Fanfan la Tulipe (1952)

Dolle avonturenfilm met als thema "Faisons l'amour, pas la guerre".

De veel te vroeg overleden Gérard Philipe in één van die rollen die van hem Frankrijk's lieveling maakten.

Gina bewijst dat ze brood, liefde en jalousie waard is.

Nog best genietbaar, ondanks de....57 jaren die er zijn over gevaren. Nu zegt men "Make love, not war" en er is nooit iets veranderd, maar dat was voor Christian-Jaque geen boodschap : twee sterren bijeen brengen en er een lekker, commercieel succes van maken....

Het ware inspiratievolle origineel.

Gérard Philipe (die ook samen met Lollobrigida in Les belles de nuit zat) zet hier een geweldig grappige prestatie neer. 7 jaar later overleed hij spijtig genoeg aan lever kanker. Voor deze rol mag hij dus eigenlijk al legendarisch genoemd worden. Lollobrigida stelt mij zoals gewoonlijk niet teleur. De film zelf is komisch en goed in elkaar gezet met bijv.de sets Ook behoorlijk mooie Make-Up design en toffe aankleding. Zo ziet Lollobrigida er hier weer stralend uit http://2.bp.blogspot.com/_CNPZ0JYfo5Y/SxSL4lplISI/AAAAAAAANlA/_R2_OHU__VI/s800/Gina.jpg

Deze film is ook sterk geschoten en kent een tal van leuke scene's. Deze film krijgt van mij dus een 4,5.

Doldwaze avonturenfilm met heel mooie beelden en lekkere rollen van Gérard Philipe en Gina Lollobrigida. “La Lollo” ziet spectaculair uit in deze vlotte komedie, waarin ze blijk geeft wel degelijk te kunnen acteren. Van de veel te jong gestorven Franse topacteur Gérard Philipe mag je niets anders verwachten.

Een aanrader voor wie op zoek is naar heerlijk, gedachteloos vermaak.

Een aardige avonturenfilm, die even de tijd heeft om op gang te komen, maar in de tweede helft lekker losgaat. Hoewel het nergens echt hoogstaand wordt, is het absoluut wel vermakelijk om naar te kijken.

Gérard Philipe zet de hoofdrol behoorlijk goed neer. Hij is flamboyant en straalt iets ondeugends en jongensachtigs uit. Ik vond Fanfan hier en daar wel enige gelijkenissen vertonen met The Adventures of Robin Hood, al is die laatstgenoemde wel leuker, en vooral ook beter.

Maar Fanfan is zeker niet slecht. Jammer dat het ietwat moeilijk op gang komt, maar vooral het laatste half uur mag er absoluut zijn. Veel vaart, leuke vondsten en grappige situaties. Een film met weinig pretenties, maar wel eentje die je ten allen tijde op kunt zetten. Simpel, maar best leuk dus.

3,0*

Faites l'amour, pas la guerre

Het was via 100 All-Time Favorite Movies van Taschen (één van de eerste filmboeken die ik had aangeschaft en nog altijd één van mijn favorieten) dat ik voor het eerst van Fanfan hoorde en het was een titel die altijd bleef hangen. Fast forward naar vandaag toen ik tot de conclusie kwam dat ik dit nog steeds ergens opgenomen had liggen. Ik probeer prioriteit te geven aan aangeschafte films boven opgenomen films maar wou hier nu eindelijk toch eens voor gaan zitten.

En ik heb me danig geamuseerd. Fanfan la Tulipe kun je voor de gemakkelijkheid een film noemen die gaan lenen is bij de films van Errol Flynn en Douglas Fairbanks, maar daarmee doe je dit eigenlijk te kort. Het heeft namelijk zijn eigen stijl. Fanfan is een flierefluiter, iemand die geen respect voor gezag heeft en enkel luistert naar de liefde. Hierdoor komt hij regelmatig in de problemen en de film start dan ook wanneer hij zich laat inlijven bij het leger om te ontsnappen aan de vader van zijn laatste verovering. Hij wordt in de val gelokt via een zogenaamde toekomstvoorspelling en wat daarna volgt is chaos overal waar Fanfan zijn voet neerzet. Christian-Jaque (die met onder andere Les Pétroleuses in dit lichtvoetige genre zou blijven) levert dan ook een film af waar de fun van afstraalt. Het tempo ligt hoog, maar het valt wel op dat de actiescènes houteriger zijn ten opzichte van de vergelijkbare films in dit genre. Zo'n The Adventures of Robin Hood uit 1938 doet dat toch beter.

Met Gérard Philipe heeft Fanfan la Tulipe één van Frankrijks favoriete acteurs in de hoofdrol. Lang heeft hij van zijn carrière niet kunnen genieten (hij stierf op 36 jarige leeftijd in 1959 aan de gevolgen van kanker) en zijn rol van Fanfan bewijst dat dat toch enorm zonde is. Zelden een acteur gezien met zo'n joie de vivre en uitstraling. Philipe is echter niet de enige met een uitstraling in deze film. De voluptueuze Gina Lollobrigida speelt namelijk de love-interest van Fanfan en doet dat uitstekend. Een rol waarbij niets meer verwacht wordt dan wat mooi te staan wezen, maar Lollobrigida straalt nog iets extra uit waarmee ze zich weet te distantiëren van andere bimbo's. Verder nog leuke rolletjes van Olivier Hussenot en Nerio Bernardi die de kompanen van Fanfan spelen.

Lichtvoetig, dat is denk ik wel het woord waarmee je deze film kunt beschrijven. Er zijn alternatieven uiteraard zoals flamboyant, charmant of een kwajongensfilm maar het mag duidelijk zijn dat dit zo één van die films is die na al die jaren zijn kinderlijke charme blijft behouden. Philipe en Lollobrigida stelen de show en tillen dit tezamen naar een hoger niveau.

Dikke 3.5*

Heerlijk ouderwetse film waarin Gérard Philipe en Gina Lollobrigida schitteren. Gérard speelt de flierefluiter met verve en Gina is niet alleen een prachtige mooie vrouw, maar heeft ook een stijlvolle manier van acteren. Ze weet met haar warme uitstraling en charisma haar rol zeer overtuigend te brengen. Het verhaal is leuk om te volgen en je merkt dat de hele cast er plezier in heeft.

Het enige minpunt zijn de houterige actiescènes die gedateerd overkomen. Maar volop genoten van vlotte, luchtige film. 7/10

Dit vond ik twee keer niks. Een soort Franse Zorro maar dan één die voortdurend aan vrouwen denkt. Ik denk dat het vooral die veel te vrolijke en wat flauwe kinderachtige toon is die me tegenviel. . Oorlog is een lachertje voor de flierefluiter. De meiden, dat is veel belangrijker, zeker omdat een zigeunerin hem op het vlak van liefde iets héél sterks voorspelt. Gelukkig is er nog het panoramisch zicht op Lollo's weelderige boezem die het allemaal nog wat redt.

Een Franse film in dit genre (mantel-en-degen) die ik wel enorm goed vond is Le Bossu (Film, 1959) die voor mij op alle vlakken veel sterker scoort. Meer intrige, beter gefilmd. Als klassieker wilde ik Fanfan zien, maar helaas... NonNon..

'Er was eens een charmant land dat Frankrijk heette. Hier is een weergave ervan in het midden van de 18e eeuw. De mensen leefden toen gelukkig. De vrouwen waren gemakkelijk en de mannen hielden zich bezig met hun favoriete tijdverdrijf: oorlog, de enige ontspanning van koningen waar het volk ook van kon genieten."

Met deze tekst opent deze swashbuckler spektakelfilm van Franse makelij en zet daarmee ook direct de toon voor een luchtige romantische komedie. Je ziet held Fanfan (Gérard Philipe) voor het eerst nadat hij gesnapt wordt door de vader van een boerendochter waar hij net een amoureus onderonsje mee had, om het huwelijk re ontlopen en aangemoedigd door de aantrekkelijk wulpse dochter van de leger-recruiter, Adeline La Franchise (Gina Lollobrigida) tekent hij voor het leger van koning Lodewijk XV, dat momenteel verwikkeld is in de Zevenjarige Oorlog.

Dat alles zet het verdere plot in werking waar Fanfan achter de dochter van de koning Lodewijk aanzit en Adeline problemen krijg met diezelfde koning. Uiteraard humoristisch en luchtig. Die humor komt in tweeën; soms flauw en cartoonesk maar soms ook gedegen satirisch. ('De soldaten van Zijne Majesteit vonden deze oorlog zo aangenaam dat ze er zeven jaar over hebben gedaan') De film was voor mij daarom even wennen want de eerste soort is niet direct wat ik goed vind maar de tweede des temeer. Opmerkelijk waren ook scenes achter de vijandelijke linies, hier spreekt iedereen in iets wat klinkt als Frans achterstevoren afgespeeld...

Maar ondanks al zijn humor was er ook voldoende actie, spanning en romantiek. Je krijg een duel op een dak, tal van andere zwaardgevechten (sabels hoog gezwaaid voor een maximaal effect) en een fantastische climax met achtervolging van een koets. Ik moet ook bekennen dat ik van Gérard Philipe toch in de jaren vijftig een filmster van formaat nog niets had gezien of gehoord. Met zijn jongensachtige uiterlijk paste hij goed als typische Franse held. Maar voor mij is het Gina Lollobrigida die hier als Philipe's minnaar Adeline in het oog springt Ze is zowel Eye-candy alsook gaf ze een sterke performance!

Leuke luchtige en bij vlagen grappige avonturenfilm , Lolobrigida is weer heel mooi en Philipe speelt leuk en luchtig .

Het is weer eens wat anders dan de amerikaanse cinema die zichzelf som te serieus neemt .