijn momenten heeft en soms best zwartgallig en grappig is. Maar als gezegd, het einde trekt me heel wat minder en langzaam verdween de interesse. Jammer, want zeker het eerste deel bood hoop op meer. Later met Trainspotting zou Boyle wel de juiste toon vinden in de hele film, dit is vooral een soms fijne vingeroefening. 3,0*.

Een film dat met een lekker deuntje begint maar daarna toch een halfuurtje op gang diende te komen. Daarna wordt het steeds beter en kijkt het nog wel aardig weg ook. Shallow Grave is zeker geen hoogvlieger maar vermakelijk genoeg op zijn tijd. De soundtrack vond ik wel goed voor zover die aanwezig was.

Ik vraag me wel af hoe dat geld uiteindelijk onder de keukenvloer terecht is gekomen? Bij mijn weten komt dat niet in de film voor en het lijkt me straf dat Eccleston dat geld er ongemerkt kon ondersteken. De personages vond ik niet bijster interessant en veel sfeer zat er ook niet in. Het draait dan echter een beetje anders uit dan ik zou gedacht hebben, dus voorspelbaar zou ik het niet durven noemen. Ook McGreggor die op het einde met dat mes op de grond blijft liggen is wel heel erg vreemd. Kan er niemand een ambulance bellen voor die arme stakker haha? Ik moest ook even wat wennen aan de accenten, maar daar wende ik vrij snel aan. Een leuk tussendoortje.

Beste regisseurs ? Ze staan ingelijst in een gouden kader (de grote drie : Scorsese, De Palma en Coppola) maar ik heb altijd getwijfeld over Danny Boyle. Jazeker, beste mensen Danny Boyle. In de jaren ’90 heeft hij drie uitstekende films gemaakt (Shallow grave, Trainspotting, The beach) met zijn vaste crew (script, montage en producer) in een gelijkaardige mis-en-scene nl eenzelfde generiek (voice over met dance muziek), eenzelfde thema (vriendschap) en eenzelfde stijl (geinspireerd op MTV videoclip). Trainspotting was een deels hilarische deels donkere observatie over gebruik van hard drugs in de grauwe achterbuurten van Edingburg. In The beach is een rugzaktoerist op zoek naar avontuur en landt hij bij een dictoriale commune. Misschien geen meesterwerken (daarom zijn de films inhoudelijk te mager) maar Boyle is een storyteller pur sang. Hij weet hoe hij een verhaal visueel moet brengen. Deze films knisperen en knetteren van de cinematografie. Bovenal was hij de stem van een generatie. Onder die gladde, luchtige verhaaltjes kreeg je wel een blue print van de generatie X. Zoals in Shallow grave – het was nipt maar uiteindelijk die gekozen omdat de ontleding van vriendschap iets scherper gebeurt dan in trainspotting of the beach – waarin 3 jongeren aan het begin van hun carriere staan maar echt gemotiveerd zijn ze niet. Het leven voor hen is een grote grap. Hun arrogantie tegenover het establisment en hun superioriteit tegenover de zwakkere waren de wapens op weg naar de volwassenheid. En als je zelf in die situatie bent nl eerste stap in het professioneel leven maar je hebt het gevoel dat het echte leven zich pas manifesteert in het nachtleven of een onderonsje met vrienden dan zijn die drie films van Boyle de spiegel van je bestaan. Je bent niet alleen, er zijn er nog die spuwen op het keurslijf van de maatschappij (merk op : Rage against the machine met ‘Killing in the name of’ was nog steeds hot in bars en fuiven). Shallow grave dus en vanaf de eerste tonen van leftfield (met de openingszin : I have known love, I have known rejection, …) zijn we vertrokken voor een anderhalf uur topentertainment. Drie roommates (waaronder een piepjonge Ewan McGregor) zijn op zoek naar een vierde die dan na de eerste nacht al bezwijkt aan een overdosis maar wel een kist vol geld achterlaat. Vanaf dan begint de vriendschap te wankelen en komen er paranoia, jalousie en machtspelletjes aan te pas. Ook sexuele spanningen komen boven. Kun je de mensen met wie je samenleeft nog vertrouwen ? Ken je wel die mensen met wie je samenleeft ? Als aanstormende vijftiger ken je nu wel die antwoorden (geld is altijd belangrijker dan vriendschap) en toch neemt Boyle je nog steeds mee op sleeptouw. Want bij Boyle is een scene niet zo maar een scene. Ritme, opbouw en vlotte camerabewegingen zijn op elkaar ingespeeld. Zo is bv de sequentie waarin de vierde roommate dood ligt op het bed gedrapeerd in een rood laken begeleidt met de soundtrack van my baby just cares for me – Nina Simone - afgewisseld met de werksituaties van de anderen de visuele respons van één zin in het scenario nl ‘ze denken erover na om het geld te houden’. Zelfs zuivere exposition scenes krijgen een aparte toets – check maar de scene waarin Juliet een vliegtuigbiljet koopt (5-3-2 pond) of luister eens goed naar het antwoordapparaat van de inspecteur. En who cares als de plot niet helemaal juist zit. Maar ... ik twijfel nog steeds over Danny Boyle. Na zijn Oscar succes is hij nu wel op zijn retour want 127 hours maar vooral Trance zijn niet echt goed. Begin jaren 2000 was Boyle wel nog top met 28 days later en millions (zeker de moeite waard). Als cinefiel wil ik je toch al zijn films aanraden en begin misschien met het begin nl Shallow grave. Let op want … this could happen in any town … 

een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 98 : Shallow Grave

Shallow Grave blijft best goed overeind na ruim 25 jaar, al valt er ook wel wat aan te merken op Boyle’s debuutfilm. Dat begint al bij de premisse- dat de drie ervoor kiezen het lijk te begraven en het geld te houden is volstrekt ongeloofwaardig. Als er nou een context was geschetst van grote geldproblemen of zo, maar nee ze zaten er alledrie best warmpjes bij met een mooie carrière in het verschiet.

Erg doordacht is het ook niet, want de kans dat Hugo anderen al op de hoogte had gebracht van zijn verhuizing was natuurlijk best groot. En zoals iemand anders al schreef, waarom niet gewoon de politie bellen én het geld houden? En Alex die als journalist op de zaak wordt gezet was ook wat te veel van het goede.

Wat is dan wel goed? Ten eerste vond ik het sfeertje best leuk. Alledrie de hoofdpersonen zijn behoorlijk onsympathiek en dat is ook wel eens verfrissend. Ik moest lachen om de Cameron-grappen, de zwarte humor was meestal geslaagd. Boyle heeft af en toe ook wel leuke beeldtrucjes (al gebruikt hij de shot vanuit het water twee keer, beetje slordig) en de acteurs zijn prima, van hen overtuigt Kerry Fox dan wel het minst. Ook verloopt het verhaal redelijk onvoorspelbaar met juist de brave David die doordraait, of wat te denken van de meedogenloze criminelen die zo dreigend worden aangekondigd maar vrij makkelijk worden uitgeschakeld.

Verre van briljant en ook nog ver weg van het niveau van Trainspotting maar best vermakelijk dus.

Solide.

De eerste Boyle. Althans, de eerste Boyle die op MovieMeter vermeldt staat, want voor deze film had hij ook al ervaring met het regisseren van diverse episodes van series. Dit was zijn echte filmdebuut. Boyle moet één van de weinige regisseurs zijn waarvan zijn vroegere en latere stijl helemaal in mijn straatje ligt.

Shallow Grave is wat kleiner dan de gemiddelde Boyle-film en dat is logisch, want er waren beperkte middelen aanwezig. Toch moet ik van verbazing spreken hoe ver Boyle nog komt met deze film. Het gaat er regelmatig best sfeervol aan toe en er is al een oogje op het visuele detail. Er worden een aantal keer mooie scenes gecreëerd die de gemiddelde lowbudget 90s film met gemak overstijgen.

Acteerwerk is goed. De aftakeling door middel van paranoia wordt mooi weergegeven ondanks voorspelbaar, maar goed, je kan dit soort concepten ook moeilijk onvoorspelbaar maken. Ik vond soms het subtiele stilisme niet zo goed samengaan met de lompe stijl, verder heb ik weinig te klagen over deze kleine film. Er hangt een goed tempo, gebeurt genoeg in en kent meerdere verrassingen tegen het einde aan.

Beetje jammer dat de film in het middenstuk z'n stijl een beetje uit het oog verliest, verder lijkt Boyle erg goed te weten waar hij mee bezig is. Goed geacteerde, vermakelijke en soms sfeervolle film die me de gehele en korte speelduur vermaakt wist te houden. Boyle ligt me wel, heeft me eigenlijk geen moment teleurgesteld. Heb hem nog niet op een onvoldoende kunnen betrappen tot nu toe.

Inhoudelijk een vrij standaard film, maar de aanpak van Boyle vond ik wel erg leuk. Zeer fris en energiek, met de vleugje humor. De personages mochten dan wel vervelend zijn, op het acteerwerk viel niets aan te merken. Naast het energieke komt Boyle ook cameratechnisch goed uit de verf. Speels en gewaagd, maar passend binnen zijn stijl.

Zeker mede daardoor extra genoten van de film. Er hangt nu eenmaal een leuke vibe over de film. Niet nodeloos complex, beperkte speelduur, maar uiterst onderhoudend. Misschien niet altijd logische denkpatronen bij de personages, maar het is niet iets waarvan je denkt, "hé, dat heb ik al meegemaakt, toen had ik het zo aangepakt".

En zoals zo vaak wanneer er geld mee gemoeid is (of het leven in gevaar is), merk je op dat de vriendschap maar een dun laagje vernis is. Ieder voor zich wordt het dan. Fijn!

Voor primetime zaterdagavond had ik Shallow Grave uitgekozen en daarmee een film die ik links om rechts om al eens had gezien. Of ik de film gehuurd had of dat hij gewoon op tv was staat me niet meer voor de geest, maar wat ik me wel herinner is dat ik er bar weinig aan vond. Maar goed, men verandert, doet kijkervaring op, dus wie weet.

En openen doet de film in de typerende Danny Boyle stijl zoals we die kennen, namelijk chaotisch, een vibe, bonkende muziek en een hysterische montage. En poeh, wat voelt die experimentele en gewaagde stijl eigenlijk gedateerd aan, toen was dat nieuw, nu is het gewoon een irritatie in mijn beleving. Buiten dat heb ik vaak niet zoveel met Boyle waar ik overigens 127 hours, Sunshine en Yesterday wel redelijk kan waarderen. Afijn, terug naar de studenten die ik zich uitermate vermaken in hun auditie voor een nieuwe roommate, want er wordt volop gekleineerd, bespot, geacteerd, gegrapt en opgeruid. Waar er een enkele leuke grap tussen zit is het gros gewoon flauw en vind ik het maar een raar stel wat wellicht de bedoeling is van de regisseur.

En zo hobbelt het geheel verder ergens tussen mislukken en slagen, niet interessant zijn en semi interessant zijn, een vaag stel en één of andere Hugo die de kamer mag huren. Maar voor wie verwacht dat de film daarna ontbrandt zal bedrogen uitkomen want het gematigde tempo zonder spanning of extra's blijft gehandhaafd terwijl er veel gedaan had kunnen worden met paranoia en de mensen die het geld zoeken. Iets wat pas enigzins op gang komt wanneer er meer spanning ontstaat tussen de drie en vooral David raar gedrag begint te vertonen. Hoeveel niet meteen heel spannend groeit dan zo rond de 45 minuten eindelijk een beetje de interesse met de explosie rond de twee indringers.

Maar dat is het dan wel een beetje, want daarna geraakt de film toch weer langzaam in het slop waar spanning en echte interessante gebeurtenissen aan ontbreken. De ontknoping is dan wellicht nog wel aardig maar het is allemaal veel te weinig en veel te laat. Shallow Grave wordt dan ook overheerst door gebrek aan spanning en is vooral saai te noemen waar het waarschijnlijk uiteindelijk draait om de verandering tussen het drietal. Maar dit is niet aan mij besteed, vroeger een tegenvaller en nog steeds een tegenvaller is de eindconclusie.