Hoa-Binh (1970)

Ze bestonden nog niet : films van camera auteur Raoul Coutard...wiens debuut hem meteen een oscar nominatie en de prix Jean Vigo opleverde. Dat hier niet op gestemd is valt dan ook tamelijk onthustend te noemen, te meer omdat die Coutard tig van "jullie " verantwoorde auteusfilmpjes heeft geschoten en deze film gewoon is uitgebracht op DVD. Moet bovendien een miljoen keer op teevee zijn geweest en in deze contreien in de bioscoop hebben gedraaid. Ik wil hier binnen 12 uur minstens 20 stemmen zien.

Tot dan moeten jullie het met mij doen, en ga jullie vertellen wat jullie al weten : Coutard schoot op locatie in Saigon en omstreken enkele docu's over de oorlog, alsmede dit human interest drama met als acteurs locals die in goed neo- realistische traditie van de straat geplukte amateurs waren, overdubd en wel. De verrassing is echter dat Coutard deze gelegenheid tot een US go home politiek gilpampfletje niet aangreep, nog sterker : dit is een duidelijk FAK JOE tegen zijn baasje GODard c.s. die niet verder kwamen dan gebral dat geen enkele constructieve waarde had voor wie of wat dan ook.

In plaats daarvan beperkt Coutard die het scenario baseerde op een romannetje van een Franse chick, zich tot micro geschiedschrijving met als meest voor de hand liggende onderwerp de meest cameragenieke en zieligste slachtoffertjes van het conflict : de kindertjes . Vandaar die Oscar nominatie natuurlijk. Dat lijkt een uitnodiging tot tearjerkerij, maar men weet deze valkuil redelijk te ontwijken dankzij de vervreemdende overdubbing en het understated acteren van de amateurs, met name het flegmatieke jonge heldje Hung. De score speelt daarbij tevens een niet onbelangrijke rol: funky getint zelfs, zonder de gebruikelijke snik en snotter strijkers. *

Wat allemaal niet wegneemt dat we hier in 85 minuten aardig wat shit krijgen voorgeschoteld in een intrige die idd. sterk aan grave of the fireflies doet denken , iets teveel ellende misschien om geen verdenkingen van effectbejag op te roepen. En ja : toch een soort happy end. Deze film verdient echter credits omdat hij 1 van de zeer weinige- bij mijn weten- producties uit die tijd die niet POV yankee en al evenmin POV VC is , maar POV burgerbevolking in Zuid Vietnam, en dan gemaakt terwijl de oorlog voortraasde. Niet dat namsploitation buffs- ben er zelf 1- hier erg aan hun trekken komen : na een veelbelovend begin met apocalypse now achtige helicopterballetten is het vooral human interest time met de oorlog als achtergrondmuziek.

Kortom : een film die past eerder in de neo realistische/ sociaal realistische wereldcinema traditie , beslist geen auteuristisch experiment ( ondanks de schijnbaar GODard persiflerende montages met citaten terwijl we monochrome vlakken in beeld zien ) en eerder een sneer naar zgn. geengageerde politieke films van het Vertov groep type.

Wat betekent dat het voor de meesten hier niet interessant zal zijn , al is het een kleine moeite om dit even te downloaden zou ik denken. De DVD met Engelse versie bevat ook een interview met Coutard zonder subs, en een kortdocu over de oorlog "jolly green ".

Tenslotte : we leren op het einde wie of wat Hoa Binh is: vrede op zijn Vietnamees. Schattig hè ?

* zelfs wat humor : in een bioscoop draait "tempo di massacro " van Fulci- even later gaat er een bom af en wordt de bios opgeblazen. Goed, zwarte humor.

Ik had er tot nu nog nooit van gehoord

Deze film dan, niet van Coutard....

Is er ook een DVD met subs? De Franse is (maar weer eens) 'sous-titrés en francais'.

Voor een film die miljoen keer op TV is geweest vind ik 33 votes op imdb, 3 checks op ICM en 0 stemmen hier inderdaad ook erg weinig.

Neen, geen subs, wel Engelse dubs. Geen origineel Vietnamees. En die dubs alleen voor de film, niet het babbeltje. Goedkoop is hij niet trouwens.