Vipère au Poing (2004)

Hola, dat was een aangename verrassing !

Ik vond dat het hoog tijd werd om nog eens tussen mijn VHS-Cassettes te snuffelen op zoek naar films waarvan ik het bestaan allang was vergeten, dit is er zo eentje.

Het is fascinerend om zien hoe de kleine Jean en zijn kille moeder elkaar het bloed van onder de nagels pesten. Onderhuids voel je aan dat ze elkaar bewonderen maar ze vallen nog liever dood dan dat toe te geven.

De muziek is mooi gekozen en de locaties prachtig in beeld gebracht, ook al heb ik hem bekeken in groezelige VHS-"Long-Play"-kwaliteit...

7,5/10.
Buiten een klein dipje vond ik het een toffe film die boeit van begin tot einde, een aanrader, en niet alleen voor een cinefiel publiek.

Een aanrader (& een opsteker) voor iedereen die een "niet zo'n liefdevolle" relatie met zijn/haar moeder heeft gehad.

Naar de in 1948 gepubliceerde grotendeels autobiografische roman van Hervé Bazin.

{ en pas nu valt me de achternaam op van de schrijver !!! }

Beetje in dezelfde soort stijl als "La Gloire de mon Pere/La Chateau de ma Mere" al zijn de jeugdherinneringen hier duidelijk minder aangenaam.

Grote delen in voice-over vertelt de middelste van 3 broers over de strijd tegen hun hatelijke moeder.

Mooie sfeerschepping, akelige moeder en los-vaste-solidariteit onder de slachtoffers.

Regisseur Phillippe de Broca is over het algemeen niet erg verrassend, maar levert hier bovengemiddeld vakwerk.

Van de suksesroman van Hervé Bazin werd reeds vooraleer Philippe de Brocca deze sinister-komische film uitbracht een TV-film gemaakt.

De film gaat over ongelukkige jeugdjaren bij gebrek aan echte ouderliefde maar is onvergelijkbaar met andere werken zoals Truffaut's "Les Quatre Cent Coups" of "Oliver Twist" of wat dan ook. Hij heeft doorheen het ondraaglijke van de situatie een speels, humoristische inslag en anderzijds is het verwonderlijk dat een actrice als Catherine Frot, doorgaans in sympathieke rollen, dergelijke "Folcoche"-rol wordt aangemeten die ze trouwens perfect vertolkt.

Ge kunt het hele gedoe als "sterk bij de haren getrokken" aanvoelen maar in de overdrijving schuilt dikwijls een oorzaak en het laatste van de film brengt daarin verduidelijking.

Besluit : onderwege misschien even de neus ophalen of het hoofd schudden, maar in zijn geheel te waarderen.

Vanavond om 20 15 uur op Arte