The Legend of Tarzan (2016)

“Bring it to me.

Bring him to me.

And you shall have your diamonds.”

Als kleine knaap mocht ik wel eens in de winkel een stripverhaal uitkiezen van mijn moeder. Dan koos ik steevast voor zo’n tot de verbeelding sprekend stripverhaal van Tarzan. De heerser over de jungle die zich verplaatste via lianen en heerste over zijn wilde medebewoners in de jungle. Ook die films uit de oude doos met Johnny Weissmuller konden me bekoren. Weismuller was vergeleken met de Tarzan uit deze film wel indrukwekkender. En dan bedoel ik op het gebied van borstomvang en ontwikkelde biceps en triceps. Deze Tarzan lijkt een maatje kleiner en had zich al aangepast aan de moderne maatschappij. Geen “Me tarzan. You Jane” toestanden dus. Nee, deze Tarzan luistert liever naar de naam John Clayton (Alexander Skarsgard). Een gedistingeerde Engelse heer die statig op zijn twee benen rondloopt en welbespraakt zijn medemensen te woord staat. Beschaafd met andere woorden.

Maar dat is dan buiten Leon Rom (Christoph Waltz) gerekend die Afrika afschuimt op zoek naar waardevolle diamanten om de expansiedrang van de Belgische koning Leopold II te kunnen bekostigen. Rom is een vastberaden globetrotter die voor niets terugdeinst en over lijken gaat als hij daarmee zijn doel kan bereiken. Het obstakel tussen hem en de waardevolle diamanten is Chief Mbonga (Djimon Hounsou) die maar één wens vervult wil zien in ruil voor de diamanten. En dat is dat Tarzan aan hem wordt overgeleverd. Tijd dus voor Rom om geslepen plannen te smeden en de heer van de jungle op een pientere wijze naar het donkere Afrikaanse continent te lokken. Dat deze joelende junglebewoner het gezelschap van zijn lieftallige vrouw Jane (Margot “Focus” Robbie) moet dulden, is een bijkomende kopzorg.

Is “The Legend of Tarzan” een slechte film? Neen, niet echt. Maar het is dan ook weer geen bovenste beste film. Het ziet er soms een beetje gedateerd uit. Ook al wordt Tarzan in een totaal andere tijdsgeest geplaatst en is zijn houding ten aanzien van de inboorlingen in Afrika niet autoritair te noemen. En zelfs Jane is niet meer zo’n teergevoelig blondje die gillend het oerwoud uit rent op het moment dat het eerste minuscule wilde dier zich laat zien. Uiteindelijk ontplooit de film zich als een doorsnee Tarzan verhaal waarbij de schrik van de jungle zijn vrouwtje moet zien te redden uit de handen van de slechteriken. Zo ging het eraan toe in de stripverhalen en de oudere films. Dus zo legendarisch is het allemaal niet meer.

Dat Tarzan er niet echt uitziet alsof hij probleemloos de oerkracht van de Mangani kan weerstaan en eigenlijk onder de mokerslagen van zo’n belager niet zou misstaan als vloerkleed in één of andere hut in de brousse, kon ik nog door de vingers zien. Het gaat tenslotte om een legende. Een onaantastbare en onoverwinnelijke superheld wiens status iconische proporties heeft aangenomen. Dat deze groep gorilla’s er niet overtuigend uitzagen, viel me het meeste op. Vergeleken met “The Jungle Book” zag de CGI van de wilde dieren er somtijds echt belabberd uit. Die troep struisvogels die zich “Jurassic Park”-gewijs voortbewogen, zagen er dan wel weer schitterend uit. Waar mijn rationeel verstand niet bij kon, was de manier waarop de achtervolging werd ingezet op de voortsnellende trein met behulp van lianen. Welk ingenieus systeem hierachter zat, kon ik niet direct uitmaken. Maar het zag er toch wel echt belachelijk uit.

Voor een gezellige filmavond is “The legend of tarzan” geschikt materiaal. Er zit voldoende actie in verwerkt. En Samuel L. Jackson zorgt weeral voor de komische noot. Margot Robbie ziet er weer adembenemend uit als de “vrouwe in nood”. En de confrontatie tussen Tarzan en de stam van Mbonga was schitterend tot op het moment dat de gedigitaliseerde gorilla’s zich ermee bemoeien. De makkelijkste rol was weggelegd voor Waltz. Die moest gewoon zich zelve weeral spelen. Een groot acteur, maar ik zie geen afwisseling. Maar ondanks alles is en blijft Tarzan een levendige legende.

2.5*

Het begin belooft misschien nog een spannende film, maar niets blijkt minder waar. De flashbacks halen alle vaart uit de film en maakt het erg rommelig. Tarzan is erg matig uitgewerkt en komt nogal knullig over, zeker als we hem bekakt Engels horen praten. Jane heeft evenmin enige diepgang en hun relatie kent geen chemie.
Waltz speelt een erg voorspelbare rol, die hij bovendien al tig keer eerder heeft gespeeld. Ten slotte zijn ook de special effects erg matig, met als dieptepunt de scene waarin ze op de trein slingeren.

Slecht.

Eerste vijf à tien minute gaven me nog een heel heel klein beetje hoop op een vermakelijke rit, maar helaas. De film kabbelt wat door met af en toe wat kinderlijke actiescènes en geforceerd drama. Weinig tot geen hoogtepunten, finale is ook heel povertjes.

Komt daarbij dat de cast helemaal niet tot de verbeelding spreekt. Alexander Skarsgård bromt maar wat rond, totaal totaal geen emotie, die vent. Margot Robbie is eye candy zonder inhoud, Samuel L. Jackson en Christoph Waltz vallen in herhaling, niet voor de eerste keer.

Verder is de film ook gewoon niet mooi om te zien. CGI is best fake, bepaalde scènes zien er echt niet uit. Vooral in combinatie met slechte regie tijdens actiescènes valt hier bitter weinig te genieten.

1,5

Best leuke avonturenfilm, levendig en onderhoudend, maar wel jammer dat men weer eens te nadrukkelijk leunt op doorzichtige CGI-effecten. Daarnaast begint de film door een rommelige flashback-structuur vrij stroef en is Alexander Skarsgard behoorlijk miscast als Tarzan. Gelukkig zijn de overige rollen beter ingevuld en wordt de film gaandeweg steeds leuker, resulterend in een spannende en spectaculaire finale.

Alle speciale effecten en het feit, dat de hele dierentuin voorbijkomt, kunnen niet verhelen dat dit een film is die qua amusementswaarde ver achterblijft bij de oorspronkelijke Tarzan-films met Johnny Weissmuller. Het warrige verhaal is aan de zwakke kant en Alexander Skarsgård is serieus miscast. Het wordt tijd om te stoppen met het maken van Tarzan-films.

Gek geesteskind.

Soms heb je bij een film te hoge verwachtingen. Dat mag als het een franchise betreft die al meer dan 100 jaar bestaat. Nou ja, in boekvorm allereerst. Maar sinds 1918 bevolkt de koning van de jungle regelmatig het witte doek en televisiescherm. Met afwisselend succes, dat wel. Het geesteskind van schrijver Edgar Rice Burroughs wordt ditmaal vertolkt door Alexander Skarsgård. Nu is die wellicht wat minder indrukwekkend dan zijn vader, hier hoeft hij het sowieso niet te hebben van enig acteertalent. Om de Zweed een miscast te noemen gaat wat ver, maar echt overtuigend is hij ook niet. En dat moet wel. Zeker met zoveel beroemde voorgangers.

Het verhaal begint best aardig en doet gelijk denken aan 'vreemde eend in de bijt': Greystoke: The Legend of Tarzan, Lord of the Apes. De film uit 1984 werd eveneens door kenners gezien als een die dicht bij het origineel bleef. De huidige The Legend of Tarzan doet dan ook realistisch aan, in eerste instantie. Maar zodra Tarzan terugkeert naar Afrika wordt het snel minder. Op wat mooie locatie-shots na doen de green screens bijna pijn aan de ogen en blijken sommige dieren wel heel erg uit de computer getoverd. Het draagt absoluut niet bij aan een geloofwaardige belevenis en werkt eerder afleidend. Uiteraard werd Tarzan vroeger ook in de studio opgenomen, maar dat het er anno 2016 nog steeds nep uitziet is jammer.

En onnodig ook. Maar de film blijkt vooral simpel formulewerk te zijn waarbij de CGI gaandeweg de overhand neemt en John Clayton zich als Spiderman ontpopt. Zo doen de scènes waarin Tarzan er op los slingert denken aan de gemaskerde redder en heeft het hoopvolle begin plaats gemaakt voor de zoveelste superheldenfilm, inclusief Samuel L. Jackson. De enige die nog een klein beetje verschil weet te maken is Christopher Waltz, die weliswaar zijn bekende trucje doet. Tevens weten sommige 'special effects' gelukkig wél te werken. Niet alles in de jungle doet gek aan, zeg maar.

Redelijk.

De blu-ray bevat een DIGITAL HD Ultraviolet voucher waardoor je de film overal kunt kijken op je favoriete apparaat. Naast de hoofdfilm bevat het bonusmateriaal een drietal mini-docu's waarin onder andere de virtuele jungle uit de doeken wordt gedaan. Het audioformaat van de hoofdfilm is Dolby Atmos.

Met dank aan Warner Bros. voor het recensie-exemplaar.

Eindelijk eens een Tarzan film die mij wel kon aanspreken al mocht het soms allemaal ietwat rauwer zijn voor mij. Ik vind Alexander Skarsgård wel de geknipte acteur om de rol van Tarzan te spelen. Gespierd en er een beetje dom uitzien, ideaal! Samuel L. Jackson vond ik geen al te beste rol spelen. De ster van de film is evenwel Christoph Waltz die een van de sterkste personages neerzet die ik dit jaar al gezien heb. Camera- en stuntwerk zijn ook indrukwekkend. 4,5 sterren en kanshebber voor mijn persoonlijke top 10 van 2016. Alleszins een van de beste avonturenfilms die ik dit jaar heb gezien

Uitstekend actie/avontuur/drama/romantiek film...

Uitstekend verhaal...

Uitstekend mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Uitstekend 3D, schitterend...

Uitstekend geluid/muziek Dolby Digital met 7.1....

Uitstekend acteerwerk...

Uitstekend camerabeweging...

Heerlijk genoten...

Top!!!

The Legend is nergens echt indrukwekkend.

Het verhaal van Tarzan is erg bekend. Zelfs al heb je nog nooit geen Tarzan gezien, weet je wie het is. Zijn roep, zijn band met de dieren en natuurlijk is het geen Tarzan zonder dat de man door de Afrikaanse jungle slingert. The Legend of Tarzan heeft een interessant verhaal. Helaas wordt daar veel te weinig mee gedaan. En dat is met meer elementen in deze film. Met de legende, het verhaal en de personages. De film kent ook een hele rare pacing. De actie scenes zijn in een flits voorbij, de flashbacks halen het tempo ontzettend naar beneden en zijn verder ook totaal niet van belang voor dit verhaal.

De enige die er nog wat van probeert te maken is Waltz. Maar dat is zeker niet dankzij het script. Skarsgård komt totaal niet overtuigend over als Tarzan. Robbie doet het best leuk, maar er wordt nauwelijks gebruik van haar talent gemaakt.

De beelden maken af en toe best veel indruk. Vooral shots van de omgevingen zijn een lust voor het oog. Het kleuren pallet wat Yates en zijn DP hebben gekozen is dan weer erg lelijk. De actie is best leuk, maar wordt een beetje verziekt door ietwat te opzichtige CGI momenten die je toch wel wat uit de film halen. De muziek is prima en ook is de sounddesign van een hoog niveau.

Deze vertelling van Tarzan heeft het gewoon niet. Op narratief vlak is er ondanks een geweldig uitgangspunt gewoon te veel mis, waar het technisch, buiten de color timing om, toch best goed in elkaar zit. Typisch geval van hier had veel meer in gezeten.

Redelijke film waarin Tarzan onder valse voorwendselen terug naar de jungle wordt gelokt. Het toch al wat simpele verhaal mist nogal wat vaart (ook vanwege de montage waarin het klassieke Tarzan-verhaal via flashbacks wordt verteld). Een goed begin en een actie-vol einde. De film ziet er mooi uit en de cast bestaat uit aardig wat bekende namen. Een kleine 3.0 sterren.

Man man man, wat een vreselijk slechte film is dit zeg.
Ik weet niet wie er aan de montageknoppen heeft gezeten maar ik heb zelden een film gezien waarvan het verhaal zo slecht naar voren kwam. De film springt van de hak op de tak, flashbacks zonder enige toegevoegde waarde en eigenlijk is de film niet meer dan dat een man z'n vrouw moet redden die in handen is gevallen van de slechteriken.

Een slechterik die ik trouwens normaal gesproken heel hoog heb zitten maar deze keer bakt Waltz er ook weinig van. Komt nog bij dat hij deze rol nu ontelbare keren heeft gespeeld na z'n verbluffend goede optreden in Inglourious Basterds.
Skarsgard ziet er wel goed uit maar mist totaal het charisma om Tarzan te vertolken. Ook een waardeloze rol. Samuel L. Jackson is alleen maar irritant, Margot Robbie gaat nog wel.
Laat ik verder maar geen woorden meer verspillen aan dit gedrocht, voor de mooie natuur die in de film zit geef ik nog anderhalve ster.

Dacht eerst dat het een remake ging zijn, maar dit was niet het geval. Zo was het wel eens een ander verhaal. Het was geen slechte film, maar echt waw vond ik hem ook niet, misschien mocht hij een tikkeltje korter.

De film zag er zeker niet slecht uit en de cast deed het ook prima.

Een leuke avonturenfilm, geen meesterwerk, maar toch wel eens het bekijken waard.

Aangezien ik deze film nu een paar keer heb gezien, begon ik me toch echt af te vragen waarom deze film minder dan 3 sterren gemiddeld heeft. Na een beetje scrollen door de 46 meningen, zie ik dat het per persoon toch relatief veel verschilt. De enige component die overheerst is het verhaal wat oppervlakkig is. Goed, daar kan ik inkomen.

Doch wordt dit gecompenseerd door de gekozen historische invalshoek (George Washington Williams, gespeeld door Samuel L. Jackson speelt een sleutelrol in de geschiedenis van de Congo onder gezag van Leopold II, Leon Rom, gespeeld door Christopher Waltz gold als inspiratie voor Kurtz in de klassieker Heart of Darkness, de aanwezigheid van de Force Publique), wat juist weer veel gewicht geeft aan de film en haar verhaal.

Daarbij spelen Samuel L. Jackson, Christopher Waltz en Alexander Skarsgard alle drie meer dan behoorlijk, is het visueel genieten (Tarzan vs. Akut is toch wel heel mooi weergegeven hoor). Ik ergerde me enkel aan de geforceerde rol van de geëmancipeerde Jane, al speelt Margot Robbie zelf wel oke.

Ik had aanvankelijk een andere film voor ogen waarbij Tarzan jeugd met en door de apen, de ontmoeting met Jane, enz (nogmaals) uit de doeken ging worden gedaan. In de plaats krijgen we een stuntelige poging om Leopold II, koning der Belgen eind 19e eeuw, goed door het slijk te halen. Nu niets mis met dit laatste, want die man had wel wat op zijn kerfstok, maar maak dan het aub ook wat serieuzer, ondanks het feit dat een ander plot op zich wel verfrissend kan zijn.

Zeker ook geen slechte film. ik heb me zeker wel vermaakt en de 2 uur vlogen weliswaar voorbij. Maar hoogstaand of perfect kun je het allerminst noemen. Yates, ook bekend van onder andere een aantal Harry Potterfilm, houdt het vrij standaard en stereotiep. Geen film die de filmgeschiedenis zal ingaan, maar voor een keertje is het best ok. Op zich ben ik wel gebaat met af en toe een flashback in een film op voorwaarde dat ze een meerwaarde betekenen, maar hier had ik dat dus niet en haalde het de vaart uit de film. Wel positief is dat bijvoorbeeld slavernij en het koloniale bewind even wordt belicht in de film. Ook de shots van Afrika waren de moeite.

Skarsgard is een mooie Tarzan, fysisch althans en Margot Robbie mag er zoals steeds zijn. Best wel een sterke rol van haar. Christoph Waltz blijft in elke film die ik al van hem zag indruk maken. De actiescènes waren wat over the top, maar dat was te verwachten. De duels met bvb de gorilla's werden mooi in beeld gebracht. De eindscènes waren spectaculair, maar ook niet meer dan dat. Visueel zeker wel ok, maar er echt van opkijken deed ik niet.

Matige film dus, goed voor een keertje, maar eentje die ik wellicht snel zal vergeten. Zwevend rond de 3,0*.

Gemiste kans.

Ik had me niet echt ingelezen op deze film, dus was ook compleet verrast dat het niet echt een remake is van de Disney klassieker, maar een soort vervolg daarop. Had van tevoren ook niet de samenvatting of iets dergelijks gelezen, dus het kwam allemaal wel verrassend aan eigenlijk.

Skarsgård is best op dreef als Tarzan, maar niks om over naar huis te schrijven. Leuk om L. Jackson weer te zien en ook Robbie is prima in haar rol. Waltz is ook een goede keuze als schurk, heeft ook altijd wel een soort slechte charme. Kort gezegd, aan de cast lag het niet.

Het is vooral het verhaal zelf dat niet echt werkt. Met een aantal flauwe flashbacks die de Disney klassieker moeten voorstellen is het verhaal zelf ook best rommelig. Scenes komen soms compleet uit de lucht vallen, er is geen goede structuur.

Het is uiteindelijk dan ook het zoveelste red-het-meisje verhaal dat, ondanks de omgeving, erg voorspelbaar is en nergens iets doet om leuk uit de hoek te komen. Alles doen ze eigenlijk al, en Yates heeft niet veel moeite gedaan om zijn film speciaal te maken.

Effecten zelf vallen ook regelmatig door de mand. Met een budget van 180 miljoen verwacht je grootste dingen, maar op een aantal knap geschoten avonturenscenes na is het best houterig. De veel te snelle en onrealistische bewegingen van Tarzan soms bijvoorbeeld.

Er zit veel detail in de dieren, maar de bewegingen zijn ook best houterig hier en daar. Wat dan wel goed gelukt is, zijn de omgevingen van het oerwoud en de oude steden + oud Engeland. Allemaal wel helder en leuk neergezet. Waarschijnlijk is daar dan ook het meeste budget in gegaan.

Met een beter verhaal en wat betere effecten, met wat meer leuk avontuur en actie was dit vast beter gelukt. Nu lijkt het alsof er te zwaar in is geknipt en is het simpelweg te oncreatief.

Een klassieke Tarzan in een modern jasje!

Aan de opzet Tarzan is een held en de uitbuiters van Afrika zijn slecht wordt nergens getornd. Het is dan ook geruststellend om te zien dat in een ideale wereld. Tarzan en de dieren terug slaan en dat doen ze op een uiterst onderhoudende manier.

Verder is de cast uitstekend. Skarsgård is een norse maar overtuigende Tarzan. Robbie moet de nodige Girlpower aan Jane geven maar haar personage is daardoor nogal eendimensionaal. De uitvoering van Robbie is echter uitstekend en samen met Skarsgård is er gelukkig de nodige chemie.

Dan is er nog Jackson die zorgt voor de nodige humor en Waltz doet als boef wat hij eigenlijk altijd doet.

Alles bij elkaar geeft deze Tarzan precies wat je ervan mag verwachten. Veel actie, mooie decors en redelijk tot goed acteerwerk.

Enig punt van kritiek is dat er een kwartier af had gemogen en dat aapje Cheetah in geen velden of wegen te bekennen is en dat vind ik met mijn Avator toch erg jammer.

Boven gemiddeld.

Hierop wil ik graag enige toelichting geven.

Daar was meer dan een reden voor.

Men wilde Tarzan hier meer laten aansluiten bij het originele personage uit de boeken van Edgar Rice Burroughs.

In die boeken komt er in geheel geen chimpansee voor, maar heeft Tarzan wel een piepklein aapje (met lange staart) te vriend, genaamd N'Kima.

Helaas ontbreekt dat in de film ook .

De chimps die we in de oudere Tarzan films zien zijn er dus door de filmmakers bijgesleept, en lang gebleven.

Bovendien bracht het werken met echte chimps grote risico's met zich mee.

Het zijn , vooral wanneer ze ouder worden, gevaarlijke en vaak humeurige dieren.

Veel acteurs en actrices die aan de Tarzan films meewerkten hebben dat aan den lijve ondervonden.

Om er een paar te noemen: actrice Maureen O'Sullivan, die in zes films aan de zijde van Johnny Weissmuller speelde, liep heel wat beten op van de chimps die de rol van Cheetah vertolkten.

Die moesten niks van haar hebben, en vielen dikwijls uit jaloezie naar haar uit wanneer ze te dicht in de buurt van Weissmuller kwam.

Voor Weissmuller hadden ze meer dan respect.

Die gaf bij de eerste tekenen van agressie bij kennismaking met de chimps een klap op de neus van het dier, met het heft van zijn mes, en hoefde later wanneer zoiets weer eens op leek te komen alleen maar zijn hand naar het mes aan zijn zij te brengen om de chimp onmiddellijk op andere gedachten te brengen.

Maureen O'Sullivan zei in een interview ooit dat ze altijd wel een "verse" beet van een chimpansee had, terwijl de vorige nog aan het genezen was...

Een Tarzan acteur die ook flinke bijtwonden van een chimp (in zijn gezicht) opliep was Mike Henry.

Bij de opnames van "The Legend of Tarzan" werden er bovendien in het geheel geen echte dieren gebruikt.

(Hoofdrolspeler Skarsgard zei dat hij er op de filmset geen een gezien had)

Ook wel een beetje jammer m.i.

Een paar echte olifanten had ik er toch wel graag in gezien.

Voor een perfecte connectie met je avatar kun je nog wel terecht bij "Tarzan The Ape Man", uit 1984.

Daarin speelt een grote orang oetan mee, ook al hoort die in feite niet thuis in Afrika, waar het verhaal zich afspeelt.

Datzelfde was overigens ook het geval met andere dieren in die film, zoals Indische olifanten etc.

De film werd voor een groot deel opgenomen in Sri Lanka.

Ook in de tijd van de stille film doken orang oetans wel eens op in de Tarzan films, w.o. een destijds heel beroemde: Joe Martin genaamd, die ook in andere films te zien was.

Een tegenvaller. Ik ben niet vies van wat Hollywood opsmuk, maar dit ging over de grens. Okay, het verhaal is dun maar daar had ik op gerekend en hoeft geen bezwaar te zijn als er andere kwaliteiten in zitten. De cast speelde redelijk, niet slecht, niet goed. Het was de regie die de film in mijn ogen een verkeerde richting op heeft gestuurd. Het is té gestileerd. Elke haarlok zit goed, dan waait er weer net die perfect zachte wind van voren, de krassen en schrammen zijn te zichtbaar perfect geschilderd, er gang continue een mysterieuze wolkenlucht en in elke film is de scene perfect met kunstlicht in beeld gebracht. En dat maakt het geheel voor mij zo niet passend dat ik het moeilijk kan verdragen. Het stoorde me hier, terwijl ik daar vaak niet veel last van heb. En dan is er de special effects. Die zijn gewoon onder de maat. Het is te opzichtig in elkaar geknutseld en staat ver weg van wat in 2016 mogelijk was. Ook de decors en lucht scenes zijn te veel bewerkt waardoor het mij niet meer kon pakken. En dat terwijl de namen die er aan meegewerkt hebben er niet om liegt. En als je dan toch op de special effects let: even speciale aandacht voor de vlinder die om Jane vliegt op de boot. Dat moet een weinig talentvolle stagiaire zijn geweest, zo zichtbaar is het dat de vlinder er later opgeplakt is . Wat mij betreft hadden ze er beter een echt animatie film van kunnen maken, dan had ik het waarschijnlijk veel beter kunnen verteren.

Betekent dit dat het een verschrikkelijke film is? Nee, dat denk ik niet. Het is vermakelijk. Zeker als je je niet stoort aan de special effects en het 'kunstmatige' wat in de hele film zit. Mij kon het niet pakken en ik zal de film snel vergeten. Daarom twee magere sterren.

Het verhaal heeft niet veel om het lijf maar de beelden zijn prachtig. Een genot voor het oog deze film. Let maar niet teveel op de onwaarschijnlijkheden.

Ik begrijp niet wat veel mensen verwachten van een Tarzan film. Ik vond het gewoon goed.

Al een tijdje geleden gezien, maar nog niets erover geschreven. Ik had er niet zoveel zin in, de film sprak me maar weinig aan omdat het allemaal nogal weinig origineel aanvoelde. In de tussentijd ben ik alweer veel van de film vergeten, wat verder ook niet echt bepaald een goed teken is. Kortom, ik heb hier erg weinig mee. 1*.

Ik had al gelezen dat de film geen hoogvlieger was, dus mijn verwachtingen waren al behoorlijk minder geworden. Uiteindelijk bleken zowel ik als mijn vriend de film niet bijzonder te vinden, maar hij is ook niet slecht. Het punt is alleen dat je meer verwacht van zo’n film, het is dus jammer dat het een middelmatige film is geworden. Het verhaal is niet bijster bijzonder, en de introductie was matig. Aan de ene kant probeerden ze de beginselen van Tarzan te introduceren, maar niet goed genoeg. Ik miste een stukje origin story. Meeleven met de personages lukte dan ook pas tegen het eind en eerlijk gezegd voelde ik de chemie ook niet. Ook voelden sommige rollen aan als enorme clichés. Al met al een oké film, maar ik had hem niet in de bioscoop hoeven zien.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Deze film herzien.

De rol van Alexander Skarsgard als Tarzan is uitstekend gecast, toen had hij het charisma daarvoor.

Aan hem lag het niet.

Wat deze film parten speelt, is de veelal zwakke Cgi.

En er had zoveel meer in kunnen zitten.

Sommige momenten zijn best spectaculair.

En een prima cast.

Een redelijke verfilming.