Full Frontal (2002)

De gemiddelde real-life serie vind ik interessanter dan dit vage gedoe.

Een hoop geneuzel. De scenarioschrijfster (Coleman Hough) moeten ze naar de maan schieten.

De acteurs verdienen allemaal een pluim; dat ze met zo'n vaag script nog aardig om weten te gaan. Maar wat ik nou gezien heb; geen idee.

Catherine Keener vond ik leuk Die speelt hier een erg weird type. Daarom niet 0,5 maar 1 ster.

'k zal misschien positief beginnen, nl. de cast: Julia Roberts, Blair Underwood, Brad Pitt (wel maar kleine 5 min te zien in de film), David Duchovny (is in deze film ook in z'n puren te zien, maar 'k weet niet of dit positief is ), ... en de regisseur is Steven Soderbergh (Traffic, Ocean's Eleven, Erin Brockovich, ...).

Maar dan het negatieve: omdat er zo'n indrukwekkend cast is, was het budget waarschijnlijk op om nog een goed script te hebben. Het verhaal trekt op niks (niet echt een verhaal), precies een film in een film en die nog eens erg verwarrende is.

Conclusie: Een nietszeggende film. Duidelijk een afrader en te mijden, ook al kost hij maar 1€

De scènes met Catherine en Nicholas zagen er redelijk uit maar voor de rest was het echt een belabberde beeldkwaliteit. Verschrikkelijk, soms leek het wel op een willekeurig Funniest Home Video-fragment (maar dan zonder humor). Los daarvan hebben we te maken met een uiterst oninteressant scenario en het hele film-in-film gebeuren zat erg knullig in elkaar. Ook worden er hier en daar vervelende voice overs ingeschakeld die geen enkele toevoeging hebben en wat precies de bedoeling was van die strandbal bleef me onduidelijk. Een regelrechte mislukking.

Vond het helemaal niet zo slecht.

Weer eens een kleiner filmpje van Soderbergh. Toegegeven, als je voor het plot kijkt dan heb je niet zoveel te zoeken bij deze film. De opzet is eerder open, met een hoop personages die aan elkaar gelinkt zijn en allen één dagje doorbrengen.

Centraal staan typische problemen als relaties, werk ... beetje de typische levensproblematiek. Geen heel spannende materie, maar Soderbergh geeft het wel iets extras mee. Een paar vage scenes (zoals de interviews van Keener) en aparte castings (Roberts) zorgen ervoor dat het nooit echt saai wordt.

Visueel is dit volgens mij één van Soderbergh's eerste DV projecten. Hij experimenteert in ieder geval aardig wat met z'n camera terwijl de beeldkwaliteit niet bepaald denderend is. Klinkt in ieder geval perfect als early DV. Toch is het ook niet lelijk. Soderbergh gebruikt de beeldkwaliteit in z'n voordeel, hoewel het uiteraard nergens écht mooi of spectaculair wordt.

Een fris en levendig filmpje. Het is te lang geleden om echt met zekerheid te zeggen, maar het voelt als een verlengsel van Sex, Lies & Videotapes aan. Punt blijft dat Soderbergh een fijn regisseur is, die eigenlijk zelden een misstap zet, in welke gedaante hij zich ook verandert.

3.0*

Thanks for the happy ending.

Dat deze film iets met Sex Lies and Videotape te maken heeft zal Soderbergh er wel achteraf bij verzonnen hebben. Ik zie in ieder geval geen enkele link, niet qua narratief, niet qua beeldstijl, en al helemaal niet filmisch. Het is wellicht te waarderen dat hij het durft om dit soort experiment de wereld in te slingeren, aan de andere kant komt het nou ook niet echt over alsof hij er zijn best voor gedaan heeft. En zo'n beetje hetzelfde geldt wel voor de hele cast en crew. Was daar nou niemand bij die even had kunnen zeggen 'ja maar sorry waar gaat dit eigenlijk heen?'

Nergens dus. En buiten dat, een van de lelijkste films die ik ooit zag.