Keep 'em Flying (1941)

America's favorite comics with a bombload of belly-laughs!

Dinsdag is en blijft nog altijd Abbott & Costello dag maar door een toneel van het school en de Champions League is het er gisteren niet meer van gekomen om het 5e deel in de hilarische Abbott & Costello te zien. Vandaag was het dus wel zover.

Jammer genoeg is dit één van de mindere films van het komische duo. Nadat we Abbott & Costello al in het leger en de marine hebben gezien komen ze deze keer terecht in de luchtmacht. Heel de film voelt dan ook dan meer aan als een herhaling van Buck Privates en In the Navy. Op zich is dat al niet zo goed maar Buck Privates was tot nu toe de laagst gewaardeerde film die ik van beide al had gezien. De humor komt dan ook niet zo goed over. De reden waarom ik Abbott & Costello zo hilarisch vind, is het geweldige samenspel dat ze hebben. Abbott heeft altijd een uitstekend uitgestreken gezicht en Costello kan niets goed doen maar vooral wanneer ze elkaar in het zak zetten, meestal is het wel Abbott die Costello heeft zitten, kan ik echt neer gaan. Om de een of andere reden krijg ik bij Keep 'em Flying het gevoel dat er problemen waren tussen het duo want, hoewel ze veel scènes samen hebben, krijg je nergens zo'n situaties die de vorige films typeerden. Geen Who's on First sketch en al helemaal geen Sons of Neptune wat dus ontzettend jammer is. Ook het liefdesverhaaltje dat ons wordt opgedrongen komt helemaal niet over. De hele gimmick van de tweeling is voor een paar momenten leuk maar wordt veel te lang doorgespeeld waardoor ik me soms echt verveelde, iets wat nog nooit gebeurd was bij Abbott & Costello. Waarom dan toch nog 2.5*? Wel, eigenlijk voor het einde dat weer als vanouds was. Costello slaagt er weer in om met een vliegtuig te gaan vliegen, zonder dat hij het doorheeft maar het is vooral het stuk waar hij wanhopig probeert om op zijn plaats te komen dat erg leuk is. Het is dan ook spijtig dat alleen dat de film niet kan redden want daarvoor zijn er te lange 'komische' stukken zoals de torpedo waar Costello op zit. Ook de gigantisch flauwe effecten stoorden me hierbij erg hard.

Geen Andrews Sisters op de openingscredits! Ik wist niet wat me overkwam want ik had schrik dat de drie dames nog lang in de films gingen meespelen. Ik was in ieder geval blij want dit betekende dat er minder gezongen ging worden. Niets was minder waar want ik had de indruk dat er juist meer nummers waren ingepropt. Nummers die nooit echt catchy waren en soms teveel op de nummers van Buck Privates teerden, zelfde regisseur trouwens dus ik kijk met gemengde gevoelens naar Ride 'em Cowboy... Geen Andrews Sisters maar ook geen Shemp Howard en dat is wel jammer. Hij had geen grote rollen in de vorige films maar als één van de Three Stooges kon hij wel een lach op mijn gezicht krijgen. Martha Raye was uitermate irritant. Haar rol van Barbara viel nog mee maar dat verschrikkelijke accent dat ze opzet wanneer ze Gloria speelt, tenenkrommend slecht! Dick Foran was een goede toevoeging aan het duo maar het is jammer dat dat duo precies niet zijn beste dag had. Ik weet dat ze later serieus wat problemen hebben gehad maar ik hoop dat het hierna toch wel wat beter gaat want hoewel ze een paar goede scènes hebben voelde het toch niet als een volwaardige Abbott & Costello film aan. Van mij hadden ze trouwens gerust Raye mogen vervangen door Carol Bruce, die de rol van Linda op zich neemt. Ze ziet er een stuk knapper uit en kon ook veel beter acteren.

Slechtste Abbott & Costello film tot nu toe maar zelfs dan slagen ze er in om een, nipte, voldoende te krijgen. Het kan niet tippen aan hun beste werk maar er zitten toch hier en daar een paar leuke stukjes in. Ik hoop dat dit maar een eenzaam dipje is en dat de volgende films weer van hetzelfde niveau als daarvoor zijn.

2.5*