A Woman's Secret (1949)

Wat een juweeltje vol humor en vaart! Briljant verhaal en erg mooi uitgewerkt. En wat is Maureen O'Hara een mooie vrouw...!

Een van de leukste quotes:
Luke Jordan: Where do you come from?
Susan Caldwell aka Estrellita: Azusa. Azusa, California.
Luke Jordan: Azusa?
Susan Caldwell aka Estrellita: It's kind of a made-up word. Different letters. They put them together - that's how they got the name. Everything from A to Z, USA. A-ZU-SA.

Maureen O'Hara en Melvyn Douglas zijn betoverend.

Wat een fantastische film gecombineerd met dito scenario.

Echt een meesterwerk. (alsof het gisteren gebeurde)

"Susan Caldwell: I think I'll take a little water first. It clears your throat you know.

[gulps water for twelve seconds]

Luke Jordan: All clear? "

Nicholas Ray is echt een heel briljant regisseur.

4.5*

Nicholas Ray and Gloria Grahame met while shooting this film. They were married in Las Vegas shortly after completing the film. They chose Las Vegas because Ray loved to gamble and to allow Grahame to get a quickie divorce (after the required six weeks of residency in Nevada) from actor Stanley Clements. The day the divorced was granted, the two married.

"Susan Caldwell: I think I'll take a little water first. It clears your throat you know.

[gulps water for twelve seconds]

Luke Jordan: All clear? "

Deze film lijkt me echt heel grappig Zulke subtiele, droge humor bevalt me wel.

Ben erg benieuwd, de film is bijna binnen, alleen niet via post

Te veel aandacht voor Blu-ray... eerst maar es goede DVD transfers!

Keek naar een DVD van deze film met O'hara en Grahame uit, bedroevend echter.

k ben een flinke liefhebber van Nicholas Ray. Zijn drie hoofdnoirs zijn absolute top (They Live By Night, On Dangerous Ground, In A Lonely Place). Party Girl is een top afwijkende noir. En twee films met een mindere reputatie waren nog best goed. Knock On Any Door heeft een Nicholas Ray gevoeligheid en Born To Be Bad is leuk campy, De laatste die ik nog moest is niet slecht maar wel duidelijk de minste.n

Deze film is een combinatie van een vrouwenmelodrama, een film noir en een bittere film over roem. In de dialogen zitten nog wat grappen ook. De stukjes passen echter niet geweldig bij elkaar. De noirish spanningsopbouw uit het begin leidt niet echt ergens toe. Kritiek op roem wordt in meerdere films uit deze tijd veel beter uitgewerkt en een echt goed melodrama is het ook niet. Interessanter is de verhaalstructuur, De figuur van Susan wordt opgebouwd uit herinneringen van betrokkenen. En dat is amusant gedaan, maar deze film heeft weinig smoel voor een Ray.