Uchiage Hanabi, Shita kara Miruka? Yoko kara Miruka? (1993)

Niet bepaald eens met MR hier boven mij.

In deze film is zeer duidelijk de stempel van Iwai terug te vinden. Hopeloos romantisch en klein filmpje, met veel popliedjes en zelfs visueel al genoeg typerende kenmerken van Iwai.

Toegegeven, visueel is het vaak drakerig slecht. Zal wel een pover cameratje geweest zijn waarmee deze film is geschoten. Toch zat ik vaak te denken dat wanneer je de shots zou letterboxen het al een pak mooier zou ogen. Daarnaast ook al veel gespeel met lichtinval en fuzzy filtertjes (tijdens het vuurwerk). Elementen die in z'n latere films volop zullen weerkeren.

Het verhaaltje is best leuk, vooral de switch halverwege durf ik best origineel noemen, vooral dan omdat het nooit blijkt om een droom te gaan ofzo, gewoon een what-if realiteit waarin de film verdergaat. Aardig geacteerd ook van de kindjes, die best jong lijken om achter meisjes aan te lopen, maar het maakt de film er wel een stukje liever en puurder op.

Kon ook best lachen om de quest naar het vuurwerk, het viertal verraadt ook Iwai's link met manga. Dat en natuurlijk de yell naar Sailor Moon

Verder ook leuk om de riedeltjes van Super Mario World op de achtergrond (en soms ook vol in beeld) te horen.

Klein, kort filmpje dat schattig is en kort genoeg om het effect niet te laten verwateren. Zou het een 3.25 willen geven, in dit geval rond ik graag naar boven af. Al is het maar omdat hier volgens mij voor het eerst de stempel van Iwai écht duidelijk te zien is.

PS: en altijd leuk om Tomorowo Taguchi weer eens voorbij te zien lopen. Was vast nog aan het uitblazen van Tetsuo

3.5* (maar eigenlijk 3.25*)

Een flink stuk beter dan Fried Dragon Fish. Het waarom van de scenariovorm (met twee verschillende gevolgen als een zwemwedstrijd net anders was gelopen) is me niet duidelijk, maar het deed wel wat met de film. Voor die wisseling was het wel aardig, na die wisseling een stuk beter. Het werd een film als een mooie jeugdherinnering. Lief en onschuldig en een beetje melancholisch. Door de lelijke lowbudgetlook is iets beter heen te kijken, maar die zit de film nog steeds wel wat in de weg.

3.0*, vooral dankzij de laatste helft.

Erg mooi filmpje. De kwaliteit van de camera mag dan brak zijn (en die goedkope look doet soms echt afbreuk aan de film) maar Iwai probeert er wel leuke shots mee te schieten. En, zoals Onderhond al aangaf, ongetwijfeld was dat nog beter tot recht gekomen in een breder formaat. De switch halverwege is origineel te noemen, vooral doordat je als kijker nooit weet of dit een soort droom is, of gewoon hetzelfde verhaal maar net anders verteld. Verder gewoon een lief filmpje, een sfeerschets op een zomerse dag met ontwapenende kinderen. Het minste aan de film is nog wel de geringe lengte, dit had van mij best langer mogen duren. 3,5*.