Black Legion (1937)

Knappe film die begrippen als onverdraagzaamheid en geweld brengt maar naar aloude Amerikaanse traditie rechtvaardigheid en terechte vergelding laat zegevieren, iets waar het grote publiek beslist naar hunkerde.

Vond Bogie hier eigenlijk beter dan in vele van zijn latere films.

Een prachtrol van een heel jonge Bogart die zich onrecht voelt aangedaan, en gedesillusioneerd

besluit zich aan te sluiten bij een beweging die hem aanspreekt niet op de hoogte van de

verregaande Ku Klux Klan praktijken. Wellicht de eerste film waarin dit aan bod komt en ook

hier af en toe schokkend racistisch.

Ja, af en toe schokkend racistisch. Een Polenmeldpunt hadden ze destijds nog niet in de States. Dat regelde men toen zelf of via de Klan. Ik kwam hier trouwens niet voor Bogart maar voor zijn tegenspeler Joe Dombrowski. Jan van Eyck op zijn Vlaams. De naam Dombrowski is afgeleid van Dąbrowski. (Een dąb is een eik in het Pools). Een veelvoorkomende naam maar laat ik niet afdwalen. Ik kwam dus voor Joe Dombrowski die jammergenoeg al snel van het toneel verdwijnt. En dan begint de grote Bogie show. Ik moet zeggen dat de jonge Bogart mij beter bevalt dan in zijn latere werk. De arrestatie vond ik wel ronduit knullig en tenenkrommend oubollig. En fan van rechtzaken in een film zal ik ook nooit worden waardoor ik toch ga twijfelen over een vol- of onvoldoende... Dankzij Egon Brecher als de immigrant met traditionele Poolse snor en gebrekkig Engels (hoezo racistische karikatuur) krijgt Bogie en de film dan toch 3 sterren.