Fool for Love (1985)

Wat een verwarde en vervelende film.

De personages hebben heel veel last van stemmingswisselingen.

Er zit gewoon geen regelmaat in het verloop. En Kim Basinger ziet er niet goed uit.

Echt geen aanrader.

Schitterende film, onterecht vergeten en haast schandalig ondergewaardeerd.

Gebaseerd door een toneelstuk geschreven door Sam Shepard, ook verantwoordelijk voor het scenario van 'Zabriskie Point' en 'Paris Texas' - dat zegt genoeg.

'Fool for Love' begint een beetje zoals 'De Grote Stilte' van Bergman: je krijgt helemaal geen uitleg over het (turbulente) verleden van de karakters, hun onderlinge banden zijn onduidelijk. Deze aanpak is verwarrend, maar tegelijk verschrikkelijk intrigerend.

Er zijn ook veel parallellen tussen deze film en Kurosawa's 'Rashômon' te trekken. Er worden verschillende versies van een verhaal verteld; de 'geest', hier van de vader, is steeds aanwezig (al wordt dit nooit expliciet gezegd). Altman experimenteert en gaat heel ver: de personages vertellen geromantiseerde versies van een verhaal, terwijl de beelden ons de waarheid tonen. Een voorbeeld: Eddie vertelt dat zijn vader huilend aankwam bij zijn andere vrouw, terwijl we zien dat deze verre van geëmotioneerd was..
Een boeiend experiment, en het werkt.

Je moet je hoofd er wel bijhouden, want fantasie en werkelijkheid, verleden en heden, lopen door elkaar. Het einde (met de minnares van Eddie) is beslist ook symbolisch, maar dit begreep ik nog niet helemaal. Ik moet hem dus nog eens herzien.

De film is ook schitterend geregisseerd en gefilmd, met veelvuldig gebruik van in- en uitzooms, typisch voor Altman. Hoewel dialogen centraal staan, vertelt de camera je vaak ook heel veel. Het is een film die veel van de acteurs vraagt, maar toch houden Basinger, Stanton en Shepard zich makkelijk staande.

Laat de reputatie van de film je niet afschrikken. Ga hem kijken, want hij is écht goed.

zwak, kon me echt niet boeien

Ik ben het vaak met goongumpa eens, maar Fool for Love werkte voor mij toch niet. De film kent zeker een paar interessante vondsten en de eerder genoemde flashbacks-scènes zijn zelfs lichtjes geniaal. Het is eerder als geheel dat ik de film behoorlijk onevenwichtig vind. Het begint als een minimalistisch, toneelachtig drama in real time dat naar het einde toe meer zijn greep op de werkelijkheid verliest. Altman kan meestal erg mooi spelen met die grens tussen fictie en realiteit (3 Women, Images), maar hier vond ik het nogal geforceerd en artificieel overkomen.

Bovendien zijn de twee hoofdpersonages te implausibel en onsympathiek om hun surrealistische walk down memory lane echt au sérieux te nemen.

De setting, een neonverlicht motel in een stoffige woestijndorpje, is zowat het beste aan de film en wordt vaak erg overtuigend in beeld gebracht.

Yeyo, onze blik op films is inderdaad vaak erg gelijkaardig, maar meningsverschillen zijn er altijd .

Los van deze film heb ik ook veel respect voor de persoon Altman. Na de vermindering van de auteursvrijheid in Hollywood trok hij zich terug om onafhankelijk theaterstukken te verfilmen - met zeer lage budgetten. En in de jaren '90 kwam hij keihard terug met meesterwerken als The Player en Short Cuts! Op z'n minst uniek te noemen.

Ik begin hem pas te ontdekken, maar hij heeft inderdaad een ontzettend interessant oeuvre. Spijtig dat sommige van z'n films nogal moeilijk te vinden zijn.

Ietwat curieuze mengeling van "Who's Afraid of Virginia Woolf?" en "Rashomon" nog het meest lijkend op Altman's eerdere "Come Back to The Five and Dime Jimmy Dean, Jimmy Dean".

Het geheel speelt zich af rond zo'n typisch Amerikaans highway-motel met veel neon-lichten.

Voelt in het begin ietwat te toneelmatig aan, maar langzaam wordt de precieze relatie tussen Sam Shepard en Kim Basinger duidelijker en intrigerender.

Dan begint ook motel-eigenaar Harry Dean Stanton zich er mee te bemoeien en dan komt Randy Quaid ook nog om Basinger af te halen voor een avondje naar de film.

En vanaf het moment dat Quaid de film in komt zitten we meteen op top-Altman-niveau.

Aanrader voor de Altman-liefhebbers, de rest van de wereld zal er wat minder mee kunnen.

Film is overigens makkelijk en voor budgetprijs te vinden in Nederland.

Mooi 3,5

Slaapverwekkend. Meteen ook één van de vreemdste films die ik dit jaar heb gezien. Van Cannon ben ik actiefilm gewend, maar dit is een erg atypische jaren '80 film. Het eerste stuk van de film is een meer dan één uur durend circus, waarbij de liefde-haat relatie van Eddie en May centraal staan. Toekijkend, een oude man die in zijn vuistje lijkt te lachen. Je weet niet waarom alles is zoals het is. Pas in het laatste half uurtje wordt het uitgelegd. Voor mij kon het de film echter niet meer redden, vooral omdat het geen steek houdt dat het koppel de oude man de hele film door negeren, terwijl hij eigenlijk de sleutelrol in dit verhaal heeft. Soms wel intrigerend maar bovenal enorm vermoeiend eerste uur. Het is voor Basinger dat ik de film heb bekeken maar ze viel me redelijk tegen.

Een must-see voor de altman fans

De film begint traag(of neemt zijn tijd) en het duurt effe voor je in de film zit .het bouwt zachtjes op naar de climax.

Sommigen zullen dit saai of langdradig vinden,maar ik vind het prachtig.

Ook het acteerwerk is goed te noemen,had mijn twijfels over Basinger.Maar doet het uitstekend hier .

Zelf zonder make-up, een lust voor het oog.

Ook prachtig geregistreerd en gefilmd zoals Altman dit kan.

Voor mij is dit toch een beetje een vergeten klassieker, die meer herkenning verdiend!

´fool for love´ is cinema zoals ze niet meer maken.

De liefhebbers zullen me hier wel in snappen.voor andere zal dit gewoon een trage ,saaie ,ouderwets film zijn.het is maar hoe je het zelf bekijkt.

Volle 4 sterren