Giallo a Venezia (1979)

Lijkt als onze alledaagse giallo te beginnen, tot we ons bij een kwartier beginnen te realiseren dat we vanaf de vijfde minuut in een soft-porno te zijn terechtgekomen inclusief uitermate coole soundtrack.

Aaah na vijftien minuten gaat de inspecteur weer op onderzoek uit en slaat de killer (ditmaal gemaskeerd door weerspiegelende zonnebril) weer toe.

Tsja de verhouding kinky soft-porno/giallo thriller is hier zo'n 50/50.

Nu vind ik de dames in kwestie bepaald niet lelijk en mede door de soundtrack mogen we het toch wel bovengemiddeld noemen in het genre.

Het moordonderzoek dient vernamelijk om wat scenes aan elkaar te breien.

En dan onze killer!!! Die gaat zo grof te werk dat zelfs ik (en ben wel wat gewend) af en toe even moet slikken.

Sleazy, ranzig, kinky, cool..hoog tijd voor een mooie re-release want voor zover ik weet gaan er alleen nog wat oude VHS-tapes van rond.

Een giallo en afgaande op de vele expliciete erotische scènes en de verregaande gore is het wellicht één van de meest pornografisch getinte en shockerende films uit dat subgenre. Het bekijken van de film is een bevreemdende ervaring.

Typisch voor het subgenre is het ontbreken van een uitgebreide en ingewikkelde verhaallijn. In deze film is die lijn ook erg dun. Met de zin 'een mysterieuze seriemoordenaar gaat stevig tekeer' is het verhaal al heel behoorlijk samengevat.

De scènes om de verhaallijn heen zijn gevuld met minutenlange erotiek, met lachwekkend politie speurwerk en met fantasieloze dialogen. En hoewel het vele naakt goed te versmaden is, zijn de kills de echte hoogtepunten in de film. Tijdens de afleidende praat- en seksscènes keren de gedachten na een minuutje of wat al weer onbedwingbaar terug naar het leitmotiv. Kills willen we zien! Grandioze kills willen we zien! En die kills zijn het aanzien meer dan waard. Zelden heb ik ze zo pervers ingewreven gekregen. Heftig.

In een gemiddelde giallo valt bij gebrek aan een degelijk verhaal altijd genoeg te genieten. Zo is er dan altijd nog het schone camerawerk en de kunstzinnige cinematografie om je hart aan op te halen. In deze film is die vorm van genieten niet aanwezig. We moeten het doen met expliciete seks en brute gore. Ook leuk, maar de typische giallosfeer ontbreekt hierdoor wel. En dat is een groot gemis.

En zo hobbelt de film op sfeerloze wijze via seksscène, brute gore en onderzoekende dialoog naar het einde, dat zowaar nog een verrassinkje inhoudt met betrekking tot de moordenaar en de moorden. Toch nog even een leuke intellectuele afleiding in een film vol geestdodende erotiek en shockerende gore. De geest wil af en toe ook bediend worden. Naast knap camerawerk en mooie cinematografie, miste ik dat afleidende elementje nog het meest.

Op deze vermakelijke film ben ik gekomen vanwege de "Top 300 Horrorfilms" georganiseerd door "alexspyforever" en deze film (die overigens niet in de "Top 300" terecht is gekomen) werd ingebracht door "wendyvortex". Toen ik de filmposter zag staan op "Letterboxd", had ik gelijk al zoiets van "Die moet ik zien", want de combinatie van moord, erotiek en de jaren 70 zie ik graag. De film staat betiteld als een Thriller / Horror film, maar persoonlijk vind ik Thriller / Erotiek film meer van toepassing, maar door een drietal brute moorden (op verschillende wijze) kan ik Horror wel begrijpen.

Langs de Venetiaanse haven vindt een dubbele moord plaats op een jong getrouwd stel, architect Fabio (Gianni Dei) wordt neergestoken met een schaar, terwijl zijn vrouw Flavia (Leonora Fani) verdrinkt in de haven. Het feit dat Flavia door de moordenaar uit het water werd getrokken, nadat ze verdronken was, intrigeert inspecteur Maigret De Pol (Jeff Blynn) en zijn assistent Maestrin (Eolo Capritti). Terwijl ze bekenden van het paar, zoals hoer Marzia (Mariangela Giordano), gaan onderzoeken, ontdekken ze al snel dat Fabio in feite een door seks geobsedeerde drugsverslaafde was, die alleen seksuele bevrediging kon bereiken door geweld en ziek voyeurisme. Tijdens het onderzoek begint Marzia dreigende telefoontjes te krijgen van een ex-geliefde en kort daarna wordt een reeks brute moorden in gang gezet.

"Giallo a Venezia" opent onmiddellijk met de aanblik van Fabio die een aantal keren in zijn kruis wordt gestoken en ook zie je Flavia in het water spartelen en een schijnbare dader, te weten Bruno Nielsen (Vassili Karis), die een goede vriend (eigenlijk meer) was van Flavia. Dit allemaal in circa 15 seconden, waarna je ze dood aan de kade ziet liggen en de politie aanwezig is met onderzoek. Vandaar begint Maigret De Pol (die eruit ziet als een combinatie van het muzikale duo "Hall & Oates") samen met Maestrin (een soort van Kojak) het onderzoek, waarbij ze in eerste instantie een oude man met een verrekijker ondervragen die zogenaamd niets heeft gezien (wat naderhand natuurlijk wel het geval blijkt te zien).

Het verhaal weet best te vermaken en te boeien (spannend wordt het wel nergens) en het wordt naarmate de tijd verstrijkt ook steeds beter en eigenlijk ook steeds grover. In de eerste 30 minuten worden vooral de hoofdrolspelers van het verhaal geïntroduceerd, namelijk inspecteur Maigret De Pol die constant hardgekookte eieren eet (hij heeft die meestal ook bij zich) en het vermoordde stel Fabio en Flavia. Ondanks dat het stel dood is, zie je ze regelmatig nog terug via flashbacks tijdens het onderzoek en zodoende kom je uiteindelijk ook te weten wie ze vermoord heeft en dat vond ik best verrassend.

De eerste keer dat je Fabio en Flavia via een flashback ziet is na circa 15 minuten tijdens de eerste ondervraging van Marzia (daarbij komen ook foto's ter sprake van een orgie waaraan Marzia deelnam en waarvan je naderhand nog heel eventjes beelden ziet), die een goede vriendin van Flavia was. Ze zitten dan op een boot, waarbij Fabio het fijn vindt als een man (de leek op de Belgische ex- voetbalkeeper Jean-Marie Pfaff) hun bekijkt als hij met Flavia zit te zoenen. Hij vindt dat zelfs zo fijn dat hij de man meer laat zien, namelijk de borsten, billen en de schaamstreek van Flavia, waarbij ze inmiddels de boot verlaten hebben en lopen door de steegjes van Venetië. Als Falvia doorheeft dat een andere man hun bekijkt, stopt ze ermee en gaan ze naar hun woning (Fabio speelt dan met een mossel alsof het een vagina is ). Daarna gaat Flavia volledig naakt in bed liggen en begint ze te vrijen met Fabio, maar hij stopt er snel mee en gaat dan naar erotische afbeeldingen in een boek kijken en ook neemt hij wat drugs. In de tussentijd masturbeert Flavia zich gedurende vijf minuten zelf en als Fabio daarna terugkomt slaat hij Flavia met een soort van zweep en neukt hij haar.

Na deze kennismaking met Fabio en Flavia komt de film pas echt op gang en zie je nog veel aparte erotiek scènes en vinden er ook een aantal brute moorden plaats, waarbij de moordenaar (die verliefd is op Marzia en jaloers is op degene die seks hebben met haar) steeds een zonnebril opheeft met spiegelglas, De eerste moord vindt plaats na circa 38 minuten en daarbij vermoordt de moordenaar de hoer Monia (Maria Mancini) door haar herhaaldelijk met een schaar in de vagina te steken Kort daarna zie je weer een flashback van Fabio en Flavia, waarbij Flavia de was aan het doen is en Fabio zit naar pornofoto's te kijken in een boekje. Hij raakt daarbij opgewonden (mede door de aanblik van Flavia die op haar hurken zit om de wasmachine te bedienen) en begint dan Flavia op harde wijze te neuken, die dat niet fijn vindt en ook niet wilt.

De zonet genoemde moord was natuurlijk al vrij brut, maar de twee moorden die daarna nog volgen zijn eigenlijk nog bruter. Zo schiet de moordenaar op een gegeven moment op een man, te weten Marco (Maurizio Streccioni), die zonet met Marzia heeft geneukt (werd best expliciet in beeld gebracht en daarbij zie je ook hoe Marco Marzia vingert, likt en neukt), waarna hij hem overgiet met benzine en in brand steekt. De man schreeuwt het uit van de pijn en als iemand het vuur komt doven (degene schiet ook op de moordenaar) blijkt hij nog niet dood te zijn.

Het derde en laatste slachtoffer dat hij maakt (daarna wordt hij namelijk opgepakt door Maigret en Maestrin en blijkt hij niet achter de moorden van Fabio en Flavia te ziiten) is Marzia waarop hij verliefd is. Vlak na de moord op de zonet genoemde man Marco, gaat hij naar haar woning en trekt hij haar badjas uit (ze is dan volledig naakt te zien) en begint hij haar te slaan tot ze bewusteloos is. Als ze weer bijkomt heeft hij haar volledig naakt vastgebonden (alleen haar mond is afgeplakt met witte tape) op de keukentafel en pakt hij een zaag en begint hij in haar rechterbeen te zagen, welke me deed denken aan de Horror film "Ginî Piggu 2: Chiniku no Hana (1985)", welke ik circa twee weken geleden heb gezien. Dat werd best bruut en expliciet in beeld gebracht, maar het meest hilarische volgt eigenlijk nog daarna. Want dan zie je op een gegeven moment de huishoudster haar woning binnenkomen en als ze dan de koelkast openmaakt, ziet ze daarin Marzia in stukken gezaagd (o.a. haar romp met hoofd) Misschien heeft Jeffrey Dahmer deze film ook gezien en heeft hij inspiratie opgedaan

Maar omdat de moordenaar, te weten de 25-jarige Andrea Caron (Michele Renzullo) die filosofie studeert, al na circa 75 minuten wordt opgepakt (hij bekend ook) en de film daarna nog circa 20 minuten duurt, weet je dat er iets niet klopt en dat hij waarschijnlijk niet achter de moorden van Fabio en Flavia zit. Maigret en Maestrin richten dan hun pijlen op Bruno Nielsen (o.a. via een bebloede schaar die in zijn woning ligt), maar die is het ook niet. Pas als Maigret de eerder genoemde man met de verrekijker gaat ondervragen na circa 85 minuten, kom je erachter hoe de vork in de steel zit en dat zie je weer via een flashback van Fabio en Flavia.

Flavia (die dan rondloopt in een geel jurkje met witte schoenen) kan er namelijk niet meer tegen dat Fabio haar misbruikt voor zijn zieke seksuele fantasieën (zo gaat hij samen met haar naar een bioscoop en vrijt hij met haar en vindt hij het leuk dat een man naast hun naar hun kijkt en zelfs Flavia aanraakt, waarna de man zijn penis uit zijn broek haalt en begint te masturberen. Ook komt een keer een 17-jarige boodschappenjongen boodschappen afleveren, Flavia zegt dan "17- Already a man !", waarbij Flavia alleen een roze nachtjapon losjes aanheeft en waarbij Fabio stiekem op afstand toekijkt. Flavia laat de jongen dan haar volledige naakte lichaam zien en haalt daarna zijn penis uit de broek en speelt er eventjes mee. De jongen mag dan ook nog eventjes haar borsten aanraken, waarna ze hem wegstuurt. Fabio is daar niet blij mee en zegt dan tegen haar "You're a bitch") en zegt dan tegen hem als ze bij de haven zijn:

"You're sick. You need help ! You know yourself that something is wrong with you, Fabio."

Waarop Fabio o.a. antwoord:

"Well, I'll seek medical help. But first, you have to do something !"

En dat houdt in dat Flavia eerst nog met twee mannen (die tegen haar zeggen "Well, honey ? How much ?" waarop Flavia zegt "10.000 lire !") moet neuken, terwijl Fabio stiekem op afstand toekijkt. Dat loopt echter een beetje uit de hand, want de twee mannen verkrachten Flavia min of meer op harde wijze en dat vindt ze niet bepaald fijn (er wordt dan ook gezegd "Hold still, bitch !" en "I don't want that. You pigs !" en "That hurts !"). Fabio helpt haar echter niet (hij vindt het juist zeer opwindend om te zien) en als de twee mannen vertrekken grijpt Fabio Flavia en begint hij haar te neuken en dan slaan bij Flavia begrijpelijk de stoppen door, waarna ze een schaar uit haar handtas neemt en Fabio via zijn kruis doodsteekt. Ze verdrinkt zich daarna zelf in de haven waarbij Bruno Nielsen haar nog probeert te reden en uit het water haalt, maar dat is helaas te laat. Bruno Nielsen pakt daarna nog de schaar op, waarna de film is afgelopen.

De cast deed het eigenlijk best leuk en verdienstelijk en vooral Jeff Blynn met zijn eieren, hoewel hij eigenlijk niet meer doet dan personen ondervragen. Verder vond ik Leonora Fani en Mariangela Giordano mooie vrouwen om naar te kijken en dat ze natuurlijk regelmatig volledig naakt zijn te bewonderen (vooral Leonora Fani) is natuurlijk mooi meegenomen. Over "mooi" gesproken, Venetië is normaal gesproken een mooie en sfeervolle stad, maar in deze film vond ik het er allemaal louche en leeg uitzien en zou het ook gewoon een andere havenstad kunnen zijn.

Maar al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze Thriller / Erotiek film en dat eigenlijk vanaf de eerste tot de laatste minuut (de film wordt ook steeds leuker naarmate het verhaal vordert). Voor zowel de Horror liefhebber als de Erotiek liefhebber (of zelfs beiden zoals in mijn geval) valt er genoeg plezier te beleven aan deze Italiaanse film, die niet voor iedereen is weggelegd zoals "goongumpa" dat hierboven mooi zegt met de woorden "voer voor de psychopaten en geperverteerden onder ons."

Leuke film hoor. Lang geleden al eens gezien. Toen nog met een lelijke VHS-kopie. Nu is er zelfs een mooie blue ray voorhanden en je kijkt je ogen uit. Want iedere film die in Venetië speelt krijgt van mij een extra punt. Was destijds zelf in Venetië. Toen was het nog een normale stad. Hoewel druk en duur. Heb er m'n duurste pizza ooit gegeten. Dat hoertje rekende 10.000 Lire, omgerekend was dat 25 gulden, voor toen nog best een behoorlijk bedrag. En dat fraaie terras langs het water, daar heb ik zelf gezeten. Ach ja, dat waren mooie tijden.

Maar terug naar de film. Wilde die na de recensie van Theunissen wel weer eens zien en dat viel me niet tegen. Er zit flink wat vaart in en er gebeurt een hoop, al moeten we het verhaaltje niet al te serieus nemen. Het is wat mij betreft wel degelijk een echte giallo. In een giallo horen drie elementen te zitten: misdaad (van een seriemoordenaar met zwarte handschoenen), seks en gore. Nou, dat vind je hier wel terug hoor. De seks en de gore zijn behoorlijk expliciet, zelfs voor die tijd. Ik mag dat wel, niet dat voorzichtige. En dan, een rechercheur die verslaafd is aan hardgekookte eieren, dat is nog eens wat anders dan al die drugsverslaafden die we tegenwoordig te zien krijgen.