Órbita 9 (2017)

Eentje om in de gaten te houden!

Een film van de scriptschrijver van La Cara Oculta (2011) en net als bij die film kun je het beste de trailer niet bekijken want die geeft veel te veel weg, grote spoilers.

Redelijke sci-fi die erin slaagt om gedurende een uur vooral verrassend te zijn. Ook een film die naar het einde toe afzwakt in spanning en in sfeer. En een film die er helaas niet in slaagt het niveau van verrassing blijvend vast te houden als de film naar het einde toe verzandt in obligate actiescènes en in goedkope feelgood.

Een rustig begin brengt je in een verwachtingsvolle stemming. Heel rustig, bijna kabbelend krijgen we gewenningstijd. Tijd om in de film te komen, Tijd om eens lekker rond te kijken. Het is ook een begin dat meteen al volloopt met vraagtekens. Fijn.

De kant die de film kiest, leidt tot een verhaal met wendingen. Een verhaal met onverwachte invalshoeken. Broeierig spannend. Verrassend. Best leuk.

Het verhaal is boeiend genoeg maar heeft na verloop van tijd toch last van inzakmomenten. Het zijn de momenten waarop de broeierige onderhuidse spanning wordt verruild voor zichtbare spanning opgeroepen door gebekvecht, achtervolging of geschiet. Die scènes werken averechts op de prettige kijkstaat. In de tweede helft van de film zijn die momenten er veelvuldig. De brute actie doorbreekt dan heel onprettig de fijne sluimerende spanning die juist maakt dat de film zo intens beleefd wordt. Tegen het einde worden die momenten heftiger en vaker. Met een schok realiseer je je dat je geen andere keus hebt dan meebewegen omdat een nieuw hoofdstuk van de film anders langs je heen gaat. Dat meebewegen vergt steeds meer concentratie en lukt steeds minder goed.

Niet een hele typische sci-fi. Soms lijkt de film eerder een romantisch drama. Soms ook prevaleert de schietende- en achtervolgende actie. Ondanks de toegevoegde elementen uit andere genres, blijft de sci-fi de basis van het verhaal. Dat houvast is er.

Clara Lago

Must see onmiddellijk!

Sterk eerste deel, minder tweede.

Collins zei het al, wanneer de film mysterie bevat is de film op zijn best. Fijn voortkabbelend wordt er stukje bij beetje duidelijk. De onthulling is tegen die tijd geen onthulling meer, maar een optelsom. Helaas vervalt de film daarna in middelmatige actie en standaard romantische franjes. Gelukkig wel tegen de achtergrond van een fijne sci-fi.

Oh, en natuurlijk al extra punten voor Clara Lago, waar ik sinds La Cara Oculta stiekem een beetje verliefd op ben.

3*

Ik ga er nu aan beginnen,maar het verhaal trekt mij niet. door de reacties hier toch nieuwsgierig geworden...Maar twijfel heerst....Tnks MM-ers.

Gezien. Flinke tegenvaller. Het Sci-fi gedeelte stelt niks voor. Er zijn meer vragen dan antwoorden.Het romantische gedeelte doet de film en verhaal geen goed, en de actie is k.t. Na een uur verveelde ik mij de pletter,(saai, vervelend) maar wilde toch het einde zien, wat ik eigenlijk al aan zag komen.

Er ziin veel vragen waar ik niet op in ga, anders wordt deze reactie een A-4tje.

En dat Clara Lago zo mooi gevonden wordt is mij een raadsel. Als ik hier in mijn winkelcentrum ben zie ik in 20 minuten,makkelijk 10 mooiere jonge vrouwen dan Lago.......

Hé, vertel eens. Waar doe jij je boodschappen dan...

Hahahahah mooi....Kon. Julianaplein Voorburg.....Er is een vwo vlakbij oa..Je weet niet wat je ziet....En als je een echte liefhebber bent, het summum is Milaan, centrum.....het beroemde Scala (???/) een chique winkelgebied..Wat je daar ziet houd je niet voor mogelijk. De ene Sophia Loren na de andere Lollobrigida..( 40 jaar jonger dan...)...Ademloos.

Aardige SF-film met een lekker plot.

De eerste helft van de film sprak me dan ook echt aan!

De tweede helft verliest het een beetje van zijn magie,

waarbij het zoetsappig slot ook niet helpt. Helaas. *2,5

Als een wetenschapper die verlieft is op zijn rat. Werkelijk sublieme uitspraak. Prima film. Eigenlijk niks op aan te merken. Gewoonweg goed op alle fronten.

4*

Vondk echt niet goed, kon me helemaal niet boeien en dat taaltje hoor ik ook niet al te graag bij een film zijnde.

Beetje in lijn met wat al gezegd is: film begint sterker dan dat deze eindigt. Hoewel ik het semi-happy end wel kan waarderen.

Matig.

Drama kannibaliseert de moderne genrefilm. Dit is ook weer zo'n filmpje dat zich positioneert als genrewerk, maar uiteindelijk vooral afbreuk doet aan alle genre elementen. Tuurlijk valt dit perfect onder science-fiction, maar je krijgt 10 minuten scifi en daarna is het een drama/thriller binnen een licht-futuristische setting.

Scifi is er in de vorm van een verouderd ruimtepakje en een ruimteschip dat lijkt alsof het uit een jaren '60 film komt. Een onhandig deurconcept dat een jaar of 10 superhip was online en de notie van een Aarde die onherstelbaar naar de klote is. Erg goedkoop en erg makkelijk zeg maar. Maar na een kwartiertje komt de eerste twist en wordt het toch vooral een thrillertje, niet eens zo'n bijster interessante.

Ik verlang ondertussen naar films die zich gewoon in de ruimte of verre toekomst afspelen. Die niet aan komen draven met wat goedkope wereldproblematiek en op z'n minst bedenkelijke ethische vraagstukjes. Die wetenschap met enige nuance kunnen benaderen, ipv de gebruikelijk kille tech doom. Want daar draait het toch altijd weer op uit.

Orbita 9 is een film die mij na een dik kwartier kwijt was. Niet enkel omdat het plots een andere richting uitging, wel omdat die richting compleet onboeiend leek én omdat het beloofde basisgenre met weinig respect, liefde en inventiviteit behandeld werd. De film oogt verder nog wel degelijk, maar absoluut niet op het niveau dat het echt de meubelen kan redden.

2.5*

Weinig origineel.

Op zich is zelfs het idee van low-budget recyclen van style elementen niet origineel - dat doet me nogal herinneren aan Eva (2011). Maar daar wordt dat toch wel een heel stuk beter uitgewerkt.

En een ander ding is dat het verhaal niet bijster sterk verteld wordt. Vanaf de eerste onthulling was ik de spanning al zo'n beetje kwijt, en daarna begon de strijd om de aandacht er bij te houden. Dat lukte eerlijk gezegd maar matig. Dan helpt het ook niet dat zo ongeveer alles in het geheel al eens eerder en beter gedaan is.

Na een minuut of vijf heb je als kijker al wel door dat mejuffrouw waarschijnlijk helemaal niet in de ruimte ver weg zit maar op Aarde of in ieder geval in een baan om de Aarde (waar komt die monteur anders zo snel vandaan? Dat wordt niet uitgelegd, er worden geen vraagtekens bij gesteld op dat moment, maar als kijker ben je niet dom). Gelukkig dat dat geen mysterie tot het eind blijft als grote twist die je als kijker niet zou zien aankomen. Dan neemt de film tweemaal een wending. Eerst het meisje uit de capsule met daarna een paar mooie momenten in de regen en gewoon in de vrijheid van natuur of stad, een stad die qua design schatplichtig is aan Blade Runner met regen, neonlicht en Aziatische eettentjes. En vervolgens een tweede wending waarin de film vervalt tot een zeer matig actiethriller die qua toon ook helemaal niet bij de rest past. Alsof men dacht ineens dat er ook wat spanning en sensatie in moet. Alleen zat dat ook al daarvoor, maar dan wat dieper verstopt, onderhuids. Als geheel nog wel voldoende. 3,0*.

Tja beetje lastig te beoordelen. Het is een aardig liefdesverhaal met een science-fiction achtergrond maar de uitwerking is matig en de film sleept hier en daar behoorlijk. Sommige leden van de cast zoals de man die Hugo acteren vrij slecht. De shots in Colombia vind ik de hoogtepunten van de film.

Vond hier vrij weinig aan. Misschien komt dat doordat het verhaal totaal niet strookte met mijn aanvankelijke verwachting. Dit verhaal houdt je eigenlijk schaamteloos voor de gek door zich te profileren als een sci-fi. Vijf minuten naar wat sterren kijken is gewoonweg niet voldoende om het een sciencefiction genre te laten dragen. Zonde, aangezien het wel sterk begint met voldoende potentie. Na de plottwist, die echt veel te vroeg komt, vervalt het in een zwak liefdesverhaal met nog zwakkere actie/thriller elementen.

Dat die twee, na basically een onenightstand, verliefd worden, is natuurlijk al een absurd slechte basis voor de romantiek. Het actie/thriller element mist enorm veel overtuiging doordat het in een intens traag tempo voortkabbelt.

De film heeft een interessant ethisch dilemma als uitgangspunt, maar ook dat aspect wordt veel te matig uitgewerkt om te boeien. Vond het een hele opgave om de film uit te zitten.

2*

Orbita 9

Orbita 9 is een film die verschillende genres combineert, en er een interessante maar soms ook frustrerende filmbelevenis van maakt. Want ik had de hele tijd het gevoel dat er meer in had gezeten, en zeker na het sterke begin volgen er wat vreemde plotontwikkelingen.

Niet slecht (behalve wanneer het tegen het einde een regelrechte actiefilm wordt), maar het potentieel wordt niet waargemaakt. Het romantisch subplotje tussen Helena en Alex werkt nog het best, en het samenspel tussen Lago en González is sterk. En visueel ziet het er allemaal ook geweldig uit. Ik had een film verwacht over het ontdekken van nieuwe planeten, maar je krijgt een film over hoe wij als mens de aarde naar de klote helpen. Alsof ik dat nog niet wist...

Meh. Goed begin. Daarna gaat het snel bergafwaarts.

Knap verhaal. Toffe sfeer. Aanrader

Film van het type “niet echt”. Het is niet echt een scifi film, het is niet echt een romantische film en het is niet echt een actiethriller. De film raakt al deze genres in mindere of meerdere mate op oppervlakkige wijze zonder echt te scoren. Wel mooi meegenomen dat Clara Lago een centrale rol speelt, want daar mag ik graag naar kijken al komt zij beter tot haar recht in de andere films, die ik van haar gezien heb.

Wat een tegenvaller deze film. Hij begint best wel goed, ik hoopte op een origineel vervolg. Maar het werdt echt weer zo een soort drama/liefde filmpje waar alles clichés worden afgewerkt. Ik ben dit eigenlijk niet zo gewend van een Spaanse film meestal gaan ze niet voor de simpele weg. Deze film wilde blijkbaar meer aansluiting vinden bij een hollywood publiek. Maar zonder de gigantische mediahype en vlotte acteurs die Hollywood gebruikt om je een rad voor ogen te draaien mislukt dit. Blijft over een matige film, en ik vind Clara Lago ook niet bijzonder genoeg als ik eerlijk ben.

Tja als makkelijk tussendoortje geschikt, het steekt nergens boven uit maar het is ook niet slecht gemaakt. Als je SF of een genrefilm verwacht sla hem dan maar over. Het is een wolf in schaapskleren.

Verhaal en acteerprestaties ok. Zou het eerder soft scifi noemen, film gaat over een experiment met wat romantiek. Grafisch niets speciaals. Wist via trailer al direct hoe er vork aan de steel zat en vind dit wat spijtig, al komt de waarheid in de film ook snel aan het licht. Voor de rest een braaf verhaal met naar einde toe beetje spanning. Emoties lopen nooit echt hoog op.

Best aardig. De beste SF is het niet, maar boven gemiddeld in de beste zin van wetenschappelijke fictie.

Daar zijn er maar weinig van. Er zijn veel onzinnige schietfilmpjes met breinloos vermaak. Dit is iets anders, zonder CGI die de leegte moet vullen. Er zijn vaker over dit onderwerp films gemaakt. Zo heeft BBC ooit over dit onderwerp iets leuks gemaakt, al is dat zo lang geleden dat ik het niet meer weet.

Deze rolprent is plezant en prikkelend genoeg om tot nadenken aan te zetten. Dat hoeft voor mij niet in de vèrre toekomst. Ik heb ook prachtige verhalen gelezen die maar tien jaar na nu afspelen. Raketjes zijn daar niet voor nodig. Soms is een leeg decor met een aardig ook leuk.

Aangenaam spaans science fiction-werkje, inventief en verrassend. Na amper een kwartier denk je dat de film zijn kruit reeds grotendeels verschoten heeft, maar de makers hebben dan nog wel het één en ander voor de kijker in petto. Leuke hoofdrolspelers, goed gemaakt en met een fijne dreigende soundtrack.

"Even the brightest star loses its light."

De premisse leek mij wel interessant, maar de uiteindelijke uitwerking is helaas teleurstellend.

In 'Órbita 9' volg je Helena. Zij woont haar hele leven aan boord van een ruimteschip, gezien de aarde in hevig verval is geraakt. Wanneer er onderhoud nodig is, ontmoet ze Álex. Naast het repareren van haar schip leert hij haar ook een andere realiteit kennen.

Op zich begint de film nog lekker mysterieus, maar de eerste wending gooit al gauw roet in het eten. Hiermee wordt het stukje Sci-Fi zowat volledig overboord gegooid en wordt er een soort van halfslachtig liefdesverhaal gecreëerd dat besprenkeld is met thrillerelementen. Hier en daar zitten er weliswaar wat leuke referenties in verwerkt, zoals naar een 'Blade Runner'. Maar over het geheel is het mager te noemen.

Het laat zich niet verrassen dat het verdere verloop standaard is. Daarbovenop is de eerder opgebouwde spanning vrijwel afwezig. De relatie tussen Helena en Álex deed mij eveneens niet zoveel, hoewel er wel een paar aardige momenten zijn. Voor de rest oogt het allemaal best oké en het scheelt nog dat de speelduur niet lang is.

Al met al een vrij nietszeggende Sci-Fi waar je eerlijk gezegd weinig aan mist.

Kleine 2,5 sterren.

Best aardig concept met twee overtuigende hoofdrolspelers en een zorgvuldige opbouw waarbij misschien iets meer spanningskracht had gemogen. 6/10

Overtuigend geacteerd en op visueel vlak erg keurig ingekleurd, maar de inhoud van Órbita 9 is volstrekt oninteressant en nodeloos langzaam. In principe wordt het concept vroeg uit de doeken gedaan, daarna leek regisseur Hatem Khraiche niet helemaal meer te weten wat hij met het gebeuren aan moest. De voortgang springt vervolgens van de hak op de tak en de ontluikende romantiek mist in elk opzicht een specifieke vonk of chemie. De acteurs en actrices zitten bovendien dermate diep in hun eigen rol gewikkeld dat ze de indruk wekken dat hun medecollega's niet eens bestaan. Daardoor verzandt de film in een redelijk afstandelijk gebeuren zonder spanning, hoogtepunten en/of memorabele scenes. Knap gemaakt is het wel, maar dat maakt het in dit geval niet veel innemender.