Race (2016)

Vanaf 30 juni 2016 in de bioscoop (eOne)

Carice van Houten als Hitlers favoriete filmmaker - AD.nl

Vakkundig gemaakte sportfilm met alle gebruikelijke ups en downs.

Carice is overigens niet best. Ook haar Duitse accent is waardeloos.

“Hitler didn’t snub me – it was FDR who snubbed me. The president didn’t even send me a telegram.”

interessant artikel:

Jesse Owens - blackhistorymonth.org.uk

Is dit 'besuikerd', deze film?

Nogal.

Saai zoetsappig filmpje boordevol clichés en stereotypes. Het acteerwerk van Stephan James was ook niet om aan te zien.

Kijkt aardig weg maar historisch niet correct.

Veel meer dan een sportfilm, eerst zie je de verschillen tussen zwart en blank in Amerika en hoe hij daarmee omgaat. Vervolgens zit je in Duitsland en zie je hoe het daar aan toe ging met de Spelen. Ik weet niet of het historisch correct is, ik vond het een beetje te veel van het goede, nu zag je weinig van de sport, dat was maar bijzaak. van Houten komt een stuk of 8 keer in beeld, diepgaande rol wel.

Jesse Owens.

Een van de grootste helden uit de olympische geschiedenis, misschien wel de allergrootste. En de geschiedenis speelt zich in een bijzonder interessante setting op de olympische spelen van 1936. Toch jammer dat er dan zo historisch weinig correct mee omgegaan wordt. Hoewel er wel wat van de schrijnende gebeurtenissen in de film terechtgekomen zijn, wordt het volslagen gebrek aan dank van de trotse Amerikaanse natie wel wat erg makkelijk over het hoofd gezien, en de erkenning van Owens in Duitsland wordt ook maar even vergeten. Het is me een raadsel waarom, het had de film een stuk sterker gemaakt als 'gewoon' de geschiedenis gevolgd was zoals die op de wikipedia na te lezen valt.

Met die verontwaardiging van me afgeschreven, is het verder best een aangename zij het wat zoete film. Behoorlijk sterk geacteerd ook, niet alleen door de hoofdrol die echt indruk maakt maar ook een heleboel mooie bijrollen van onder andere Irons. Je kon het slechter hebben. Waarbij onze nationale trots Carice een leuke Riefenstahl mag spelen. Ook niet zo heel historisch accuraat ben ik bang.

Een geromantiseerd verhaal dat berust op waargebeurde feiten. In hoeverre het klopt met de werkelijkheid weet ik niet precies, ik heb me daar niet in verdiept, maar het is best een aardig drama waarin aardig gespeeld wordt. Niet echt een sportfilm, het draait meer om zijn persoonlijke problemen en de problematiek rondom de rassenkwestie op de Olympische spelen van 1936 in nazi-Duitsland. Op zich wel fijn dat dit een iets andere insteek heeft dan een sportheldenfilm dat verloopt volgens het bekende boekje. Natuurlijk zijn er wel de nodige clichés aanwezig maar ik vond het niet zo storend in deze film. Geen slechte film dus, een tikkie zoet misschien maar best oké.

O ja, we zien ook nog een paar keer Carice van Houten voorbijkomen in de rol van Leni Riefenstahl. Ik ben geen fan van haar maar good for her!

Prima film ook al is het een beetje geromantiseerd en geweldige rollen van Jason Sudeikis als zijn coach Larry Snyder en Stephan James als Jesse Owens ook onze eigen Carice van Houten als Leni Riefenstahl.

Goed sport verhaal met op de achtergrond de aanwakkerende 2e wereld oorlog.

Ondanks de dikke 2 uur blijft de film aantrekkelijk genoeg om te blijven kijken en wordt het nooit saai.

Minpuntjes is de slechte look a like van Adolf Hitler, hier had wel wat meer aandacht aan geschonken mogen worden en de matige vertolking van Carice van Houten als filmregisseuze Leni Riefenstahl.

Het accent wat duits engels zou moeten zijn klinkt vooral frans engels irritant.

3.5*

"Vanaf 30 juni in de bioscoop"

Jullie kijken illegaal, hè?

Of première o.i.d?

Is in Amerika al een tijdje uit hoor...

Deze is volgens mij ook in de Sneak geweest.

Slecht verhaal. Uiteraard grotendeels fictief. Misschien leuk voor de getinte mensen.

Ik ben zo wit als melk maar ik vond het best een leuke film geen hoogvlieger maar ik heb me prima vermaakt.

Strakgepolijsde biopic over Jesse Owens, de Amerikaanse hardloper die in 1936 viermaal goud won op de Nazispelen in Berlijn. Het verhaal erachter is uiterst boeiend; mede tegen de achtergrond van de rassendiscriminatie in de VS wordt Owens gevraagd niet naar Duitsland af te reizen, om zo een statement af te geven tegen de culminerende Jodenhaat in het gastland. Met deze context doet Race helaas iets te weinig. Uiteraard komt het aan bod, maar de nadruk ligt toch wel op Owens persoonlijke leven en zijn sportprestaties. En dat zijn nu net de onderdelen die regisseur Stephen Hopkins beter had kunnen verwerken. Stephan James, de acteur die Owens speelt, mist wat charisma en overtuiging in zijn performance, en zijn sportprestaties zijn te gestileerd weergegeven. Race wekt de indruk dat ze poogt de lijntjes van een dramafilm beheerst in te kleuren. In het weergeven van de controverse concentreert ze zich op de logische, verwachte aspecten (de Jodenhaat en de rassentheorie van Hitler).

Wie zich een beetje verdiept in de geschiedenis, komt al snel uit op het feit dat Hitler niet de enige was die zich niet content betoonde met Owens’ sportprestaties. Owens heeft nooit een officiële felicitatie van het Witte Huis ontvangen, laat staan dat hij daar onthaald is. In tegenstelling tot wat Race portretteert, heeft Hitler Owens niet genegeerd; Owens zelf gaf aan dat Hitler naar hem gezwaaid heeft tijdens zijn ereronde. Deze kleine details steken ietwat in het licht van de volledig Amerikaanse productieachtergrond.

Verrassend is de rol van Leni Riefenstahl, de Duitse cineaste die de Spelen in opdracht van Hitler op beeld vastlegde. Carice van Houten speelt hier een opvallend positieve filmmaakster in de bloei van haar leven, die zelfs op durft te staan tegen propagandaminister Joseph Goebbels (omdat hij haar wilde verbieden de races van Owens te filmen). Ook dit gegeven is discutabel, daar Riefenstahl toch veelal te boek staat als een nazi-opportuniste.

De kijker die zich de historische contexten niet al te zeer aantrekt, kan met Race toch een prima avond beleven. De film blinkt uit in degelijkheid, is nergens echt slecht en weet ondanks haar relatief lange speelduur tamelijk te boeien.

Daarom toch een positieve score: ondanks haar matige behandeling van het rijke materiaal is Race een meeslepende en bovengemiddeld interessante zomerrelease.

3,5*

Tussen slap en aardig

Carice altijd gezellig

Hitler te weinig gezien

Gezien de context en setting van de film lijkt me dit de eerste productie met Carice waarbij ze haar tietjes binnenboord houdt. Dat is wel weer een nieuwe experience.

Je verwoordt het wat sullig maar je bedoelt dat het een minority empowerment film is. Als Oprah nog haar show had gehad dan had ze deze film absurd hard lopen pluggen, dat weet ik zeker.

Een mooie film, een beetje langdradig soms. De Duitsers praten tenminste Duits, iets wat je veel te weinig ziet in films. Ik ben niet heel euforisch over deze film, eerder kritisch. Ik stel me vragen bij de historische context, is deze wel helemaal correct? Neem de inhoud dus niet aan als 100% waarheid! Desondanks geen slechte film, over de inhoud valt te discussiëren...

Langdradig, overgedramatiseerd, Goebbels was gelijk een autistische psychopaat, Leni Riefenstahl gaf een grote bek tegen Goebbels? Hahaha yeah right..

Bizar slappe film. Goed bedoelt script maar het pakt mij gewoon simpelweg niet genoeg. Acteer kunsten zijn ook bedroevend.

Gemengde gevoelens, maar slaat toch wel wat meer uit richting negatief

Jammer wel..

Voor meer: Race - Films op Cine

Aardige film, goed in beeld gebracht met prachtige decors, maar niet bepaald een hoogvlieger. Daarnaast is de keuze voor Hitler-vertolking regelrecht een miskleun. Misschien is hij daarom zo weinig in beeld. (Verder is er geen woord meer gerept over de periode met Jesse Owens na 1936, wat misschien net zo interessant is! Ook wel begrijpelijk, maar toch ... racisme was nog lang niet over.)

Door de negatieve reacties hier was mijn verwachtingspatroon iets lager (niet veel, ik trek me nooit al te veel aan van al die blasé ultra kritische betwetertjes hier) dan voorheen, maar ik vond het best een prima film. Geen absolute topper, maar zeker niet zo slecht als sommige mensen hier willen doen geloven.

Voor zo'n lange film was ie toch vlot voorbij, ik heb mij niet gestoord aan de historische veranderinkjes, ik vond het een mooi portret zowel qua tijdsbeeld alsook van de persoon Jesse Owens.

Degelijke, goed geacteerde biografie van Jesse Owens, de man die - tot woede van de Nazi-partijbonzen - de grote ster werd van de Olympische Spelen in Berlijn van 1936. Carice van Houten vermaakt zich uitstekend in de rol van de complexe persoonlijkheid Leni Riefenstahl, die de prestaties van Jesse Owens op indrukwekkende wijze op film vastlegde voor de door de Nazi's gesponsorde filmdocumentaire over deze Olympiade. Er is ook aandacht voor de Duitse atleet Carl "Luz" Long [David Kross], die zich verbroederde met zijn grootste rivaal en daarmee de achterdocht en de haat van de Nazi's op de hals haalde. Deze sterke punten tonen ook de grote zwakte: Jesse Owens is simpelweg geen interessante persoonlijkheid. De man was een bescheiden man die zonder enige opsmuk zijn voeten liet spreken tegen het racisme dat hem ten deel viel. Dat doet natuurlijk niets af aan de grootsheid van zijn prestaties en zijn betekenis voor de sportwereld, maar het zorgt er wel voor dat de film niet meer is dan een competentie biografie.

Goeie film over Jesse Owens die meedoet aan de Olympische Spelen van 1936 in Berlijn. Deels biopic en deels historisch drama. De twee verhalen lopen mooi naar elkaar toe en weten beide te boeien. Alhoewel het verloop weinig verrassingen kent, zakt de film nergens in. En aangezien alles mooi in beeld is gebracht, kijkt het gemakkelijk weg.