Bokeh (2017)

Meest interessante was nog dat halverwege de film, als Monroe de afwas doet in het mooi uitgezochte huis, je over haar schouder aan de overzijde van de weg iemand langzaam een gordijn aan de kant schuift en weer terug laat vallen.

Is er toch nog meer leven of een foutje van de regie. Ik hoopte het eerste maar vrees het laatste.

Mooie plaatjes uiteraard, maar was eigenlijk vanaf het begin al niet zo benieuwd naar wat er nu precies aan de hand was. En blijkbaar hoefden we daar ook niet nieuwsgierig naar te zijn, want dat krijgen we niet eens te weten en is ook niet het uitgangspunt van de film. Het is eerder een 'wat als'-scenario, dat wat mij betreft eigenlijk alleen nog licht amusant was toen ze een huis betrokken en winkels en supermarkten leeghaalden. Lijkt mij best leuk, je zou zoiets bijna willen meemaken, een paar dagen dan.

Verder straalt het eigenlijk best nogal wat amateurisme uit, zeker wat betreft script en acteerprestaties (vooral hij is vaak slecht), al weet de vrij fraaie cinematografie nog wel te verhullen dat dit eerder een soort afstudeerproject is dan een volwaardige volwassen film.

Vanaf het stuk met de oude man (wtf voegde hij toe?) ging het helemaal rap achteruit met al dat God gezemel, en wordt de film eigenlijk alleen maar trager, stuurlozer en vervelender met wat conflict tussen de twee dat totaal niet werkt. Als de film de bedoeling had om hier een filosofisch ding van te maken zijn ze daarin echt totaal gefaald, want ik heb er werkelijk niets uit kunnen halen.

Echt een film die als een ballon leegloopt en je met niets achterlaat. Ja, zin om naar IJsland te gaan, de toeristenbranche kan blij zijn.

2*

Saai en onbevredigend.

Wat was dit een ontzettende rukfilm. Positief beginnen: De opzet is alleraardigst. Ik denk dat de meesten wel eens hebben nagedacht over hoe het zou zijn als je de enige op de wereld bent en wat je dan zou doen. Ik vind dat de reactie op een dergelijk fenomeen wel realistisch is neergezet. Helaas is dit na een halfuurtje niet zo interessant meer.

Je krijgt een heel scala aan mooie plaatjes van IJsland te zien, maar dat weet het verhaal (als dat er is) niet overeind te houden. De dialogen zijn zeldzaam slecht en dat wordt bijgestaan door zeer matige acteerprestaties. Monroe was daarbij in het bijzonder echt slecht.

Doordat alles zo tenenkrommend slecht was, was de film me al vrij snel kwijt. Op het moment dat de oude man in beeld kwam, kon het me ook echt niet bekoren wat hij allemaal te vertellen had en heb dus ook geen idee wat hij nou heeft toegevoegd aan de film.

Het enige waar ik naar uitkeek was de uitleg van de verdwijning van de mensen, maar die uitleg komt nooit. Kut.

2*

Weet niet waar ik naar zat te kijken, Sf? Waardeloos.

Een jong stel gaat op vakantie naar IJsland en op een ochtend zijn alle mensen weg, Dit lijkt erg op de film "The Langoliers". de nutsvoorziening en internet blijft beschikbaar, wat ongeloofwaardig is, Genietend van de prachtige beelden van Ijsland wacht je op de clue. totdat het meisje zelfmoord pleegt... einde film. rare film.... 3 punten voor de prachtige beelden.

Een Apocalyptische Mumblecore film dat is de eerste omschrijving die me te binnen schiet als ik Bokeh zou moeten omschrijven. De omschrijving is dan ook meteen het interessantste aan de film. Verder is het niet meer dan wat dramatisch gedoe en gezwets over de zin van het leven.

De reden dat er nog een redelijke score uitkomt is omdat de beelden van IJsland werkelijk prachtig zijn en ook veelvuldig worden ingezet. Voor mij gaf dat toch een beetje ontspanning of laten we zeggen een vakantie gevoel. Dat er tussendoor ook nog sprake was van een scenario was eigenlijk minder relevant. De acteurs doen hun best maar dat helpt niet als het verhaal letterlijk niets te bieden heeft.

Mooie beelden en veel gebakken lucht.

Matig

Vind het eigenlijk nog niet zo'n verkeerde film, de locaties zijn prachtig en die twee spelen ook niet slecht, het enige wat deze film mist is een antwoord of echte oorzaak van het onderwerp.

Ik vind Science Fiction niet het juiste genre want er komen geen dingen in voor wat eigenlijk niet mogelijk zijn.

Deze film is lang niet slecht, vooral als je houdt van de mooi locatie, Ijsland.

Maar ook met het verhaal zit het wel snor, mysterieus dat zeker, met het enige minpuntje, dat je nooit te weten komt wat de oorzaak is van het verdwijnen van de bevolking.

De acteerprestaties zijn zeer goed, vooral omdat de interactie tussen de beide acteurs zo goed is.

Deze film is voor me een aangename verrassing geworden, blij dat ik hem heb gezien

Deze film gaat écht hélemaal nérgens over

Een begin maar geen eind...

Bah! Ik haat dat !

Ik hou wel van 'stille' films. Waarin ogenschijnlijk weinig gebeurt.

Maar de overtreffende trap; een film waarin daadwerkelijk geen ruk gebeurt, daar word ik kriegelig van.

En dus net een 1,5 omdat IJsland een mooi land is.

Mooie muziek en een steadycam die aardige dingen doet maar inhoudelijk gaat het natuurlijk nergens over. Verschrikkelijk saai.

1,5*

Film begint wel aardig, met enkele fraaie beelden van IJsland en een fijn sfeertje. Dan komt het mysterie erbij, dat start nog wel prima maar verzandt al snel is dezelfde scènes als meer van dit soort films. Twee mensen ontdekken de lege wereld, vermaken zich even maar al snel weet de film er niks meer mee te doen. Daarna wordt het allemaal steeds minder, stuurloos en zweverig en saai. Monroe is nog wel oké maar die jongen mist elke vorm van charisma en hun relatie gaat ook nooit leven waardoor de film me op dat vlak ook niet weet te boeien. 1,5*.

Het prachtige IJslandse landschap en de aanwezigheid van de mooie Maika Monroe kunnen niet verhullen dat dit eind-van-de-wereld verhaaltje nogal vlak en saai is. Voornaamste boosdoener is het dunne script, dat al snel vastloopt in ongeïnspireerde situaties en holle dialogen. Het helpt ook niet mee dat de twee hoofdpersonen niet bijster boeiend zijn. Het einde is dan wel weer erg mooi, maar het is too little, too late.

Duidelijk zo'n film ie reversed engineered is omdat regisseurs Orthwein & Sullivan erachter kwamen tijdens hun vakantie in Ijsland dat het op bepaalde momenten erg rustig is dat het haast wel lijkt alsof er niemand aanwezig is; met als resultaat dit dus. Altijd leuk als filmmaker als je een locatie vindt waar je veel inspiratie van krijgt, maar stop ie inspiratie dan ook in het script. Dit was een leeg omhulsel dat na een half uurtje niet meer overeind kon blijven wegens te weinig substantie. Zonder Monroe's aanwezigheid was de afstandsbediening halverwege al geconsulteerd.

Het einde maakt de teleurstelling compleet...