All the King's Men (1949)

De film heeft hier een hoge score, maar mij viel hij flink tegen. Er zit een goed verhaal verstopt in deze film en de acteerprestaties van Crawford en met name McCambridge (sowieso een geweldige actrice) zijn uitstekend, maar de rest van de film komt niet uit de verf.

Het grootste nadeel van de film is dat het de film aan enige energie (bij gebrek aan een beter woord) lijkt te ontbreken. Het wordt allemal gortdroog verteld. Veel dingen die ik recent in mijn positieve recensie van The Best Years of Our Lives schreef kan ik ook bij deze film plaatsen, zoals de ingetogenheid en een bepaald gevoel voor realisme. Alleen hier werkt het niet. Het wordt een suffe bedoeling. De film gaat gewoon van plotontwikkeling naar plotontwikkeling en heeft geen interesse in iets anders dan verhaal. En zelfs het verhaal wordt niet naar behoren uitgewerkt. Elke keer als een scène een dramatische pay-off lijkt te gaan leveren volgt er snel een cut naar een andere scène. En in plaats van karakterontwikkelingen of belangrijke gebeurtenissen te tonen kiest men regelmatig voor een montagesequence die alles in een snel tempo toont. De film kent geen opbouw en leek niet eens geïnteresseerd in zichzelf.

De film is een beetje een mix tussen Citizen Kane en Mr. Smith Goes to Washington, maar zonder de geweldige technieken en vernieuwende narraties van de eerste en zonder het entertainment en emotionele betrokkenheid van de tweede. En de film stelt er niets voor in de plaats.

2*

Een beetje abrupt einde van een uitstekende film uit de jaren 40.

Broderick Crawford is buitengewoon geslaagd in zijn rol van onverbitterlijke, corrupte politicus.

Van Joanne Dru had ik reeds 3 films gezien uit die periode : alle westerns.

Er wordt hier ergens bij deze film gezegd dat wie Citizen Kane goed vindt, deze film ook wel kan waarderen, maar die vlieger gaat voor mij helaas niet op.

Broderick Crawford zet in ieder geval een prima rol neer als de op het oog vrij correcte politicus, die echter door zijn macht dit beeld niet in stand kan houden. Sowieso is met het acteerwerk niets mis in deze film, want ook de overige rollen zijn goed ingevuld.

Toch vond ik het uiteindelijk nog best een lange zit. De film is soms nogal kleurloos, in figuurlijke zin dan. Het spettert nooit en ik ging ook nooit met de personages meeleven, mede ook omdat de personages vrij oppervlakkig blijven. Verder mis ik gewoon humor, waardoor het allemaal nogal flets oogt en blijft en nergens fris wordt.

Het is op papier een interessante film, die ik toch graag wilde zien, maar in de praktijk valt het allemaal nogal tegen. Het prima verhaal en acteerwerk zorgt ervoor dat de film nog wat punten krijgt.

2,0*

Gemiddelde dramafilm over een charismatische politicus die het tot gouverneur schopt van een staat. Maar na zo'n 'rise' begint het gedonder natuurlijk. De beste man misbruikt ook zijn macht! Acteerwerk was best sterk van iedereen en het begin was nog redelijk interessant. Maar op den duur bleef het maar droog en een schitterende climax of einde bleef uit.

Goed gefilmd en gespeeld dit verhaal waarin een journalist een eerlijke politicus ontdekt en zich aansluit bij zijn campagneteam. Inmiddels weten we dat het altijd zo gaat ondanks het feit dat er nog best idealisten bestaan zodra ze macht krijgen gaat het onherroepelijk fout, dat zagen we al in meerdere films sinds 1949 en anders hadden we altijd nog wel de werkelijkheid waarin af en toe nog wel eens wat rotzooi naar boven kwam.

3 belangrijke Oscars destijds, waaronder die voor de beste film, begrijpelijk al zal het verhaal nu wat minder impact hebben omdat je het al wel vaker zag, maar de uitvoering is feilloos.

Een politieke film die iedereen gezien zou moeten hebben omdat hij een realistisch verhaal neerzet over de ambigue relatie tussen doel en middelen/ goed en kwaad, en de algemene conditie van de mens(heid). In die zin is het ook een tijdloos verhaal, vandaag nog even actueel als 70 jaar geleden. Maar hoe pessimistisch de conclusie ook mag wezen, ik hou Winston Churchill's quote in het achterhoofd: democratie is de minst slechte van alle regeringsvormen.

De voice over van John Ireland verleende de film voor mij onmiddellijk een noirfeel, nadien nog versterkt door de toch overheersende cynische sfeer, na een optimistische start van het verhaal.

De film wordt soms vergeleken met Citizen Kane maar die staat filmtechnisch en narratief op een hoger niveau.

Geen verkeerde film. Een hoog tempo, waardoor de film vlot wegkijkt. De editing is niet sterk. Veel scènes worden abrupt afgekapt en de overgang naar de daaropvolgende scène is ook niet altijd lekker. Sommige plotontwikkelingen komen daardoor wat minder sterk over. Ook missen de personages wat diepgang, waardoor je niet echt met ze mee gaat leven. De overgang van het hoofdpersonage Willie Stark van een wat naïeve idealist naar machtswellusteling ging wel erg snel en was erg fors aangezet. Wel goed geacteerd door Broderick Crawford overigens. Het acteerwerk is sowieso naar behoren en het plot onderhoudend genoeg.

Het is zeer opvallend hoe actueel deze film nog altijd is. Losjes gebaseerd op Huey Long. Met wie het anders afliep, maar die in de jaren 30 corruptie aan populisme verbond in de VS. Een man van bescheiden komaf die gewend raakte aan de macht die hij vergaarde. Maar ook nu zijn er vele voorbeelden. De film mist wat detail en subtiliteit om echt heel goed te worden (en Rossens boksnoir Body and Soul is nog een stuk beter. Maar de film heeft de tand des tijds goed doorstaan.

Nog vier oscars beste film