Hon Dansade en Sommar (1951)

Winnaar 1e (?) Gouden Beer (Internationaal filmfestival Berlijn)

Boeiende film over de tragische zomerliefde tussen een stadsjongen en een plattelandsmeisje te midden van een vijandige, conservatief-christelijke omgeving in het naoorlogse Zweden. Dit baanbrekende regiedebuut van Arne Mattsson zal wel altijd geassocieerd worden met de toentertijd controversiële zwemscène en de ontblote borsten van Ulla Jacobsson, die kort in beeld zijn, terwijl de film naast een idyllisch verhaal tegelijkertijd een aanklacht is tegen de dominante, intolerante rol van de kerk op het platteland.

Merkwaardig dat zo weinig MM-leden deze historisch belangrijke film gezien hebben.

Mooi drama over een vakantieliefde met noodlottige gevolgen- al in de eerste scene wordt duidelijk dat het niet goed gaat aflopen. Mooi gefilmd en ook goed geacteerd: Ulla Jacobsen is prima gecast als verlegen meisje, Folke Sunquist overtuigt als wat meer wereldwijze stadsjongen. Ook een leuke rol van Edvin Adolphson als de laconieke oom.

Interessant te zien hoe Zweden, eigenlijk West-Europa, veranderd is in iets meer dan halve eeuw tijd. Zweden is nu een van de meest liberale landen van Europa, maar in de jaren 50 heerste er nog een benauwende cultuur, althans op het platteland, waarbij brave jongelui, die niets liever doen dan een al even braaf theaterstuk opvoeren, worden tegengewerkt door een conservatieve geestelijke. De regisseur had weinig op met dit soort plattelandsdominees, zoveel is wel duidelijk: uit de weinige scenes met hem blijkt een diepe afkeer.

Zoals al opgemerkt dankt Hon Dansade en Sommar zijn faam vooral aan de korte naakstscene, dat moment wordt zelfs op de cover gezet, maar daarmee wordt de film toch tekort gedaan, want het is toch een sterk drama. En nog steeds actueel: de locatie en de spelers zijn in de loop der jaren dan wel veranderd, maar soortgelijke verhalen spelen zich heden ten dage natuurlijk nog steeds af op heel veel plekken in de wereld.