Daddy's Deadly Darling (1973)

Wat een poster!

Blijkbaar was Toni Lawrence ooit getrouwd met Billy Bob Thornton.

Bron: http://www.dvddrive-in.com/reviews/n-s/pigs72.htm

Lijkt me een coole jaren 70 film van Troma Entertainment.

Mijn lievelings dieren in een slechte horror?

Gelukkiger kun je me niet maken!

Hier had veel meer ingezeten. Het grootste probleem is dat de film heel erg donker geschoten is: soms zie je in plaats van gezichten alleen maar een zwarte vlek en daarbij is de film erg slecht in elkaar gezet. Verhaal zit er niet echt in en de gore is ook erg ver te zoeken. De paar moorden die er gepleegd worden zijn onzichtbaar en het acteerwerk is gewoon triest.

De varkens zijn wel leuk en ook de geluiden van de piepende varkens op de achtergrond + de korte speelduur maken het toch wel weer een beetje draaglijk.

Sluit me aan bij Lui. 4/10

Grindhouse-werkje inclusief bijpassend slechte montage. De gruwel-scenes hoef je de film niet echt voor te bekijken, die zijn 1972-niveau, je bent inmiddels wel wat meer gewend. Toch niet helemaal een mislukking, omdat de relatie tussen de motel-eigenaar met mensenetende varkens en psycho Lynn naast functioneel ook nog wel ontroerend is.

Juist ja, ontroerd raken door een film met mensenetende varkens, er zullen ook mensen ontroerd raken bij Deep Throat, maar dan moet er ergens wel een steekje bij je los zitten.

Hoeveel alternatieve titels kan een film hebben?

Op zich wel een leuk concept: vleesetende varkens en een getraumatiseerde jonge vrouw Lynn die psycho gaat als ze vindt dat mannen het verkeerd met haar voor hebben. Dit zou in theorie een bloederig festijn kunnen opleveren, maar de regisseur lijkt er teveel iets psychologisch van te willen maken. Dit overtuigt niet echt omwille van het matte acteerwerk en de vaagheid rond het karakter van Zambrini. Lynn en Zambrini hadden een geweldig dodelijk duo kunnen vormen, maar de regisseur weigert dit ten volle te benutten. Van de varkens gaat visueel geen dreiging uit, het is vooral hun luide gekweel dat soms door merg en been gaat.

Deze film is een grindhouse-horror die vleesetende varkens belooft, maar meer handelt over de mentale gezondheid van het hoofdpersonage en de ongelukkige situatie hoe ze daarin is terechtgekomen. Het is zeker niet de lugubere affaire die de titel belooft. Echter het is ook de film er niet naar om een diepgaand karakterschets te maken Tja en als het ook niet luguber genoeg is...? De varkens zijn te zien, maar nog vaker hun gekrijs. Maar hongerig lijken ze niet echt. De film voelde soms ook uitgerekt ondanks toch een aardig korte looptijd. De vreemde sfeer en het low-budget uiterlijk uit de jaren '70 gaf de film nog wat charme. Net als het vreemde liedje wat steeds was te horen! Verder balanceert de film ergens tussen een seriemoordenaar-thriller en psychologische drama, maar is van beide niet genoeg om ook echt opwindend te zijn. Verrassend genoeg was er dus een gebrek aan varkens in deze film met varkens in meerdere titels.

Wat Joolstein heeft gezegd heb ik weinig toe te voegen , een rare film die horror belooft, maar een hele andere kant op wil gaan , en dat mislukt feitelijk ook .