Problemski Hotel (2016)

Naar het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst.

Aangekocht door Lumière. Release: t.b.a. 2016

Mijn 1000ste stem. Ik had eigenlijk gehoopt op een enorm meesterwerk of een verschrikkelijke prutfilm - iets dat bijblijft - maar Problemski Hotel is eigenlijk geen van beiden. Degelijk is het woord dat in me opkomt. Af en toe erg komisch wanneer Riche zich op de onderonsjes tussen Girginol en Halaby richt; soms erg tragisch, wanneer hij focust op de inktzwarte kanten van het asielbeleid; sporadisch vervelend, wanneer we voor de zoveelste keer de grap met de kerstboom langs zien komen. Riche laat veel afhangen van zijn acteurs en het boek van Verhulst en haalt er het beste uit, maar Problemski Hotel is te weinig filmisch om te beklijven.

Een kijkje in een AZC, waar o.a. het volgende aan bod komt;

Liefdes- en seksproblemen, de verdrukte positie van de moslimvrouw, de inburgering door de taal, de talrijke vragen waarmee asielzoekers zitten en het eindeloze wachten op het nieuws of je al of niet mag blijven. Vooral dat laatste kan tot dramatische gevolgen leiden.

Dit kreeg je dus te zien in deze dramatische- maar soms ook wel komische Belgische film, die niet op een beter tijdstip gemaakt had kunnen worden. Vooral aan te raden voor mensen die een eenzijdige kijk op asielzoekers hebben. Het leven in een AZC is dus niet bepaald een pretje of je moet zo’n aantrekkelijk Russische drama tegenkomen, waar mee je vriendschap sluit. Voor de meesten echter verveling en onzekerheid alom, mede ook door die verstikkende bureaucratie.

Een redelijk geslaagde film dus deze verfilming van het boek van Dimitri Verhulst waarvan ik las dat hij het boek toen het uitkwam aan de straatstenen niet kwijtraakte. Hopelijk heeft de film meer succes.

3.5*

Voor mij herkenbare beelden van een AZC: kleine kamertjes, maar voornamelijk een open ruimte waar iedereen alles doet. Over het verhaal: Zwarte humor verhoudt zich moeilijk met een gruwelijk einde. Je moet er mee leren leven.

Film over de situatie bij asielzoekersopvang. Script weet niet echt wat het wil. Het had een tragi-komedie kunnen zijn, of een drama. Maar wat het nu is, weet ik eigenlijk niet. De uitzichtloosheid van de situatie wordt echter wel goed in beeld gebracht. Er zitten genoeg stereotype elementen in om af en toe een glimlach te hebben, zoals de hulpverlener op sandalen-met-sokken- die exact over de lijn op de grond loopt.

Twee onderwerpen m.i. in deze film. In de eerste plaats de weinig benijdenswaardige positie van de asielaanvragers en ten tweede een eerder kritisch kijk op de aanpak van het probleem, geïllustreerd door het nutteloze gedoe met de reuzekerstboom, de naarstige stap - maar is het efficiënt ? - van een van de hulpverleensters en ook de apatische vergadering in het begin van de film en het gedwongen feestje op het einde.
Er zijn zeker aangrijpende momenten in de film - zelfs één zeer extreem - ook wel agressie (met het multiculturele aan de basis), maar er is ook wat gedempte humor ( taal, onhandigheidjes, kleine grappige toestanden) maar dit laatste weegt niet op tegen de ernst en leed op menselijk vlak.
Best interessant en naar mijn gevoelen in het algemeen toch wat laag gekwoteerd.

Op goed geluk eens deze geprobeerd, maar het was toch niet helemaal m'n ding. Niet dat het zo'n slechte film was, alleen een beetje langdradig. De cast deed het niet slecht en kwam wel overtuigend over.

'k heb hem uitgekeken, maar hoef hem niet meer terug te zien.

De verfilming van het boek van Dimitri Verhulst kwam op het moment dat de vluchtelingencrisis in Europa haast uit zijn voegen barstte. Een ideaal moment om dé vluchteling een gezicht te geven. Jammer genoeg is de film vrij fragmentarisch met wat gebeurtenissen en situatieschetsen van een aantal bewoners van het asielcentrum. Er zit echter weinig verhaal en lijn in de film waardoor alles met een bepaalde afstand wordt beleefd. Vreemde humor ook waardoor het realisme van de film wat in de verdomhoek komt. Zeker niet slecht, prima geacteerd ook, maar geen referentie voor het onderwerp, jammer.

Het is vooral de moedeloosheid en de uitzichtloosheid dat enorm vreet aan een mens. Het wachten op een antwoord, het niet weten wat de toekomst morgen brengt ... het moet afschuwelijk zijn als je al maanden zit te wachten op een antwoord, positief of negatief. Beroepsmatig kom ik veelvuldig in contact met asielzoekers en het is idd die onzekerheid die moordend is.

Slechtste film die ik in enige tijd gezien heb, je voelt en ziet gewoon aan alles dat het een boekverfilming is, nu heb ik het boek zelf nog niet gelezen maar de uitwerking van de film van wat toch in se een interessant hedendaags thema is dat veel mensen bezig houdt van extreem rechts tot extreem links is erg povertjes, acteerprestaties lijken nergens op (hoe stereotiep kan je het vaak krijgen seg) ik geloofde op geen enkel moment dat één van hen echt in de problemen zat of dat ik echt naar vluchtelingen aan het kijken was die er alles aan doen om een beter leven te verkrijgen. Zat niet echt een geweldig duidelijke structuur in het verhaal, gaat van hier naar daar vaak. Visueel heel magertjes, niks bijzonders qua muziek keuze of camerawerk, enfin ik moet goed zoeken om positieve punten te vinden.

Dit soort verhaal lijkt me toch ideaal om mensen toch een minimum aan geweten te proberen schoppen en daar faalt hij voor mij ruimschoots in. De paar humoristische kwinkslagen kwamen ook op momenten dat het of totaal niet paste of pas nadat het kalf al serieus verdronken was. Nee, echt niet geslaagd imo ondanks het boeiende en (nog steeds) actuele vertrekpunt, dat laatste zorgt ervoor dat de film geen minimum stem krijgt.

Ik ben best wel gevoelig voor de problematiek van asielzoekers, maar niet op die manier.. Deze deprimerende film heeft eigenlijk niks te vertellen behalve dat asielzoekers een doelloos bestaan leiden in afwachting van hun te verwachten negatieve beslissing. Migranten die met kerstbomen sjouwen, migranten die overal met vertalers rondlopen, dan dat gedoe met die debiele dansjes, Tomatski die in Istanbul dürüms eet en op het einde terug naar af is ... ja dat is doelloosheid. En dan? ... Ik kan bijna niet geloven dat deze naar een werk van Dimitri Verhulst is.

Redelijke film. Het heeft iets poëtisch, wat ik wel mooi vind. Ik vind de stem van Tarek Halaby (Bipul) heel prettig om naar te luisteren. De komedie voelde soms misplaatst. Het verhaal vind ik wel oké en het acteerwerk is in orde, maar geweldig vind ik deze film niet. Het mist voor mij wat kracht en balans. Ik geef nog wel een voldoende. 3*

Enigszinds absurde film, waar waarschijnlijk reële toestanden in worden belicht. Ik vond hem prachtig: megeling van humor met drama.

Mij zul je niet horen zeggen dat dit een slechte film is. Maar ... zoals het vluchteling-zijn en het vluchtelingenprobleem chaos betekent, zo is het ook met deze film. Erg chaotisch zoals het leven in

zo'n 'hotel' is. Biup is de man die we volgen. Hij zegt dat hij niemand is, maar hij weet veel. Een meisje wordt verliefd

op hem. Haar 'vriendin' moet bevallen; Mannen zeulen met een kerstboom die verdiepingen hoger moet terechtkomen. Wie laconiek reageert overleeft. Iemand hangt zich op. Als de baby er is, is er geen plaats voor voor

dat nieuwe leven. Ee islamiet krijgt de opdracht lampjes in de boom te hangen. Het is Kerstmis en er wordt gedanst.

Niemand kan echt blij zijn. Problemen blijven ... 'Heb je problemen? Zoek dan een weg hiervandaan.'

- Er is geen oplossing. Wat stelt zo'n leven dan voor? De film klaagt aan, maar biedt ook geen mogelijke oplossing, geen uitweg. Weggaan ja, maar waarheen.