Siu Nin Wong Fei Hung Chi: Tit Ma Lau (1993)

Het matige verhaaltje zorgt er bij deze film voor dat je niet de hele tijd op het puntje van je stoel zit. De gevechten zagen er daarentegen (vaak) mooi uit. Ik stoorde me er soms wel aan, omdat het soms gewoon té nep eruitzag. Je kon gewoon duidelijk zien dat ze daar aan touwtjes hingen te bungelen.

Ook een minpuntje aan deze film vond ik de dialogen. Die liepen nooit echt lekker. Ze waren te kort (dit kwam ook door de vele vechtscènes) en werden een beetje overdreven gebracht.

Deze film moet het dus puur van z'n gevecht scènes hebben (met de ongeloofelijke over the top scène aan het eind) en dus niet van z'n sterrencast, dialogen of geweldige verhaal. 2,5*

Deze film kende ik alleen van naam door de KO: Actiescènes die nu op het forum loopt, waarvan ik alleen maar de eindscène van ken.

Bij het zappen kwam ik hem toevallig tegen en hij was nog maar net begonnen, dus kijken die hap.

Iron Monkey is echt een heerlijke Kung Fu film, waarvan het verhaal ietwat dunnetjes is, maar daar kijk je zo'n film niet voor.De vecht momenten doen het hem in deze film, die voor mij echt heel fout aanvoelde, op een positieve manier.Ik weet niet echt of dat de bedoeling was van de makers.Maar een film uit '93 met zulke geluids effecten kun je naar mijn mening ook niet helemaal serieus nemen.Begrijp me niet verkeerd want het is een hele vermakelijke film met hele goede en vooral hele snelle gevechten, die met heel mooi camera werk in beeld worden gebracht.Helaas was het wel de gedubde versie, dus de teksten die ze opzeggen worden dan af en toe wel wat lachwekkend, maar daar heb ik een beetje doorheen geprikt om de ware kracht van deze film in te zien.

Meer van dit!!!!

4*

toffe martial arts film die boven de rest uitsteekt door zijn spectaculaire actiescenes, maar ook weer erg vaag overkomt door de rare dialogen....ik weet niet hoe dat komt maar al die hong kong kung fu films hebben van die dialogen waar soms echt geen touw aan vast te knopen is..zou dat echt zo zijn of komt dat doordat het chinees of kantonees gewoon te moeilijk is om te vertalen?

Maar dat terzijde.....fantastische film die jammer genoeg naar mijn mening te kort is

Desalniettemin toffe film

Waar ik me trouwens ook aan stoorden bij de ondertiteling was de constance vertaling van Ijzeren Aap....dat kunnen ze toch neit menen ofwel ....Ik vind dat nogal schlemielig overkomen om Iron Monkey letterlijk te vertalen en niet gewoon zo te laten......

4*

De naam Woo-ping Yuen staat altijd garant voor oogverblindende, spectaculaire choreografie. Hij is een van de beste, al dan niet de beste. De gevechten van Iron Monkey voldoen dan ook precies aan mijn verwachtingen. Misschien dat ze in de Wong Fei-Hung delen nog net iets mooier zijn, maar gelukkig is Iron Monkey niet zo'n langdradige film. Heerlijk luchtig met typisch Hongkong humor, maar lang niet zo flauw zoals ik in het verleden regelmatig heb gezien.

BIj Hongkong films is de muziek alleen niet altijd in orde. Iron Monkey kent muziek, van Richard Yuen, die niet altijd meegroeit met de beelden. Soms is het een beetje ritme, maar vooral wat fluitinstrumenten die meer dienen als kortstondige effecten, ook al zijn ze dan ook wel melodieus. Niks mis mee maar spectaculaire score kan een vechtscene net dat beetje extra geven, ook al is het maar gewoon percussie. Om een voorbeeld te noemen; het eindgevecht in Wo Shi Hei wordt begeleid door simpele, doch effectieve ritmische synthesizer muziek.

Sze-Man Tsang, die de jonge Wong Fei-Hung speelt, is trouwens een meisje.

Man man man....dat was een hilarische Kung-Fu Film !

Het duurde even voor ik gewend was aan de absurde humor, maar eens ik daar over was kon de pret niet op.

De "over-the-top" gevechtscènes volgen elkaar in snel tempo op, de ene nog spectaculairder dan de voorgaande !

Krijgers buitelen door de lucht, vliegen over daken, werpen kogels...

Dit alles onder het scanderen van de naam van de "move" (gevechtsbeweging...) die ze uitvoeren om hun tegenstander te vloeren.

Zoals daar zijn: "Zwaarddans van de Maagd", "Lo Han's Dubbelzijdige Zwaard", "Wind & Donder King Kong Palm", "Dubbele Vlecht Uit De Zee", "Apenstok", "Peddel van de Visser", "Blinde Stok die Onrechtvaardigheid Opveegt", "Geen Schaduw Kick", enz.....

Het was best verwarrend om de vele ondertitels te lezen tijdens de razendsnelle gevechtscènes.

De spraak, ik denk Chinees, kwam helemaal NIET overeen met de mondbewegingen, alsof de film werd opgenomen in een andere taal en achteraf opnieuw werd ingesproken...?

Dat was best grappig, soms hoorde je nog een hele zin uitspreken terwijl niemand zijn mond bewoog, of was dit misschien bewust zo bedoeld....?

Toen de zus van "Iron Monkey" een sussend liedje begon te zingen voor de herstellende zoon van zijn tegenstander klonk er plots enorm veel galm op haar stem, écht nie te doen !

Buiten het aanpassingsprobleem in't begin kon ik niet veel verkeerd vinden aan deze Oosterse versie van het "Robin Hood" verhaal.

Alle ingrediënten waren aanwezig om hier een grandioos, "over-the-top" Martial-Arts festijn van te maken, met de nodige absurde humor.

7,5/10.

Een goeie en grappige vechtfilm, aanrader !!

Vermakelijk.

Al voelt de film soms meer als een parodie aan dan een eastern Robin Hood, ondanks het 'serieuze' verhaal.

Totaal over de kop gaan zoals bijvoorbeeld Kung Fu Hustle is hier helaas niet het geval, maar tijdens de gevechten trekt niemand zich daar iets van aan.

De draadjes zijn netjes weggepoetst, maar eigenlijk had de choreografie ze niet echt nodig. Want hier zijn ware krijgsmeesters en meesteressen aan het werk.

Zeer goed.

Misschien Kantonees opgenomen en in Mandarijn gezien. Of andersom.

In ieder geval blijven dit soort films leuk en spectaculair. Zelfs de slechtere in het genre zijn nog het bekijken waard vanwege sommige krankzinnige gevechten. Deze is in het genre erg goed en vlot, met niet tè ellenlange gevechten juist gedoseerd door de film.

Irritant de Nederlandse subs met hun 'IJzeren Aap'. Bij Batman staat er toch ook geen 'Vleermuisvent'? Maar ja, de vraag is hoe ze het dàn hadden moeten vertalen?

Dat vond ik wel duidelijk te zien. Niet dat het ertoe doet, zeker in atletisch vermogen doet ze niet onder voor jongens, denk ik. De gevechten van haar waren in ieder geval zeer spectaculair en grappig.

Erg leuke film. Een simpel verhaal, typische Chinese humor en vooral weergaloze martial arts scenes maken het een uitstekende lichtvoetige film die perfect op de plank kan staan naast andere klassiekers als Drunken Master of The Young Master. In de tussentijd vraag ik me wel af hoeveel van de legende van Wong Fei Hung waar is, want dit persoon lijkt in praktisch iedere HK Legends film wel een keer voorbij te komen.

Gevechten zijn om je vingers bij af te likken, erg gaaf. Het verhaaltje eromheen is niet geweldig sterk, maar dat maakt bij dit soort films weinig uit. Het acteerwerk is echter wel wat matig, al werd dit mede veroorzaakt door een aantal povere dialogen. Verder erg vermakelijk, 'dikke' 3*.

Leuk filmpje dit Iron Monkey!

Chinezen hebben een apart soort humor. Het is altijd even wennen, maar vaak uiteindelijk wel leuk. Zo ook hier. Het verhaaltje stelt niet bar veel voor, maar het zijn vooral de gevechten en de manier waarop het in beeld is gebracht, die indruk maken.

Yen en Yu zijn erg goede vechters en laten dat in deze film ook volop zien. Je kunt het hier zo gek niet bedenken of ze gebruiken het hier. De eerste zestig minuten zat de film voor mij op een voldoende, maar dankzij het zeer spectaculaire halfuurtje, dat barst van de mooi over the top gevechten doe ik er nog een halfje bij. Erg mooi gedaan en vooral het eindgevecht op die brandende palen mag er zeker zijn.

3,5*

De humor....., je moet er van houden! Ik vond het in ieder geval heerlijk flauw toen iedereen die iets met apen van doen had gearresteerd werd op voorspraak van de maffe, radeloze gouverneur die ten einde raad was in zijn zoektocht naar de ijzeren aap. Vaak ging dit gepaard met steekhoudende, objectieve (?) beargumentaties zoals: je ziet eruit als een aap, dus meekomen jij! Hetzelfde fijne, cheesy gevoel als bij A Chinese Ghost Story overrompelde mij wederom. Ik ben zeker in voor meer van dit soort onzin!

Uiteindelijk stelt het verhaal niet zo heel veel voor al was het dankzij de humor dus best aangenaam om te volgen. De gevechten zien er uiteraard geweldig uit, vooral het eindgevecht is onwijs spectaculair in beeld gebracht. Hulde! Een dikke 3,5*

Eentje met een flínk stijgende lijn.

Het opent wat aan de krakkemikkige kant. Humor, geluidseffecten en typetjes; het is allemaal even wennen, maar stilaan krijgen dat soort zaken iets aandoenlijks en word je bovendien getrakteerd op de meest adembenemende kung-fu van zo'n beetje elk personage. Dat ook Miss Orchid (dat roterende tafeltje is geweldig) en Wong Fei-hung (de plu, de dansende monnik) van wanten weten, is een duidelijke meerwaarde.

Film dendert vrolijk voort, draaiend op een plotje dat nog niet eens zo gammel is, met als kers op de taart de komst van een nieuwe baas. Het wordt niet alleen leuker, ook wat grimmiger en dat slot op de brandende palen is om in te lijsten. De onzekere start is dan ook allang vergeten in al deze uitgelaten kung fu pret. Kostelijk.

De IJzeren Aap en zijn verzen

Vandaag op een rommelmarkt een hele hoop kung fu flicks op de kop kunnen tikken (voornamelijk uit de Kung Fu Classic Collection maar er zat onder andere ook nog Once Upon A Time In China 1 & 3 bij) en de verkoper had me vrij benieuwd gemaakt naar deze Iron Monkey. Volgens hem de beste film in het genre dat hij had gezien (naargelang het aantal dat hij in zijn stand had staan leek het me wel dat hij er een hoop gezien heeft) en eenmaal thuisgekomen besloot ik de film ineens maar eens op te zetten.

En oh ja, dit mag er zeker en vast wezen. Ik ben altijd meer fan geweest van de kung fu film waar de gevechten 'realistisch' ogen. Ik zet realistisch tussen quotes doordat er via montage natuurlijk een hele hoop aan gedaan kan worden maar ik was nooit echt te vinden voor dit soort wire-fu. De visuele stijl van Woo-ping Yuen (die met Snake in the Eagle's Shadow één van de beste Jackie Chan films afleverde) is echter te mooi om niet te kunnen waarderen. De choreografie is verbluffend en de opbouw van de gevechten vormen een geslaagde climax. Het wordt altijd net iets spectaculairder en zeker de eindbattle op de brandende palen is werkelijk fenomenaal te noemen. Het blijft misschien net iets te lang duren, zo blijven er maar palen opduiken waar onze helden op konden steunen, maar ik vergeef het Yuen direct. Beetje jammer wel dat de film na de dood van zijne excellentie nog even blijft doorgaan. Ik vind het het abrupte einde dat dit soort films meestal hebben (zeker bij Shaw Brothers is dat het geval) altijd wel zijn charme hebben. De slechterik is dood en hop, daar rollen de eindcredits al. Gelukkig blijft Iron Monkey niet te lang doorgaan dus op zich niets op aan te merken.

Iron Monkey is op het eerste zicht een Oosterse variant op het alom bekende Robin Hood verhaal. Aangezien dat één van mijn favoriete jeugdverhalen is, is daar dus weinig op aan te merken. De focus ligt echter niet helemaal op het verhaal maar het vormt nog altijd wel een aangename afwisseling tussen de vele, vele actiescènes. Humor is nog zo'n aspect dat altijd in dit soort films zit maar vaak zijn het eerder nogal flauwe situaties. Niet in Iron Monkey want daar zitten een aantal erg amusante scènes in. Het geeft een lichtvoetige tint aan de film en dat is aangenaam om te zien. Zeker in het begin van de film waar Fox iedereen dat maar iets met een aap te maken heeft (inclusief een echte aap!) begint op te pakken is erg leuk. Donnie Yen ben ik al wel een aantal keer tegen gekomen maar dit is volgens mij de eerste keer dat ik hem zo indrukwekkend vind. De gevechten zijn heerlijk maar het is toch eerder Rongguang Yu als Iron Monkey die echt de show steelt. Heerlijke vechter maar het zou fout zijn om alleen maar deze twee te roemen want ook Jean Wang als Orchid en Sze-Man Tsang (die trouwens het vrouwelijke geslacht heeft in plaats van het mannelijke!) zijn indrukwekkend.

Mijn favoriete kung fu film zou ik dit niet willen noemen, het genre is ook zo enorm groot maar ik neig momenteel net iets meer naar Five Venoms, maar dit is in ieder geval wel een erg degelijke film. De gevechten zijn fenomenaal en de cast mag er ook wezen. Meer van dit!

4*

Zeer vermakelijk.

Het was al laat vandaag en een verschrikkelijk vermoeiende dag. Bijgevolg wil ik 's avonds dan graag al eens wat meer entertainment i.p.v. Arthouse. Deze leek me dan ook erg geschikt en heeft z'n rol meer dan waar gemaakt.

Over het verhaal of de acteerprestaties debatteren lijkt me bij deze film redelijk nutteloos, hier draait het vooral om zijn prachtige actiescènes. Hiervoor had ik nog geen film van Woo-ping Yuen gezien, maar was wel al bekend met zijn choreografieën in Kill Bill en The Matrix. Persoonlijk denk ik dat dit een zegen was voor die films, want "westerse" film staat nog steeds ver achter betreffende gevechtsscènes. Ik kan alleen maar benadrukken dat ik erg heb genoten van de gevechten. Degelijk gefilmd, niet té veel editing, mooie choreografie en naar mijn aanvoelen erg origineel ( geen zekerheid hieromtrent aangezien ik niet echt vertrouwd met dit genre). Vooral de eindscène waarin de zwaartekracht bijna helemaal weg lijkt te zijn vond ik schitterend, je ziet er ook al een mooie voorbode voor The Matrix in. Bij momenten kon er zelfs meer dan een goed lachje af. De Chinese humor is soms nog wat infantiel, maar soms blijkt dat toch nog goed te werken.

Kortom; zeer vermakelijk, uiterst origineel en een aanrader voor een avondje entertainment.

Alhoewel Donnie Yen al een tijdje bezig is, brak hij in 1992 door tegenover Jet Li in Once upon a time in China II. Een jaar later schittert hij in deze Iron Monkey. Zijn opponent Yu Rongguang (Iron Monkey zelf) is blijkbaar wat in de schaduw blijven staan. Ook later tegenover groothelden als Jackie Chan en Jet Li. Ik zie de man wel graag bezig. Net als Li en Chan kan hij gerust een film dragen en gevechten afleveren die zeer mooi om zien zijn. Sterke choreografieën die hier gelukkig mooi in beeld zijn gebracht.

Iron Monkey mist dan wel dat grootse en epische, maar maakt dat goed in datgene waar de film vooral om draait: martial arts. Ik hield nochtans men hart vast toen ik de naam van Tarantino zag verschijnen in het begin van de film. Al was zo te zien zijn rol vooral de verdeling van de film in de VS. Zo te zien de beste zet van zijn carrière.

De film is een aanrader voor liefhebbers van dit genre. En misschien is dit niet de beste kungfu film, maar toch zeker één van de betere.

Ik mocht net de 200ste stem voor deze film uitbrengen op deze website. Ik moet eerlijk toegeven dat ik van begin tot eind genoten heb van deze film. Het tempo is lekker vlot en de vechtscenes volgen elkaar in rap tempo op in deze film waarin zo'n beetje ieder personage wel wat aan kung fu kan.

Voor de liefhebbers is deze film dan ook smullen geblazen. Het plot is wat aan de dunne kant, maar dat is ook wel wat kenmerkend aan dit genre.

Een aanrader voor de martial arts liefhebbers. Ook voor het resterende publiek is dit waarschijnlijk een lekker laagdrempelige kennismaking met het genre.

Blijkt dat ik deze film inhoudelijk niet al te best meer kon nadat ik deze al jaren niet meer had gezien. Stond mij bij dat Donnie Yen het Iron Monkey personage invulde, maar daar zat ik dus behoorlijk fout. Het was dus wel weer eens een keer tijd voor een herziening hiervan, en ondanks dat de film best goed is vond ik het minder dan de eerste keer.

Het verhaal is vrij zwak en ik vond de film soms iets te veel dialoog bevatten. Gelukkig zijn de actiescenes en het stuntwerk vrij goed. Tussendoor was er nog de nodige humor, vooral met zoon Wong-Fei Hong (De persoon in kwestie is schijnbaar een vrouw) en kent de film aan het einde een behoorlijk spectaculair gevecht. Op zich een leuke film als resultaat, maar toch wat minder sterk dan ik eerder dacht.

Blijft genieten.

Al is het telkens weer even schrikken dat Donnie Yen niet de rol van Iron Monkey op zich neemt. Op de één of andere manier vergeet ik dat telkens weer. Gelukkig komt hij nog genoeg aan vechten toe, hij loopt er zeker niet enkel bij als opvulling.

Woo-Ping Yuen blijft toch één van de beste regisseurs in het genre. Zijn typische mix van humor en martial arts, vaak ook in dezelfde scenes, zorgt ervoor dat zijn films toch net wat anders zijn dan de rest. '93 was een gezegend jaar voor de martial arts cinema in Hong Kong, maar nog springen zijn films er een beetje uit.

Verder wat je er van kan verwachten, met vooral de finale als groot orgelpunt. Dat gevecht op de palen is één van de beste in het genre. Toffe film, zo eentje die ik geregeld kan herkijken zonder me daarbij te hoeven vervelen.

4.0* en een uitgebreide review

Goeie film waarin een dokter het als een gemaskerde held opneemt tegen een onderdrukker van het volk. De vele vecht-scenes zijn absoluut spectaculair en razendsnel (vrij simpel in beeld gebracht waardoor ze nog beter tot hun recht komen). De korte speelduur werkt wel in het voordeel van de film hier, want het verhaal stelt niet al te veel voor.

Robin Hood/Zorro in een kungfu jasje. Inderdaad een uitstekende martial arts boordevol actie en humor. Het is trouwens al even geleden dat ik nog iets zag waar ook de humor echt goed werkt in dit genre. Vooral Chief Fox kwam enorm grappig over in de eerste helft. Echt wel goed gelachen bij momenten. Je zou bijna denken dat het een parodie is maar dat is het niet. De gevechten ogen spectaculair mede door gebruik van sterke montage en een hoop special effects. Alle wetten van de zwaartekracht worden getrotseerd maar who cares? Het gevecht op de palen is ongelooflijk om zien. Amusement van de bovenste plank.

Opnieuw gekeken en een halfje omhoog. Wat blijft dit een geweldige film. De snelheid zit er goed in en veel strak geregisseerde vechtscènes. Het eindgevecht is briljant. Sowieso ook veel frisse camerstandpunten en bewegingen. Fijne film met een hoge herkijkwaarde.