Bitter Victory (1957)

Geen wonder dat ik met deze Franse titel deze briljante film nooit terug kon vinden. Moet ik hoognodig herzien, maar als kind (10-12) was ik van deze film maanden van slag. Spanning en intrige overheersen. Voorlopig ga ik maar voor een 4.5

Richard Burton is vreselijk briljant, een van zijn beste rollen en zelfs Curd Jürgens speelt de sterren van hemel.

Mijn lievelingsfilm van Nicholas Ray.

"I kill the living and save the dead", zegt de archeoloog (Richard Burton) wanneer hij de gewonde (maar buiten levens gevaar) Duitse officier neerschiet en de soldaat van z’n peloton probeert te redden… .

Ps: sommige scènes vind je terug in Pierrot le Fou.


*****/*****

Nicholas Ray filmde dit voor een groot deel met geld van de Fransen, en was dan ook naar Frankrijk en Libie uitgeweken voor de opnames. Ook werd het Franse geld uitgegeven aan de componist Maurice Leroux, die daar ook vandaan kwam.

En Amère Victoire is een hele knappe film! We zien hoe Brand en Leith, hun strijd om een vrouw voortzetten in tijden van oorlog en een gezamenlijke missie. Hierbij spelen zowel Burton als Jürgens, zoals al gezegd, bijna de rol van hun leven. De constante spanning zit in de wisselwerking, het oogcontact, het constant in strijd zijn met elkaar, soms heel subtiel zonder woorden en soms verbaal sterk. Dat leidt krachtige taferelen waarbij de waanzin van de oorlog samenkomt met de waanzin van een ruzie. Mooie reflecterende dialogen komen ook meer dan genoeg voorbij.

Een mooie humaan, psychologisch oorlogsdrama. 4 sterren

Een wel heel cynische film over soldaten in oorlogstijd. Ik vind het basale plotgegeven ontzettend interessant, maar tegelijkertijd is de uitwerking heel traag, waarbij de film zich bezighoudt met allerlei bijzaken (vooral in het eerste half uur). De personages van Burton en Jürgens worden verextremiseerd om hun rol als element in de grote premisse te vervullen, maar daardoor worden het nooit echt mensen - terwijl juist die menselijkheid het onderwerp van de film zou moeten zijn. 3 *

Traag lopende film met een flinterdunne verhaallijn en weinig actie. Behalve Burton weinig acteer hoogstandjes. Jürgens staat er maar houterig en onnatuurlijk bij.

Zeer aardige film met een mooi en leuk verhaal.

Goed geacteerd en zeer mooi gefilmd.

3,5 ster

vond het een vervelende film.

Twee liefdesrivalen samen in een gevaarlijke missie. Niet bepaaldt echt origineel maar de film is meer dan behoorlijk uitgewerkt en de actiescènes zijn geloofwaardig. Curt Jurgens zit uitstekend in zijn rol en Richard Burton bewijst dat hij op zijn best is als hij lang aan het woord blijft.

"So the fine line between war and murder is distance."

Een meer psychologische en morele Tweede Wereldoorlog-film waarin de Britse legerofficieren kapitein Jimmy Leith (Richard Burton) en majoor David Brand (Curd Jürgens) een gewaagde commando-missie krijgen toegewezen om documenten uit het hoofdkwartier in de Libische plaats Benghazi van generaal Erwin Rommel te stelen. Echter tussen beide heren hangt spanning omdat mevrouw Brand eerst iets met Leith heeft gehad.

Een low-budget mannen-op-een-missie-film dus maar slim genoeg om niet met het vaak voorkomende kameraadschap onderling te komen. Er is geen mythologiseren, in oorlog zijn er geen helden. Er is een klein beetje actie maar niet veel! Er zit ook een liefdesverhaal in de film maar ook deze eindigt verrassend. De iconische Christopher Lee is ook te zien in een bijrol, in deze verder prima oorlogsfilm waar de overlevenden alleen achterblijven met hun eigen schuldgevoelens, angsten en illusies.