Race (2016)

Jesse Owens.

Een van de grootste helden uit de olympische geschiedenis, misschien wel de allergrootste. En de geschiedenis speelt zich in een bijzonder interessante setting op de olympische spelen van 1936. Toch jammer dat er dan zo historisch weinig correct mee omgegaan wordt. Hoewel er wel wat van de schrijnende gebeurtenissen in de film terechtgekomen zijn, wordt het volslagen gebrek aan dank van de trotse Amerikaanse natie wel wat erg makkelijk over het hoofd gezien, en de erkenning van Owens in Duitsland wordt ook maar even vergeten. Het is me een raadsel waarom, het had de film een stuk sterker gemaakt als 'gewoon' de geschiedenis gevolgd was zoals die op de wikipedia na te lezen valt.

Met die verontwaardiging van me afgeschreven, is het verder best een aangename zij het wat zoete film. Behoorlijk sterk geacteerd ook, niet alleen door de hoofdrol die echt indruk maakt maar ook een heleboel mooie bijrollen van onder andere Irons. Je kon het slechter hebben. Waarbij onze nationale trots Carice een leuke Riefenstahl mag spelen. Ook niet zo heel historisch accuraat ben ik bang.

Strakgepolijsde biopic over Jesse Owens, de Amerikaanse hardloper die in 1936 viermaal goud won op de Nazispelen in Berlijn. Het verhaal erachter is uiterst boeiend; mede tegen de achtergrond van de rassendiscriminatie in de VS wordt Owens gevraagd niet naar Duitsland af te reizen, om zo een statement af te geven tegen de culminerende Jodenhaat in het gastland. Met deze context doet Race helaas iets te weinig. Uiteraard komt het aan bod, maar de nadruk ligt toch wel op Owens persoonlijke leven en zijn sportprestaties. En dat zijn nu net de onderdelen die regisseur Stephen Hopkins beter had kunnen verwerken. Stephan James, de acteur die Owens speelt, mist wat charisma en overtuiging in zijn performance, en zijn sportprestaties zijn te gestileerd weergegeven. Race wekt de indruk dat ze poogt de lijntjes van een dramafilm beheerst in te kleuren. In het weergeven van de controverse concentreert ze zich op de logische, verwachte aspecten (de Jodenhaat en de rassentheorie van Hitler).

Wie zich een beetje verdiept in de geschiedenis, komt al snel uit op het feit dat Hitler niet de enige was die zich niet content betoonde met Owens’ sportprestaties. Owens heeft nooit een officiële felicitatie van het Witte Huis ontvangen, laat staan dat hij daar onthaald is. In tegenstelling tot wat Race portretteert, heeft Hitler Owens niet genegeerd; Owens zelf gaf aan dat Hitler naar hem gezwaaid heeft tijdens zijn ereronde. Deze kleine details steken ietwat in het licht van de volledig Amerikaanse productieachtergrond.

Verrassend is de rol van Leni Riefenstahl, de Duitse cineaste die de Spelen in opdracht van Hitler op beeld vastlegde. Carice van Houten speelt hier een opvallend positieve filmmaakster in de bloei van haar leven, die zelfs op durft te staan tegen propagandaminister Joseph Goebbels (omdat hij haar wilde verbieden de races van Owens te filmen). Ook dit gegeven is discutabel, daar Riefenstahl toch veelal te boek staat als een nazi-opportuniste.

De kijker die zich de historische contexten niet al te zeer aantrekt, kan met Race toch een prima avond beleven. De film blinkt uit in degelijkheid, is nergens echt slecht en weet ondanks haar relatief lange speelduur tamelijk te boeien.

Daarom toch een positieve score: ondanks haar matige behandeling van het rijke materiaal is Race een meeslepende en bovengemiddeld interessante zomerrelease.

3,5*

Degelijke, goed geacteerde biografie van Jesse Owens, de man die - tot woede van de Nazi-partijbonzen - de grote ster werd van de Olympische Spelen in Berlijn van 1936. Carice van Houten vermaakt zich uitstekend in de rol van de complexe persoonlijkheid Leni Riefenstahl, die de prestaties van Jesse Owens op indrukwekkende wijze op film vastlegde voor de door de Nazi's gesponsorde filmdocumentaire over deze Olympiade. Er is ook aandacht voor de Duitse atleet Carl "Luz" Long [David Kross], die zich verbroederde met zijn grootste rivaal en daarmee de achterdocht en de haat van de Nazi's op de hals haalde. Deze sterke punten tonen ook de grote zwakte: Jesse Owens is simpelweg geen interessante persoonlijkheid. De man was een bescheiden man die zonder enige opsmuk zijn voeten liet spreken tegen het racisme dat hem ten deel viel. Dat doet natuurlijk niets af aan de grootsheid van zijn prestaties en zijn betekenis voor de sportwereld, maar het zorgt er wel voor dat de film niet meer is dan een competentie biografie.

Goeie film over Jesse Owens die meedoet aan de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Deels biopic en deels historisch drama. De twee verhalen lopen mooi naar elkaar toe en weten beide te boeien. Alhoewel het verloop weinig verrassingen kent, zakt de film nergens in. En aangezien alles mooi in beeld is gebracht, kijkt het gemakkelijk weg.

Leuke film, zeer onderhoudend, over de atleet Jesse Owens en zijn deelname aan de Olympische Spelen in 1936 in Berlijn. Degelijk maar wel een beetje oubollig in elkaar gezet, zoals je wel vaker ziet binnen het genre van de historische biopic. De prima cast maakt er gelukkig wat moois van, met een glansrol voor Jason Sudeikis als de coach van Owens. De historische context is ook leuk gedaan, alhoewel niet bepaald altijd even geloofwaardig.

Schitterend uitgangspunt dit verhaal om een dijk van een film af te leveren, wat helaas niet helemaal is gelukt. Vooral het eerste uur van Race is nauwelijks te harden en vrij langdradig. Owens als personage is dan nauwelijks interessant, zijn liefdesperikelen zullen ons een zorg zijn. Na een uur, als de spelen daadwerkelijk in beeld komen word het allemaal wat beter en genietbaarder, maar aan het einde heb je nooit het gevoel gehad, dat de enorme potentie er is uitgehaald. Wellicht het gevolg van de keuze voor een verkeerde regisseur. Hopkins staat vooral bekend om vluchtige actie- en griezelfilms, niet echt een hoogvlieger. Hier blijft hij steken op degelijk vakwerk wat zich goed laat aanzien, maar sprankelen doet het niet.

Geweldig verhaal natuurlijk. Alleen is het zo'n film waarvan je zou willen dat ie beter was....

Vooral de Nazis voelen nep aan, Goebbels, en Hitler al helemaal, ook Carice overtuigd niet als Riefenstahl. Ook de sfeer is veel te goed, geen grimmige jaren '30 sfeer. Het is de hele film zomer en de zon schijnt altijd, met als de propaganda van de Riefenstahl films.

Dat de Amerikaanse vertegnwoordiger een omtzettemde Brit is ; Jeremy Irons, helpt ook niet voor het reality gevoel.

Daar komt bij dat de film erg langdradig is en ook nog eens supervoorspelbaar.

Een stuk uit het leven van veelvuldig Gouden Medaille winnaar Jesse Owens, legendarische atleet uit de jaren dertig, maar vooral een stevige blik op het het heersende racisme in de States ("Ze komen lopen, omdat ze niet mogen meedoen bij voetbal", een quote uit begin van de film") en het onverdraagzame nazisme dat joden en zwarten uit de maatschappij weerde.

Een goede film, duidelijke opbouw, interessant gegeven en behoorlijk acteerwerk : Stephan James in de hoofdrol lijkt degelijk gecast en Jeremy Irons is goed als onderhandelaar, die zich zelf niet vergeet.

Archiefbeelden in het slot, bij de aftiteling kwamen goed uit en m.i. zeker beter geplaatst dan doorheen de film.

Een goede biografie/drama/sport film...

Mooi en ontroerend verhaal...

Een waargebeurd verhaal...

Mooi opname, mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Prima camerabeweging...

Opzicht best een mooie Biografie / Sport film over de Amerikaanse zwarte atleet Jesse Owens, waarbij het verhaal wel iets te veel leunt op de politiek (discriminatie, Amerika wel of niet deelnamen aan de Olympische spelen van 1936 en natuurlijk het nazisme tijdens de Olympische spelen) i.p.v. de de sportieve prestaties van Jesse Owens, die zeker ook aanbod komen in dit verhaal.

Het verhaal zit opzicht wel mooi in elkaar (misschien wel ietwat teveel aangedikt), ook mooi verfilmd, en weet zeker ook te interesseren, te boeien en te vermaken. Het verhaal heeft overigens ook een Nederlands tintje, met het meespelen van Carice van Houten (in de rol van Leni Riefenstahl, die in dit verhaal zeer sympathiek overkomt) en tijdens de finale 100 meter sprint wordt de naam van de Nederlander Tinus Osendarp genoemd en dat geldt ook voor de finale 200 meter, waarbij ook de naam van de Nederlander Wil van Beveren wordt genoemd. Het hoogtepunt van de film zijn natuurlijk de Olympische spelen, waarbij Jesse Owens overtuigend (tegen het zere been van de nazi's Adolf Hitler en Joseph Goebbels) goud wint op de 100 meter sprint, 200 meter sprint, verspringen en de 4 x 100 meter estafette. Met name het verspringen (waarbij er vriendschap ontstaat met de Duitser Luz Long) en de 400 meter estafette (waarbij twee joodse Amerikanen niet mogen meedoen en waarbij Jesse Owens één van de twee vervangt) werd fraai in beeld gebracht en had ook een politieke lading.

Na het einde, na circa 120 minuten, volgen nog wat feitjes en daarbij kom je o.a. te weten dat de Duitse verspringer Luz Long, later voor provocatie in het Duitse leger naar het front werd gestuurd en waarbij hij uiteindelijk sneuvelt tijdens de invasie van Sicilië. Tot die tijd zijn Luz Long en Jesse Owens altijd bevriend geweest. Jesse Owens overleed overigens in 1980 en hij kreeg in eerste instantie ook geen erkenning voor zijn sportieve prestaties voor Amerika.

De cast doet het goed en vooral natuurlijk Stephan James in de rol van Jesse Owens. Het gedoe omtrent zijn vriendin Ruth Solomon (waarmee hij uiteindelijke trouwt) en het zelfs vreemd gaan met een andere vrouw, had voor mij gerust uit het verhaal kunnen worden gelaten, want het voegde weinig toe en maakte het verhaal ook wat langdradig. Normaal gesproken ben ik niet echt fan van Jeremy Irons, maar in deze film overtuigd hij wel in de rol van Avery Brundage die de voorzitter was van het Amerikaans Olympisch Comité. Hij speelde ook een belangrijke rol in de 4 x 100 meter estafette, door de enige twee Joodse atleten van het Amerikaanse atletiekteam te laten vervangen door o.a. Jesse Owens. Daarmee wilde hij voorkomen dat Hitler in verlegenheid zou worden gebracht door een Joodse overwinning tijdens de 4 x 100 meter estafette. Jason Sudeikis in de rol van de sympathieke atletiekcoach Larry Snyder deed het vooral leuk en goed en dat is ook van toepasiing op Carice van Houten in de rol van Leni Riefenstahl, die de Olympische Spelen verfilmde en daarbij tegenwerking kreeg van de nazi's (vooral van Joseph Goebbels), vanwege de goede prestaties van Jesse Owens, die voor de nazi's natuurlijk een doorn in het oog was (Hitler weigerde hem ook de hand te schudden) en hun ook te kak zette. Hoewel hij er totaal niet op leek (dat is overigens ook van toepassing op de vertolker van Adolf Hitler), deed Barnaby Metschurat het in de rol van de irritante Joseph Goebbels, het ook best verdienstelijk.

Al met al een mooie Biografie / Sport film over de Amerikaanse zwarte atleet Jesse Owens en natuurlijk ook een mooi eerbetoon aan hem.

Should I stay or should I go?

Prima biopic waarbij het dilemma, of er nu wel of niet naar de Olympische Spelen in het Berlijn van Hitler moet worden gegaan, een hoofdrol heeft.

Schrijnend eigenlijk dat Owens bij terugkomst toch niet de erkenning heeft gekregen die hij verdient.

De film schetst een beeld van hoe het er aan toe ging als je zwart was in zowel Amerika als in Duitsland. Van beide wordt je niet blij.

Toch is het mooi om te zien dat sport uiteindelijk wint.

Mooi verhaal, toch jammer.. Had van mij een stuk grimmiger gekund..

Hoe kunnen ze in godsnaam in 36' in berlijn olymische spelen houden.. Wtf .. Andwoord hiervoor is natuurlijk net zo duidelijk als in deze tijd dit soort gekke beslissingen genomen worden.. Werkelijk alles draait om geld !!

Mooie discussie tussen owens en de duitste provicatie atleet die hierdoor in de oorlog door de nazi's naar het frond gestuurd werd en daar stierf.. De opkomende nazi's of zwarte rassen haat in the states. De overeenkomst bleek groot.

En de 4 keer estafette in 39,8 .. Oké ?!

Leuk om onze carice van houten te zien, onze internationale toppert..

3*

“In those ten second, there's no black or white, only fast or slow.”

Uitstekende film over het leven van Jesse Owens. We volgen vooral zijn sportleven en zijn intensieve voorbereidingen op de Olympische Spelen van 1936. Belangrijk voor Hitler, en ook dit gedeelte wordt belicht. Vooral door de rol van David Kross, en je ziet hoe Hitler de Olympische Spelen als propagandamiddel wilde gebruiken.

Maar Owens wint vier gouden medailles en gooit roet in het eten. De rollen van Kross en Carice van Houten zijn belangrijk, want je ziet dat niet alle Duitsers achter de propagandamachine van Hitler stonden. Stephan James draagt echt de film als Owens, maar Sudeikis mag ook niet onvermeld blijven als trainer Larry Snyder. De band tussen Owens en Snyder vormt het hart van de film. De laatste scene rond een hotel, waar een gala wordt georganiseerd voor Owens, vertelt eigenlijk alles wat je moet weten over hoe het er toen aan toe ging in Amerika en de wereld in het algemeen in die tijd.

Brave biopic, die door matige casting en acteerwerk niet echt bovengemiddeld wil worden.

Wat mij vooral opviel is hoe de rassenhaat van Nazi-Duitsland en aantal keer wordt vergeleken met het racisme in de VS van destijds. Dat was 10-20 jaar geleden nog te gedurfd denk ik.

Overigens vind ik Jason Sudeikis - ik heb niet veel van de man gezien nog - erg veel lijken op de jonge Dennis Quaid.

Prima, maar redelijk voorspelbare biopic / sport drama. Alle standaard elementen zitten erin, maar dat hoeft niet erg te zijn. Er wordt prima geacteerd, goed camera werk, er zitten meerdere boodschappen in en het geeft een goede kijk in de problematiek van het Duitsland eind jaren 30 en de overeenkomsten (!) daarvan met Amerika. Dat laatste was voor mij wel een verrassend perspectief. Het probleem is wel dat de film geen 'wow' factor heeft. Niets is slecht, maar niets is ook écht goed. En toch is het dan knap om een kijker 3 uur te boeien (wat ik heb me geen moment verveeld tijdens de film). Dit is overigens ook een logische beperking als je dicht bij de waarheid wilt blijven (je hebt maar beperkte vrijheden bij het schrijven van het script). Dat levert voor mij al met al toch 3,5 ster op.

P.S. de estafettetijd is inderdaad korter dan 4x de 100m tijd. Dat komt omdat het stokje lopend wordt doorgegeven (dus geen opstarttijd). Ik heb het even gefact-checkt en de tijden voor 100m en estafette kloppen toch echt in de film