King of the Belgians (2016)

Hmm, ik weet het niet hoor ...

Wat was de vraag?

Brosens + Woodworth die een komedie maken.

Hun vorige had toch ook al veel van doen met komedie. Een Dumont ging het vorig jaar ook erg goed af. Het is meer het onderwerp/de plot waar ik zo mijn vraagtekens bij heb.

Raar hè. Ben nu al heel lang heel benieuwd naar de uitwerking. Nog niks qua release bekend?

Edit: IMDB zegt 3 september

Edit2: dat wrs in Venetië waar het geselecteerd is.

Home, King of the Belgians naar Venetië | vlaams audiovisueel fonds - vaf.be

Eendracht maakt macht. L'union fait la force. Oké, sire. Maar euhm...welke macht precies?

In plaats van macht is het geklungel dat koning Nicolas De Derde in ‘King of the Belgians' tentoon spreidt. Is dat geknoei echter iets anders dan het wespennest dat Europa is? Op een soundtrack van Bach, Beethoven, Grieg en Ravel - samen het muzikaal bewustzijn van onze verenigde lidstaten, of niet soms? - maakt een bont gezelschap een trip doorheen grondgebied waarvan de toetreding een paar jaar geleden fel gecontesteerd was. Net hier, in landen als Bulgarije en Servië, ligt echter de noodzaak van een verbond van bijna dertig staten besloten - nie wieder, jongens & meisjes!

Hoezo, net hier de noodzaak? Welnu: ondanks de armoede, ondanks de recente conflicten, ondanks de onzinnige bureaucratie bestaat er een menselijkheid die voorbij gaat aan taalbarrières, landsgrenzen en folklore. Tenslotte lachen we om dezelfde dingen, houden we van dezelfde dingen, omarmen we de pracht van dezelfde arcadische landschappen - overal idyllisch, overal anders. Peter Brosens en Jessica Woodworth strooien doorheen de film kwistig met absurditeiten, die - van waar je ook afkomstig bent - het middel bij uitstek blijken om te verbinden, om een gedeelde ervaring van de onbevattelijkheid van wereld en werkelijkheid mogelijk te maken. Is niet de lach de taal die allen spreken - rijk, arm, wit, blank, zwart, maaktnietuit?

‘King of the Belgians’ is zo’n zeldzame film waarna je de bioscoopbezoekers naast je en voor je en achter je de hand wil drukken. We zitten immers allemaal in hetzelfde schuitje. We zijn allemaal onderweg om ergens te stranden, zonder te kunnen stranden. We zijn allemaal belachelijk, elk op onze manier. En is het openlijk belijden van die belachelijkheid niet het schoonste dat er is?

3,75*

NL release...?

Op mijn verjaardag gaat die in première!

Dat is een leuk verjaardagskado! (denk ik) Nog wel laaaang wachten hoop nog beetje op iffr(ig)

Het moet wel heel gek lopen als dit niet op het IFFR te zien is.

De koning van België is op bezoek in Istanboel als hij verneemt dat Vlaanderen en Wallonië zich van elkaar afscheuren. Omdat hij wegens een zware zonnestorm niet met het vliegtuig kan terugkeren naar zijn land besluit hij incognito de tocht langs Oost-Europa te maken. Hij wordt gevolgd door een Britse documentaire-maker die zijn reis in beeld brengt.

Een kruising tussen een mockumentary en een road-movie. Van deze mengeling van Belgisch surrealisme, Balkanfolklore en humor heb ik echter persoonlijk niet kunnen genieten. Niet dat ik me eraan geërgerd heb, maar het absurde verhaal kon mij niet boeien. De personages kwamen voor mij kleurloos over. Toch waren veel kijkers in de zaal waar ik zat wel enthousiast, zijn heel wat kritici vol lof en de prent kende ook veel meeval op het Festival van Venetië. Mijn mening is dus wel subjectief. Het blijft een kwestie van persoonlijke smaak.

oh really

Matige klucht. De premisse is geweldig: deze koning lijkt verdomd op de echte, de geopolitieke EU functie wordt gebruikt en de EU gedachte ook. Alleen gaat het nergens de diepte in, terwijl er door de thematiek wel de suggestie wordt gewekt de humor als vehikel te gebruiken. Precies waarvan, met welke bedoeling wordt nooit echt duidelijk buiten kleine semi-aspecten. Daarbij vond ik het slechts spaarzaam echt lollig, hoewel mijn medekijkers daar regelmatig anders over dachten.

Ik snap dat het echtpaar iets luchtigs wilden maken om een bepaald serieuzer onderwerp heen. Maar het komisch absurdisme/surrealisme ligt ze niet zoals het magisch realisme in hun eerdere films, en de boodschap is of niet goed uitgedacht of niet goed uitgewerkt. Gelukkig is het acteerwerk wel helemaal goed, heerlijke karikaturen en het mockumentary aspect leuk gehanteerd.

Uiteindelijk is het na vier jaar wachten voor mij, fan van al hun vorige werk, toch een teleurstelling en dat ligt zeker niet enkel aan de stijl of dat ikzelf een humorloos persoon zou zijn. Ik hoop dat de volgende film weer ouderwetse magie en kwaliteit toont.

IK vond 'm erg leuk, aanrader!

31 maart gezien op feest in filmhuis ??

Documentairemaker Duncan Lloyd [Pieter van der Houwen] heeft toestemming van het Koninklijk Huis om de Belgische koning Nicholas III [Peter van den Begin] te filmen tijdens zijn staatsbezoek aan Turkije. Zijn pers-attaché Lucie Debay [Louise van Craeyenest] houdt de touwtjes stevig in handen zodat de documentaire het gewenste imago van de koning niet ondermijnt. Wanneer hen het nieuws bereikt data België uitéén is gevallen omdat Wallonië zich onafhankelijk heeft verklaard, wil Lucie verdere opnames verbieden, maar de koning - die zich niet geheel prettig voelt in zijn rol als 'marionet' - houdt dat tegen en geen Duncan de toestemming om alles te vinden. Zelfs wanneer blijkt dat het vliegverkeer voor onbepaalde tijd is stilgelegd wegens een zonnestorm. Want dan begint de koning noodgedwongen aan een roadtrip naar zijn vaderland, waarbij ze hun identiteit echter geheim moeten houden omdat de Turkse regering hen terug wil halen om het voor hun cruciale staatsbezoek af te ronden.

Een uiterst geslaagde mockumentary, vooral door de sterke vertolking van Van den Begin. Hoewel het meteen duidelijk is dat hij zich niet prettig voelt in zijn keurslijf, weet hij toch net voldoende fysieke waardigheid te tonen tijdens zijn openbare plichtplegingen. Hij is het centrale karakter in deze odyssee, waarin hij voor het eerst in zijn leven echt gewone mensen ontmoet, die hem ook zien en behandelen als mens en niet als staatshoofd. Langzaam maar zeker merken we hoe hij zijn keurslijf van zich afwerpt en daarmee de controle over zijn eigen leven in handen neemt.

De humor is onderkoeld maar zeer effectief. Het lange shot van de koning en zijn naarstig Appende gevolg terwijl ze met een jacht met nadrukkelijk in beeld gebrachte Turkse vlag door de haven varen deed mij hardop lachen. De sequentie waarin de groep zich vermomt als leden van een traditioneel Bulgaars vrouwenkoor is werkelijk hilarisch, niet alleen wanneer we de koning voor het eerst in deze klederdracht zien, maar ook bij de verschillende pogingen om een videoclip van het koor op te nemen - de prijs die Duncan betaalt voor de reis. Wanneer Nicholaas III, die nauwelijks rij-ervaring heeft, eist de besturing van een krakkemikkige bus over een hobbelige weg over te nemen, zijn de reacties van zijn reisgenoten onbetaalbaar.

De film verliest zijn focus wanneer Duncan een oude vriend ontmoet. Dan lijkt de film bergafwaarts te gaan, maar gelukkig pikt het de draad tijdig op om de aandacht volledig te verliezen, al haalt het niet meer het niveau van alles wat eraan vooraf ging. Hoewel je steeds het gevoel hebt dat er een politieke overtuiging achter de satire schuilt, neemt de film nooit een duidelijk standpunt in. Enerzijds lijkt "King of the Belgians" duidelijk te willen maken hoe groot de culture verschillen zijn tussen de Belgen en de Balkan-bewoners, anderzijds ervaren de Belgische 'vluchtelingen' ook hoe het is om na een lange bootreis aan te komen in Europa zonder identiteitsbewijzen. De vergelijkingen met de actuele situatie zijn aanwezig, maar het is aan de kijker zelf om er iets of niets mee te doen. Dit is hoe dan ook een uiterst aangename, uitstekend gespeelde mockumentary.

Man o Man! Dit was een partijtje slecht. Heb zelden zoveel mislukte pogingen in 1 film gezien. Wat zijn recensenten en arthouse publiek makkelijk in te palmen met wat opzichte linkjes naar vluchtelingen en het hedendaagse Europa. Pijnlijk.

Waar te beginnen. De premisse is vreselijk slecht geschreven. Het is zo gekunsteld niet 1 keer maar alleen maar. De voice over is tergend slecht. Als een soap geschreven, steeds voor iets gaat gebeuren verteld de voice over het...acteerwerk is ook vrij belabberd. Die Turkse agent. Bassie en Adriaan is er niks bij! Man ik kan 4 kantjes vol schrijven waarom echt niks werkte hier. Onbegrijpelijk wat men hier in ziet. Mockumentary stijl was ook zo slecht.

1 ster!

Behoorlijk matig en vervelend filmpje. Dat Oost-Europa wordt neergezet als een armlastig gebied waarin snelwegen ontbreken en de nieuwste auto uit 1971 stamt, daar wil ik me nog wel overheen zetten. Het uitvergroten van clichés kan soms best iets grappigs opleveren. Dat gebeurde hier niet. Ik heb nul keer gelachen en was er na een uur wel klaar mee.

Ik denk dat ik dit twintig jaar geleden best grappig had gevonden, maar mijn gevoel voor humor heeft zich ontwikkeld. Hoewel het misschien niet per se met leeftijd te maken heeft. In de zaal leken vooral 50-plussers zich te vermaken. Man, wat vonden ze het hilarisch. Ze bleven er bijna in. Zelf was ik pas blij toen ik eruit mocht.

De film is toch vrij expliciet hierin en maakt een parallel tussen de Wallonie/Vlaanderen en noord/zuid Eur. Ik heb de film met een suffige kop te lang willen lezen als een parodie op België en vond het een zoutloos filmpje. Echt veel gelachen werd er in de zaal niet en als al, dan vooral om kluchtige zaken. Humor als "Le Roi, C'est moi" leek niemand op de pikken. Visueel valt er verder ook weinig te genieten.

Deze eens meegepikt, maar wist niet echt wat te verwachten. Goh het was geen slechte film, maar echt grappig werd het nooit. Toch eerder een soort roadtrip dan komedie.

De cast deed het niet slecht.

Geen must-see, maar prima om eens mee mee te pikken.

Wat een erg zwakke film. Had van Peter Van De Begin nu wel geen grote verwachting. Ze zitten in Servië zonder paspoort en plots zitten ze op een boot. Er is geen enkele zee die aan Servië grenst. Domme film voor domme mensen dus.

Het gaat slecht met België. in die andere film wordt de premier ontvoerd en hier loopt de koning verloren, ver van huis.
Film over een koning die even, ondanks alles, wat vrijheid vindt.
Belgen kunnen iets meer aan deze film hebben, omwille van de vele herkenbare toestanden zoals het gebrek aan spontaniteit van het koningshuis, de politieke onmacht van de vorst en de bange instelling van zijn entourage om toch geen blunders te maken, het strenge protocol, de vlaams-waalse tegenstellingen (of, zoals net in Europa tussen Noord en Zuid waarbij iemand opmerkt dat België de knoop is die de helften van een hemd samenhoudt), het taalgebruik bij de medewerkers (alleen Carlos, de knecht, spreekt Vlaams en af en toe de koning)...
Het levert wat insidersplezierkes op maar aan het geheel ontbreekt het toch aan dynamiek.
Film springt nooit uit de band en eigenlijk twijfel ik of een goede acteur als Peter van den Begin, voldaan uit deze rol stapt.

Peter Brosens en Jessica Woodworth maken nieuwe film met de cast van King of the Belgians:

Terugkeren naar de visuele aanpak van Altiplano is natuurlijk altijd een goed idee. Nog beter zou zijn om er nooit van af te stappen.

De laatste jaren was de Belgische film op de goede weg, ik zeg 'was', want met films als deze slaagt men opnieuw de verkeerde weg in.

Flauwekul van de bovenste plank is dit !!

Geen topfilm, maar toch zeker genietbaar. Vooral het eerste gedeelte vond ik echt wel leuk. Er zitten een aantal heerlijk onderkoelde grappen in. Vanaf de ontmoeting met Draga wordt het wel minder vind ik. Vooral de onwaarschijnlijkheid van die ontmoeting vond ik storend.

Peter van den Begin deed het wel goed, al ontbrak het hem aan wat ik maar koninklijkheid zal noemen.

Ook het geschipper tussen de Belgische landstalen en dan ook nog eens Turks, Albanees, Servisch,... vond ik wel grappig.

Verder mooi om wat beelden van die landen te zien, die ik me eigenlijk totaal anders had voorgesteld.

Wetenswaardigheid: Terwijl het koor zingt zien we het iconisch albanees parlement uit de communistische tijd. Het ligt verlaten in de bergen (!) verwaarloosd, maar origineel van architectuur, het lijkt op een ufo.

Why split a peanut?

Erg aardige film, die wat mij betreft op alle vlakken prima werkt: als road-movie, als komedie en ook als portret van de toestand van Europa. Misschien nog het minst als mockumentary, maar ach, dit aspect stoort ook niet. Daarbij is het in een aangenaam visueel jasje gestoken door Brosens en Woodworth, zeker voor een komedie steekt de film in dit opzicht toch wel boven de middelmaat uit (met name als het gaat om camerastandpunten). Een resem van klassiekers uit de Europese muziek komt ondertussen voorbij, van Griegs Hall of the mountain King tot de Bolero van Ravel, van een Komsomol-lied tot het onvermijdelijke Ode an die Freude.

Misschien net niet scherp of memorabel genoeg voor een hoge score, maar King of the Belgiums is wel een aangename film, beter dan ik verwachtte.

correctie: niet Albanees parlement, maar Bulgaars parlement