Bananas (1971)

Echt op en top Woody Allen! Geweldig!

En een leuke rol van Sylvester Stallone ook nog

Aardig voor de Allen fan om hem in een nog wat experimentele fase te zien. Toch wel een flauwe film. 3*

..Ik heb om een bepaalde scènes verschrikkelijk gelachen. Dat stukje met de diepvries spinazie blokken vind ik echt meesterlijk gedaan en ook de scène bij die kiosk met de sexboekjes is magistraal! Geweldige mimiek heeft die man. Voor de rest van de film is het typisch Woody Allen. Veel dialogen en discussies. Toch kan ik deze film waarderen. Bananenrepubliek!

***-sterren

Ik ging helemaal stuk bij die scene dat ze vragen of ie nerveus is, en dattie dan een heel stuk van dat tequila-glas op zit te eten.

Ik ben bezig met een groot aantal Woody Allen films, maar deze viel toch wel erg tegen. Er zaten wel leuke stukjes in maar ook een aantal erg flauwe.

Geef mij maar de Woody Allen van een aantal jaren later!

Een 2.5* nog, omdat de film uit 1971 is en omdat Woody Allen artistiek nog niet volgroeid is.

Grappige film, en leuk dat stallone hier ook een rolletje in speelt.

Erg leuk. Een paar klassieke Woody-scenes, waaronder de metroscene met Sylvester Stallone Goeie soundtrack van Hamlisch ook.

3,5*

Samen met annie hall mijn favoriete woody allen film, hij was hier duidelijk nog in zijn experimentele fase en was nog een beetje bezig zijn richting te zoeken. Dit levert een prachtfilm op, een hoop geweldige humor (teveel om op te noemen, in ieder geval een aantal geniaal uitgewerkte grappen en dialogen), heb een paar keer helemaal dubbel gelegen om de bizarre situaties waarin allen belant. Ook het verhaal in de film is te bizar voor worden, het slaat nergens op maar toch is het erg leuk uitgewerkt doo. Ook nog een leuk bijrolletje van sylvester stallone als overvaller in de metro. Kortom allen in topvorm, 82 minuten alleen maar lachen, vele bizarre situatie maar geloof me je zal lachen. Alleen geldt voor dit soort films vaak you eighter love it or you hate it, i loved it.

3,5 sterren

Fenomenale komedie - waarschijnlijk de beste van Woody's periode voor "Annie Hall". Een hele hoop hilarische grappen en een heleboel flauwe onzin, maar het is zeker een plezierige kijkervaring. Een van mijn 10 favoriete Woody films. 4.5/5

Ik maak er een 5* van. Als ik deze vergelijk met zijn andere films voor "Annie Hall" ("Take The Money And Run", "Everything You Always Wanted To Know About Sex", "Sleeper" en "Love And Death"), is dit toch duidelijk de beste.

De beste Woody Allen film!

Niet mijn eerste Woody film. Om precies te zijn: Achtendertig

Woody´s - dat zijn ze bijna allemaal heb ik bekeken én er

mijn mening over geschreven (heb ze ook alle achtendertig

op dvd natuurlijk). In alfabetische volgorde ga ik ze op MM

zetten, zo objectief als maar mogelijk is, dit voor de Woody

Allen fanaten, maar ook voor hen die Woody nog niet kennen.

Hier gaan we:

Ik voel me werkelijk niet goed wanneer ik WOODY moet neersabelen met een, voor mij - en hier weeg ik mijn woorden - minder goed product!

Deze Woody is flauw en zonder ‘punch’ maar het is dan ook eentje uit zijn beginjaren en dat vindt ik een aanvaardbaar excuus. Waarom deze minder is? Dat zul je zelf moeten ondervinden. Na 38 films te hebben bekeken merk je zo iets meteen. Hij heeft genoeg meesterwerken (zeker rond de jaren 80) op zijn actief, dus! Deze is voor verzamelaars, en ik ben er zo ene. Domage.

Mwah, minder goed product, minder goed product... Pas na Play it Again Sam komt Woody pas echt goed op stoom. Maar als Woody-fan mag je toch wat mededogen tonen, zoals ik doe. Wegens zijn hoge productiviteit kun je niet een meesterwerk verwachten en zeker niet als het uit zijn beginperiode komt. Dit is net als zijn andere films van toen lekker absurdistisch. Redelijk prettig dus.

Absurd maar wel grappig en dus een lekkere wegkijker.

Leuke scene in de broodjeszaak

Als gewoonlijk steekt Woody Allen de draak met alles en nog wat, zoals politiek en revolutie, liefde en relatie, rechtspraak, berichtgeving en journalistiek enz...en doet dat met grappige toestanden en gezegden.

Deze keer echter vind ik dat de finesse net iets te veel de plaats moet ruimen voor overdrijving, simpele humor en zelfs flauwe kul.

Niet Allen's beste werk, maar toch kent Bananas genoeg leuke momenten om niet als niemendal ten onder te gaan. Voor de Marx broertjes fans zal dit ook genieten zijn, aangezien Allen los gaat met visuele en vooral woordgrappen, waarvan wat mij betreft de grapdichtheid nog lang niet groot genoeg was..

3*

Mijn eerste Woody Allen, en het smaakt zeker naar meer.

Ik stuite toevallig op deze film, en ik had de eerste vijf minuten gemist.Toch maar besloten om Allen een kans te geven.

De humor is volop aanwezig, het verhaal wordt leuk en vlot verteld.Een aantal keren heb ik toch goed kunnen lachen om de rare fratsen van Fielding Mellish.Helaas worden de visuele grappen naar het einde toe net iets te veel van het goede en begon het meer op een slapstick comedy te lijken.De momenten in San Marcos leveren toch wel de leukste momenten op.Vooral het diner bij de president is hilarisch.Ook als hij zich bij de rebellen voegt is erg leuk bedacht allemaal.Vooral de klungeligheid in de trainigen zorgden voor een lach.Als hij weer terug is in Amerika begint het wel minder te worden, de grapdichtheid wordt een stuk minder en af en toe wordt er teveel geprobeerd om een lach van het publiek te krijgen.

Een leuke kennismaking met Allen voor mij, waar ik zeker nog wat meer van wil proberen.

3*

Als je dit al leuk vind, ligt er nog veel leuks voor je in het verschiet...

Ja precies, begin maar bij het begin zoals Take the money and run.

Originele film met de nodige en gebruikelijke Allen-humor en -dialogen.

Na een tijdje wordt het echter allemaal iets te absurdistisch en flauw.

Opnieuw magere uitwerking in deze Allen.

Het heeft anders wel wat in zijn mars. Zo denk ik aan de eerste scène met de journalist die daar de neergeschoten president interviewt. Ook een leuk stukje op de metro met Stallone maar verder was de humor veel te flauw, voorspelbaar of geforceerd. Denk maar aan de scène waar Fielding het orkest zonder instrumenten vraagt om te stoppen met spelen.

Verder weinig interessants op te merken op het gebied van cinematografie. Dus opnieuw een onvoldoende voor de man met de bril.

Eén van Woody's eersten, en je ziet dat hij nog niet zo'n ervaren regisseur is en het plot slaat helemaal nergens op. Maar toch zijn er geweldige vondsten en scenes, en Woody speelt natuurlijk weer erg leuk. Redelijk geslaagde komedie.

3*

Die scène waar Woody een auto helpt inparkeren.

In een zelfde soort style als Take The Money And Run, maar dan toch een iets betere uitwerking daar van.

Het plot slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar is daarom ook lekker vermakelijk kijk voer.

De grappen van Allen deden het weer goed, natuurlijk ook een hoop flauwe grappen die de tand des tijds iets minder hebben doorstaan, maar toch genoeg leuks om de film met een lach op je gezicht uit te kijken!

Leuke vermakelijke film dus, en een leuke vlotte uitwerking.

3,5

Heel wat absurdistischer en onnozeler dan ik van Woody Allen gewoon ben, maar desalniettemin bijzonder grappig. Er zitten wat infantiele en onsamenhangende stukken is, maar de neurotische Allen in de setting van het fictieve land San Marcos (een soort tweede Cuba) is leuk genoeg om de film boeiend te houden.

Eerste Woody,

Heb nog een paar werkjes op het oog. Maar deze film beviel me niet bijzonder goed. Soms erg flauw en voorspelbare grappen. Een enkele was echter wel goed.

Redelijke komedie die toch net iets te flauw is.

Het theme liedje was wel erg leuk....

Zo ik had gisteravond weer eens zin in een Allen en ik besloot maar eens voor deze film te gaan.

Ik heb toch al wel wat gekke en rare films gezien en deze past daar moeiteloos tussen. Het is duidelijk nog de begintijd van Allen als regisseur, waardoor deze film op sommige punten som wat slordig en onsamenhangend oogt. Het voordeel is echter dat deze film lekker absurd is en het verhaal te onzinnig voor woorden, waardoor er af en toe lekker wat gekke situaties de revue passeren en Allen ook als acteur hier lekker zijn gang kan gaan.

De hoeveelheid grappen in deze film is erg hoog, het neigt soms zelfs naar het slapstickachtige en daardoor zit er ook wel een hoop flauwigheid tussen, maar gelukkig ook enkele behoorlijke grappige scènes, waardoor ik toch wel een paar keer goed heb moeten lachen. De tramscene met Sylvester Stalone, het bezoek aan de seksboekjeswinkel en de trainingscyclus bij de rebellen zijn leuke hoogtepunten in deze film.

3,0*

Als deze humor je ook ligt, dan raad ik je Love and Death aan, en ook wel Sleeper. Die zijn iets minder slordig en hebben erg leuke maar ook hele flauwe grappen. Ook lekker veel verwijzingen naar literatuur (Tolstoj, Huxley). Maar ik weet niet precies hoe bekend je verder bent met Woody Allen.