Cactus Flower (1969)

Ouwerwets flutverhaaltje van het toneel (een frans stuk), maar Matthau en Bergman zijn altijd de moeite waard.

Goldie was toen het standaard-hippe jonge ding, met grote ogen, dat zo snoezig op haar onderlipje bijt. 'Kookie' noemen de Amerikanen dat. Dat heeft ze jarenlang volgehouden [behalve in Sugarland Express waar Lucas haar blijkbaar heeft gezegd dat ze gewoon moet doen - en dat werkt].

Lucas?

Goldie was jarenlang de enige die hem Lucas mocht noemen omdat ze Francis Ford niet kon onthouden. Stom stom stom.

Francis Ford?

En laat ik nou al jaren gedacht hebben dat Spielberg Steven van voren heette.

Strafwerk ! Duizend keer : ik zal geen namen meer door elkaar halen.

Mooie uitspraak van Steven Spielberg :

'When I grow up I still want to be a director'

Beetje flauw wat hierboven staat, het is gewoon een leuke film en ik heb wat de liefde betreft genoeg bizarre dingen meegemaakt zodat ik kan zeggen dat wat hier gebeurt niet eens zo heel raar is.

Leuke film. Hawn won een oscar, maar eigenlijk had ie naar Bergman gemoeten.

Gewoon een leuke ongecompliceerde luchtige komedie met een heerlijke rolbezetting. Na bijna 25 jaar moest Ingrid Bergman nog steeds een Zweedse ijskonijn spelen, (zie Hitchcock's prachtige "Spellbound") leekt me vervelend voor haar, maar ook op leeftijd is Ingrid eh....nog steeds Ingrid....geweldig!.... en Matthau blijft een leugenaar zoals hij die Wilder's "Fortune Coockie" speelde. En Hawn is een pruilende Bambi...en daar heb ik, eens in de zoveel tijd, niets op tegen!

3,5*

Walter matthau is perfect in zijn rol... echt een rol voor hem

Cactus Flower neemt ruim drie kwartier de tijd op echt op gang te komen waarvan vooral de eerste 15 minuten, tot Matthau in beeld komt, niet om door te komen zijn.

Gelukkig staagt de film erin steeds genietbaarder te worden, wat vooral te danken is aan Bergman, die als enige een personage met diepgang neerzet, en in mindere mate Matthau. Goldie Hawn is echter niets meer wat luchtig opvulsel (en dan nog een Oscar winnen ) terwijl Rick Lenz zwaar vervelend is. Zo'n oncharismatisch persoon kom je niet vaak tegen.

Doch na een tijdje wordt de film vermakelijker met betere humor, leuke dialogen en catchy muziek. Het slaagt erin lekker feelgood te worden ondanks de voorspelbaarheid en het roestige begin.

Leuke, ouderwetse komedie zoals ze die tegenwoordig (helaas) niet meer maken.

Lekker gespeeld van Walter Matthau, Goldie Hawn en de enige, echte koningin van het witte doek Ingrid Bergman.

Grappig en gezellig.