Les Temps Qui Changent (2004)

Helemaal mee eens!

Wat een desperate figuur is die Depardieu hier zeg. Je zou verwachten dat hij in het bijzijn van Deneuve wat zou opfleuren, maar hij blijft maar in z'n kwelling zitten.

Deze film wil de multiculturele samenleving van een originele kant belichten, maar het komt allemaal nogal geforceerd over. Wat was er nou precies met die vrouw van Deneuves zoon? En haar al even gecompliceerde zus...

Het geeft een weinig hoopvol beeld van de multiculti samenleving. Je ziet op een gegeven moment ook een gang iemand in de boeien slaan. Wil de regisseur ons de kommer en kwel door de neus boren?

Catherine Deneuve en Gérard Depardieu, het blijft een interessante combinatie

Les Temps Qui Changent was afgelopen zaterdag op televisie maar het had niet veel gescheeld of ik had hem gemist. Waarom weet ik ook niet maar ik had het niet in het programmablad zien staan maar toen ik door de Humo bladerde zag ik ineens een artikel met de acteurs en was mijn aandacht toch getrokken, hoewel het late uur en de tegenvallende rating hier op Moviemeter me toch wat tegen hield.

Soit, uiteindelijk toch rechtstreeks op Canvas gekeken en hij viel me niet echt tegen. Ik verwachtte eerlijk gezegd wel een serieus stukje drama tussen Deneuve en Depardieu (net zoals in Dernier Métro, Le (1980), die ik trouwens echt eens dringend moet herzien) maar dan kom je als kijker toch echt wel bedrogen uit. Het blijft gissen achter de reden maar André Téchiné vond blijkbaar dat hij niet genoeg zou hebben aan de twee grote D's van de Franse cinema dus besloot hij maar om er een heleboel zijplotjes bij te sleuren. Op zich kan dat nog redelijk goed uitdraaien maar wanneer ze er zo met de haren worden bijgetrokken, zoals hier, of compleet niet in het verhaal passen, ook dit geldt voor de film, dan werkt het simpelweg niet. Zo kon ik echt niets met de rare relatie die Deneuve's schoondochter had met haar wederhelft en zus. Ook heel het thema betreffende de homoseksualiteit van de zoon kon me gestolen worden. Jammer want dit kan soms wel interessant zijn, ik zou me nog altijd eens moeten wagen aan Brokeback Mountain. Het is dus allemaal nogal zoutloos, al waren de scènes tussen Deneuve en Depardieu vaak wel de moeite waard en maakten ze de film toch wel draaglijk.

De film interesseerde me eigenlijk alleen maar voor de hoofdrolspelers, vooral voor een film met Catherine Deneuve mogen ze me altijd wakker maken. Ik heb haar pas nog niet zo lang geleden leren waar ze betoverend mooi is. Ik heb het altijd al wel meer voor het blonde type gehad maar het was lang geleden dat ik zo getroffen was door de schoonheid van een bepaald persoon, Marilyn Monroe en Brigitte Bardot blijven natuurlijk de mooiste blondines van de hele cinema. Soit, zelfs als 60-jarige madame blijft Deneuve nog altijd een mooie vrouw maar bewijst ze ook dat ze nog altijd sterk kan acteren. Ik weet niet wat het is maar ze heeft een ontzettend grote aantrekkingskracht dat zich doorheen heel de film weet te werken. Hetzelfde geldt voor Depardieu, al mag je het aantrekkelijke gedeelte hier wel schrappen. De laatste tijd ben ik hem nogal redelijk veel aan het tegenkomen in films maar elke keer weet hij zo'n getormenteerde rol neer te zetten en laat daar nu juist zijn kracht in zitten. De manier waarop hij na 30 jaar nog altijd naar Deneuve verlangt is verscheurend en de melancholie waarmee hij zijn rol vertolkt is heerlijk om te zien. Les Temps Qui Changent is dan vast en zeker eens de moeite waard om te zien dankzij de twee hoofdrolspelers. De rest is, net zoals de subplotjes waar ze in spelen, meestal verwaarloosbaar. Geen enkele acteur weet het niveau van bovengenoemde te halen, Lubna Azabal zat er in haar rol als schoondochter zelfs een serieus stuk onder.

Ik blijf het gevoel hebben dat hier meer had ingezeten, vooral als je zo'n cast tot je beschikking hebt. Téchiné had zich op maar één verhaallijn moeten concentreren, die van een verloren liefde terug te winnen, maar verneukt de boel door teveel te willen proppen in te weinig minuten. Depardieu en Deneuve zijn de moeite waard maar de film in zijn geheel is verwaarloosbaar. De score is dan ook geheel te danken aan hun vertolkingen.

3*

Een mooie film over relaties. Degelijk geregiseerd en goed gespeeld, zoals je eigenlijk ook met deze namen mag verwachten.

Niet meer en niet minder.