Lamb (2015)

Gisteren deze film eigenlijk per ongeluk gekeken. Het verhaal gelezen en daarop ingesteld, komt de film toch anders over als ik van te voren verwacht had.

Vooral het eerste half uur na het contact met Tommie, blijf je continu in gedachten welke kant

dit op gaat en blijf je in dubio wat je er eigenlijk van moet vinden.

Soundtrack vond ik erg mooi bij de film en deze straalt een erg fijne sfeer uit.

Acteerprestaties vond ik zeer overtuigend van beide hoofdrolspelers en ondanks er niet echt

veel gebeurd blijft je aandacht wel geboeid.

Tijdens de film ben je benieuwd hoe het zal eindigen en waar meerdere goede keuzes

mogelijk zouden zijn voor een knallend einde, word naar mijn inziens hier de plank mis geslagen.

Desondanks wel een vermakelijk filmpje!

Een redelijke film, hoofdrolspelers vond ik erg goed en de mooie natuur gaven voor mij de doorslag. Je blijft steeds denken welke richting het uit zal gaan, waardoor je balanceert op het randje van moet ik walgen of niet. Het viel mee, maar het einde vond ik wel onduidelijk en afgeraffeld.

Interessante, zeer spoilergevoelige film, waar je gewoon voor moet zitten als het plot je aanspreekt. Het voelt echt aan als een Amerikaanse auteursfilm, eentje waar weinig aan de kijker wordt voorgekauwd. Het gaat over een veertiger die na de dood van zijn vader door een moeilijke persoonlijke situatie heengaat en een kind tegenkomt die zich ook in een lastige situatie bevindt. Samen besluiten ze om hun problemen tijdelijk te ontvluchten door een week op reis te gaan. Qua acteerwerk zit het goed, en ook qua sfeer weet de regie de nodige onderhuidse spanning te creëren. Ruim 3,5*.

Wat de kritiek op het einde betreft, die deel ik zeker niet, je kunt als kijker zelf uitmaken hoe het afloopt zonder dat het je met de paplepel wordt ingegeven, dan kun je dus twee kanten op en je mag zelf uitmaken welke het wordt. Een ding wat de film niet doet is alles voorkauwen, en zo'n einde past daar prima bij.

Een man ontmoet een emotioneel verwaarloosd meisje en neemt haar mee op reis. Omdat de omstandigheden die tot het reisje leiden nogal schimmig en verdacht zijn, kleeft er aan het reisje en daarmee aan de film een gevoel van onbehagen.

De camera heeft een belangrijke rol. De beelden zijn vaak van dichtbij geschoten. Ze zijn koel en beschouwend. Zonder een zweem van sentiment of vrolijkheid. Ze confronteren en kweken een ongemakkelijk en somber gevoel. Ze onderstrepen het onbehagen.

De personages volgend, sijpelt het verleden van de man meer en meer door. Evenals het meisje is de man ook emotioneel beschadigd. Onvoltooide verwerking van trauma's uit het verleden blijken nog steeds een rol te spelen in zijn gedrag. Er ontstaat door dat inzicht in de psyche van de man zelfs iets van begrip voor de “kidnapping”.

Tijdens de reis en op de plek van bestemming ontvouwt zich een eigenaardige maar tedere en liefdevolle vader-dochter relatie. Doordat de man veel verheimelijkt, en de ware aard van de relatie verborgen blijft voor de buitenwereld, ontstaat er onderhuidse spanning. Welke kant gaat het verhaal op?

Het hardvochtige einde laat de kijker met vraagtekens achter. Een goed einde, vind ik. Het past goed bij de versluierde en sombere teneur van het verhaal.

Opvallend mooi spel van Laurence als het vroegwijze kind. Zij is heel overtuigend in haar emoties.

Een merkwaardige en ongemakkelijke film. Merkwaardig omdat het moeilijk is om een oordeel te vellen. Het is moeilijk om niet vertederd te raken tijdens het kijken. Het is ook moeilijk om niet negatief te staan tegenover de relatie die zich ontspint. Het is hinken op twee gedachten en dat voelt ongemakkelijk.

Film die je werkelijk op sleeptouw neemt, maar omdat de opzet van David nooit duidelijk wordt ontbreekt het de film ook wel aan emotie.
Ook het slot laat nog mogelijkheden open. Zeker is dat er geen kwaad opzet in het spel zit en dat het om liefde gaat. Terzelfdertijd kunt ge toch ook vaststellen hoe gemakkelijk een kind door een volwassene te bepraten valt..
In zijn geheel kon me de film maar matig bekoren en op acteergebied is alleen Oona Laurence echt overtuigend.
Er zit zeker talent in het meisje dat ik reeds bezig zag in "Southpaw".