O Homem do Ano (2003)

Mij kon hij toch niet geheel boeien. Ik miste de diepgang bij Maiquel.

Ik zag hem niet worstelen met zijn lot, niet twijfelen over zijn beslissingen. Het drama, en er gebeurt niet zomaar wat, lijkt gewoon aan hem voorbij te gaan, zonder dat het hem ook maar enig moment écht lijkt te boeien.

Daardoor werd ik niet echt meegetrokken in de film, het bleef allemaal wat oppervlakkig. Zitten er mooie scènes in, wordt er goed geacteerd? Jazeker.

Is het een film die je meezuigt, waardoor je zelf ook de tragiek voelt en een brok in de keel krijgt? Nee, voor mij niet.

Gemiste kans.

Ik deel volledig de mening van Zelva.
De film begint leuk. Máiquels leven wordt in ene op z'n kop gezet door een roekeloze actie met een reeks bizarre gebeurtenissen als gevolg, maar ik miste net als Zelva diepgang in het karakter van het hoofdpersonage.
Het varken Bill is uiteindelijk het enige waar Máiquel om geeft. De beweegredenen van het hoofdpersonage worden verder nergens duidelijk. Dat ligt niet zozeer aan Murilo Benício, maar is met name te wijten aan het script. Het script dendert met zevenmijlslaarzen door het verhaal. Helemaal vanaf ongeveer halverwege de film worden zijn daden onbegrijpelijk en belachelijk.
Toen hij zijn vrouw 'per ongeluk vermoordde haakte ik af. Vanaf dat moment was de rest van de film voor mij een behoorlijke anti-climax. Zoals ook het moment dat hij uiteindelijk de maffiafiguren die hem altijd beschermd hebben vermoordt. Tja, het zal wel.
Máiquel komt over als een aardige maar introverte jongen. Dat hij voor het geld uiteindelijk kiest voor de misdaad, kan ik in komen, maar op een gegeven moment kon ik alleen nog maar schouderophalend naar de film kijken. Het wordt geen moment duidelijk waarom hij al die ingrijpende keuzes maakt.
Het kleine meisje vind ik een plat Hollywoodkarakter, dat helemaal niet in deze film past. Het is zó bedacht (en een beetje geleend van Leon). Daardoor irriteerde ik me mateloos aan haar. Het gedoe met de kerk en de priester maakte het alleen maar erger.

Wat ik wel goed vind aan deze film; prachtig vormgegeven; cameravoering, art direction en geluid zijn subliem. De acteerprestaties zijn prima in orde en tot ongeveer halverwege de film heb ik van de film genoten. Daarna haakte ik helaas af.
Meer vorm dan inhoud. Hetzelfde euvel als waar Almodóvars laatste film La Mala Educación aan lijdt (hoewel ik O Homem do Ano een veel betere film vind).
Ondanks alles toch nog 3 dikverdiende sterren.

P.S. Murilo Benício heeft uiterlijk wel wat weg van (een geblondeerde) Ruud van Nistelrooij. Van Nisterlrooij had zijn stunt double kunnen spelen.

Aardig in beeld gebrachte opsomming van gangster-clichés, meer zag ik er echt niet in helaas.

Kon ook niet zoveel met deze film. Veel te afstandelijk...

Wat wisselvallig. Zeker het stuk tot en met de eerste moord is echt onwaarschijnlijk sterk. Het gegeven wat neergelegd wordt, de sfeer, de muziek, de art-direction, camera. Alles eigenlijk.

Daarna wordt het bij vlagen een goede film. Typisch zo'n film die me beurtelings enorm aantrok en dan weer ergerde. Van scene op scene soms.

Grootste probleem zit 'm toch duidelijk in het verhaal. Het idee achter de film is, zoals in het einde wordt gezegd, of je laten meevoeren in je leven of het zelf in handen nemen. Nou doet (na een keuze(de eerste moord)) heel sterk het eerste. Ik vond het volkomen logisch dat Máiquel niet twijfelt. Het overkomt hem, hij laat zich meevoeren, hij onderzoekt zijn nieuwe identiteit. Totdat de dingen zo groots worden dat het wel erg ongeloofwaardig wordt. De film krijgt er bovendien soms bijna een ironisch toontje van en dat stoorde erg. Omdat de sterke kanten van het eerste stuk dan ineens veel minder goed werken. Neemt niet weg dat de film behoorlijk veel zeer indrukwekkende scenes kent. Bij vlagen een erg indrukwekkende onderhuidse spanning ook.

Toch nog (een krappe) 3.5* vanwege een behoorlijk aantal scenes die echt indruk maakten. Een regisseur om in de gaten te houden. Zoveel is zeker.

Vlotte actiefilm,

Qua verhaallijn leunt het allemaal een beetje aan tegen The Boondock Sants. Op visueel vlak valt er genoeg te beleven. Vooral het huis en de winkelstraat waar Maiquel in woont zijn sfeervol afgewerkt. De film speelt zich ook grotendeels in de avonduren af en soms lijkt de winkelstraat daardoor een grote disco.

Minder aan de film vond ik de sleur waarin Maiquel `s relatie raakt. Ik vond dat Maiquel wel erg makkelijk naar zijn 15 jarige vriendinnetje trok. Wel cru en bruut weergeven was de onbedoelde moord op Cledir. De muziek was redelijk maar staat mij eigenlijk nauwelijks meer bij, dus echt indruk maken deed het ook weer niet. 3,5*

Aangename film van een man die door één gebeurtenis z'n leven ziet veranderen. En daardoor ook z'n banden met andere mensen in het dorp. Z'n relatie met Cledir is eigenlijk een weerspiegeling tussen de oude en nieuwe Maiquel. De macho op versiertoer die een knappe meid aan de haak slaat, maar uiteindelijk met verantwoordelijkheden zit en daarmee worstelt omdat die niet echt passen bij z'n nieuwe 'ik'. Alles wordt mooi ingekaderd met interessante figuren. Het resultaat is een kleurige gangsterfilm met tropische klanken. En niet zoals in andere films iemand zonder toekomst in een ghettowijk.

Prachtfilm.

Ten eerste vond ik Maiquel een werkelijk intrigerend personage, in tegenstelling tot sommigen hier. Blijkbaar moeten personages in dit soort films weer aan allerlei gangsterstereotypes voldoen of zo, anders is het not done. Maiquel maakt inderdaad aparte beslissingen gedurende de film, so be it. Mensen maken af en toe nu eenmaal rare beslissingen. Vond zijn introverte personage in ieder geval een stuk interessanter dan de zoveelste schreeuwerige, Tony Montana-achtige malloot.

Verder is dit visueel één van de mooiste films die ik in tijden gezien heb. Vooral het prachtige lichtspel en kleurgebruik valt snel op, maar ook de montage is feilloos. De hele Braziliaanse setting kan ik sowieso altijd wel goed pruimen, vaak lekker levendig en kleurrijk. De soundtrack is wat braaf, maar toch steeds passend en sfeervol. Zo nu en dan krijgt zelfs een bijna surrealistisch tintje, zoals bij die apart in beeld gebrachte moordscenes richting het einde van de film.

Ontzettend mooie film dus, met als enige kritiekpuntje dat ie misschien nét iets te lang duurt uiteindelijk. Verder volop genoten. Dikke 4,0* voorlopig, maar kan nog eens hoger oplopen.

Fijne herziening.

Een misdaadfilm die wat moderner aanvoelt, da's niet zo héél evident. In het zog van City of God kwam deze Man of the Year, waar een nogal onfortuinlijke lummel op vreemde wijze de held van z'n buurt wordt. Het is een leuke opzet die de eerste helft van de film erg genietbaar maakt.

Tweede helft is zeker een stukje traditioneler, maar niet steeds leuk. Acteerwerk is goed, visueel oogt het netjes en ondanks dat de muziek wat impactvoller had gemogen, is het een best modern-klinkende soundtrack (voor een film dan).

4.0* en een uitgebreide review