Never Back Down: No Surrender (2016)

Never Back Down: No Surrender

Ik begon de Never Back Down franchise ooit met Never Back Down (2008) , ik denk dat iedereen dat wel heeft gedaan. Ik vond dit een hele sterke film die vrijwel alles bevatte wat ik lief heb. Toen Never Back Down 2 (2011) uiteindelijk vrij gekomen was had ik daar ook ontzettend veel zin in, deel 1 had veel gebracht en ik dacht daadwerkelijk dat deel twee net zo goed zou zijn, niet dus. Deel twee was verschrikkelijk. Nu dat Never Back Down: No Surrender kwam was ik wat terughoudend deel twee bracht niks dus dat had ik ook verwacht bij deel drie, eigenlijk vond ik hem wel leuk maar, hij was niks speciaals, niets bijzonders en het viel allemaal wel mee.

Never Back Down: No Surrender bevat weer het concept van het MMA vechten, ik gaf al eerder aan bij Here Comes the Boom (2012) (die onder andere ook over dit onderwerp ging) dat ik altijd veel lof heb over zulke films en graag kijk naar deze vecht sport, buiten films volg ik ook het UFC vechten wat hier deels over ging. Toch werden de trainingen meer naar voren getrokken, noodzakelijk uiteraard binnen zo'n onderwerp maar, voor mij duurde dit te lang.

Michael Jai White wist weer een redelijke B-film neer te zetten onder de naam Never Back Down, die eigenlijk wat dat betreft nooit slecht acteert, vind het een prima acteur binnen de B klasse om naar te kijken. Toch vind ik Michael Jai White geen geschikte regisseur, want de film word soms te traag over gebracht. Actie scenes zijn toppie maar, het tussendoor word soms te lang, te traag en te saai.

Qua verhaal stelt de film wel teleur , het bevat een flinterdun verhaal wat eigenlijk gewoon echt saai is om te volgen, tenminste dat vond ik. Het concept was gaaf maar stelde nou ook weer niet zoveel voor. Redelijke b-film die voor zaterdag middag goed te pruimen was.

2.0*

Redelijke actiefilm, die zonder na te denken best meevalt. Het verhaal is stupide, maar anders kun je ook niet verwachten bij dit genre. De film bewandelt wel de vertrouwende wegen en biedt verder niets nieuws. De gevechten maken een hoop goed. Deze zijn er fraai geschoten en prima gestyld met mooie slow motion shots. Het acteerwerk is matig, maar ook dat laten we voor lief. Gewoon verstand op nul en genieten van het knokwerk. 2.5/3.0

Sterren zijn enkel voor de actie en sommige mooie stukken waar je bvb de katas in de praktijk omgezet ziet. Jammer genoeg was het verhaal cliché, slecht uitgewerkt en waren de acteerprestaties echt ondermaats.

Michael Jai White staat in dit derde deel van de franchise weer terug in de ring en eist hiermee een duidelijke hoofdrol voor zichzelf. Zeer verstandig want het tweede deel was zeer teleurstellend. Hiermee wil het niet gelijk zeggen dat dit deel zo super sterk was. Het verhaal was behoorlijk slordig uitgewerkt en de MMA invloed richting de climax was vrij somber tot zeer beperkt. Al met al een stijgende lijn na het tweede deel. Wellicht weer wat hoop voor een nog beter vierde deel!

Nadat Michael Jai White in Never Back Down 2 een minimale rol speelde, speelt hij in dit derde deel de hoofdrol. Op zich een prima gegeven, want hij kan behoorlijk vechten. Toch is dit derde deel flink tegenvallend. Nogal voorspelbaar, maar ook met te vaak teveel dialoog waardoor de hoeveelheid actie toch wat tegenvalt. Actiescènes zijn oké, maar het is jammer dat het verhaal vrij zwak is en dat het laatste gevecht allereerst te kort is, maar ook meer met MMA had betrokken mogen worden.

Het eerste deel van de Never back down serie was een prima knokfilm met een alleraardigste cast.

Daarna nam het tweede deel een totaal andere afslag en had nog weinig met het origineel te maken maar het nam niet weg dat de film makkelijk wegkeek en de knokscenes prima werden uitgevoerd.

Dit derde deel gaat vrolijk verder met hoofdrolspeler Michael Jai White die weer met veel overtuiging om zich heen mept. De gevechten worden prima vormgegeven en vervelen geen moment. Het is echter het langdradige vulsel tussen de gevechten door waarbij geen enkel cliche wordt geschuwd. Het gebodene toont een enorme luiheid en gebrek aan creativiteit.

Kort gezegd zijn de scenes tussen de gevechten door ideaal voor een toilet bezoek. Het acteren is structureel ondermaats en begint op den duur te irriteren. Gelukkig slaan alle waardeloze acteurs elkaar tot moes wat dan toch weer zorgt voor een licht geluksgevoel.

Matige film die alleen geschikt is voor de liefhebbers.